장음표시 사용
331쪽
oris aeuipoetas vela limis luta, dyEcquis auditis Euripidis , Sophoclis, Pindari novi nibus , non Deos quosdam inferos euocari e existimat DEquidem audio, nullas hodie inurris feri nuptias , qui fescennina canant
sypoetae, nec mortuum usquam erri, quin iisdempoetispraescis utamini in verum id quoque audi , frequentissimis nunc febribus concuti homines , eo quod quisquis hos verseculos legere sustineat febricula extemplo exe- Enimuero, quia te erectioris esse indolis animaduerto: placet hoc, quidquid es, hum nitati dare, teque locorum hominumque ignarum iniimn reducere. Primo, ut hac resoLlicitudine liberem, ego sum umbra Menippi, Quies sim celeberrimi, qui quum veraparu
lo librem scripsssem, satiras scribere visus
sum. Te veroscias in ea locapenetrasse, quae nefas est a mortalibus vivis lustrari. Puare,
ut ne diarius extra silera erres, nec vivus Rhadamanti imperia audias, comitem me tibi adiungam, tecum excurram in terras, visurus res mortatium, quas in peius ire, illi qui hi quotidis ad eniunt, renunciant. Interes
ditur ad ritum veterem salutantium, de heiatllul, limini insidentium. Vid. n. 33 p. 8O.e Deos quosdam euocari athiduuradritiam euocandi de-'s, in quo monstrosis utebantur vocabulis. Vid. n. 33. sennis eanis denuo alluditur ad ritum nuptialem, de quo B RQ s s. de vet. risu nupt. t alia gyPrae callusio ad ritum funebrem, de quo iRCH N A N N. defuneri, Rom.
332쪽
urest enim tua. 3 hominum, Eos eruditos in hodie vocantstultitiamsplendidam, tamquamis illustri uitam monimento intuearis, quo a puluere, radio excitatus,' in ver sapientiae adyta te vindices, in quibus vera alia quando ac vi a felicitate perfruaris.
gnoui ego Cynici pus atque venenum i neque tamen me haud oblectauit dicacis senis urbanitas, ac liberalis inuitatio. Quare combten me illi do, certusque ire, quo fata trahant, retrahantque,' composito ad sestinationem gressu praeeuntem sequor. At illud hominis monstrum, non ire videbatur, sed repere, egoque aegre continebam risum, quod umbram quoque non volitare , sed leuatis tardissime vestigiis procedere obseruabam. Neque hoc fugit nasutum senem, qui arridens Miraris, inquit, incesse paullo, quam huiussaeculi moresferunt, tardiorem. Sed sicias velim , iuuenes nos stidioribus immorantes sudiis omnem festinandi pruritum exuisse. Hodie ut quisque vidit academiam.
intres annos in auditoriis lapis lapidi insedit, x visa quaedam ac spirans bi bibliotheca
h Apuluereo radio exeitatus adagium e mathematico. rum scholis de sumtum, quo utimur, quum aliquem ad Rhlimiora studia excitatum dicimus. Pueri enim studia ab arenais radio auspicabantur. I onici pus atque venenum) hemistichium HORAT Serm L . princ vid. n. 36. p. 83. k Trabant retrabantque est de hoe e poeta expressum.
333쪽
myvidetur cornicumque oculos configeren)parat. Ita absoluisse dicitur studia, quem ne summae quidem ignoranti suspicione ab Lueres ob deo verofestinantibus vobis, re canum instar e Nilo bibentibus μοὶ smulque fugientibus, p) pedes ad concitatiores gressusi, ari non miror. Ego vero, qui in Diogenis contubernio non triennium vixi,sed confe-nui , paulu tardius progressus maius confecissacium , quam vestrum quisquam odi e- sinando conficiet. Non aulus sunt ego irritare illud silicernium. Quamuis enim satis vrbanus videretur Menippus meus in alieno tamen regno etiam tuta omnia metui q) Deprecatus itaque suspicionem, ad alia inflexi 1ermonem, conspicatusque procul flumen, quale illud sit, interrogaui. Ast senex Stygium illud esse, monuit. Eius ad ripas adstantem vidi Charonta, squalidum illum portitorem, qui a Menippo iussus statim expediuit cymbam, nosque in alteram ripam tranS-
misit, ubi ingens umbrarum turba vectorem exspectabat obstupui, ubi singulos fata sua narrantes audiui. Hunc amicae dolus cillum inimici furor istum luxuria & lasciuia abstulerat,is quum percontaretur Menippus
m Visa quaedam aespirans bibliotheea elegans elogiumviri eruditi, quod LONGIN datum nouimus. n Cormeum oculos configere adagium, o RATII. o Absolueres antanaelatis. ν Canis e Mis adagium apud ACROB. Saturn. II. 2.ci Tuta omnia metui, allusio ad sententiata. ιd. n. 3s,
334쪽
itis, quiae de essent, plerique se e Gem
maniae academiis aduenire fatebantur. Eoseantum non omnes facessere iussit Charon, nec ego cum innippo progressus, quo e uenerint, satis animaduerti. Menippus -- eo plerosque luxuria sua occubuisse intellia gens inquit, quanta hodie est di rum intemperantia omnessuris, ut audio, Catones facti sunt. Ad academias erum comstiunt, tamquam diuturnam tim explere cupientes Mimum ni imbibisse litteras dican-
rum, quipe fos anmos plus vini quam te
sumunt. Interea dum de ea re confabulamur, urbem non adeo procul conspicilinis. fatis, ut videbatur, populosam, Cui propio-ressam in turbam armatam incidimus, tanto fremitu per vias publicas discuprentem, ut furerentiae, an Hannibalem ante port9s exspectarent, addubitarem rhi A
IV. EXEMPLVΜ STILI ATTICUQuomodo te vetus bibliothecatu 3 quoia
modo supplementum nouum P placent
. ea n Eamiuuenis confeci, a oraturus academiarum cornuptioitem, moresque studiosorum parum compositos Verum otium non satirae exemplum, sed praxin xegulariim de oritata oratione, clare eonstititerim, nee
omnes facile setati acriora eiusmodi reinedia lidebit, obi, hie fili in orationis abrumpere,in partem post ri Orem suppri aere, maxime quum sontes ornatae oratio. ius tantum non omnes prior haec pars ostendat.
335쪽
Acidem. Nuruluam enim libelli aeque nodibila cari sunt precario, ac iure possidentibus. Newibraria suppellex raro possidet delectat tamen, ut mea: alioqui longa desidia oblao, gui. Habet hunc fioem diuturnum otium xt ab otio desistere pigear. Vale. a
Etsi satis audacter parumque verecunde si
l cere videor, vir doctissime, quum te tos grauissimis obrutum negotiis, litteris mulineo Latine fatis scriptis . ab omni elegam . tia acriuauitatu destitutis, interpello quo, piam tamen post tam diuturnam iterilit te, proripus his mensibus libellum hunc eni,
xum est ingenium meum, existimavi, me contra ossicium facturum, nisi eundem ad te mitterem , tuumque ei nomen Praesseriberem. b Etenim quum codex, ex quo auctorem hunc maxime restitui, antio uus pariter atque emendatissimus ex bibliotheca tua mecum sit communicatus , sine eo autem
nihil ego, quod operae sit pretium, suissem profligaturus nemini potius hoc, quidquidost, nauneri mitti debuerat, quam TIBI,
cuiusa Epistola breuis, expressa ex 'LI NI i Epist. II. is, b) Praeseriberem Tota hae amplissima periodus palieissimas continet ideas Etsilitteris te interpellaresubdub μm libetam tamen hunc tibi dedicat dumputaui
336쪽
cuius iam antea --.--τη- it. O A cipe ergo hunc libellum ea fronte, qua soles smnia se quae ab is profici icuntur quum iam dudum humanitate omnes noumodo tuae Artis, sed omnium omnino ordinum homines longo post te xeliqueris i teruallu, fac'ugeso, i me nunc etiam spede te concepta minui excidistis jure possim laetari. d Quod si a te fuero consequutus VIR DOCTISSIΜΕ, Milo omnium non modo iniqua, Verumqtiam peruersari dicia contemnam , omnibusque illis gloriam illaiaranteponam , quod TIBI, tanto viro, tamque accurato ingeniarum censori, indinstria mea .summum bene de re litteraria merensti iudium haud displicuriit e V A LE.
Pisi satis audacter facere videor VIRE DUCTIS SIME , quum te litteris
meis parum Latinis interpello quoniam tae Κτωsinuit maee quoque copiosa periodus his paucis
verbis exprimi potest Communicasu enim merem redi. cem SQ ad Possis laetari Tot verba has ideas omplectunt R/nevole ergo pro humamtate tua hunc libellumaeeipe. ς Displieuerit. Tota haec periodus patieusimas conre,, net ideas Dedicatione mea humaniter accepta, mihi maximam gloriam consequutus videbor. a Cap. II. n. studio eandam epistolam coarctaui, ut stili Afiatiei ct Rhodii diserimen tanto luculentius peris
337쪽
menproximis mensibus libellum hunc edidi, putaui pro amicitia nost a me illum TIBI iuncupare debere. Quunt eni-c6dex Μ SC, quo in recensendo hoc auctore ma xime usus simi, e bibliotheca tua mehum sit communicatus existimaui id munus paetbium deberi nemini, qual TIBI; euiusdam antea id fuit. Accipe ergo hune libellum ea. qua scies hum itate, nec Patere, ut me spe mea excidisse eesistimarinosin Muod si fuero consequutus non modo alio Tum iudicia facile contemnam, verum etiania mam laudem gloriamique mihi adsequu
ς id nes is contigisset, auditores , ut lu-
actus, in quem incidimus, publicus, gnis salieni quibusdam nobis ostenderetur: magno quidem moerore animi ad dicendum adgredererit , sed nobis tamen paullo minus,ideremur infelic.s. Verum eheu praeter opinipnem nobis accidit haec calamitρ priusque nos oppressit, uam id metuere poste videremur. Tanto ergo nos existimamus inseliciores , quanto mus doloris nostri caussam atque originem perspicimus Ami-
2 mie quoque num idemque exemplum tribus siemdleharacteribus exprimemus. Est vero exordium oratio nis parentalis in laudem Frideriei Regia Boriturae.
338쪽
optimum non modo nostrae aetatisue verum omnium superiorum saeculorum principent idque eo tempore, quo nihil subene periculi crede mus. Bone Deus, quanta erat cinnum omnium per tot prouincias laetitia,quum meli oule habere REGE M increbescereti Asto vanas hominum spes o incerta gaudia In publica illa laetitia ingens nos dolor ac luetus incredibilis oppressit intercepto rege , quem saluum atque incolumen esse, laet hundi acceperamus latiamsi itaque in hoe oberbissimo funere ipsi veluti exanimati acustare videamur continebimus tamen, quoad seri poterit lacrumas, vel in laudibus principis nostri non dicam praedicandis, sed recensendis, solatium quaeremus. Interest fane reip. interest posteritatis, ne tanta principis nostri merita vel ingrati dissimulare, vel iusto verecundiores silentio praetermisisse dicamur. Quare vos auditores, ut dicturum de FRID DRIC Plaudibu attento beneuoloque animo audiatis, non quod devo-Iuntate vestra addubitem, sed quia mos est ita rogandi, rogo.
VIII. EXEMPLUM STILI MEDIOCRIS
Si vel in eo nobis pepercisset ortuna, auditores, ut tristem illam, quae nos nihil tale cogitantes oppressit, tempestatem vel significatio quaedam antecederet maximo
339쪽
quidem dolore hoc parentandi ossicio desin seremur, sed videremur tamen nobis; iniimma quamlibet infelicitate, Daullo seliciores. Sed jam eheu inexspectata in nos procella desaeuiit, omnesque fortunas DO-stras, ae propemodum spes ipsas, tristissimo ictu turbauit. Quid ergo nobis potest esse infelicius, quorum dolori hic veluti aecessit cumulus, ut ipsa etiam celeritate haec calamitas duplo redderetur intolerabilior J V xit enim o triste ac lamentabile verbum l)vixit eheu FRIDERI CVS, saeculi nostri delicium, ciuium amor, quo nemo vel pietate religiosior , vel iustitia sanctior, vel prudentia consultiori virrutibusque omnibus ornatior admirabiliorque fuit: quod ma-Σime mens attonita luget, eo ipso tempore Vivere desiit, quo iam conualuisse illum iucundo initio at postea tristissimo errore credebamus isone Deus, quanta tune erat O mnium laetitia, quanta congratulatio, quan ius votorum per templa , curias, palatia ac priuatorum concentus, quando reuixisse credebamus optimum. Principem. Quocum que nuncius tam laetus penetrabat, i es
laetitia summa, optimaque spe implebantur, seque saluo FRIDERICO, ipsos quoque saluos existimabant Asto vanas hominum spes o incerta gaudia Eamne infelicitatem
experiri nos oportuit, ut betantes exultantesque tantus luctus opprimeret Eamne ob caussam nos fortuna breui hac perfrui voluptate voluit, ut ea intercepta tanto acerbius assii-
340쪽
Migeremur pota est profecto, auditores timmo ita esse, nemo nisi rerum omnium ignarus dubitabit. Enimuero tametsi in
FRIDERICO nos ipsos amisisse videa.
mur superabimus tamen quoad fieri poterit, moerorem, vel in meritorum eius yi tutumque contemplatione quaeremus blatium. Hoc unum enim exigere a nobis videtur diuina anima postquam ad coelestes illas sempiternae felicitatis sedes euolauit, ut ne merita illa, quae in nos exstant, innumera vel dissimulemus, quod ingratorum Vel tacite praetermittamus, quod iusto verecundiorum foret. . Quum vero eius virtutinuula unquam par inueniri possit oratio ego quidem infantiae, quam animi parum grati suspicionem subire malui, statuique, id quod vestra pace facere liceat, breui oratione tot maximi principis merita complecti, geomas prouincias tabulis satis angustis solent delineare. Quod dum facio, quamuis ipsa. quae in animis vestris adhuc calet pietas satis magnam mihi audientiam factura videatur tamen magis consuetudine quam quod id necessarium iudicem a vobis etiam atque etiam peto ac contendo, ut orationi meae in eminentissimas maximi principis laudes ex- Currenti, exigui temporis attentionem ne denegetis.