Ioannis Antonii Belloni i.c. Taurinensis ... De mandata iurisdictione. Disputatio

발행: 1616년

분량: 452페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

I3o Ioannis Antonii Belloni

que iubete iudieare posse, At v ro, cum simpliciter est extra urbem sed intra urbis terminos posse iubere iudicare , quia ciuilem iurisdictionem habet, Et hoc modo tacite innuit, intra ur hem iubere iudicare non posse, ob

ea, quae supra commemorauimus. Hi ne intelligimus Hoto.sib. . Ner cap. 23. perperam arbitratum esse in I. vlt. ff. deos praef. urb. mendum irrepsisse quasi legendnm sit,

Intra urbem, non vero, Extra ur

hem, Euod etiam videtur sensi Duamadrat. ff.de . praefurb. quia verius est, Imo cum Pand. Flor.& alijs omnibus codicibus, Extra urbem legendum,secundu ea,quae diximus. Ad Secundum vero respondeo,

quod dicimus,ludices dari propter vim imperij, non intelligi de me ro, sed de mixto imperio, quippe, quod simplici imperij verbo

Plerunq; denotatur, uti uιὸ sen- - Iupra num. r. Et sane de mixto id esse accipiendum , non solum ex eo intellisimus, quia datio iudicis est mixti imperij, ut H.

- in quinto cap. qua I. a. num

xo. o laesin dicem- in hoc cap. quas. t. num.6. Sed etiam ex eo, quia Paulus in dict. I. cum prator 1a. S. Item M ss. de Iussie. seribit

dari iudices propter vim imperii

non tantum a praesecto urbi, verum etiam ab alijs urbanis magi-sratibus, quos tamen certum est de criminibus no cognoscere, nec habere merum imperium, ut de pratore diximus supra nu.6σ.Οm

modo igitur illa verba rapter vim imperν, debent accipi de imperio mixto, ut scilicet, propter eius vim dentur iudices. Ad Tertium respondeo negando minorem; Nam verius est, ne

principis quidem delegatum ponse in causa meri imperij dare iudices, uti lativi ossendemin infra numero υ3. Et dato etiam, quod

posset ut est receptior opinio

non tamen idem esset de ordin rio dicendum, quia maior in hoe est potestas delegati, tamquam vices principis gerentis, quam ordi

naris , ut ex eorumsententia refer mi infra num Psa.

Ad Quartum denique respondeo, negando, iudices,de quibus ibi mentio fit, esse iudices a praetorre datos, quia magistratus in publicis iudici js non dabant iudices , , sed eos ut publicorum iudiciorum ordo postulabat ex numero selectorum sortiebantur, uti diximur supra num. 3a. Ex quibus apparet, verissimu esse, quod supra diximus, in criminalibus causis, seu causis meri imperij, iudice dari. nec olim potuisse,nec hodie posse. Sed lixe regulariter vera sunt ἔInterdum enim non procedunt :Nam, si iusta subsit delegasIi ou salmagis est, ut etiam meruis impera7 rium mandari possit, ' vae scriabunt Iaci ri Nigri in dict. L r. in

princi num. 32. O ibi Martinia Montis num. 11. Ur Muret. in vers.bώ- ff. de . eius. Martin. Mons inrub.st. eodem num. I S. vers mori contra.

99. Iustam autem dicimus esse causam , fi magistratus abesse emist 18 perit i ria. l. I. inprine.vem.hu iis fLde Q. etin, o scribunt Fenes.

de mari xv. xx. H.ini. Imperium s. in verb. mixtum es, or ibi Bart. num. I 3. Aunum. t .verse i Caccialv. numero 3 a. ff. de Iavri . Aeta in summa C. de Iurisae o . tuaenum. μ. H. in cap. quod sedem p in

182쪽

Demand . Iurisd. Cap. 8. Quaest. a. I 31

ff. de reg.tur. Nam lex Iulia de vi, qua nominatim cautum est, ut is, cui obtigerit exercitio, possit eam, si proficiscatur, mandare dict. l. I. in prisc. vers. huius C de oss. eius; praebuit nobis argumentum idem in alijs absentiae casibus statuen

prisc. in verb.srais aran Cis o . eius, ct est de mente omnium, quos retu insupra num. ra P. Nec est

contrarium, quod producendum non sit ad consequentias , quod contra rationem iuris receptum est l. quod ver. t 3. fideleob. quod contra It q. ff. de reg. r. Qua ra-x3otionet Culic. addict. Li. fide o eius, init . bb. quaest. Papis. Erιbi Muret. absque plerique moti censuerunt, id quod lege Iulia de vi cautum est, non esse ad alias publicorum iudiciorum leges extendEdum, quia respondeo, id proced re in iis, quae contra rationem iuris admittuntur , nec in ratione, iustitiaque naturali landantur:

Nam, quae fundametum habent in naturali iustitia, & aequitate ut

habet eorum excusati,qui iustam ob causam impediunturi cire Iy. S. cstnsequens. vers. s enim si de exci tui. licet eontra iuris rati nem admittantur, debent tamen ad easus similem aequitatem habentes extendi L non pessunt rI.

cum l. sep ct c ideo, quia a .sside tuis. De illo sanξ probabilius dubitabit aliquis, an, quod dicimus, propter absentiam delegari possie causas meri imper ij, procedat, quoad solam cognitionem, an umis etiam, quo ad definitionem, &executionem l Nam plerique censent, non posse delegari, nisi quo I 3 Iad cognitionem t ex S. Adhac

prohibemus Auth. de collat. cest. 9.Ita enim censueruntu in riαι r. in princ in verb. possit eam, or ibi Bart. num. s. m. de Q. eiuι, aio in summa C. de iuri . emn. iad. num. 16. Bart. in dict. L necquicquam st. S. ubi decretum num. 8. ff. de ossi c. proci or lega. Ani in rim L - rium 3. num. I vers primus fide

Iuri . or in dict. r. f. qui manda

casu, cum scilicet is , de cuius poena tractatur,tam insignis latro est , ut dilatio non possit non esse periculosa: tunc enim praeueniendi periculi gratia censent etiam definiationem , & executionem permit-

3 a ti delegato ex L si quis filia 6. g.

Sed est verim,regulariter etiam quo ad definitionem , di execu-133 tionem posse delegari, t vi rem

183쪽

r 3 r Ioannis Antonii B elloni

hoc duplieiter probat locus Papiniani indI. r. in princisis essetur. ra Primo, dum ait, i posse magiis stratum , si coeperit abesse, ma dare publici iudicij exercitionem;

Significat enim, posse eum mandare , non solum cognitionem,sed etiam definitionem , quoniam v traque exercitionis verbo continetur, ut scribunt Deeon dict. L Lin prisc. num. 6 i. in .se ibi Purpur.num. FIM & patet ex eo , quia

magistratus ipsi dicuntur habere publici iudicij exercitionem , &tamen certum est, eos habere non solum cognitionem, sed etiam de-bnitionem . Secundo probat id ipsum , dum ait, posse magistra

tum mandare eandem exerciti

nem , quam ipse habet, ut sisnificani illa verba, posit eam, βρυ-

fiscatur, mandare. Sed exercitio, quam habet magistratus continet etiam definitionem. Ergo etiam eandem mandare potest magistratus ; Da Deciis Ll. I, intrin.nu. 63.

Neque obstat S. Ad hae probiis 3s bemuu, quia respondeo 1 in hac re duos casus considerari posse, quo

rum.

Primus cst, quando praeses non. dum venit in prouinciam,sed praemittit aliquem vicarium generalem, qui possit interim prouincia-jibus iusdicere,& iurisdicundi ossicium exercere, Et tunc procedit, quod scribitur ind. S. dbaepro- ubemus, ut scilicet is possit omnia Peragere, citra ultimum suppli-3 36 cium, & membri abscisionem, t

oles. Secundus vero casus eri, quan do praeses iam venit in prouincia ,

std propter aliquam iustam sau.

sam proficisci debet; Et tune verius est, posse eum, non solum , quo ad cognitionem , sed etiam, quo ad definitionem causas meri imperij delegare, secundum dict.

Ratio autem diuersitatis est, quia, quando praeses nondum est ingressus prouinciam, nondum habet imperium, Ideoque nec id iure stricto etiam ex causa mandare potest l. obseruare 4. LMA ff. de .proc.ct os. Et quamuis ob publicam utilitatem ne scilicet interim prouincia maneat omnimodo ius dicente destituta permittatur et , ut possit aliquem vicarium praemittere Labasando s. ff. de offici proc. o leg. fit tamen id contra rationem iuris , Ideoque debet restringi, ut locum nori habeat in ijs caulis, in quibus imponenda venit ultimi supplici j, di abscisionis membri poena. At haec ratio cessat in praeside,qui iam est ingressus prouinciam : Nam

hic habet imperium , ideoque si iussa subsit delegandi caula,mi impedit , quominus id plene delega. re possit, & per consequentias in

delegatum transferre eande,ctuam

ipse habet,cosnoscedi, &deliniendi potestatem. Non solum autem propter a sentiam meri imperij causae det gari possunt, sed etiam propter aliam quamlibet iustam causam, 137 puta, propter infirmitatem, i in seruum Eart. in dict. l. r. intro

184쪽

ippe, quae absentiae comparatur138t t. a. S. furiolin aede Iuri cod. ct in

his terminis considerant Ang. in dict. l. t. in trisu. num. F. O tbι Paul. oria.num.yσ. ff. de est erus, & ea dem , quam absentia rationem habet, ut scribunt Bart. in Hinc t. mprisc. numera Ir. σ ibi Alex. num.

σε. Quamobrem, & ipsa conn meratur inter iusta impedimenta, iussasque rei per alium explicandae causas L vn. vers. Iane T. de o . cons. l. quaesitum fio. E. de reIud. Nec est contrarium, quod Papinianus in dict. I. I. in princ. vers.

ci iudicij exercitionem non aliter mandari posse, quam, si magistratus abesse coeperit, & eo modo videatur omnes alias causas excludere, quia respondeo, illa verba . non aliter, honi ad exclusionem eius delegationis, quae fieret sine causa, non etiam eius, quae cum causa, licet non absentiae: Nam

verba taxat tua non excludunt casus similes , & similem rationem habentes, L i. f. i. F. si mens falsmia. dis. Nos in Lobas I a. mgos. X. C. de prad. minor. Itaque non

excludunt infirmitatem, ut dictumes, Imo, nec iustam suspicionem; Nam, si causa criminalis ad eum deuoluatur , qui ante susceptum magistratum in ea fuit aduocatus, poterit tamquam ex iusta causa

14o delegari, i ii scribant Antinae

rator I . num. t. ct ibi Decinum.

a. ff. de Iuri . Alex. in L solet I 6.

quia suspectus non male pro a sente reputatur, cum honeste nou

possit de causa cognoscere. & iaca se intromittere , is Frabunt

gas. si sueris allegatus suspectus,

alias, si partes patiantur eum pro cedere, magis erit, ut tamquam cessante necessitatis causia deleg I i tio fieri nequeat, i ut declarant Alex. indict. I. soles t s. num. q. O

Iuri . Plane, si neque absentiae, neque infirmitatis, neque suspici nis causa magistratum impediat. quominus meri imperii causas expedire possit sed causarum multitudo, verius cst,ob eam non post 1 se huiusmodi causas delegari, t ut scribunt Bari. in dict. L I. in prino

num. 1st vers. q. ct ab pasim fide o . eius, quia non, ut infirmitas, ita & occupatio est similis a sentiae: Nam absens nullam omnino causam expedire potest, o cupatus vero potest, si non omnes , saltem aliquas, aut unam o- hedire, Ideoque nulla subest ratio, cur potius hanc, quam illam delegare debeat, is in his terminis considerat Ang. in dict. l. r. iaprisc. num. s. Quamobrem, nec

aliae causae grauiores, in quibus ipsi magistratus iudicare iubentur , ob publicas occupationes, seu causarum multitudinem delegari possunt l. a. C. depia. Iudici Sane, si occupatio proueniat ex multitudine causarum criminalium, censent plerique , posse magistratum I 3 unam ex ijs delegare, t ut Bart. iv

I a tionis,

185쪽

1 3 4 Ioannis Antonij Belloni

tionis, quae Sc absentiae ratio, cum magi stratus nequeat expedire causas, nisi aliquas ex ijs alteri committat .

Sed contrarium verius est. &receptius, uti videre es apud Alex. in dict. l. i. in inc. num. ι i. ct ibi Purp. m. syx. vers subtimitat CGufetin, quia, cum tale impedimentu non ut praecisum,nulla subest ratio,cur magistratus unam potius, quam alteram causam delegare debeat, ideoq; nec ei delegatio permitti debetfecundum ea, qua di

ximu upra num. I. a.

Cum autem propter absentiam, aut infirmitatem facta suit meri imperij delegatio, quaeri solet, an extinguatur statim , atque magistratus reuersus est, vel ianitatem recuperauit. Et est verius statim eκ- 144 tingui,' viscribum Bart. in dict.

cum tunc finita sit delegationis causa , Consequens est, ut finiri quoque debeat ipsa delegatio, ut

in his teν minis considerat Bart. is d.

Sed haec de magistratibus dicuntur. Princeps autem, quin etiam

meri imperi j causas delegare pos-xqs sit. non puto dubitandu t ex L .

C. ubi fen. vel elar. l. r. αδε precis. Imp. esse ρ. in Arch episcopatu ..

Extr. de rapi is nec dubitant Bart. in dict. l. r. in princ. num. 9. O lo. O ibi Ani num. s. Castr. num. 6.

cum posset olim populus Romanus , quippe qui publicas quaestiones singulatim demandabat La.g. or quia , ut diximuου ff. de ore. iuno diximus supra num. 17. Cons sequens in, ut possit etiam hodie princeps, in quem omnis populi potestas translata suit, L r. Ede

on Lyris. S. sed or quod principi

Nec est contrarium,quod princeps,licet legibus solutus sit Vris ceps Io. ff. de legibus, legibus ta-I46 men vivit i l. aegna vox. . . C. de legibus L ex imperfecto 3. C. de tenam. S. vir. Inst. I uibus msae remi . eaque ratione non debet facere ea, quae legibus interdicta sunt, ut est meri imperij delegatio, quia respondeo, meri imp xij delegationem esse quidem prohibitam ordinarijs, sed non prin- 14 cipi, quia i princeps habet m rum imperium, ut proprium , dc proprio iure , ideoque id delegare potest. Ordinar ij vero non habent id, ut proprium, & pr

prio iure, siue iure magistratus. sed ut alienum, & alieno beneficio, ut ostendimus supra numerori 3. 6H. Quamobrem id delegare potest, ob generalem Italiani definitionem, qua dicimus, eos tantum mandare posse, qui itari iadictionem habent iure suo, Donqui alieno beneficio I. more X. Haec

Iuri L Nee est ἰ quod aliquis obiiciat ; Imo etiam principem ha-I48 here imperium alieno beneficio,' idest, beneficio populi, a quosuit in eum omnis potestas transelata dict. L r. ff. de conli. princi in I.

s. sed se quod principi rassis. de

Iur. nai. quia respondeo , licet princeps habuerit imperium a P pulo , non tamen dici id habere beneficio populi . quoniam ea tantum dicuntur haberi ali no beneficio , quae habentur, ut aliena, non , quae , Vt Propria . Vnde, cum princeps habeat imp riums

186쪽

rtum, proprium,nsi, ut alienum, scilicet, quia filii in eum translatu 349 priuatiue, ut indicant i illa verba, et . o in eum, quae leguntur in

s. sedes quod principi Inst. de Iun

sequens est, ut id habere censeatur iure suo non alieno beneficio

Planὰ de delegato principis du

bitari solet, an causas meri imperii delegare possit. Et veteres qui dem frequentes censuerunt pos-1 Io se, t ut scin L .in vers. iudican

.vers. quia tamen, Mart. Montennam. 1 s. vers. contra. Lon . ad

Imperium I .num. I o I. sfri Iuri . Claud. Cantiun. tib. a. De Us. Iud. p. a num. R. Amil. Ferr. ad rub. C. de mand. prisc. num. I s. Donest. M. II. commen cap. a 2. Moti sunt

autem

Primo Lun.C.quiprosea iurisiuasi ubi 'Theod. & Ualent. scribunt, a principe delegatum posse dele-

are, nulla personarum,causerumue arito ιradiatu. Ergo delegare poterit,sive causa sit ciuilis, siue criminalis, quia oratio uniuersalis nulluomnino casum excludit l. Iulianis

66. ff.de leg. 3. Secundo, quia, qui alterius vices gerit, eandem habet potestatem, quam habet is, cuius vices gerit S. sed neque Inst. de te Lorae Sed delegatus a principe gerit vices principis cap. sanὶ ii. De of ct pol. tuae delet. Ergo eandem , quam princeps habere debet potestatem . Atqui princeps haud dubie potest delegare causas m ri imper j, ut supra Letum eILPO. terit igitur & eius delegatus. Tertio moti sunt argumento ducto a simili: Nam res prohibita alienari , si semel alienetur, per

petuo fit alienabilis L pater filium 36. S. quindecim is deleg. 3. Ergo& res prohibita delegari, ut causa meri imperij si semel deleg tur , perpetuo fiet delegabilis. Ita

Zara. in dict.Lvn. num y. C. qui pro sua Iuri . ct in dict. ι i. in pran num. o. g. deo . eius: quia princeps semel delegado censetur causae naturam mutasse , & eam in perpetuum delegabilem es eis-rsa se, t ιι scribunt Baricio La. l. r.

Wr. num L C. qui pro sua iuri .

Alcia. in rub. ff.de .etin, num. 3 . vers. s. Et, ubi res semel mutauit suam naturam, amplius eam retinere non potest L vn. versici res

vero, cir versici contra C. de Impo. lucri deseri lib. ro. cum a priuallone ad habitum non detur regressus L qui res pr. S. aream ff. de solui. L Moi- 68. duorum st. de

Quarto, quia delegatus a principe eit maior ordinari js, ut sen-d-- in ro. cap. quas. p. Ergo maiorem, quam illi debet habere potestatem, & consequenter, licet

illi n5 possint delegare causas meri imperij, Debet tamen posse dei

187쪽

I 3 6 Ioannis Antonij Belloni

contrariam opinionem veriorem

esse puto, causas scilicet meri imperi j, ne a principis quidem delegatois 3 subdelegari posse. t Fuit haesenis

Primo, quia causae meri imperi j non possunt delegari ab ordina .rio, ut dictam essura nu.78. Nec igitur a delegato principis. Probatur consequentia Primo , quia non debet infirmiori cocedi,quod potentiori denegatur l. . in princ. is de alien. iud. mat. caus fact. Sed delegatio causarum meri imperddenegatur ordinario, qui est pote-tior, di potentiorem habet iurisdictionem, quam delegatus,vi ostem

demira in p. cap. quaest. Io. Ergo non

debet permitti delegato. Secundo probatur consequentia, quia, pro Pter unumquodq, tale,& illud magis Auth.multo magis C. de ocr.eces.

Sed principis delegatus habet potestatem subdelegandi, quia est in

straordinari j, τι ostendemin in eod. - . Io. quas . . Ergo, si potestas subdelegandi causas meri imperij concederetur delegato principis, inulto magis esset concedenda o dinario . Atqui ordinario non conceditur. Nec igitur delegato principis. Secundo moveor, quia ratio, propter quam dicimus, meri imperij causas no posse delegari, locum habet etiam in delegato principis. Nam ratio est,quia ordinarius non habet merum imperium iure suo,

idest, iure magistratus, sed alieno neficio, id est, beneficio populi,

vel principis,vel Senatus, ut dixi. muis supra num. ει o. o eqq.Aa haec ratio locum habet etiam in deleg

to , quia nee ipse talem potestatem habet iure suo, sed beneficio pri

cipis ut dicemus in eod.cap. Io. q. r. Ergo, quod in ordinario receptum

est, ut scilicet meri imperij causas delegare non possit, debet etiam in delegato principis obseruari . Et his quidem moueor fundamentis, non ijs, quibus alij pleriq; mo

uentur.

Primum enim non moueor ea ratione, quod ea, quae specialiter lege, vel S.C. vel colli tutione principu tribuuntur, madari nequeant I. r. in tris fieri os erini Sed causa meri imperij, quae a principe dei gatur, specialiter tribuitur deleg to, cum ea dicantur specialiter tria hui, quae tribuuntur constitutione , d. LI.1npranc. ff. de oe .eiusAEc huiusmodi causa tribuatur delegato costitutione, nempe rescripto, Quod vim constitutionis habet l. I. E. de consigrine. Non poterit igitu r delegari , Quia nulla est vis huicis aris gumenti : Nam rescripta pCincipum , quae sunt personalia non generalia , non obtinent vim constitutionis, LI sf. de constirinc. Nec peratur, ut ea, quae conceduntur,

dicamur tribui specialiter eo modo, quo tribui dicuntur a Papiniano in dict. l. r. ff. de ossis. eiis . sciliacet , quia specialiter constitutione tribui dicuntur ea,qus nominatim alicui ossicio, & dignitati conceduntur in perpetuum, non vero, quae certae personae,& in certa causa ; Alioquin enim nullam causam sibi commissam posset delegatus principis subdelegare, quia , cum

omnis causa comittatur ei Perr scriptum, censeretur etiam omnis

ei spceialiter tributa, de consisquC-

188쪽

ter nullam subdelegare posset. Atqui hoc nisum est , quia regulariter subdelegare potest La Isaera AC.de Iadie. Non facit igitur restri Ptum, ut causa cestatur specialiter tributa. Secundo no moueor,quod ea,

in quibus celetur electa industria Pe song, non possint delegari cap. H.S. is autem,cui.Deo .s tot.iud. deles. Sed in causa meri imperi j censetur electa industria personet delegati. Non poterit ipitur ea delegari: Quia falsum etiam est . in huiusmodi causis censeri electam industriam persont,et tri demon a re mi supra num. 6..ct seqq. Tertio non moueor, quia, si delegatus priueipis posset subdele-sare cautas meri imperij, concur

Terent circa eandem rem, atq; ean

dem persona duo specialia,Vnum, quia princeps ei delegaret causam meri imperij, quod est contra r

gula d. i. in prine. Ede . eiin, Al teruin vero, quia eandem causam subdelegaret delegatus cotra regulam praedictam; Atqui hoc esset

absurdum l. l.C.de dotiromiss. Ergo & antecedens: Quia dupliciter hoc argumentum tolli posset; Primo negando hic duo concurrere specialia: Nam, ut princeps delegare possit merum imperium,

non est speciale, verecte animad uertit AA.in d. l. t. instrin.num. s.ffis .e i Cum id faciat iure suo,& lecudum reputam,quq vult, Omnem, qui iurisdictionem habet iure suo posse delegare l. s.ff. de Iura . Secundo tolli posset, nopando, esse absurdum, duo specia-

ia circa eandem rem, atque ea dem personam concurrere tametin

si contrarium vulso sit receptum γ

xs Nam id fieri posse,i vel ex uno iu

ris loco intelligimus, nempe ex L . C e rei vMactio.vbi circa eandem ex stipulatu actionε pro dote

competentem, tria potissimia comcurrunt specialia; Primum,quia,licet regulariter stipulatio, taquam res facti t. Consilio I.S. vis. Tri - rosario. non intelligatur,nisi probetur facta L semancipati f. C. decollat. in dote tamen intelligitur. Secundum, quia, licet regulariter actio ex stipulatu non detur, quando res certa petitur tit. Inssit. de meis ubi in prisc. tamen pro dote etiam certa datur. Tertili, quia, quamuis actio pridicia regulari. tet sit stricti iuris dict. vn.Sse Os non ign/ramin αδε rei ux.aint men, quando competit pro dote,

ramin. O S. fuerat Inst. de actio. Concurrunt ergo circa eandem ex stipulatu actionem tria specialia. Nec obstat L I. C.de Attram. que vulgo solet ad hoc axioma com

probandum adduci, Quia, si quis

diligenter attendar, non probat id ipsum, quod ex ea deducitur: Nam Alexander ibi, Fruera existimas, inquit, actionem tibi copetere, quasi promissa dos tibi. nec praesita sit, σώneque species vra, neque quantito promissa sit, sed bactenvi nuptiali

inurumento adscriptum, quod ea, qua nubebat, dotem dare, promissis rat. Itaque negat, actionem dari ex promissione dotis, quet certam non continet quantitatem: Sed, quia Papinianus in cumpostro. S.

goerissidetur.dot. contrarium dicere videtur,dum, Gener, inquit, a Socero dotem arbitratu socera certo die dari, non demoUrata re, vesqualiatestipulatinsuerat,arbitrio quoque detracto sipulatione valere placuit. Nec viderisimile,quod sundo non demonstrato nultam esse legatum,vetstipulatione undi conseriret, cum inter modum constituenda

dotis , ct corp- ignotum magna d -

189쪽

i 38 Ioannis Antoni; Belloni

fereAtia siti Detis enim quantitae pro modo facustatum patris, o dignitate mariti consuuipotest. Ideo veteres, ut tollant dissidium , hanc

in propositis speciebus diuersit tem considerant, quia promissio, de qua loquitur Papinianus, fu rat facta per stipulationem, ea vero, de qua Alexander, per simplex pactum , & inter haec promittendi genera magna subest diuersitatis ratio: Nam , ubi per simplex pactum fuit facta promissio, si dare.

tur actio , concurrerent circa ean

dem rem,atque eandem personam duo specialia, unum, quia contra ius commune valeret promissio incertae quantitatis, Alterum vero,

quia contra iuris ciuilis regulas d retur actio ex nudo pacto: Quod, quia absurdum emet eideo effecit, ne in specie Alexandri daretur expromissione incertae quantitatis ais cito. At ubi promissio facta fuit per stipulationem,licet ex ea detur actio, non tamen ob id concurrui duo specialia,quia non est speciale in stipulatione,ut actionem pariat, sed tantum, ut valeat sine exprensone certet quantitatis; Ideoque,

cum una tantum singularitas consideretur . nil mirum, si favore dotis toleretur. Sed, quia etiam in specie Alexandri fuerat facta promissio per stipulationem, ut apparet ex illis verbis; sed hactentu nuptiali instrumento adscriptum,quod ea, qua nubebat, dotem tare ρν omiserat, cum verbii, promitto, scriptuin instrumento n5 ad pactum, sed ad stipulationem reseratur S. si scriptum Inst. de inut.Ii'. intelligimus

hanc veterum considerationem esse commetitiam, & merito reprobatam: Vera enim diuersitatis, &conciliationis ratio non a modo

promittendi quid enim in dotex ert, utrum promissio nuda pol licitatione, an vero stipulatione s cta sit id exactionem s. Cale donprom. sed a personis dotem promittentibus est petendat Nam, si promissio facta sit a patre nubentis c ut in specie Papiniani vel ab auo

eius paterno, magis est,ut valeat, etiam non expressia quantitate dotis. Quod, si facta sit a nubente vein specie Alexandri) vel a quoli

s. Nec est obiura diuersitatis r tio:Nam patris promissio,licet expresse non contineat certam quantitatem, certa tamen est, quia, cuteneatur dotem filis sus constitue

de cost.bon.& quidem pro modo facultatum & dignitate viri dict., gener. fi simpliciter promittat do

tem, censetur eam promississe, ad cuius constitutionem iure tenctu ut ait Papis. in d. g. gener. At mulieris promissio non expressa certa quantitate est omnino incerta, via,eum mulier non teneatur sibiotem costituere L D. C.de repud.& si constituat possit arbitrio suo , vςl omnia bona dare in dotem L

test simplex eius promissio censeri facta iuxta obligationem, quae nulla est, ideoque tamquam omni modo incerta .nullius debet esse momenti.

190쪽

Demand . Iuri Q. Cap. 8. Quaest. a. 139

rnenti. Nec est contrarium, quod etia mulieris promisso debeat intelligi iuxta vires patrimoni j, &viri dignitatem L quaero 6 r. ff. de Iur.dot.quia procedit hoc in ea d finitione dotis, quae fit a curatore mulieris: Nam,quia curatoris os-ficium est,non permittere, ut adulta rebus abutatur , ideo, si nubens puella dotem immodicam constituat, eatenus consensium, & auth ritatem suam acc5modare debet, quatenus patiuntur vires patrim iiij mulieris, & exigit mariti dignitas . Sed ex hoc non sequitur ipsam mulierem teneri dotem dare pro viribus patrimoni j,cum sit vorius, eam posse arbitrio suo dotem constituere, vel maiorem, vel minorem, vel nullam. Ex quibus a paret commentitium esse, quod ex L r. αδε At. prom. deducitur, axioma, quo vulgo dicitur . non posse duo specialia circa eandem rem, atque eandem personam concurrere , ideoque non esse in eo vim aliquam faciendam, sed in ijs tantum argumentis, quae supra retulimus,& quibus. No aduersantur argumenta c6traria ; Primum enim non obstat Lun. C. qui prosea Iuri . quia r spondeo loge alium esse eiusce legis sensum, quam veteres arbitrent sy tur: t Nam illa verba, Eo causarum liabito tra Arata, non intelliguntur de qualitate,& natura cauissarum , nec significant, posse delegatum a principe subdelegare causas cuiuscunque qualitatis , & naturae sint, id est, sue sint delegabiles, siue non, sed intelliguntur de causarum iurisdictione, ti signi cant,posse eu indistiniste delegare.

necessie quaerendum, an causa, qua delegat, pertineat ad eius iurisdictionem, nec ne: Quem esse veruetuste loci sensum, intelligimus ex eo, quia proponitur ibi regula generalis,quae vult, ita demum val re delegationem, si eausa, quae de- Iegatur, pertineat ad delegantis, non ad alterius iurisdictionem, &praeterea delegetur ei, qui iurisdictioni delegatis sit suppositus. Deinde regula declaratur non procedere in ea delegatione, quae fit a delegato principis: nam eo delegate non est qu rendum, utrum causa pertineat ad ipsius iurisdictionem, nec an persona, i commitistitur, sit cius iurisdictioni supposita, quia, nec causa, quae non pertianeat. nec persona, quae non sit eius iurisdictioni supposita, eonsiderari potest: Cum enim delegatus gerat vices principis capianὶ tr. Deus. erpos. tuae delem debet per cons quentias in causa delegata eodem, quo princeps,censeri iure. Vnde, cum nulla sit causa, quae non pertineat ad iurisdictionem principis, nullaque persona, quae nou sit eius iurisdictioni supposita , Cons quens est, ut idem de eius delegato sit dicendum, de consequenter, ut eo delegante non sit quaerendum, an causa sit de ipsius, an vero de alterius iurisdictione, de an persona sit eius iurisdictioni supposita, sed indistincte valeat delegatio, nutu personarum, cax rumuγM-bito tractatu . Non intelliguntur ergo illa verba de qualitate causarum, sed de earum iurisdictione;

Da eleganter hunc locum interpre-irii sunt Ca . in d Lun. num. I. C. qui prosea iuri . Iasin die .L r. in prisc.num. σ3. insin. ff. de Og erimo in ca Diuo Pio ry. in Vinc. num. a r. aede re tuae misi. Hor. in dict. ob. ff. deos. eius, lib. I. cap. PR.

Ad secundum vero resposio patet

SEARCH

MENU NAVIGATION