장음표시 사용
51쪽
rius ex Tabulario Teinensis Ecclesive diploma Hug
nis, atque Lotharii Regum magna ex parte corrosum extraxit datum ad Liutisredum Episcopum Ticinensem anno, ut videtur, 9 3, in quo illi E clesiae confirmant omnes Capeiam ordinales tam extra , euam intro urbem sitas I : quod satis est, ut hune abirulo superiore distinctiun absque ullo dubio statu.imus . Liutisredum hunc ipsum inter vivos esse desii1se anno 966. ex Bomo scripsit Ughellius. Eu in tamen adhuc viventem anno 967. ostendit documentum a Mabillonio relatum sa). Hinc Petrus dictus Cane nova, qui postea summus Pontilex creatus suit , non potuit Liu-tisredo in Tieinensi Cathedra suffei anno 966, sicuti affrmavit idem Ughellius, sed tempore sequenti. XXXV. Numero in Ughelliana serie 1 . addendum Coletus monet Raynaldum hujus nominis Primum ex otionis Imperatoris diplomate anno dato 9 7, quod & apud Ughellium legitur in Bobiensibus,& apud Muratorium in Antiquitatibus Estensibus A& praeterea a Campio commemoratur I). Coleto assentiri non possum. Petrum eniin , qui anno 986. ex Episcopo Ticinensi Romanam evasit ad sedem, eam Cathedram anno 9 7. a superiori tempore tenuisse ex pluribus monumentis certum censeo . Fuit enim Episcopus hie iis temporibus magni nominis, & m gnae apud Imperatores auctoritatis . Inter cetera te leberrima est Gerberii Abbatis Bobiensis Epistolata, quinta ad ipsum data anno circiter 9 2, in qua de eo multis conqueritur, quod non pauca Sacerdotii suibona
52쪽
bona usurpaverit si . Qui igitur seri potuit, ut anno
is 7 . hanc ipsam Ecclesiam Raynaldus regeret 8 Satis, ut puto, patet ex his quid de eo diplomate sentiendum sit. Sequentibus seculis suisse eon fictum Mu- ratorius ipse & fatetur, & probat χ) . Animadvertit
primo eruditissimus vir in eo diplomate ab Ottone Im- , peratore Petro Abbati dominium tradi Bobiensis Co. mitatus per annulum aureum , qui ritus iis nondum temporibus invaluerat ; secundo , Aprili mense ejus anni pro decimo annum undecimum enunciari ejusdem imperii. Quod cum observasset Ughellius, aetatis illius notam censuit praetermittendam, addiditque de suo . Datum Noviometa in Palatio Imperasoris , tertio , exprimi dati diplomatis testes Archiepi copum Moguntinum, Rinaldum Ticinensein, & Joannein Placentinum Episcopos , aliosque Aulae primarios, cum tumen consuetudo testes nobilillimos adhibendi multo serius obtinuerit; quarto, Placentinam Eeclesiam a Gi sulpho, non a Ioanne eo anno, ad ininistratam sui si se, ipsismet Campio assentiri coacto , qui ad seriem Placentinori in Episcoporum cum eo diplomate componendam duriter se, aspereque contorquet 3 . Itaque Livii Dedus Petrum , non Raynaldum excepit: quem sequutus est Guido Curtius ab anno 98 . ad annum Io 8, ut ex Ughellio . Eum enim adhuc in vivis suisse anno Ioo7. significat monumentum a Muratorio commemoratum q). Guidonem Ubertus, Ubertum Petrus hujus nominis Quartus ante Raynaldum excepit, de quo Coletus ex Benedicti UIII. di.
num. LXXXVII. μ ab In annal. Ital. ad annum 977. Od Hist. Plae. tom. r. Cousule Marat. loco laud.
53쪽
XXXVI. Numero in sua serie do. Henrieuis, quem vocat Asarium, recenset Ughellius ab anno 1 37. ad annum IO6O. Eique Aldarietim sufficit, sive indarieum , de quo fatetur se gravissime dubitavisse , . unus ne idemque cum superiore esset Henrico et praecipue eum nulla de hoc Vldarico apud Ticinenses Historicos mentionem invenerit, & quod magis est, apud eosdem legerit, ab Henrico vitam ad annum usque lora. fuisse productam. In eam demum se sopinionem adductum duos fuisse, propterea quod in monumento Lucensi anni Io6a. apud Franciscum Mariam Flor innium inter alios Episcopos Aldaricum Papiensem Episcopum testem animadverterit. Ego ex hoc ipso monumento unum, eundemque suisse Episcopum colligo. Animadverto enim eum ipsum, quem Henricum denominat anno Io6o, in Romano Con-eilio sub Nicolao Secundo anno superiore Io39. apud Nabillonium ex MS. romano codice , quem Aut graphum censet, dici Odetricum Papiensem a . Non video, cur Henricus denominari potuerit Odetricus unus, & idem: non potuerit autem denominari ALdericus aut Uldaricus, nisi diversus fuerit. Nisi quatuor Episcopis brevissimo, dc eodem fortasse tempore locum in hac serie dare vellistus, Henrico, Uldarico, o detrico, Alderieci , valeat Ticinensium Scriptorum auctoritas , unum eundemque suisse , qui Ecclesiam hanc ab anno Ioue . ad annum Io 2. administraverit, nomine paullum inflexo , quod in hujusnodi Germanis vocabulis novum non esse, erudito novum esse non potest.
54쪽
Syrus , sive Ysirus utrum Episcopus Papiensis .
qa XXXVII. Guidonem hujus nominis Tertium ab anno IIOI. ad annum II 9. Sedem hanc implevisIein omnibus editionibus legimus apud Ughellium numero in ejus serie sexigellino tertio. Peccare Typo, graphus semper debuit, & annum ponere III 9. pro IIo9. Anno enim II lo. collocatum in ea Cathedra Bernardum Lunatum Ughellius ipse non negat. XXXVIII. Numero in Ughelliana serie septuagesimo primo post Petrum Toscanum addendum arbitror SVum me potius GDum,quemSigonius cumBOLsio censet huie Ecclesiae praefuisse post annum i l6o. i . Hunc Ughellius exclusit ex eo potissimum sundamento , quod Petrus Tostanus sedem hanc implevisse dicatur ab anno II S. ad annum It 78; arbitraturque fieri non potuisse, ut Friderico aenobarbo addictissima civitas excipere voluerit Syrum, qui Alexandri Tertii partes pro viribus tuebatur a . Cum vero ab eodem Ughellio intelligam , Petrum , quod repudiato Alexandro Victorem Pseudo pontificem veneraretur , usu Pallii eeterisque privilegiis orbatum sui se, percussumque horrendo anathemate in Clara montensi Concilio, facile in Sigonii siententiam descendo ;censeoque Syrum in locum Petri ab Alexandro su . sectum more in s milibus casibus usitato . Neque mea opinione removeor , quod Friderico cum Alexandro Pontifice reconciliato Petrus restitutus fuerit
pristi in dignitati ; & quod sub ipsis etiana anathematis vinculis Epistopalia munia semper obiverit. Nam ad primum quod pertinet , cum Fridericus Alexandro sis non subdiderit ante annum II 7, ut notum est, jam Syrus a multis annis obierat 3 ; ideoque i impe-
55쪽
stinae sedi restitueretur. Ad secundum vero quod speetit, potuit pge Papiensis Episcopus Syrus, etiamsi Papiae ex temporum iniquitate residere non posset ;quod alias , R saepe contigisse nemo negabit. Ceterum Papiensem Episcopum suisse Syrum testimonium
habemus apud Muratorium ex ipsomet Friderico. In eo enim diplomate , quo Ardicium Gebennensem l Episcopum contra Bertholdum Ducem de Zaringen, ἱ & Amedeum Comitem Gebennensem Regalia , &. possessiones illius Ecclesiae occupantes tuetur, eique omnia restituenda decernit anno Il62. in Arehis' scopatu Bisentino apud Ponrem Laone super Senam septimo Idus Septemtris inter alios bene multos Episcopos, de Imperii Principes testes etiam Vruns .
Dieinensem recens t Discopum I). Neque improbabile Videri cui debet in Comitatu Frideriei suisse, vel ab eo dictum Epise pum Ticinensein Υstrum, qui .
quantum Alexandio Tertio addictus, tantum Friderico erat insensus. Etenim eo anno Fridericum post dirutum Mediolanum , & in fidem acceptas Brixiami, aluue Placentiam in Burgundiam prosectum fuisse, ut adhibita Ludovici Francorum Regis auctoritat r's suas cum Alexandro in Galliis tunc commorante componeret ; habitosque multos de ea re apud Sanctum Ioannem de Laora inutili labore tractatus, testantur
qui ea aetate scripserunt ca). Nihil igitur probabilius,
quam quod in eo tunc oppido Alexandri nomine una cum aliis etiam esset Ysirus , ut cum Friduico ageret, dc quae ab eo ad concordiam proponebantur, au
56쪽
t S. Syrus 2 S. Pompejus L3 S. Juventius I. 4 S. Prolaturus f S. Obedianus6 Leontius S. Ursicinus S S. Crispinus I.
Io S. Maximus I. II S. Epiphanius I. a S. Crispinus II. II S. Dalmatius 14 S. Anastasius I.
16 Albaehius δ' S. Hilarius 38 S. Iuventius II. 'ry Τibaldusso Marcellinus
a S. Pompejus I. 3. S. Juventius I. a 4 S. Profuturus f S. Obedianus6 S. Leontius S. Ursicinus
8 S. Crispinus I. 9 S. Felix Io S. Maximus I. scII S. Epiphanius I. s II S. Crispinus II 6 II S. Dalmatius
rq S. Anastasius I. 1 3 , Thomas i 6 Albachius 7 S. Hilariusi 8 S. Iuventius, sive Evenistius II. 8
ao Marcellinus, . II S. 1 De eo vide supra n. XIV. De eo vide supra n. XIV. 34 De eo vide supra n. X. 43 De eo vide supra n. XII. 33 De eo vide supra n. XIII. 6 3 De eo vide supra n. XI. Q De eo vide supra n. XI. 8 3 De eo vide supra n. XIV. .D De eo vide supra n. XIf. Diujtigod by Cooste
57쪽
qo S. Crispinus III. Epiphanius II. Maximus II. Ennodius Paulus . asPaulus Pompejus II. 26
Bonifacius 28 Bonifacius Laurentius 29 Laurentius Magnus 3 Magnus Anastasius II. Damianus Armentarius Maurit ius Anastasius III.
Petrus I. Theodorus II. Augustinus Hieronymus
3 s Anastasius III. 8 36 Mauritius 9 37 S. Theodorus cro
38 Augustinus 39 S. HieronymuSqo Irenaeus ii
58쪽
qa Perrus II.q3 S. Ioannes I. Sebastianusq3 Deodatus 6 Lui tardus 7 S. Luit Dedus 8 Ioannes II.
c Vide de eo supra n. XXXI. Vide de eo sipra i . XXXII. Q Vide de eo supr.n. XXXIII. - Vide de eo supra n. XXXV.
Lui tardus, qui 3c Luit. prandus
59쪽
Bernardus Lunarus 66 Petrus IV.
Petrus V. Toscanus 7 S. Lans rancus II S. Bernardus Balbus s, R ObaIdus I. Sangregorius
60쪽
8o F. 1snardusTaceonius .P. Si Joannes Beccaria 8a Carantes Sannagarius
83 Ioannes Fulgosius 84 Matthaeus Riboldius 8s Petrus Spelta 16 Alcherius de Alcheriis I Franciseus Subripa 38 F. Guillelmus Centuarius
19 Petrus Grassiusso Franciscus Pieeol passus si Henricus Rampinussa Bernardus Candianus 3 Iacubus Borromaeus 94 Io. Card. Castillioneus Iacobus Card. Amman-
6 Otho Beeearia Guido V. Langasthius 8 F. Istardus 79 Ioannes Beccaria 8o Carantes Sannmarius 83 Joannes Fulgosius 8a Matthaeus de Riboldis 8s Petrus Spelta 8 Alcherius de Alcheriis 8s Franciscus Subripa 86 F. Guillelmus CentuariuS