Ioannis Lucidi Samothei viri clarissimi Opusculum de emendationibus temporum ab orbe condito ad hanc vsque nostram aetatem iuxta veram ac rectam chronographiam ex antiquis ac probatissimis authoribus excerptum. ... Epitoma emendationis calendarii Rom

발행: 1546년

분량: 456페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Gen. r. Anno sexcetesimo vitae Noe mese secudo incepisse dilunie.

vi reseratur secudus mesis ad aetatem Noe, hoc est φ inundare cepit diluuiu mense secudo post sexcentesimu annii ipsius Noemon mese secudo sive veris,sive autunt,ut alii exponunt. Permisit in Moyses in sabbato requietionis terrae, & I ubitet ut ab aut uno I udci etia aliquomodo sumeret anni exordiu ob litustuum collectione. Nec in in scripturis diuinis ille mensis fructuu dicitur primus sed septimus, quiniam apud Hebrsos principale annom initium erat .in vere:secundarium vero ex accidenti erat in autuno. Quarto dicut Christum ideo passum esse verno tepore ,seria sexta,hora sexta,ut satisfaceret P pec/cato hominis perpetrato in exordio mudi, qsi creatu sest homo ipse seria sexta:qui & hora sexta peccauerat:quod mystica Re probabili rutione inferri potest. Hanc secunda Cpinionem tanqua cnicacius pribatam tequutur plures antiqui,& gnauissimi doctores,videlicet Hiraronymus,Ambrosius, Basili'in exameron, Ioatres Damascenus Beda Rabanus super Exodu. I Σ .capite:&magister historiam ibidem. Isidorus lib. s .etym.ca. de teporibus. I ncs de Sacrobusto. ca. de re gulari solari,1eruius in primu Georg.:Liconitas. Gualterius monachus in libro de aetate mundi, Elpacus in libro de astrologia Pauluseps Forosempronitas&plures alii. Ioanes vero in summa Anglica, nasic dicit. Hanc quaestione an mundus fuerit creatus in squinoctio vernali vel autunsi dcterminare non audeo. Sed si audere. non sustucere.Rationes aut bt mihi videtur plures & sortiorcs sunt pro illa parte,scilicet inmudus sit creatus isquinoctio vernali. Hsc ille. Nos

ergo validioribus vlisti rationibus opinamur, licet nobis certum nosit,* mudus verno tPe creatus fuerit: & hanc opinione sequimur in annom copulationiDus, sicut librorum Regum auther sequitur in

enumeratione annorum ab egressu filiorum Israel de Egypto. . De remporum,Crueratum seculi distinctione. Ecursus teporum ab initio seculi ad eius fine diuersis modis distin litur. Comuni qda ac generali modo in tria prScipue teξ ora secatur iuxta triplice Del lege, videlicet in tepnsvgis naturae: in teptis legis scriptae peri Moysein&intepus legis gratiς per Christum. 5peciali vero modo secundu doctores catholicos in septe partes distinguitur iuxta septe aetates humanae vitae, quς diuidutur hin ipsius hominis mutationes Per totu tempus humanae vide, videlicet in infantiam . pueritia,

32쪽

puerillam adolescaentia iuuentutenr,virilitatessene rem,ac decre/pitam. Et licet quidam doctores describant fuisse quin*aetates ante Christi adventu:& iplam Christum in sexta costitum animais docedentiu in septima ponanuh siderantes . aetates copetunt ho/minibus vinentibus in praesenti saeculo non aiabus a corpore seiun/ictis:quae at me ipso remotae non potiuntur vita humana cum ala nost homoesta coniunctum ex anima & corpore:potius in sim scripturas canonicas 3e Philonem Hebrsum adip Ioannem Damascenu sex aetates ante Christum annumeradae sunt:& ipsum Christum qui circa finem saeculorum carnem assumpsit in septima fuisse censendum est,cum saeculi aetates distinguatur ex aliqua excellenti mutatione sa eta circa homines uiuetes in hoc saeculo,quae septies in scripturis lor gitur. Prima igis mundi aetas est ab orbe condito ad uniuersale aqua. rum diluuium quo ipsemudus aqua summersis prauis hominibus Σ in melius innovatus est. Secuda ab ipla diluuio us p ad Abraham patrem multarum gentium et Deo constitutum:cui data est lex circvcυ

3 sionis: &eide specialis promissio de Christo facta est. Tertia ab ipso Abraham us p ad lege latam per Moysen cii popuIus in tabulis Iapb

M deis praecepta diuina recepit. arta a Iege Moysi 8c inchoato foederis tabernaculo ligneo ac mobili usp ad rege David: cui rursus facta

est repromissio de Christo:vel vis ad inchoatii Salomonis teplum

lapideu ac stabile. Unde satis miramur cur quida omittant aetatem sam ex mutatione per Iege Mosaicam quae praecellens est de cosideratione digna:atir tertia cum quarta eande esse affirment aetate, iseptenario numero una detrahentes:ita ut absq; crema ratione coacti lint addere septima animarum separatarsi aetatem quae ad saeculi vitam non pertinet,ut ia diximus: &eo magis miramur cur tempore legis

late per Moysen no distinguant aetate,cum tunc fuerit ipsa distinctio s trium principalium teporum de quibus dictu est. Ginta vero aetas inde sutaequ itur a David, vel a templo Salomonis 4nchoato vis ad ipsius tepli desolatione in captiuitate Babylonica. Sexta a templi de/solatione uso ad Christi Matiuitate. Septima demsi ab ortu Saluato/ris & deinceps usu in saeculi fine. Has etiam seple aetates eode modo distinguit Ioades Damascenus in. Σ.lib.d:cens.Uiculas septem saecula mundi linius a coeli&terrae videlicet creatione us p ad comΠnem hominnm consumationem & relastitationem.Octauum aute saeculum est quod futurum est. Haec ille.Eade septem saecula ita digerit si/icut& nos comentator eius Iud us Clietoueus ut in eius coment,

.. Dis apparet. Iuxta vero ethnicos Italos sex distinguunt sescula securu

33쪽

dum argenteum,tertium aeneum,quartum stanneum, quintum lavreum,sextum plumbeum,ut utarius dicemus in seqtientibus.

De procera gigant statura in priscis aetatibus.

N prsdictis mundi ςtatibus a prima ad ultima corpora humana plurimum decreuerunt. Nam si coparemus corpora hominu aetatis nostrae ultimae, ad corpora es,rum qui prioribus aetatibus floriterunt: cognoscemus nostra minima esse:qm ipsi gigates fuere procerae celsi/tudinis, ut vix at nostri temporis hominibus credi possint. Qu6d aut tunc fuerint gigantes, diuina scriptura cJmemorat eos & praecessisse diluuiu:& postea etiam subsecutos diuellis teporibus. Nam Gen. s. cap. dicitur. Gigantes enim erat super terra in diebus illis,hoc est an/te diluuium. De ipsis vero qui post diluuiu fuerunt dicitur Deute.Σ. Non pugnes cotra MoabitasEmim primi suerunt habitatores eius: populus magnus,& validus,& in excelsus, ut de Enachim stirpe quali gigates crederentur,& essent similes filioru Enachim. Deniq; Mo, dites vocant eos emim. Et infra. Terra filioru Amon terra gigatum reputata est:& in ipsa olim habitauerunt gigantes:quos Amoniis vocant Zomi populus magnus,& multus,&proceroe logitudinis acut Enachim. Dicebantur enim Enachim gigantes ex Enochia curistate qua idificauit Enoch filius Caim denominans eam Enoch,a nomine suo: unde dicti sunt gigates Enachim vel potius Enochim. Nocst ergo putandum fabulosum quod narratur ae magnittrdine gigantum. Nam Augu. in. I 1.de civi. Dei cap. 9. dicit. Nobilissimus me ta cilicet Virgilius in . I Σ. Eneidos de ingenti lapide que in agrora limite infixu vir fortissimus illorum morum pugnans: & rapuiraccucurrit,a intorsit,& immisit: Vix illu lecti bis sex ceruice BDirent: Qualia nunc hominum producit corpora tellus:significans maiora tunc corpora paucere solare tellulo Quanto magis igitur teporibus recentioribtis mundi ante illud notatae diffamatum , diluum Sed de corporu magnitudine pleriin in incredulos nudata per venistate siue per vim fluminii, variosq; casus sepulchra uincimtix, appariterunt vel unde cecideriit incredibilis magnitudinis ossa mortuorum. Vidi ipse no solus sed aliqui mecum in Vticensi Iittore, molare ho/minis dentem ta inmem, ut si in nostroru dentilina modulos minu. vlim conscing res, centumnobis videres lacere potuisse.Sedilia o

34쪽

de Hirabilibus msidi cap. s .ait. Scripta qilom quς ex antiquitate memorias accersunt an fide veru qiribus recepis est,m bello Cretico inevita flumina plusqua vi amnica terras rupissent, post discessum flu/minu interplura humi dissidia humatu corpus repertum cubitu trium atq; triginta:cuius spectandi cupidine Lucilim Flaccum legatu, intellum etia ipsum imptato captos mir)culi, qd auditu refutaurarant, ulis potitos. Haec ille.Nec audiendi sunt illi qui dicunt gigantes ex daemoniis incnbis natos fuisse, ex eo φ dicis o n. s.ca. Postqingressi sunt filii dei ad filias hominutilis senuerunt: isti sunt pote

res auculo viri famosi. Non enim filii dei, hoc est angeli Iucis concubunt cu mulieribus sicut Quadoui faciut inclibi daemones, ut non ulti affirmant no sane intelligetes diuina eloqitia. Na per filios dei intelliguntiir filii descedentes ex linea Seth:qui dicebant filii dei propter veru dei cultum qui in eis vigebat:quom plures ante diluuiu contrapcepta patrum suoru acceperunt in uxores filias ex Cayn descendentes,cuius progeniti dicebantur filii hominii,quia terrena & humana Dinos i ino discesserat. Gigantes aut non nisi ex gigantibus gigni possuntiquia sim naturam vialiquodi animal generat sibi simile vel aequale nisi forte accidat virtutis debilitas:vel abundantia in generante. Nam homo magnus magnil:5 paruus paruit sibi simile ut plurismum generat. Si in deficiat in generante virtus,magnus paruum gi gnit qdisci Iepotest accidere:& si abundat virtus in paruo, magnum.

qnq; generatised no excessua quantitate maximii. Non eni in paruo homine potesse tanta virtus ut gignat gigatem tantae magnitudinis ut in decuplo excedat generantis quantitare vel multo amplius: sicut noest possibile ut canis generet catulu:qui crescat & perueniat ad elophantis magnitudine Gigantes aut caeteroshomines maxima qua/ritate superabant ut exploratores I udsoru qui ad cospiciendam terra Canaam missi fuerant,restati sunt dicentes ut scribit numeri. I 3 . .

Populus quem aspeximus procerae staturae est. Ibi vidimus monstra quaeda filiorum Enach de genere giganteo: quibus cisarati quasi Io clistae videbamur. Quia ergo ginates etia fuerunt post diluuiu cum omnes ex Noe A filiis eius &vxoribus origine traxerint,oportet fateri ipsum Noe & filios,am; uxores suisse gigates:quod & affirmat BGroliis in libro antiquitatu. Dicit et idem Berosus ante diluuiu circa Libanii fuisse Enos siue Enoch urbem maxima gigantum rationi consentaneu est:qm si Noe & filii eius fuerunt gigantes,oportet dicere etia Adam ex quo illi de caeteri gigates orti sunt, isne gigantem

35쪽

dicit Adam genuisse filium lieth gigaiatem si mulitudinem suam. Idem probari potest diuinast fura. Scribit enim Iosue. Ig.ca. Nomen Hebron antea vocabatur ariatarbe Adam maximus ibi inter Enachim situs est. Ubi describitursepulchriim protoplasti Adam, ut ait Hieronymus in lib. de locis hebraicis. Adam ergo gigantum may xim is inter gigantes qui dicuntur achim,coditus est .Cum enim scriptura ibi loquatur de gigalibus,&de sepulchro corporis Adae, ac dicat Adam maximii,patet . non loquitur de dignitate originis nec de magnitudine virtutis animae, sed de proceritate corporis eius qaibi sepultum erat.Sepulchrum iraui non animae nec cuiuscf. dignitatis,sed tantii modo corporis locus est.Oportebat autem ipsum esse maximii corpore cum primus fuerit c quo csteri gigantes originem du cerunt. Processu aut temporis deficiente virtute naturali paulatim homines statura decreueruntisicut& modo tepore nostro videmus. PIinius Secundus doctissimus homo,ut ait Aug. m. I F .de ci uitate Dei cap. 9. Quanto magis magis. praeterit saeculi excurses minora corpora naturam ferre testatur. Quia etia Homerum com morat sepe carmine suisse conquestumon hsc velut poetica figmeta deridens: sed ita historicam fidem tanqua miraculorum naturalium scriptor assu mens. Ab initio aute saeculi fuerunt corpora maiora ro hultiora,&persectiora: nunc aute sunt parua,imbecillis.&imperfractioris virtutis. Et licet corpus Christi fuerit perfectissimii. non tamenecesse fuit ut haberet corpus quantitate gigatis procerii sed oporatuit illud esse simile corporibus aliorum qui in ea ultima seculi aetrate vivebant. Vnde&crucifixus est media aetate iuxta cursum huma/nae vitae qua homines eiusdem aetatis vitiere solebat,eo',ut Apostolus dicit ad Hebrς. Σ.debuit per omnia umilis fratribus heri.

De usta prolixa priscorum patrum. Op. s. Riscorum patrum ante dilanium in prima aetate,& postea in secunda prolixam vitam describit Moyses in lobro Geneseos. Numerus antem annorum patrum qui in prima aetate suerunt Gene. s . ita digeritur iuxta HO-braicam veritatem. I Adam vixit annos nongentos triginta. 9 3oΣ Seth nongentos duodecim. 'IΣο Enos nongentos quis V. - -- 'os

Carnam

36쪽

ANNORUM ET TEMPORUM

lan YDam nongentos decem. Malaleel octingentos nonagintaquin i . . tiari Ιaretri nongentos sexagintaduos. QErioC trecentos sexagitataquin p.: Matri usalem nongentoS sexagintanouem. . . , Lamech septingentos septilagintaseptem. γ Noe annos nongentos quinquaginta ut dicitur Gen. 9.N ri merus vero annorum patrum, qui Herunt in secunda aetate post cliIIIuium Gen. I I .ita describitur. I Sem vixit annos sexcentos. et Arphaxat trecentostriginta de octo, vel sim Hebraeos.4 3 8s Io

zos 5 Sale quadringentostrigintatres M. Heber quadringentossexagintaquatuor. s Phalech ducentostrigintanovem. 6 Rehu ducentostrigintanovem. V Sarticii ducentostriginta. 8 Nachor centiimquadragintaecto. .s Thare annos ducentoSquii l. Sicut in hac secunda aetate a prima numerus annom decreuit,& paucioribus annis vixeruntiita de in tertia minorem duxerunt vitam. Abraham eni vixit annos centu septuagintaquin*.Gen. Z s . IT FIsaac annos centum Octoginta.Gen. 3 s. I 8 o

Iacob centum quadragintaseptem.Gen.47. IA Ioseph centum &decem Gen. so. II QDubio m autem oriri potest,qualiter praedicti anni antiquorum ho/minum accieiantur, cum multis modis apud diuersos annos dicat. Dicit enim Xenophon in .libro de aequinocis. Annus diuersus est. Etenim ipsi Triptii utuntur anno quando p menstruo, saepebimustri: non raro trimestrusaepe quadrimestri:nonnunquam solari.Qus varietas etiam ex nostris, qui ab eis literas habuerum sapientes coragit aberrare. Iberis annus quadrimestris viplurimu est, rarissime silaris. ontra Chaldaei cu in antiquitate diiciplinarum suarum utantur menstruo: icaeteris semp solarem se intelligerententur. haec ille. Sed proprie duς sunt annorum rationes a diuersis nationibus de gentibus usu habitae,videlicet solarium,& duodecim lunationum ut dυcit Paulus episcopus Forosemproniensis parte prima suae Paulinae libro. 2.Nam Peris,Chaldaei igyptii,& Alexandrini solares annos semper obseruarunt, licet intercalatione diei ex quadrantibus resultatis dissenserint.Sed prisci Romani & Graeci Lunares annos custodie IO.Lucidus n

37쪽

J ' LI BER MV s runt: qitos tamen per embolismos ad Solis cursum reducere solant 'Iuniores vero Romani per Iulium Caesarem ab Alexandrinis edo/mim,solares annos receperunt. Arabes Lunares annos puros 5 imbstos obseruant. Sed Hebraei mediam quanda misturam ex anno solari alui lunari coiectam in usu habent:quonia annos lunares per mensem embolismum anno tertio vel quandis secundo superadditum ad Solis cursum reducul. Inscripturis diuinis usus Hebrsoru seruae sicut & ordinauit Noe. ini, ut ait Berosus m. 3 .antlqtatum, docuit sitos astrorum cursus:& mstinxit annum ad cursum Solis, & duodecim menses ad motum Lunae. Praedictos autem annoSpriscoru putria m. tuos describit M. Ies,non litisse menstruos, ut quidam olim falla putauerunt: sed annos qu ide solares continentes lunares meses dis ecim&. I I .dies manifeste probas ex verbis Moysi: qui in eodelibro Genestos,ubi ponit praefatu annom numerum, affirmat Noe cum filiis de uxoribus tempore quo lectu est diluuiu, in arca masisse Ier integru annum solare: utetia ex eius verbis c6putat Aug. m. I s. e ciuitate dei. Nam Gen. ca . . prificipiti diluuii tuisse describis amno sexcentesimo vitae Noe.& jequeti capite dicitur ipsum copletum

esse anno sexcentesimo primo eirisdem : atq; at principio ad finem imreresse duodecim Iunares menses ac decem dies: quae coficiunt annusolarem minus uno die. Vt enim ibi dicituri anno sexcentesimo vitae

Noe mense secundo septimo δἰ decimo die mensis rupti sunt omnes sontes abyssi,magnae:& cataractae coeli apertae sui: de secta est pluuia

super terra. 4o. diebus R. 4o. noctibus: obtinueruntq; aquae terram

centum quinquaginta diebus, hoc est mensibus lunaribus quin P.

Requieuits arca mense septimo. Σγ .die mesis super montes Armoniae. At vero auriae ibant de decrescebant 1 sp ad decimii mensem. Decimo enim mense prima die maes apparuerunt cacumina morium. Ex quo patet uniuersam terra aquis opertam suisse nouem maebus rquod etia confirmat Xenophon in libro de aequivocis affirmans dioliivium illud primu suisse nouimestre. Deinde cu trasissent. 4o. dies,

emisit semel coruu:postea bis coluba spatio triu hebdomadii. Tade

ita ibi cocludis. Igitur sexcetesimoprimo anno vitae Noe primo mest,prima die mensis imminutae sunt aquς sup terram. Et infra mense secundo septimo&vigesimo die maesarefacta est terra. Tunc adius. sum diat omnes de arca exierunt. Cu ergo intrauerint arca sexcentesi/mo anno vitae Noe,secundo mense,die. I γ. eiusdem, de postea transactis. I Σ. mensibiis lunaribus, ac diebus dece, eodem. s. secredo mense die. 2 7 . eiusdem inde ex terint, anno sexcentesimoprimo vitae Noe

38쪽

ANNORUM E V TEM PURVM Iopatet Moysen ibi,& etia alibi locutu fuisse de anno solari. Nam,ut ait Augu. ibide, si tales menses erant,tales profecto & anni erant, quales nunc habemus: ac per hoc tam magnos annos vixerunt illi antiquivsp amplius q nongentos, qriatos postea vixit Abraha centii septuagintaquin*:& post eu filius eius Isaac centu octoginta:& Iacob ceim. tum quadragintasepte: & quatos et nunc vivunt holes. o. 'el. 8 o. vel non multo amplius: de quibus etiam in psalmo. 8 9 . dictum est. Dies annorum nostroru in ipsis. γ o. anni. Si autem in potetatibus, idest in potentioribus δἰ robiistioribus. 8 o. anni:& amplius eoru I, hor & dolor. c ille. Ex dictis certi sumus Moysen locum fuisse de annis solaribiis. Nec solus Moyses retulit vitam priscorum ladiu du/rasse: sed etia de his longcuis conscribunt oes, qui antimittates apud Graecos te Barbaros deIcripserunt: ut Manethon qui AEgyptiorum historiam texuiti& Berosus qui Chaldaica deflorauit: de Mocus: 5e Esthius:adhiic dc Hieronymus AEgyptius:& Maseas qui Foenica doscripserui. Hesiodus quo I:3c Hecatheus:& Hellanicus:& Agisilaus: Et Cholus in historiis suis memoria faciunt antiquorum tandiu vis uentium,ut refert Iosephus in primo antiquitatu. Nec mirum si lucinaetate floridissima holes tanto tempore vixeritnt:quia, ut iam probatum est, ipsi erant robustissimi, ac gigantes procerae staturae.&Fm robur corporis 3c staturae celsitudinem erat dc longitudo vitae. Tuncerta eis magis propitium fuit ipsum coelum i Deo persecta disposi, tione creatu:tunc terra eis erat fertilior Pr cipue ante aquarum inundatione. Vnius eis continens erat. qui sanitatem conseruat,dc vitam producit in longum. Oportuit aute eos Deo disponente tanto tepo/re vitam agere,ut citius multiplicaretur genus humanu:& terra coloniis repletetur:de ut facilius adinvenirent artes:& scientias plenius pseipsos discerent proprio enim ingenio ut de caeteris taceam nu llus poeest plene Astronomiam capere nisi ultra octingentos vel nongo ros annos vixerit. propter motum accessiis & recessiis, quem dicunt trepidationis: qui proprius est octauae sphaerae, quo caeteri planetae interjus re antur δἰ tandiu suo cursu impletur. Dedierenti annorum computatisne interscriptores. cap. 6. Nnorum numerus primae & se dae aetatis non ide ab othus scriptoribus ponitur sed inter se ipsi authores magna discrepantia differunt. Nam qui sequuntur hebraeos co dices. δἰ latinos ex hebraeo sermone i beato Hieronyma D ii Dis isto l

39쪽

LI BER P.RT M V stralatos, pauciores annos colligunt. Qui vero sequuntur Graecos

iuxta septuaginta interpretes & latinos ante Hieronymum e Graeco traduetos, multo p Iiires annos in eisdem duabus aetatibus compu/tant.De quorum diranantia copiose disputat Augu. in. Is .lib. de cl. Dei:ex cuius verbis quid sequedum sit,accipere possumus. Prius in inquirenda est tantae diuersitatis causa: & postea nutus rei veritas reflcto iudicio decernenda est. Huius differetiae descriptio varia origine habuit non ex annorum integro numero totius vitae priscoru homi/nu in quo tam codices hebraei u graeci conueniunt: sed ex tempo/re quo singuli quiui filios genuerunt. Siquidem ipse homo primus Aa amantequa gigneret filium, quem appellauit Seth, in hebraeis codicibus centumuiginta vixisse annos reperminin GrScis vero ducetos triginta perhibeturJuperadditis videlicet annis centum. Sed pisteau eum genuit,septingetos vixisse annos legitur in Graecis, octingentos vero in Hebrsis: atqi ita in utrisq; uniri istatis summa cocor/dat. Sed ante generationem unde reputatio temporum sumitur, centum annorum disterentia repetitur. Quod autem in prima genera tione,hoc in secuda tertia,quarta quinta,& septima inuenitur: cum in qualibet ante generationem centum anni adiiciatur in graecis cidicibus: qui & postea in eisdem subtrahuntur. In sexta autem generatione nusq utriq3 codices discrepant. Octaua generatio habet quidenonnullam diuersitatem:sed minore,ac dissimilem caeteris. Mathu/ salem quippe anteu gigneret Lamech sim Hebraeos no centu minus. sed viginti amplius vixit annos: qui ruisum apud Graecos postea ueu genuit,reperiuntur additi. In generatione nona anteu Lamech gi/gneret Noe, in hebraeis sex anni minus sunt a in graecis. In decima vero generatione nihil dissonum inuenitur. Hinc est Fm Hebraeos ab Adam ad diluuiu computantur anni malle sexcenta quinquagin/1-σ rasex. Secundu vero septuaginta interpretes c utantur multo plu/α Σή Σ res videlicet anni duo millia ducenti quadraginta duo. Nam addi/tis stipra computationem hebraicam sexcentis annis, praedictarum

sex generationum: A sex annis generationis nons,detractiSq; vigintis 3 c generationis in taliae,qui simul sunt anni quingetloctogintasex ,red/ditur numerus annorum duorum millium ducentorum quadraginta duorum fim Graecos ante diluuiu. Similiter in generationibus nouem secundae aetatis,fere eade diuersitas annorum reperitur,sicut ante diluuium. In prima tamen &nona generatione utra conenIunt.

In secunda,lertia quarta,quinta,sexta,& septima,in qualitat earum ante genitum filium centum anni in codici s graecis iuxta septua/

40쪽

ANNORUM ET TEMPORUM ibita interpretes adiimunmr in octaua quinquaginta.Qui oes eorlacti fiunt anni sexcenti quinquaginta. Secundum ast Hebraeos i di, Iunio ad Abraha fuerunt anni ducenti nonagintaduorsibus si addan/tur sexcenti quinquaginta fim Graecos fiunt annim ipsos a diliunio ad Abrahamnogenti quadragintaduo. Aug. aute in. I 6. de ciui.Dei m. I o. inter Arphaxat& Sale ponit Cayna:& dicat ipsum Caynagonuisse Sale cu esset centu truinta annoru sim codices e Graeco traductos,quibus tunc utebatur Auὼ Sed hoc tantu in Graecis superaddiὸ tumes .cu in genealogia ipsius Sem post diluuium nullus inueniae note Carna non solam sim codices hebraeos: sed etiam Berosum qui eaiadem geneallagiam Sem fideliter destribit,& nullum nominat Cayna. Vnde patet eu i Graecis ibidem laperflue adiectum. Dicunt aut aliqui inter quos est Herimanus Schedet:& Ioannes Nauclerus in suis historiis . Sese cognomine dicebatur Carna:& idem est Sale & Cayna post diluuium. Aliqui ergo putantes eos duos viros csi in quibusta codicibus inueniantur duo nomina diuersa, descripserunt in eis duplice generationem eiusdem innumeri annorum.scentu triginta cuilibet ipsoru:& sic error inolevit in codicib',quos legit Aug. qui ad nos vis peruenerunt. In geneal a etiam Christi,quae scribitur Lucae. 3.in codicibus Grecis,idem Cayna lapadditus est. Ideo

ubi dicis ibidem. cui fuit ineber. Qui Hat Sale. Qui fuit Caynam. sic fieri debet ementatio. Qui fuit hi r. Qui fuit Sale, qui& Cay.

nam.salio nola cognominabatunde viascripta est verbum fuit,scri/batur copula &,vidis ernantur ea esse duoeiusde viri nola. Sic enim aestimamus Luca euangelista scripsisse.No est ergo necesse addere cotum triginta annos,qui ipsi Cayna superflue attribuuntur a Graecis. Si igitur coparemus vim p computatione:reperiemus ipsam copu/tatione=m codices graecos, superar supputationem hebraicam in duabus mictis aetatibus annis videlicet mille dircetis trigilatasex. a Iex supabundatibus annis singentis octogintasex ante diluuisi: de an/nis sexcetis qnquaginta post ipsum diluuiumsimul iunctis,pdictus

annoru numerus cosurgit. Ex hac magna disteretia intergraecos codices&hebraeos dissension modica intret scriptorest orta est:ad qua se/danda inquirendu est quae haram churationum vera coprobetur. D annorum uerae Omputationesecundum Heseos. Cap.7.

EX his duabus copulationibus,eram sola esse hebraicam de consequenter graecam falsam his rationibus manifeste mostramus. Io.Lucidus T D iu

SEARCH

MENU NAVIGATION