장음표시 사용
21쪽
ris historiis insertaciunt teste Iuuenale Aquinate ait in Satyra,prquicquid Graecia medax audet in historia. Metastnenes ciuini Persa in libro de Iudicio temporum.&annalium Persarum idem attesta, tur dicens. Qui de temporibus scribere parant necesse est illos no so. Ium auditu,& opinione chronographiam scribere; ne cum per opi niones scribunt uti Graeci, cum ipsis pariter & se, & alios decipian & per omne vitam aberrent. Hinc est etiam . quidam latini scripti res qui Graecos imitata sunt, multa falsa quae tamen putauerunt esse
vera scripserunt. Veraces ergolairinmmodo sunt requirendi. Illi voro authores magis veridici censendi sum, siue sint ethnici siue fidoles: qui vel tempore: vel loco:vel officio vera scripsisse comproban/tur. in antiquis enim historiis, authoribus tempore prioribus ma/gis creditu Lquoniam tanquam propinquiores de rebus ipsis gestis certiorem habuere notitiam. Ita etiam ingestis loci alicuius, ibidem habitantibus & ex visu ea describentibus, maior adhibetur fides qua
aliis absentibus,& ea solum narratibus ex aliditu. Praecipue vero au/thores illi recipiendi sent qui ex officio publico, & fide probata scri pserunt. Dicit enim idem Metasthenes in eodem libro. Necp tamen omnes recipiendi sunt qui de regibus scribunt: sed solum sacerdotes illius regni penes quos est publica &pres ata fides annalium suom: qualis est Berosus. Nam is Chaldcus omne tempus Assyriorum di gessit,ex antiquom annalibus. Haec ille. Ex his probari potest nemi/nem , antiquis temporibus ante Christi ortum recipiendu esse nisi annalibus quatuor Monarchiariam conueniat. Et in Monarchia quidem Assyriorum quia publica fide scripsit Berosus,praecipue in eiu Rdescriptione recipitur,& Persae eum secuti. ex quibus est Metasth nes: & Graeci ex quibus sunt Xenophon in aequivocis, & Archilo cus,& Eusebius. eiiciuntur a temporibtis huius Monarchiae Assy/riorum qui priuatas opiniones contra publicam probatam* fidem Libunt: ut ex Graecis Herodotus,Hellanicus, A laus,&ex Lati nis. Iustinus Gellius,& Orosius. In secunda vero Monarchia Persorii, & Medoru author publicς fidei fuit Metasthenes Persa:& Athe/fias Gnidius ut in. 3. libro Diodorus affirmat. Rbeiiciuns in ea Ios phus ex Hebraeis:& Clemes,Tatianus,Aphricaniis,&Eusebius ex Graecis quia priuatas opiniones secuti contra publica fidem ponui reges & tepora quae in bibliothecis & annalibus no reper. ii Ur. Nam& contra omnem publicam fidem scribtriat Cyrum ante dedisse licentiam Hebraeis in Babylone captiuis: &apsum etiam mortuum qua
22쪽
VM Babylonia Darius eius auuculus potiretur. Proinde ident Eusebio quoniam in tertia Monarchia Graecorum, & In quarta Romanorupublicam annalium fidem sequitur, in utra I recipitur. Similiter &philo Hebraeus verax in omnibus coprobatur: quia nec in uno quisdem mense discrepat quin fidelissime ad unguem Oia & singula te, pora describat. Reiiciuturin his Iosephus&Talmudistς qui in multis temporibus de publico mendacio conuincuntur. Licet enim I sephus ut plurimum historiae veritate sequatur:in temporibus tame
pe lallitur: & caeteris ac sibiim quo ad ipsa tempora saepissi me in/uenitur contrarius: ut patet in libris antiquitatis Iudaicae de in aliis: quamuis aliqua in Iibris eius inuenta,vitio scriptoru ascribi possint. filia vero a Ialmudistis putamus esse deprauata. Ad emedationem igitur temporum oportet nos in primis diuina eloquia fetari: dein/de ipsos qui sacras historias prosecuti sent. Et quoniam,vt dictu est. apud Hebraeos Philo: apud Chaldςos Berosus:apiid persas Met isthenes:apud Grςcos Eusebius excepta Monarchia Medorsi.&Persatum:& apud Latinos Hieronymus psbyter scripturis diuinis una c5/
sensunt: ideo maximam authoritate inter antiquos chronographos
Ibtinent. Prglatos igitur omnes,& nos imitantes diuino prius auxilio implorato: adhibita etiam Astronomica copulatione: quae huic aegocio plurimum confertiemendationes temporu destructis quo/sdam scriptoriim erroribus graui labore ac sudore ad communem ttilitatem aescripsimus exordium sumentes at prima hominum ori:ine ac mundi constitutione, ad aetatem nostram. Intermissis igitur1rotensis historiis, bretii narratione digessimiis canones temporum x diriersis regnis:&ex illis praecipue quorum sermo diuinus memini. Omnium vero annorum numeros in duo durisimus tempora, idelicet in praecedentia subsequentia Christi saluatoris aduentu. Mae omnia simili decem libris explicauimus. in primo nan dispu mmus de annorum ae temporum ratione. In succedentibus vero Iriatuor libris,ueram annorum computationem ostendimus ex colatis inter se temporum regnorum quatuor videlicet Hebraeorum , talorum Chalogorum,& AEgyptiorii. In sexto annotauimus quo undam Regnorum exordia ante Christi naim: tatem. In septimo. iusdem Christi vitam subitinximus. In octauo catalogum I in nanorum pontificum. In nono Imperatorum Romanorum tem ora. In decimo demum gesta quaeaam C Christi resurrectione ad empora nostra collegimus. Sicut autem nos hos temporum cano
es emendatos fideliter scripsimus: ita & i scriptoribus inde fidelis/A ii
23쪽
too EMI VM sme tians ribantur.Dicit enim Hieronymus in prς si tibiae lasHEL Nihil pro it emendasse librum,nisi emendati ibrarionim dilige
tia construetur.Sed quoniam in annorum numeris facile contingere potest scriptoris erronideo ubi fieri potuit eundem annorum nurne rum duobus modis annotauimus, videlicet in contextu verborum Iatino sermone:arii in margine characteri sarithmeticis.ut si con/tingat numeru alique vitiari,alter ex altero emendari possit.Ex ipsis etiam numeris exterius annotatis, annorum collectionem in calce descripsimus ut computatio ipsa facillime fiat.Erit igitur opusculum hoc perutile n6 modo illis qui seculares, de humanas literas discunt: sed ipsis praecipue qui literate sensum in stripturis diuinis quaerunt: quoniam ain y ratione temporii multa in eis latent:quae ipso rum temporum vera supputatione manifesta redduntur. Prolixas etia historias in aliis authoribus quicump ., legeriuex hoc temporum opusculo, singula
24쪽
VM QV AE CANONICA DICI TvR IN LIBROS DECEM DISTINCTA.
Liber primus de annorum, S temporum rapi tione, ac Priscorum generatione.
PROLOGUS. Vndum uni cum rem re assummo Deo condimm esternemus ex verbis Moysi: qui diuino spiritu afflatus in libro Geneseos,omnia in principio,hoc est in exordio . -temporis ex nihilo creata in affirmat. Quapropter an/te omnia in hoc primo libro describemus annorum Memporum rationem ac priscorum generationem:quoniam a mundi constituti negesta quae tempGre metiuntur a nobis digerenda sunt. Vnde ab ipso tempore sumemus initium. De primo disseculi,demGise Cr anno.
Empus in dies, menses, &annos distinguimr. Est autetepus numerus motus secundu prius,&posterius ut affirmat Aristoteles. 4.physicorum libro.Tempus quidem iuxta sanctum Thoma Aquinatem, motu coeli 'sequit. Unde Macrobius libro Saturnaliorum cap.M. dicit.Tepus est certa dimensio:quae ex coeli couersione colligitur. Est ergo Ῥs numerus motus supremi corporis coelestis, quod primum mobile dicimus. Huius motu ibi rapis ab oriente in occidente & ite rum in oriente integro circuitu quo dies naturalis concluditidies in artificialis ab crtu solis ad eius occasum metitur. Dies ante naturalis quatuor R viginti continet horas aequinoctiales,quas equales dici mus: dies vero arrificialis, duodecim coplectitur horastpales quas inaequales appellamus:de quibus diis ait Io. ii. capite. None duode/cim sunt horae dieisSimiliter&.nox a solis occasii ad eius ortu duodecim habet horas teporales,idcst inaequales. His horis temporalibus
utebant olim Pal ini, Iudsi Phoenices,Syri, Chaldes Babylonii. de alignationes.Nec hodie ipsam cognitio abiicienda est. Nam eoru Io.Lucidus A iii
25쪽
Vt enim Matthgi. a o. capite dicis,pater familias coduxit operariox vines mane hora prima,tertiassexta nona, dc undecima, & cap. 27. scribitur. A sexta aut hora tenebriae laetae Iuni sun omnem terra us mad hora nonam. De his horis imaequalibus Iege Orosita Issi. F. cap. 3. Dionysiu Areopagit mitrepsa ad Apolliphanem, Macrobis iiD. Σ. de Somnio Scipionis:& Ioanne de monte Regio in suo calendario. Planetae vero ustra motu diurnum ex raptu primi mobilis causatu et habent proprios motus in oppositu ab occiuente in oriente in circu lo obliquo Zodiaci proput interioru rerum generationem iuxta sententiam AristoteIis:& sunt ipsi planeis numero septe, videlicet seporins Satum' deinde Inpiter: tertio Mars quarto in medio Sohqnimis Veniis: sexto Mercurius: septimo A vltimo Luna. Quapropter diem m circuitu S septenario copletur nu mero no prsdocto ordine planetarum eo iuxta iplaru domitatu in h nostra inferiora elementa,&elemctiscoposita. N am,ut ait Hermes Trismegistus,veteres horarintemporaliti praecipui obseruatores fuerunt Babylonii, qui dominisi planetarum ecrhotas cognatu tanquam quodaem secretam paucisos cndibat. Diem enim quecunt in. I Σ.horas, & nc Rem ua totide diuiserunt: quas planetaru horas appellabat: & eorum Fbemationi dicaueriint:ac dies denominabant a planeta qni prima hora diei diminium habebat. Inter omnes aute planetas bol excelletissimus est. Omnium maximus: & inter tres superiores ac tres inferiores politus tanquam rex in medio regni sua Iumen & virtutem caeteris e ndit. Ideoui deus primo die lucemrduxit hoc est Solis corpus lucidu,vdauthor est Dionysius Areopagita. - .ca.de diuinis ii minibus. TUnc enim Soli data est lux in distinctione dierum,& ad vartute qllandam comunem. Quarto viro die indita est ei specialis ac determinata viratus ad singulariu effectuu productione,ut sanetiis Thomas optime declarat. Fuit ergo primus dies bolis: & prima hora illius diei ab ortu ipse Sol dominau sumpsit. Secunda hora eiusde diei dominium accepit inde seques inferior planeta, videlicet Ven':hcra tertia Meractiriu M qtiaria hora tana: Quinta Saturiaris iuxta circulum planeta rum:sexta Iupiter:septima Mars:octauarursium,Sol & deinceps ec, dem ordine: ita . Soli competit& hora tertia ncctis & decima. Horavero iacetis undecima regnat Venus:ac duci lecima scilicet ante aliuSolis ortum regnat Mercurius distributis ut dictium est semper dum decim horis dicu& duodecim nocti. Quod quide Moyses exprimit. dum ternunum diei a ciuis ac ternunia noctisponit cum ditarici,
26쪽
Dcium est vespere,& mane dies xmus,videndet naturalis artiscialem
diem cum ipia nocte coplactens. Nam vespere completo die artificiati:& sequeti mane copleta nocte integer naturalis dies perficitur: qui menlaratur ab uno Solis ortu ad alterum: & tunc copleta nocte ipso mane rursum oritur Sol.: & incipit altera dies: cuius hora pr ma r
gnat ipsa Luna quae post Mercurium sequimnqui pNcedeti. I Σ.ho/ra noctis regnauerat. Ideoq; secuens dies i Luna denominatur & Laene dies dicit:& sic deinceps tertius dies i Marte nome accipit:quar
tus a Merciirio,quintus i Ione:sexili Uenere:septimus a Saturno. Secudum vero Hebraeos numero tantu modo distinguuns dies hela,
domadς:& septinius sabbatu idest requies dicitur eo Φ Deus sex diebus ructa creauit-septimo quieuit ab omni opere quod patrarat. Cum ergo septe tantumodo sint dies hebdomadae:& inde post sabbatum quς est dies Utima fiat reuersio ad prima diem Solis queeune Duica dicitur ob Christi resurrectione:manifestu est mudum nica die creatu jusse in orni Solis,qsi eiusdem diei Sol dominium habet. Sic ergosim ordine creationis, dies i Solis ortu semunt initium: Adies artificiales praeceduinoctes. Sed Hebraei post data legem' i Moyse a vi era vis ad vespera enumerant dies, & celebrat sabbata sua, dicitur Leuit. Σ 3.&apud eos noctes praecedunt dies. Quem ordine seruat Italuqui a cola Solis ad sequentem vespera, diem horoligis . ΣΑ.horaru nutriero metiuntur.Astrologi vero dies computata meridie eo . certiorem notitia accipiant de motu Solis circulo motidiano ob rectitudinem:quam orizometam orientali u occidentali propter obliquitatem Eadem etia ratione mediam noctem obseruat
in cursu syderum.Hunc morem sequutnr Galli qui diem naturalem duodecim horis aequalibus bis reuolutis metietes semper habent horam duodecimam completam media nocte. nec non & meridie.R Dmani vero antiquitus diei sumebant inituim a media nocte. Et qua,
libet natio ad libitum, dieihabet exordium. Dicit enim Macrobius lib. primo Saturnaliorum, cap.Σ.Populum Romanu, Marcus Varro Lixit dies singulos annumerare i media nocte, ad mediam prox, mam. Athenienses vero i Solis occasu ad Solem iterum occidentem omnead medium tempus unum diem esse dicere. Babylonios porrsaliter Sole enim exorto,ad exortum eiusdem incipientemrid sp, titim unius dieinominevocare. Umbros vero vnnm & ritndem die esse dicere i nacridie ad insequentem meridiem. Haec ille. Ex diebus igitur multiplicatis iuxta numerum Planetarum hebdomada consta itur Ex diebus inserer collectis iuxta motum Onae ab uno eius
27쪽
ex diebus. Σ' . horis. I Σ.ac minutis. 44. iuxta mediuipli 'motum.
Hinc necesse est,ut una lunatio sit. 3 o. dierum:&altera. Σ' .aIternutim.Fiuntq; duodecim menses lunares numero dierum. 3 s 4. Men/ses aut Iolares fiunt paulo maiores:quorum aliqui sunt. 3 o .dierum: aliqui trienta unius ut patet in Caledario Romano. Ex tribus memsibus conitituuntur singula quatuor tempora scilicet veris, statis autumni, ac hyemis inxta duosquinoctia dum solstitia. Excursu voro siolis,annus consurginqui continet dies. 3 s. & fere sex horas:ex ruibus in quatuor annis conflatur dies intercalaris:qui de his extilis icitur: additis videlicet ad duodecim menses Iunares diebus undocim:& predicto quadrate diei, ut fiat integer solaris annus. Hec om/nia Moyses tanquam peritissimus Astronomus, ac Theologus insi/nuat dicens. Dixit autem dominus. Fiant luminaria in firmamento est:& diitidaeat diem,ac noetem:& sint in signa,& tempora & dies&annos.Die artificiali ac nocte simul concluditur dies naturalis. Si: Eo Gprehenditur mensis,eo. sol quolibet mese unum duodecim signorum pertraseat. Tempus vero tribus minbus vidimi est clauditurmemo & duodecim melibus integro solis curis annus implas. De mense,Cr anni tempore quo creatus est munduL Cap. 2. o aute mense quo ue anni tepore conditus fuerit otibis non est nobis aperte manifestsi ex diuinis eloquiis: ted hoc sub diuersa opinione versatur. Nam licet omnes authores una coueniant dicentes mundu in aenub -- noctio creatum:Interse tamen differunt: quoniam ali.
qui dicunt iplum conditum in aequinoctio autuni:alii vero in aequinoctio veris. Quiponunt mundi principiti in aequinoctio autum/nali has rationes adducunt. Prima eorum ratio haec est quam ponit Dachom Tuc enim fuit principium secuti cum incipit annus apud
antiquissimos:qui merunt propinquiores creationi orbis:quoniam mox creato mundo incepit primus annus saeculi. Sed antiquissimi Icilicet Iudaei.4mptii:parsae. Graeci:&oes orientales nationes an/nu m incipitant ab aequinoctio autuna. Ergo innc is it mundi princis pium. Quod autem Iudaei incipiant annum ab autumno ex hoc paret, quonia tunc est anni principium, quado est anni finis' in annus tit reuolimo solaris motus.ab uno puncto ad eundem in Zodiaco ut
affirmat Ptolemsu in Almagesto. de Albatiani in liro de motidiis
28쪽
miam in mense Septembri quando celebratur apud eos festum tabet macriIorrim.Nam dicitur Exo. Σ 3 . Solennitatem quot lacies in exirta ararat,quado congregaueris omnes fruges tuas de agro. Et similiter .mRYPtii,Persae,Graeci, & omnes orientales ab aequinoctio autum mali iti xta tabulas Alphonsinas accipisit anni principium. Secunda eortam ratio talis est. 1unc fuit mundi principium quado fructus de fruges in agro colliguttinquoniam fructus tunc suam perfectionem habent:& dei placta sunt opera,vt dicitur Deutero. 3 Σ. Unde homo mox creatus vetitii pomu comeditiquod tunccu. aliis fructibus furarat creatu.Sed fructus in autuno colliguntur, ergo tuc fuit mun/di principium. Tertia vero ab ipsis haec ratio infertur. Mensis Nisan qiii est in aequinoctio remali per Moysen Exod. I a. decernis primus in mesibus anni non in memoriam creationis mudj:sed liberationis
aegretiaca seruitute quae suit in verno aequinoctio. Na prius Iu/rigi in gypto incipiebat annum ab aequinostio auaenali iuxta morem AEgyptiorsi, ut dicit Iosephus in primo antiquitatu capire. s.& ob ipsu in beneficiu liberationis ab aegypto mutatum est anni prin/cipium in dicatur.Exod. I Σ. Mensis iste vobis principium mistimprimus erit inmensibus anni. hanc opinionem tenuit Rabi Eliezer,& quidam Hebraei sequetes eummec non & Baction:& nonnulli ca/tholici. Qui vero poniit mundi principiu in verno squinoctio pydictas rationes facile soluentes aliis rationibus innitunt. Primo qui dem dicunt non esse validum argumentu cum dicitur tunc incepipse mundum, quado est anni principiu apud antiquas nationes :'quonia anni exordium ad placitii hominum est, cum diuersis anni tem/foribus apud varias nationes initiu anni sumatur. Nam apud Ara es anni principium est media aestate Sole existente in Leone ut dicit Iuliiis Firmicus lib. 3 .R Macrobius in libro de somnio Scipionis. Apud Egyptios in aequinoctio avisinali, ut placet Alphonso:quo niam ipsi enumerant annos i Noatico diluuio qd dicunt incepisse autunali tempore. Apud Alexadrinos.4.calendas Septembris,idest die. zy.Augusti, ut refert Paulus episcopus rosemproni s lib. 8 primae partis suae Paulinae. Apud Romanos tepore Cςsaris post hyemale solstitium caledis Ianuarii: ac prius tepore Romuli in Martio iuxta aequinoctiu ismum erat anni principiu. Apud Hebrsos autetratanni duplex exordium, ut Paulus episcopus Burgins ex diu inis eloqdiis probat.Primum quide sumemtur absquinoctio verno di.
'minoExod. I et Mensis iste cilicet Nisan, iuxta venausuq
29쪽
A quo primo mense tanqua ab exordio solennitates copulabantur, uia in mense tertio copulato i primo mese fiebat festum hebdom,arum idest pentecostes:&in mense septimo erat festii mnibam Aeci Similiter ab hoc principio copu tabantur gesta princtu, ut patet de templi aedificatione per Salomone:de qua dicitur. 3 .Reg. 6.Faetum est quadringetesimo MCctogesimo anno egressionis .filiomm Ismael de terra Fgypti &c. aedificare coepit Salomon domu domino.Secundum vero anni exordium erat striimo mense qn redeunte annitem pore cuncta coduntur.ut patet Exodi. 3 4. Ab hoc initio copulaban/tur anni qui pertinebat ad sabbatum,idest requiem terrae: de quibus dicitur Leuit. Σ s . Sex annis seres agrii tuum &c.Septimo aute anno sabbatum erit terrae requietionis domini. A'quo etia principio computabatur annus itibileus: qui post septe hebdomadas annoru cele/hram ut ibidem sat bis. Non ergo ab initio anni accipitur efficax aDgumentu ad probandum orbis exordium: sed i ratione conuenienti, principio renim: qua seqv itur Ptolamaeus, de oes antiqui Astrono/mi orientales: qui licet anni principia habuerint in autumno:tamen motuu coelestium corporum initium sumunt ab aequinoctio verno
ex ipsa conuenienti ratione principit. Nam Ptolemaeus in Quadris partito hoc initium sumit ar primo gradu Arietis: quod est nisum
masculinum igneum,orientale in vernali aequinoctio situm. Tunc enim est principium veris:quod est tempus innovationis, germinu' tionis, & generationis. Dicit na*Alchabituis. Vocatur illa quarta pars circuli quae est ab initio Arietis in finem geminorii, q) iaria calida, mi da, vernalis, erilis,lingumea. Et Amaregni in libro de
Iocis motuum stellaru. Σ .capite dicit. Primi antecessores nostri pun/ctum vernalem plus caeteris aptum initiis intellexessit. In hoc enim tempore postaqualitatem, dies augmentum ineunt, sol ascensionis initium versus mediu cccli septentrionalis ingredis:caloris vires administrantur. Huius etiam natiira temporis humiditati Gcordans, caloris declinans initio crescendi,&rem existentiae assimilatur. Abdi eo euc incipitim assumpserunt. Hςc it Secundo dicunt tempus veris esse te mpus perfectionis. Dicit enim Linconiensis. Decuit quidem mundii tempore vernalis aequiminii incipere quia est temporatissimum temporu: & remptis generationis:& perrectionis. Dies autem aequinoctialis auturialis est vi tempore corruptionis. Ex hoc soluitur praedicta secunda praecedentis opinionis ratio de psectione
Gicurum. aram etiam soluit Ioanes in Ilia summa Anglicana Πυ
30쪽
tumnali inrctus no simi in sua maxima Psectione ila iuc perfectum est in diminutione. Et non obstantet tunc arbores fluctus habeant maturos & caeterae plantae: eorum tamen perlictio cito dcficit eo mad tempu s illud appropinquat hyems quae corruptionis occasio elirem Interiorum. sed in aequinoctio vernali ia tendunt ad suam persectione,& ad incremetum:nec ex tunc ex maiori parte anni hyemulis tempestas nocebit. Vnde ex simili causa dicunt omnes Astrologi domos secitientes angulos: maioris esse psectionis, & fortioris domihus cadendus ab angulis:eo φ sequentes sunt in acquirado suas peti fretiones:cadentes vero in deperdendo. Sic δἰ ista interiora in vernalixquinc ctio acquirunt suas perfectiones:& in autumnali deperdunt eas. Cuius signum est quia statim post aequinoctiu auiumnale folia cadunt deat ribus, de Cia virentia marcescunt. Item in quibusdam reuis,& regionibus tructus sunt maturi, in aeqninoctio alaisnali dide
in quibusdam diu ante: de in aliis diu post: &ideo non procedit neet urget illud argumentu. Hςc ille. Vnde in principio msdi Deus etiaveris tempore creauit stuctus maturos, & pKcipue in paradiso voluptatis loco arx omissimo, ubi sint omni tempore cotinui fructus 5e ibi Adam vetitum pomum comedit. Pater etiam nauigantibus lux circulo aequinoctiali . in illis insulis bis in anno colligune inictus. Tertio dicut Moysen anni principium instituisse, ex ord:natione di uina tempore veras non solum ex beneficio liberationis ex aegypto. sed etiam quia tunc creatus fuerat orbis, ut Rabi Iosue Hebraeu s, de qui sequuntur eu probare conantur. Dicunt enim Φ Hebraei ante imita meoisi in Liamtum annumcipiebant ab aequincctio vernali
ex antiqua pallii consuetudine:qui nouerat mundu creatum tepore
veris:& huic couenit Glossa quae dicit super illud Cen. 3 s. Egresso maut inde Iacob venit verno tepore,quo scilicet factus est niueus: sed vi diu manserunt in AEgypto:ideo tunc secuta sunt consuetudinem. AEgyptioru qui ab auiuno ani siexcrdiebantur. Vnde bene dicit Iosephus Hikilicet Hebraei in .Fgypto ann si constituetui. Non enim erat necesse constituere anns in ri gypto nisi prius alitet annu inciperent antea ingrederetur aegyptu. apropter Deus eduxit pulsis uti de aegypto eo tre quo creatris est naiidus. 'treduceret anni principiu sicut erat ab exordio mudi:& ut diuencret populu suu ab prioru cosuetudine.Secundum Iosephu AEgypria incipiebant an nil
ab aui uno qn fuit di hiuisi Noe: qd incepar, ut ipse IOIephus restas.