장음표시 사용
21쪽
argumenta publica, absque penitiore cognitione reipublicae, morisque & actus publici. Certe dum partibus sitis subseruire ex stimmo studio contendit, earum stilum& scripturam publicam, & acta publica sedulo impugnat. Quo genere scribendi nihil magnis Principibus magis
auersandum reor. Cur enim, tantum ut aduersario contradicatur, nunc dicam , cuius contrarium Respublica
mea semper dixit, scripsit, dicitque dc scribit 3 Ludere hoc est : neque magis aduertarii, quam suis rationibus illu-
dere. Igilsr statim sua vineta caedit, cum maiore quam decebat supercilio orditur: Germaniae Reges, imperatores, Germaniae regnum I in pertu in dici, Franco nemini Hsplicu rat. cum enim Germ/ma Europae uniuersae latis a populorumque ad arma natorum feracissima portio sit, cuius dominium alteri nulla in terras obnoxium sit, et inbusique suis solufeium iniuria cutuu propulsanda perse par esse possit,ali que multas ditiones, qua imperialesibi nomen vindicarunt, digniatate actotentia lorie severet, Imperiali titulo dignissima fuerit Imperium Germanicum nuncupetur, et que cum summo imperio praefecti Germaniae Imperatores dicantur, sui
compos nemo refragabitur. At si Germaniam Imperium Romanum, Germania Reges, Romanorum Imperatores ex usu poseriorum seculorum communi quis vocet, a vero
proprio prisicoque maiorum siense seloquendi genere longissime abscedere videtur. Ergo, inquam, Christianissimi Reges. qui in hunc diem Imperium nostrum , Romani Imperii
elogio, Imperatores Nostros , Roman erum Imperatorum
appellatione honestarunt, iudice Blande go, assertore Gallicina vero proprio priscoque maiorum sensu & loquendi genere longissime abscesserint. Mereretur censuram, quam Blondellus non semel in aduersarium stringit, si quis externus, nulloque peculiari vinculo obstrictus, tam
22쪽
s. ROM. IMP. I profane de tantis Regibus sentire in animum induceret. Exempla inimita, id est, longe plura sunt,quain ut possint
aut debeant huc conduci: unde constat, nonsactum tantum esse, quod diximus, sed magna ratiooe consulto consilio . exquisio studio factum esse. In Apologia ex ca- Apud mhra. siris a Contaeum Belgica visum Mali 037 eum se describit ψ pam Rex Franciscus , qui nunquam non dignitatem ordinum o ROMANi IMPERii NOMEN coluerit. Et Legati eiusdem in orat ado, Regis, postquam accurate nationcm Germanicam ab Im. e pN
periodistinxissent, imperium illud ipsum Germanis a tribuunt, quod Carolus M. in Germaniam inuexisset, id
est Romanum . Nam Carolus M. inquiunt, idem Gasiorum
parens se idem vester, omnium consensione astilictum iEud Imperium prope que co apsum unus erexit : unus de ne fanorum hominum faucibus eripuit : -- ὸ Graecia , ubi exulabat abiecta eius aegritas, non minus sortiter huc quam feliciter inuexit. Nunc igitur partam tot sῖorum laboribus se periculis dignitatem vobis extorqueri, ista vestra male iis iactis Uuis maioribus fundamenta conuelli, Rex maiorum suorumsummus admirator, institutorum quae ab iis profecta sunt,tenacibsimus obseruatorivoluerit Z Qmd potuit studiosius apparatiusque dici An Nominati Romanum Impe rium , Nomioles Imperatores ut Bland in cauillatur
intellexerunt, qui ita locuti sani3 Haec ex luce rerum &negotiorum publica, audiantur interim contra umbraticas naenias, testenturque: Gadorum iudicio, apud Germanos
esse Romanum Imperium, se quidem istud ipsum, quod Carolus inuexit : ad Germanos Imperatores ratam pHI Cares ut asscilicet opagatum. Audiatur etiam Legatus Vm Histori Austritus ad Imperatorem Maximilianum L verba faciens apud Crear dum δε mo: Denique Senatus Populusique Age, di
23쪽
nonne plures pyrios atque prouincias Hementia, aequitate se mansuetudine quam bella armisique imperiosiso adiecit 'Quis autem est verus, propris , pris que maiorum
sensu, se loquendi geniM, 1 quo discedit haec dictio ' An
Romanum Imperium, tantum dicetur, quicquid olim lmperatores Romani florentes sub sua ditione tenuerunt 3 Atqui nulla ratio uni illi significationi hanc appellati nem alligat, ut ante dictum est, cum praesertim ratio pra sentior ab imperio in 'urbem Romam in promta sit: acceduntque alia,quae ad auctoritatem titulis conciliandam idonea sunt. Iam a Carolinis temporibus, non negamus quidem, distincta esse interdum Regnorum & Imperii nomina : sed illud quoque meminimus , saepc Imperii& Imperatoris vocabulo, tanquam excellentiore, summam loquendi facta . I nterea ut Germaniae Imperatores dicantur nostri Imperatores, stolide admonuit Blondrigus, priuata auctoritate stilum publicum totius Europae corrigere ausus; tum ad verum proprium miscumque loquendi genus maiorum, quod ipse sibi fingit, & publicae auctoritati opponit, parum accommodate reformare nostra tempora orsus. Imperium enim absque adiectione Romani, Romanae urbis ditionem tamen respiciebat. sicut infini
tis locis scriptorum doceri potest. Insignem vero prorsus fraudem , & circumforaneosophista quam viro sapiente digniorem commi fit Elon destin, quod ritulum Romani imperii Germanicis Imperat ribus insitone Magno post Carolouingosseniari, prorsus silentio praetermittit, ac si nihil factum unquam esset. c. L Suonii ea de re consessionem alibi annotauimus. Et desesarauit abunde laudatus ante Coringim in Oitone Magna per Caesaream nolum cremario accepisse I perium ali-
24쪽
S. ROM. IMP. quod ummum ac perpetuum in viae ν Romam, Papam ac pritrimonium Eceles a Romanae. Hunc nodum Gordium, fide parum bona, inter affectationem curiotadcomnia conquirentis diligentiae praeterluit gladiator ille famosus, &ab anno ii 2 1 neminem Imperatorum aliquid iuris in Romana ditione habui me, ostendere satagit. Sed incipiamus 1 verbis eius. Cum igitur, inquit, nihil ab rimo ria, ct quod excurrit in Romana disione, qua a sub Carolouietis eiusdem potentibus Imperium Romanum dicebatur, cuiusue unius gratia ab anno Joo ad uas sequor in Germania Gallia, Italia Imperatores audierunt, Romani Imperatores dictisunt, Germanicorum Regum τι possederit aut possideat hiat postea oratio , nec concluditur: sestinatione tumultuaria,puto. satis tamen intelligitur, quomodo suppleri velit, nempe, ideo IN ratoris Romani elogium Nostro Imperatori non conuenire. Nil dicam de exempli, quod nostris Imperatoribus tam grauiter opponitur, diuersis periodis, & quemadmodum Imperatoris Romani nomen & dignitas in Itali sub Carolis Caluo Cra que , & interiecto Ludovico Balbo Carolouingis euiluerit: quis ab intercepta pocsessione quid autem in hac re & quantum factum sit, post attingetur tam importune argumentatur, Jt tu, alterius statim neget, de quo semper professo estatio facta est i Si compendium.hoc Blondellianum valvisset, non opus fuisset tot ςontentionibus togatis & armato per tot tacula agitatis de titulis regnorum, quos nemo iure nitens dimittit, nisi pactione aut victoria alterivi partis adὶllannem eiurationem adactus. Quod in nostris Imperatoribus non tantum factum non est, sed ne qui
dem publice controuersia de titulo unquam mora fuit. C a
25쪽
2o S. ROM. IM p. nisi quis unius oc alterius Constantinopolitant Imperato. iis irritas statim &cilicaciter nugas velit huc afferre. Vt autem res tota clarius cnitescat, paulo altius &supra annum lias historiam repetamus, imo ab initio ioota taculi undecimi. Sironii, plena est auctoritas i qui Germanis nihil nisii euidentia veritatis adactiis concedit. Illustris confessito legitur principio libra VI II de regno II altae: I talici,qui illi bes duos, Regni Imperitque titulos ad exteros
rursus esse translatos, pro insita animi magnitudine acerbe ferebant, τι tribus regnantibu Ottonibus multa pro antiquo decore repetendo mouerunt,sic Henruo Conrado, es Henrico II subinde rerum totientibus 'rorsus nunquam qui rerrunt. ceterum quemadmodum nbm nouis stad=t s ab his
quoque, quos dixi, regibu virtute opibavique compressi unt, hoc libro narrare pergemu . De his crgo Imporatoribus nulla est quaestio. Sub Henrico III ut Sigonim numerat nam aliis IV est gra tantum & occasio & conaim libertatis parandae, siue, ut verius loquamur, rebellandi astutiissero 6- videbatur. qua de re initium libri IX agit. Imperitim inde
hc, Menrici filii IV ipse, alii rectius V numerant nouum: iniri. iiii. quasi abibendae libertatis ac dominationis initium ab Itali-e si sis habitum. Adhuc debili pede, neque adius, sed ad factum demonstrandum hactenus proceditur. Sed initium libri XI parum a confessione iniuriae abest. Primmittitur: tauod Henrico Rege aut PATiENTE , aut certe NON viNDicANTE , Mediolanen es cum vicinisi ituerunt, ut
de omnibus controuersiis inter se non iure iudicioque contem drirent , sd botro armisque decernerent, id proximis Regibus Lutario ct Conrado rerum potientibus pleraque omnesciuitato facere perrexerunt. Fauit autem nescio quomo
eorum carptis consilii quinarauna: quod Reges ipsi Germanicis . sed disse Ninibus occupari aut REs REsPicE RE ITALIC
26쪽
Exii Ncri sub is δε frunt. Quid clarius 8 Non minus constitit Italicis de suo facinore, auersis scilicet legitimi Principis oculis conficiendo, quam de animo Principis ius suum minime neglecturo. Vcnimus nunc ad illa tempora , quae dc signauit Boni Pus, & ad Lotharium Henrici V uuccessorem, quem statim probrose notat, dc Poctificis carmen magnae scilicet alictoritatis in propria caussa longe deter iis, quam ipsi stre unquam voluerunt itali, intellectit praestribit. Est autem insignis impudentia, cum ab omni imperatorio iure excludere in italia, qui
in fecunda expeditione Italica Ius imperatorium exercuit tanta auctoritate tantoque successu. Idoneum testem iterum citabimus Sigonium 3 citra ambages memorantem : τt pleraque armis se conditionibus occupauerit, ut o varas terras Principibus beneficii loco attribuerit , vi populos se riuitates contendentes iudicauerit e ut Ducem
Apuliae dederit ut denique Imperatorio nomine se auctor, tale apud omnes valuerit in Italia. A n, qui haec fecit pro
Rege & I mperatore , solam coronam titulumque re sua vacuum, consecutus dici potest 3 Quanto candidius oc peri. tius Si nim iudicat Z cuius ipsa erba arguent Germanici nominis obtrectatorem. Ponemus aliqua : Ad lacum .
Varis Eum recepit, atque EoRVM VTRVMQVE HENRrco GENERO BENEFICII Loco ATTRIBUIT. - Italici lites, quas initis dirimere certaminibus instituerant, continuo A DILLI Vs iv DICivM REVOCARvNT. Subricitur Mediolanensum & Cremonensium controuersia, ubi Cremonensis hostes iudicati sunt. Cremensis a Cremonensibus accusati, quod, cum ex comitatu durcosquesua essent, a Med olanem'
ses defecissent, cum compeliati die diata non a uisent, Lo-
27쪽
aa S. ROM. IMP. THARII sENTENTIA coNDEMNATI. Ponitur inde lex in conuentu Roncaliensi lata, cuius hoc prooemium est:
In caussa Rinaldi & Pontificis Innocentii Loiharius dum. VII Idus Ixθαι ad caussam coenoscendam csnstituit: atque et relinquepartis latronos in consilio ad ιEam talem adesse incepit. & in hoc iudicio, priuilegia Imperatorum Caroli, dc
aliorum, trium Ottonum , quatuor son coram, se unius Conrai. aequum esse dixit Lethanus, mr ah Innocentio eru rentur. Insequentibus nota, quod Legati Pontificis a cusarunt monachos Castinates, ut qui cum Rogerto Siculo a uersus Ecclesiam atque IMPERIvM coniurauerint. Ecce
aequiores Blondello Pontificios Icgatos , qui auctorit tem Imperii & imperatoris in Italia agnoscunt. Et Loth, rius respondit, se id monachis condonare . quod scilicet contra sic peccassent, & in imperium & Imperatoris auctoritatem coniurassent. In Ducatu quidem Apuliae conferendo in Ranulsum lis aliqua inter Imperatorem &Pontificem exorta est, de qua suo Frisingensis r in dando Ducatu inter ipsum s Lotharium) es Romanum Pontificem pane controuersia orta fuit, utroque Ducatum Apuliaesui fore iuris a mante: qua lis consilio tandem hoc modo decisis dita. iis, ut in dando Duci vexilla utrique manum adhiberent. Hinc utique constat, Imperatorem, licet Pontificem pro . sua in eu facilitate & reuerentia,in societatem inuestiturae
admiserit, suum ius nequaquam abdicasse, aut credidissici Imperio & Imperatori nihil hic iuris esse. Et, ut iterum appareat, quinto aequiores sint nobis Itali, quorum xamen res agettatur, quam Elondellus; credacit geni :
28쪽
S. ROM. IMP.LOtharium legesanxisse, ut ex uno iure ciuili Romano post-i. xi. O πὸ hac iudicia sirerent: eique legi in Italia obtemperatum esse, 'R'φ' cum Italici avie alii Lovgobariaco, alui Salico, alis Romano iureet rerentur. Non dico de historia, siue, ut eruditi demonstrarunt, fabula : sed quod illi, qui ita crediderunt, eadem opera ius Lotharii in Italia siue potestatem legi
De conrado, qui Lothario Saxoni successit, eodem sinu& elato supercilio Blonde m decernit, quod Varem agere, es quicqMam Dominis Imperiis Romae retinere, ultro
noluerit. Allata historia Othonis Frisi mensis id non euin- tib i. rix. Non enim sequitur: Conradus Romanis aduersus k- - - - Pontificem tumultuantibus noluit suam auctoritatem accommodare: ergo omne imperium in urbem Romam
abdicauit. Certe hoc non sensiit Fri gensis, qui paulo post disertis verbis, Eugenio, inquit, in urbe Roma sedente
CON RADO IN EADEM, Ludovico in Occidentali Francia REGNANTi Bus. Quanto rursus meliori fide & candore Sigonius,& excuset magno studio Conradum, quod in Ita- Lxi Mi ...tiam sicut destinauerar, menire ct coronam accipere non po-I Gruerit, or animum vindicandi iussuum, recuperandique are ilibus occupata, nunquam omiserit, nec auctoritate Caesaris ac nomine in Italia caruerit. Plura sunt, quam quae huc
transcribi debeant testimonia. Apud eundem Historiculmas: Anno rυρ Genuenses a Conrado Rege pecunia signanda ius impetrauerunt itaque in hunc usque diem accepit ben icii monumento nummos aureos Vsio Conradi Regis nomine 'ignant. - Placentini etiam ius signanda pecuniae a Comodo obtinuere . Non factum esset hoc, si nulla Conradi. vi Imperatoris Romani, in italia auctoritas fuisset: aut si , regni Italici suam coronam ritulumque, re vacuum, quod Blande us criminatur, tenuisset Conradu . Et quand
29쪽
αι S. ROM. IMP. quidem Pontificibus omne ius Imperatorium per haec empora tanto conata vindicat Blandesius, valere utique debet contra eius sententiam id argumentandi genus. quo ipse utitur. Si enim, ob nouarum rerum molitores,& rebellium desectionem, Imperatori ius suum periit, quomodo ergo Pontificibus saluum cste dicet, ex quo contentio Romanorum aduersus innocentium institu, ta, omnes deince s Potali ces et que ad Clementem tertium
in Friderico I, cum non posset Flandestas de imperio
in Italiam' negare, imperium in urbem Romam Romanam ditionem ei importune abiudicat. Operae pretium e st audire, quibus argum ciatis. Roma urbe, inquit, exclusius eis.
A quibus ξ scilicet ab iis , qui sua confessione rebelles,
cum antea imperatoris nomen & ius verbis agnouissent, non ex voto accepti, mox animum mutarunt. An rebel
lium &usurpatorum facto, quisquam suo iure excidit Deinde,an non Pontifex quoque Hadrianus urbe tum ex-ι clusus est, dc alias allit quibus tamen ius in urbem tam. firmum certumque esse vult Modestus. non laudabili sophismateiterum grauissimam orationem Fraderici, de iure suo Imperatoris in urbem Romam , silentio transmittit, ζιζ 'φ μhoni Frisi e si plenius, ygonio summati in descriptam. ibi a.det. It. Quae tamen quod notatu dignum in habita est, Pontifice apud Imperatorem tum agente, & sciente. qui contradicere certe debuit tantae asseverationi, si solus sibi in urbem Imperium vindicaret. Festiuus vero est Mondesius; . cum ex consilio Pontificis de ingredipnda urbe, ad den gandam ditionem progressus,Imperatori nihil nisi aduenae conditionem reliquit: quod nec Sigo*ius, neque modestiorii hominumquisquam ut faceret, ulla re adductusin, Vim argumenti nouam & inauditam l urbe et aliqua
30쪽
asi uis seditione riuium excluditur, se eommeatum non impetra b alio praesidium in arte urbis habente, consilium accipis immittenae in tempore se locosum exercitum s onustam ius in urbe habet ,se τι aduena ab eo, qui consilium dedit, ct munitionem aliquam eius urbis insedit, introduciatur,ei que itu in urbem agnosiit. Tale quid nec Pontifex ipse ausus esset tum affectare. Et, cum post haec insolescens, Imperatorii cCmitatem & ossicia reuerentiae, male assectato iuri vellet praetendere. acerrimum habuit contradictorem Fridericum , cuius responsa & literae apbdHistoricos &Goldasium in obuio sunt. Debuisset addere v. siron. XILEunde Lin, ut constaret ipsi ratio horribilis philosophiae: qui ab obsidione urbis tumultuantispeste in exercitum grassante reuocatus es quo minusposset eam in ordinem redigere,
illi ius in ictam urbem non habuis, aut amisit. Ad integrandam enim historiam pertinebat ita argumentari. Nonne autem Fridelicias in patrimonio Perri quod vocantinodrum exegit' nonne Magistratus S. Petri in urbe nihil derogare respondit iuri peragoris Romani, cuius imum nomen confessionem imperii in urbem signi carei 3 Et sane Pontifice
coronandoac vocando Imperatorem Romanum, idonei sint de iure in urbem Romam testes. neque tam facile probatur, quam dicitur, & a Blodesto, quasi certum sumitur: inane nomen, nudam coronam esse. Nulla corona indotata capiti Principum imponitur. Non estinissimilis iis,quae praecessere, clausula. Ita enim, satis violente, Elondesius: Si caruit Fridericus Imperio Romano proprie dicto, qui in alium transentitero potuit si caruis. Atqui non caret iure, qui via iuris, facto iniusto alterius prolii. 'betur. Aut si id rere vocat, crassius loquitur, & male Mit Imperatoribus rebellem cum, L infidamqueseis serio iam tempore Romam,