장음표시 사용
41쪽
as minus uparet verisimile, quod Romanus Clerus E
feopolium sedium translationes semper aversata s vc Jqua licuit , ipsa sibi exemplum ejus rei primum su-
tuere voluerit in hoc Petro , quod pos se ui se eulum primum visum in Formoso antea Poriuense Episopotantas Romae tragoediar excitavit , puantas Pontificum bisoria pose ejus mortem narrat. Porro cum coo dero , quomodo anno 9 q. Petrus Disopus Papiensis Ottonis Imperatoris Caneellarius ad Pontificatum affumptus, ct Iohaunes dictus sit ejus nominis Xὶ R. post octo in eo munere menses in Castro Sancti Aueo enectus XX. Augusti , ervor vereri , ne similitudioenominis abreptus de GaDaris adferi erit Petro hujus nominis Primo, quod de Tertis ejus appellationis
Papiensi Discopo legerat. Sed haec missa facio, & revertor ad seriem.
XXVII. Vacuam ex obitu Sancti Petri sedem impletam fuisse a Theodoro hujus nominis Secundo anno 66. cum Bosso censuit Ughellius. Quantum erraverint satis ex dictis puto constare. Ego Anastasium Sancto Petro suffectum ex suprarelatis tabulis censeo anno eirciter 738. Etsi enim de earum fide dubitare cum Muratorio quis possit, antiquissimas tamen suisse nemo negabit , eoque consectas tempore conjicere possiimus, quo saltem vigeret adhuc de Anastasii aetate traditio. Anastasio suppono Mauritium, quis quoniam ab anno 73o. ad annum p . Ecclesiam hane regere minime potuit, ut contra Ughellium, & Bossum ostendimus, & quoniam Anastasius proxime sequutus est Petrum, nullum habere potest locum, praeterquam Anastasium inter, & Theodorum, de quo dicturi mox sumus. Quot annos in Pontificatu uterque tra duxerit , incertum est. Ego totidem illis tribuo, quo
ex traditione Ughel Fus, & Bossius ; Mauritio scilicet quatuor, tres Anastasilo: eosque ita statuo in hac serie
sincto Petro I. su ffectus quia fuerit in PapiensiSede.
42쪽
post Sanetum Petrum, ut illud compleant spatium, quod est inter annum 38. quo obiit Sanctus Petrus& s. quo fieri Episcopus debuit Theodorus. XXVIII. De Theodoro quoniam dicendum hieest, duos sub eodem hoc nomine Episcopos cuta , .
Bosso distinguit Ughellius: Primum, quem ab anno 37. pnesuisse alserit huic Ecclesiae ad annum IO. nullo adducto penitus monumento: Secundum ab anno 766. ad annum 7 8. Fatetur tamen ingenue neminem eiis, qui postremi hujus aliquando meminerit praeter Bossium, suspicaturque unum eundemqUe esse cum superiori, propterea quod unum Theodorum a Martyrologio Romano commemoratum inveniat die vigesima mensis Maii. Nisi fallor, majori cum sundamento suspicari debuerat Primum illum ab hoc Secundo, quam Secundum hunc ab illo Primo non esse distinctum. Etenim quo minus Primus ille aut ea aetate , aut superiori huic Ecclesia praeesse potuerit, prohibent sanetus Anastasius II. Sanctus Damianus, Sanetus Armentarius, Sani tus Petrus, Anastasius III. Mauritius, quos ab anno 668. ad annum 7 3. ita sibi ordine successisse probavimus, ut nullum Theodoro
Primo reliouerint locum vacuum. Contra vero, San
ilium Theodorum, quem Secundum dicunt, Episcopum fuisse Ticinensis Ecclesiae sub Zacharia summo Pontifice ; Sancto Petro, cujus alumnus fuerat, post ali quod spatium temporis sucressisse ; ad Caroli usque Magni tempora pervenisse eertissimum est cum ex epistola decima o lava ejus Pontiscis ad eum data, tum ex ipsius Sancti Theodori earmine sepulcrali, quod Grutero apud Bollandianos editum a nobis paullo post recitabitur. Ejusdem opinionis est Muratorius, qui, eum in Chronteo Monasterii Novaticensis legisset Theodorum Papiensem Episcopum Caroli Magni temporibus ante Papiam captam, de eo, alioque ejusdem nomi
43쪽
nis Primo sie sensit. Hune in dubium lubeia tis re voeat : Sed chronographus se favet, ita ut potius δε um Geodoro Primo, qui sub Misaria fuisse dia
situr , dubitandum M. Certe nullis veterum mommentis alter raesdorus as tuo itemur fatuitur. i) In eo tamen Muratorium emendatum volo , quod Theodorum sub Zacharia fuisse negaverit. Epistolaia enim Zachariae eum de aperto errore convincit. Theodorus tamen ille Secundus suit, non is, quem Primum dicit Ughellius, ut supra ostensum est. Condonandum etiam est Muratorio quod parum eorum memor, quae in notis hujus Chronici scripserat de
Theodoro Primo nullis veterum monumentis commemorato , in annalibus postea Theodorum illum, quem Liuiprandus Rex in suo decreto, de quo nos supra, Episcopum dixit Caseri nostri, Papiensem esse voluerit
XXIX. Unus igitur esse debuit Theodorus, quemadmodum suspicatus suit Ughellius; quamvis is non ille Primus, sed hic plane Secundus. Quare, cum ex BOLsio idem asseruit Theodorum Primum obiisse anno So. eidemque decedenti adfuisse summum Pontificenh Zachariam, hulucinatus suit. Isque errQr ex eo etiam evidentior apparet, quod Iegimus quidem ZMcliariam 3nno 74a.. Roma Interamuam prosectum sui sese , ut Liuiprandum Regem Benevento redeuntem inviseret, &quatus urbes a Langobardis Occupatas ab eo repeteret; εο anno sequenti Ticinum, ut Liui pran. dum Exarcatui imminentemcum Eulichio Ex rca componeret sa). Anno vero 71o. Roma discessiile , aut ullam Ticinum sei conserendi occafionem h4buisse non
44쪽
Sanlura eo doriis quando factusEpI- scopus Pa Plen. Quanto tempore sederit. Quando obierIV.
legimus. Galesinus & Spelta Leonem III. non Zaeha. riam ad sui ste asserunt Theodoro morienti. Sed non ininus hallucinatos fuisse ea convincunt, quae de Ubal-dri dicturi mox sumus, quaeque de Augustino , atque Hieronymo Ughellius tradidit. Cum enim Leci summum Pontificatum iniverit anno 79s, illi vero ante eum annum Ecclesiam hane singuli post Theodorum administraverint, non potuit Theodorus ad ea tempora, pervenire. Praeterea illud etiam animadvertendum videtur, quod Theodorus supra quinquagesimum in Episcopatu annum egisset, ut patebit considerant ir
quod impossibile quidem non est , difficilis tamet fidei judico.
XXX. Ceterum ad Τheodorum quod pertinet, quem Ughellius Secundum, nos Primum, & unicum dicimus, de eo non parum dissentit idem Ughellius ab ejus Actis , quae Bossus , & Gasparius ex antiquis post emendatos, ut volunt, errores Chronologicos conflarunt, atque vulgarunt i . SI Ughel liuin audimus, San us hie Theodorus, ut diximus, in Τicinensi Cathedra sedit ab anno 766. ad annum 778. Si Actis credimus, eonseeratus fuit Τicinensis Episcopus a Zacharia omino Pontisce Liuiprando Rege petente i obiitque anno 7 8: postquam septem supra
quadraginta annos huic Ecclesiae praefuerat . Acta de errore facile convincuntur, si animadvertatur anno
uadragesimo septimo ante annum 18. qui fuit 73 I.
ummum Pontifieatum iniisse Gregorium III. non Zachariam, qui anno solum t. in Petri ' Cathedra sedere coepit. Nec magis quis veram dixerit opinio. nem Ughellii, ii datam animadvertat ad. Theodorum
Epistolam decimam octavam a Zacharia . Cum enim Zacharias obierit anno III. ante epna Unum . . dor i. . t Sum apud Bollandi os tori. 3b Maii ad diem 3
45쪽
dorus iam esse debuit Episcopus Tieinensis. Ego.Theudorum ascendisse arbitror ad Ticinensem catheqram anno circiter 7qs. Mauritio suffectum, eamque, tenuis' se aliquot annis post occupatum a Carolo Magno Lan gobardicum regnum. Haec partim ex dictis constant; partim ex sepulcrali Elogio deducuntur , ti cons lamantur. Elogium autem tale est: i
-- Tibi praeclaras Doctor Outrivit alaων- 'Anti es Petrus Titanensis gloria ple)is
Et Pater, di Potir,Patriae deeus,inclytus Auctor. Ecclesiae semper fueram vernaculus almς, Litterulas ex stuo primaevo temflore fumes, Primus eram cieri mimo Levita , deinde Iam luet indignus, magno tamen ordine fundent.
Sed pos ira Dei populum sillabat in sum . .
Exul eram longe ductus de cespite Patrum; Sed me maina Dei servavit gratia femster, Eruit a multo veniensi hine inde periclo, Cui laus magna fuit, virtus, ct gloria semperi. ui me iam miserum dira de morte reduxit: Et patrias iterum me fecit cernere terraI, Tempore quotarolus Rex mamus, opt2Mus istas Tenuit, ct rexit Erandi pietate beniguus. Haec mea viventis in secto fata flebant ; Ad nune ἰ a tenet requies miserabile corpus. Spiritus es irroni timidus petit omnia secum Iudicium Regis Aonsul, quaecumque gerebM. Corpore eonjunctus Petro . Mitissime Gripe, Tu quicumque legis, dic, dic, Reccata remitte . Atque valete mei memores pos secula fratres.
Videor mihi ex hoc elogio posse colligere Theodorum suffectum quidem fuisse in Ticinensi Cathedra Petro , sed non proxime; quippe qui primo Alumnus
46쪽
eiusdem fuerit, & ab eo nutritus litteras ab eodem, ut videtur, didicerit ἱ inde primus Cleri Levita eva. serit. In quo ordine, sicuti etiam in Diaconatu , de
duo nullam mentionem facit, antequam summo Sace otio initiaretur, nemo negabit, aliquod temporis spistium exigere debuisse. Hinc cum Anastasius sII. post Petrum Ecclesiam hanc probabilissime rexerit , ut probavimus , & Mauritius post Anastasium ad annum circiter 7 3 ; certumque sit, Theodorum Episcopum fuisse sub Zacharia Pontifice , a quo aceepit epistolam; Zachariam vero obiisse anno 3I, probabile quimmaxime censeo eundem anno circiter s. huic E clesiae primo praesuille . Exilio deinde mulctatum sui si se a Rege, ut videtur, Desiderio, fortalis propterea quod Pontifici Romano faveret: revocatum pOstea a Carolo Magno jam Rege Langobirdorum: tandem Ecclesiam suam tranquilla pice rexisse post suum reditum, imperante Carolo grandi pietate , ex ipsis elogio satis sunt manifesta. Hinc cum Ughellio , & Seriptoribus Ticinensibus non improbabile censru ire potuisse anno circiter 78. Carcii Langobardorum Regis quarto, & in Cathedra Ticinensi sedisse
annos circiter tres supra triginta. Anno certe 769,
quo probabiliter exul jam a se se sua recesserat, erat in . vivis, & Romae fortasse degebat. Eo enim anno unus omnium Langobardorum Episcoporum interfuit Concilio Lateranensi sub Stephano III, ut ex Achis ejus dem Concilii per Cajetanum Cennium Virum Cl. pr ditis , qui 3c ipse retrahendar aetatis Petri necessitatem jampridem cognovit contra Ughellium , 3c Bossum ;suamque opinionem de unico Theodoro non obscure
47쪽
XXXI. Sanctum Theodorum sequuti esse traduntur Augustinus, Sanmis Hieronymus, Ubaldus, aliique, de quibus fides sit apud tabulas, & Historieos Ticianenses. Ubaldus ab Ughellio Abbas fuisse dicitur in Monasterio Augiensi apud Constantiam, deductiisque inde ad Cathedram Ticinensem anno 79 I. Mabillo nius, qui omnes Monasterii ejus Abbates sibi ordine
succedentes enumerat seculo Octavo , eo anno 7s I.
Valdonem memorat, qui Rutperto Abbati in eo S eerdotio successerat ci . Ualdonem tamen hune eum ipsum esse, quem Ughellius Ubaldum denominat, nulis Ius dubito. Nihil enim verosimilius, quam quod paullulum inflexa voce ab Italis dictus mauus suerit, qui a Gallis, atque Germanis Waldus dicebatur, dc matri. De hujusnodi enim inflexis vocibus exempla frequentissima occurrunt, ut erudito cuilibet ignotum esse non potest. Ubaldum tamen hune, sive Ualdonem
lego quidem Ecclesiam Papiensem administrasse; Epi.
scopum vero eidem praesulse, non lego. Etenim ex Augiensit Anonymo monacho, qui, ut videtur, vivebat initio seculi decimi , habemus Ualdonem hune Abbitem Augiensem Carolo Regi in paucis suisse chatissimum , & ab ipso ad mi nistrandos accepisse Praesu latus Basileensem, & Papiensem, vita functis earum urbium Epistopis. Sed neutri Ecclesie Episcopum,
praesectum fuisse Anonymus ipse declarat narrans,
eum de Praefulatu Urbis Pastic di Episcopatu BURDensis Civitatis fuae voluntatis effectum ab Imperatores se eum vocat, quia Imperator postea fuit ) eous quutum fuisse: atque impetrasse ab eo, quatenus suum utrique loco Pontificem consitueret i). Quod adeo verum est, ut Augiensi eo Sacerdotio dimisso anno E a SOL
ci Ex praes ad libet..de sanguine Christi Antiae asser vato , cinae est apud Nabiti is appeta. tora. III. Maal. num. XLVI.
48쪽
8oς Fradulpho Abbati in Parisiens Dionysiano sueresserit. Quo ad annum usque Siq. ad inmistrato, vivere desiit υ. H ec vera si sunt , Ubaldus, sive Ualdo ab hac serie delendus ; eique supponendus probabi- Iiter Irenaeus, quem Spelta Hieronymo suo sectum a firmat , & quadriennio huic Ecclesiae praestiisse, Hadriano suinino Pontifice. Tempora plane respondent. Etenim sta suncto Hieronymo anno , ut creditur, 787 eam regere debuit administratoris titulo Abbas Augiensis Ubaldus, seu Ualdo ad annum circiter 9I, ut supra innuimus ; & Waldone ad suos Monachos Augiam redeunte, praefici facile potuit Irenaeus , eamque sedem implere ad annum usque 793, quo Petrus hujus nominis II. ab Ughellio eandem dicitur
ascendisse.' fXXXII. Numero in sua serie 49. Guidonem Spiscopum Ughellius numerat, eumque medium constituit inter Ioannem II. & III. . ex diplomate Caroli Crassi Imperatoris concesso Monasterio Sancti Ambrosii iΣ. Kal. riles anno D. Incare. 88o. Indictione decima tertia anno regni Caroli In Franei a IV. in Italia L. Actum Papiae, cujus exemplar ex Autographo inter monumenta Ambrosiiani Coenobii retulit Puricellus . In hoc diplomate plures, easque graves Muratorius invenit notas , quae confictum esse significant. Ejus opinioni eo libentius adhaereo, quod ad invertam a nullo Ticinensi Seriptore sectam fuisse de Episcopo hoc Gindone mentionem: R eodem anno 38 o. adhuc viventem inveniam Joannem , quem Ughellius anno superiore vita stinctu ia asseruit. Intere teros enim Judices eo anno constitutos a Cirolo Crasso ad serendam sententiam in controv'si i qu1dam inter Monasterium Ambrosianum Mediol inense, o Consule ΜabiL rom. II. Annal. ad as. δω. num XLVII. & ad an. IO nuae. XVI. Dissiligod by Corale
49쪽
& Αugiense suit etiam Ioannes Papiensis Episcopus,
ut ex monumento ab eodem Muratorio relato 3 . Utrum autem, Guidone exploso, unicus Ioannes tuerat, qui ab anno 8 q. huic Ecclesae jus dixerit ad an- Ioannes II.: num 92ψ, an vero duplex, definire non audeo. Diuturnitis temporis duplicem suise persuadet; praeci- .e si . pue cum Iomnes hujus nominis Tertius, qui Guid ni suffectus dieitur ab Ughellio, non obierit ex senectute, sed cisti anno 9a ad plures alios administraturus Ecclesiam hanc, nisi eum repentina calamitas oppressisset. Ughellius decessisse eum assii mat exanimi moerore propter captam ab HVngaris , incensamque Papiam ; Muratorius ex Fr Oardo reseri, igne sumoque necatum cum Episcopo Vercellensi, dum civitas combureretur a): cui fidem censeo adhibendam , non solum quia Frodoardus ea vivebat aetate; sed etiam quia Liuiprandus, cujus unius testimonio Ughellius innititur , obiisse quidem Ioannem narrat in ea urbis calamitate, nullibi tamen, quod sciam, dicit eum ex animi moerore vitam finivisse. XXXIII. Ioannem hunc sequutus est Leo, de quo nullum Ughellius protulit documentum. De Co mentionem facit Liui prandus ; narratque suam Hugoni Italiae Regi operam praestitisse, ut . de Gualberto, &Everardo contra ipsum nova molientibus callido consilio poenas debitas sumeret 3 . Quo anno id contigerit, Liui prandus tacet. Muratorius ad annum narrat 9 Io, quod arbitror valde probabile Hugonis Regis gesta considerans . Itaque suspicatus sum Leonem hunc ad eum annum , & sortasse sequentem, vitam producere potuisse : praecipue cum Innocentii, qui Leoni suffectus dicitur anno 929, nullus sit prater Bossium, qui
50쪽
Primo diverissus : quando obierit.
qui, teste Ughellio , etiam obscure meminerit, & ad annum 9ῖ2. Sigestedum jam sedentem inveniam in eo diplomate, quo Reges HuSo, atque Lotharius privilegia Monasterii Saninae Mariae Theodotae Ticine iis e firmarunt si . XXXIV. Innocentius igitur, qui, si Feclesiae huius antistes fuit, quod non censeo, ad brevissimum tempus suit, successorem habuit Litesredum, qui & Luitfre-dus, & Liutisredus & Sigesredus. Hunc Ughellius
maxime suspicatur unum eundemque suisse cum Sancto Luitsredo,sive Sigefredo,vel Gothistedo superiore, qui huic Ecclesiae praeerat anno 864, cujus Joannes VIII. P. M. in epistola eentesima quadragesima non ad Joannem hujus nominis II. data Indictione II. amno 878. meminit sa). In sua tamen suspicione non videtur Ughellius satis sibi constare, dum reseri Liu-tisredum hune interfuisse anno 9sa. comitiis Augu statibus sub Ottone Primo Imperatore. verius Germaniae Rege dixisset, cum Imperator Otto non fuerit
ante annum 96a. J Unde id de Liuti fredo Ughellius
acceperit, nescio. Ceterum habita eo anno Augustae e mitia sub Ottone Rege Scriptores reserunt. Inter sui sese etiam dicitur hic Liutisredus Synodo Mediolanensi anno 9 3, sed Synodum hanc nullibi invenio. Invenio apud Ughellium Concilium Mediolanense anno 966. sub Benedicto, ut inquit, VI. Sed Synodus haee ab eruditis rejicitur, & in eo Larti edum Augustanum lego, non Papiensem q) . Attamen prae
ter haec alia non desunt, quae Liutisredum hunc ab eo superiore diversum hac aetate confirment. Murat rius
co Antiq. Ital. tom. II. dissert. I9. cxi Est apud Labb. tom. XI. Conei l. pag. mihi ost 39 Consule Ueheli. Ita l. face. tom. 4. in Episc. Asse ..um I9. - Vide Lais, Tota. XI. coacu. pag. mihi 94s. ad