Osteologia ex veterum et recentiorum praeceptis descripta. In qua continentur Isagogica de ossibus tractatio, cum osteologia infantium usque ad septennium, per Ioannem Riolanum. Claudij Galeni liber De Ossibus ad tyrones. Et in eundem librum Iacobi S

발행: 1614년

분량: 579페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

Ibidem,

acronion zocatur , qua ipsa clam comittitur. ἀκρωμιον os est cartilagineu,clauem cum omoplata:connectens, ligamentumembranosis aseipso exortis. Gylia enim hac in parte hominis, ac aliorum animalium conformatio eg, quo in loco eorum

quos hic citat ,siententiam siequitur: hoc est , Hippocratis libr. mes In commissura enim omoplatae cum claui, saepe accumbit, saepius media intercedit cartilago , uti in ea quae claui est cum sterno iunctura, ea quae genae inferiori cum osse temporali, cruris cum tibi . Hanc porro cartilagi nem ob eam, os ob duritiem appestat: quamqμam ob tenuitatem sit multum 'exilis. Hanc praeterea homini propriam facit Hippo 'crates. θρο ses omoplatae tres, mna e stina desinens in acromion : altera est

422쪽

DE OssIBVs. 4IJ omoplatae produdito in ceruisem admo dum neu em,cui parum cauate inseritur brachium. Ceruix autem cium proprie ossis paulo angustuu ante capita, hla tamen etiam ceruisem vocavit, quae velut execto capite in cauitatem abjt, quam cotylem quamdam vocavit Nam costi

prius definita est profunda cauitari uti humilis cir superficiaria glene qualis in

hac ceruice, ob id qua dam adiunxit co- len, id est, lenen: nisi quod cartilagine labra eius cauitatis coronante Jed lubricata , interdum augetur lac cauitas: Dii in tibiae ac genae cauitatibus. Tertia

apophysis interiori in parte reuera κορώ-ra est seu cornicis m corvi rosirosimilis:

.nde vocatur cavi'tate mucrone anchorae,

tur in libr. de usu ρ artium, partem baηc

423쪽

existimo luxatam oe lineς siquenti reddendam, tametsi nihil prohibeat etiam

acromion ἀγκυροειδες vocari : nam suo extremo acuminato, sed curuo oer lato,

dentem illum anchorς tenacem nonparum exprimit. Romodo σορκοε λης, mel

dicitur tam/ ςc apophasis, tum cartitago prope omnis alterς aris riς, tum epiphysis membranarum trium in ore venς arteriost, ctr totidem arteriς magnς, tum penis hominis, m alia item

multa. Rio LANYS. G Alenus omoplatam ab ossibus thoraci, seiunxit.Nam praecedenti capite du m ea reci. taret praetermisit omoplatam, qLod ad constitutionem & perfectionem thbracis nil quidquam conserat, costis innatans, & nullo osse dependens, sed music ilis dumtaxat veluti vinculis astricta suspendatur, quod genus syntheseos synde sis dicitur. In hoc capite unica difficultas occurrit de acrom ij significatione. An scapulae cum iugulo articulationem,uel utriusque colligationem, vel ossiculum ambobus interiectum denotet. Gai

424쪽

niis duplicem opinionem profert, nihilque decernit. Hippocrates libr. I. de articulis,os esse diastinctum pronuntiauit, & in hac parte hominem

abrutis discrepare. Galenus in comment. modo cartilaginosum ligamentum,modo ossiculum esse scribit, quod ipsi iuratum suit,d um iuuenis in palestra luctaretur, Rusius Ephesius Acromium

clauis &omoplatae Syndesimum este credidit, quamuis Eudemus ossiculum perexiguum esse dis xerit. Uesidius magna impudentia Galeno insultans, inconstantiam & ignorantiam in eo accusat, atque os istud confinxisse affirmat, quod illi quatum uis diligenter secanti nunquam

apparuit: Propterea credet Acromion esse commissuram omoplatae cum claue,siue cartilaginem utrique ossi interiectam, donec in homine tertium id os cartilaginosum illi occurrat. Liceat mihi nune exclamare & obhcere, 6 coecas hominum mentes, o pectora coeca, qualibus in tenebris nunc vivitur. Possem si superstes esset, aut reuiuisceret Vesalius, illi demostrare Acromio ii e se ossiculum omoplatae spinae adnatum,quod unguis pollicaris latitudine &longitudine ad quat. Fateor in pueris cartilaginosu esse , sed inadultis usque ad vigesimu annum istud ossiculum seiunctum deprehendi, quo simiam priuatam esse vere prodidit Galenus, idque ex decreto Hippocratis libr. i. de articulis part. εχ. & si secus scripserie Vesalius. Propterea frustr laborat Comes Montanus lib. s. de morbis ut ostendat Galenum non

dissentire a Vesalio, mirorque Sylvium in Uesali

425쪽

opinionem quodammodo inclinare. Inde colli ges quadruplicem et se acromi, significationem. Triplex fuit a Vete ibus producta, Prima ut siextriculatio scapulta & clauiculae. Secunda ligamentum cattilagineum duobus his ossibus interisiectum. Tertia quod sit ossiculum distinctum.

Nonnulli recentiores Anatomici extremitatem latam spitiae in Ommplata pro acromio accipiunt, quia est os u In terra in textu Graeco mendum est, dum pόst in addit in D lenda haec dicitio ἄμινία nec legitur in Codice Oribasis, quamuis nonnulli nitantur authoritate Galeni, qtii lib. 3. admini t. anatoni. cap. 3. ευ ροι iis, dixit.subintelligendo harmoniam. Propterea ubi legi tui ακνω utra si inpliciter, intelligi debere harmoniam sitie σι ρενιν, aut, aut eis πιν notat Ingrassias.Vnde colligit Galenum peracromion sempet intellexisse scapulae & clauicular comissura In hoc capite adhuc notandum cauitati glenoidio m optatae sebiectam partem angustiorem,ceruicem appellari, licet capite careat. Nam C et uix,ut in proemio notiruit, est os paulo angustius ante caput, sed ciuiitates ad apophyses pertinent : nam ab eminenti js ossium nunt, atque

iusmodi eminentiae orbiculares, capitis formam aemulantur. Veth scripsit Fallopius coracoidcinesse epiphysim,quae in pueris euidentior estacromio, quod tum est cartilaginosum, sed in adultis sensim progressu aetatis coracoides epiphrsis de g uerat in apophysim,crescente&lificato acroatio, quod vigesimo annosiphyseos natu

426쪽

ram retinere vidi, cum tamen coracoides esset vera apophysis.

Clauis utraque, summo sternodiarthmsi articulatur, fistulosa est, ac figura &crassite inaequali. Nam pars superior qua sterno inarticulatur,caeteris est crassior & rotundiori Quae huic succedit longe gracilior, adhuc tamen rotunda : reliquum est totum inaequabile,vsque ad symtaxim cum omoplata , ubi etiam paulatim quodammodo dilatatur. Totius autem clauis partes media foris gibbae sunt, praesertim quae ad

ΚAsis, o cum Hloocrate κλύου idea, clauis, quod clauis modos

427쪽

met cum sterno in stabiliat omθω

tam per hanc brachium. I deetiam claues in architectura nobis spe dicum tur ii na , alse firmitudinem praestantia. Pars superior clauis ,hummosterno, seu nerniprimo ossi incumbit. Qibusdam tamen, quae clauis pars reliqua acromio articulatur,e ublimior.Sed etiade ne tibi imponat clauositus in sceletus e vitiatus. Clauis ea seris obia , iam inde a flerno , que ad apophysim cora- coide, intus sima: a cora ide contra. Cuius figurae S. Romanum imitantis, usum hic audire , ne expecta, ut neque aliorum quae ossibus insunt.Haec enim li

bro de VFupartium propria poni.

CLauem omoplatae iubiunxit Galenus , ut demonstraret illam a Thorace separatam esse, nec ad illius perfectionem quidquam conferre. Nam propter manus data Lit homini, ut repelleret omoplatam in posteriora, ne in pectu

428쪽

incidens thoracem constringeret, mansisque a-G:ones impediret, ideoque simia ridiculum hominis exemplar, quia manus habet, claues obtinuit,quamuis Vero aeromio careat. Cavernosam esse clauiculam scribit Galenus, ex Hippocrate Iibr. a. de stacturis, cui reclamat Columbus solidam esse sustinens. Equidem fateor & agnosco, salida esse in medio , sed in extremis fungosa est, ex duobus semicirculis veluti constructa,figuram Iitterae Italicae refert. Nam prope sternum introrsum caua est,extrorsum convexa, ut venis tu sularibus neruisque sextae coniugationis Rique asperae arteriae locum praeberet; versus scapulam

introrsum convexa extrorsum caua cernitur, Ut

axillaribus venis, arterijs, neruisque in brachium progressuris sedem accommodaret. Est autem clauicula ex duobus semicirculis constructa, ut esset firmior,minusique fracturis obnoxia.

DE BRACHIO.

CApuae XV. Maximum est omnium os bra cliij.crure excepto & tibia. Idque v-troque suo sine, superno scilicet ac inferno,diarthro si articulatur. Pars eius ad omoplatam epiphysim ca- Dd iij

429쪽

422 G A L E N v spitis habet praegrandis, ceruici paruae adnatam. In huius capitis parte antica; est cauitas ceu scissura quaedam lata, ipsum caput totu in duas portiones condylis similes, diuides. Finis autem inferior, in condylos desinit inaequales,quorum externo radij caput diarthiosi articulatur: autem nullum os toti c5-

mittitur. O b id etsi paulo is est maior externo onge tamen maior apparet. In hoc fine brachij infurno cauitas est, ei quae trochleis inest Gmilis, circa quam cubitus mouetur. Vbi autem cauitas haec utrimque desinit, cauitas alia est,Vtrimque v-na: quarum anterior,posteriore est minor. Hae cauitates duae,cubiti co-rωnas excipiunt, anterior stilicet anteriorem, cum cubitus Omnino

flectitur : posterior posteriorem, cum ex teditur. Caeterae brachij par-

430쪽

omnino similes. Gibbae enim sunt

in anteriora & exteriora: in poste- steriora vero &interiQra, simae. S Y L VI V S. BPαχών pars media inter diarth ω' Ges..egra. bra κατ-Id au Ueφ te os etiam tibia maius habueruntsceletic aleno visi, mel hoc loco tibiam cum crure excepit , sed libra=iorum incuria

pars haec disi aruit. Quanquam nec ab Oribasio in suis ex hoc lib. seu costectaneis adscribitur. κgid enim viro singulari Medicos Philosopho facilius fuit, quam brachii tibiae magnitudinem expendere, rudiscare. virum altero e et longiuι, latius,

crassius Z Scissura epiphi eos capitis brachir excipit ligamentum a ceruice omo platae, tendens in musculum brachiν bim Dd iiij

SEARCH

MENU NAVIGATION