장음표시 사용
31쪽
sequenti ερ ., die, ut par est eredere, Ianuarii vigesima prima, qua Ticinensis Ecclesia ejus ad Crium
transitum celebrat. Etenim ejusdem moram Ravennae ad multos menses , & ad tempus hiemale protractam fuisse, Theodorico, eui carissimus erat, ita fortasse volente, illud est argumentum, quod in reditu catar-rum contraxerit , Ennodio teste , ex aere nivido, ideoque hieme saeviente . Series haec chronologica iis persecte respondet, quae de Epiphanio narrat Enno-dius: scilicet decimum octavum annum egisse, cum eum Levitam Crispinus fecit, vigesinum, cum Diaconum , in Diaconatu annum octavum implevisse, in Sacerdotali, sive Episcopali trigesimum , obiisse anno
retitis suae quinquagesimo octavo. Si enim demus vita iunctum suille anno 497., consequenS est, ut natus fuerit anno q39. , ut Levita factus sit anno q37., Diaconus vero anno 439. aetatis suae vigesino. Cui bus si anni octo superaddantur, quibus exercuit Dia-eonatum ad annum usque aetatis octavum supra vige-smum, & triginta, quibus Sacerdos, R Pontifex fuit, annos Christi conficiunt q9 . , aetatis pero suae octo& quinquaginta. Id si verum est , non est statuendus ad annum q93. L piscopatus Sancti Maximi, qui in hae Eceles a regenda Sancto Epiphanio proxin ussuit, ut voluit Ughellius, sed ad annum probabiliter
q9 . post obitum Epiphanii , quod ex dictis plane
XVI. Numero in Ughelliana serie 3 a. Sanctum Damianum Sancto Anastasio Secundo se flectum legimus anno 68O. Eundem anno superiore Ticinensem jam consecratum Episcopum videtur asserere Paulus Diaconus si . Loquens enim Paulus de sexta occumenica Synodo refert , scriptam in Concilio Mediolanensi habito anno 679. a Damiano Episcopo Episto-C E lam ico Lb. 6. cap. 44
Quo anno S. Maximus II. Episcopatum intuerit .
32쪽
lam magnae utilitatis ad Constantinum Imperatorem sub nomine Mansueti Episcopi Medio lanensis. Nondum tamen Episcopuin eum fuisse Paggius ostendit i). Cum enim Coneilium illud Mediolanense celebrari omnino debuerit ante Romanum sub Agathone, nondum potuit in eo Episcopus este Damianus. Quomodo enim Damianus tune Episcopus Ticinensis ere poterat, si adhuc vivebat Anastisius Secundus , quem post Concilium Mediolanense subseri piisse legimus Concilio illi Romano Concilium Mediolanense hibitum
fuisse ante Romanum evidens est . Post enim celebratum Rosne Concilium , cui adsuerat inter ceteros Mansuetus Mediolanensis cum Suffraganeis suis, & post damnatam in eo singulorum linguis, & calamo Mo- notheliticam haeresim; quid eosdem Suffraganeos suos Mansuetus stati in Mediolani iterum congregaret nulla alia de caussa , nisi , ut haeresim , quam iam damnaverant, iterum condemnarent ὶ Presbiter igitur Damianus erat in Mediolanensi Concilio, eumque Paulus Diaconus Episcopum dixit, non quia tunc esset,
sed quia postea fuit. XUII. Sancto Damiano sumtum Ughellius asserit Armentarium anno 7 II. Si vero Muratorium au- . . sinati diamus, Damianus Theodorum , non Armentarium
Da niano sucia probabilissime, ut inquit, excepit a . Id ex eo judieiocesierit. colligit Muratorius, quod a Liui prando Rege latum est anno 7l3. in controversia, quae tunc servebat quam maxime inter Arretinum , & Senensem Episcopos, de qui nos alibi 3 . Inter alios enim Episcopos sibi ad iisse Liui prandus assirmat in suo decreto , cujus exemplar Muratorius eduxit ex celebri Tabulario Canonicorum Arretinorum , Theodorum Episcopum
t Ad annum ετ . ubi de synodo Mediol. num. V. 13 Consule ejusdem Annal. Ital. ad annum III.
33쪽
do significari potuisse censet , proba qtie conjecturis minime contemnendis . Sed Cl. Abbas Grandius ab omni dubio nos liberat. In eo enim ipso Liui-rrandi judicio, cujus aliud exemplar prodidit ex TDulario Monastem Arretini Sacrarum Virginum Sancti Benedicti, legit quidem Theodorum Episcopum C stri nostri, addita tamen voce Felicitatis I), quaci eam Urbem signari , quam nunc dicimus Civitatem Castelli, alibi invicte probabimus.
XVIII. Itaque Sanctum Damianum sequutus es Armentarius, qui quo anno obierit , & vacuam Sedem reliquerit, plane incertum est . Ferrarius illius obitum protrahit ad Gregorii Tertii Pontificatum Leone Isaurico Imperatore a), ideoque post annum 73 I. Id vero iis convenire non potest , quae de S. Petro dicturi mox sumus. Ughellius ad annum 7ῖo. Sed recurrit eadem dissicultas, ut observabimus. Ego ad annum circiter statuo 726. , quo, ut mihi videtur, non solum silva sunt omnia ; sed ejus obitu posito sive admodum supra, sive admodum infra, explicari non posse contendo, quae de Episcopo Sancto Petro reseruntur, ut mox videbimus. Hic ille Episcopus est, quo sedente, Sancti Augustini corpus Ticinum ex Sardinia translatum est Liuiprando Rege curante. Ex Aetis enim Sancti Petri Ticinensis Episcopi discimus, Sanctum ipsum Petrum auctorem Regi Liui prando suis se, ut Sancti Doctoris corpus ex Sardin a Ticinum
deduceretur : idque cum nondum esset Episcopus, ideoque Episcopo Armentario in vivis adhuc agente. Et si enim de tempore sancti illius corporis translatic-nis Scriptores in multas abeant , diversisque sentententias , cum tamen neque iit, qui eam magis contrahat i) Epist. de Pandectis in appendiee num. I.
34쪽
Utrum San-Ωo Armenta vio Recesserit Sanctus Ilaianus I. , Sequando.
li. it , quam ad annum 722. ς neque qui magis protrahat , quam ad annum 723. , necesse omnino est ut Armentarii tempora comprehendat.
XIX. Sancto Armentario suffectus dicitur ex Ughellio Maurit ius ab anno 73α ad annum Iq. Mauritio Anastasius hujus nominis Tertius ab anno 73- ad an- num 737. Anastasio Theodorus hujus nominis Primus ab anno 737. ad annum so. Theodoro Sanctus Petrus ab anno 7s I. ad annum 766. Mihi persuasum est Sancto Armentario Sanctum Petrum proxime successsisse; idque anno circiter a6. Quod ut evidenter ostendam, praemittenda plurima sunt partim ex Actis ipsius Sancti Petri, partim ex tepulcrali ejusdem Elogio. Utraque apud Bollandianos habes ex Paulo Diacono, aliisque si . Ex Aetis quidem, primo, Sanctum Petrum adhuc adolescentem, quod esset Ansprandi, & Liui-berti consanguineus, in exilium relegatum apud Spoletum, sive, ut alii malunt, in Etruriam apud Montem Sancti Sabini : secundo revocatum in patriam a Liui prando Rege, Ariperto defuncto: demum in , Ticinensi Cathedra collocatum suis Ie , & tres supra decem annos in ea exegisse. Ex sepulcrali vero Flogio , miseram in exilio vitam traxisse annos decem ;factum Episcopum Ticinensem ὁ & post Ecclesiam sanctis institutionibus communitam, templis ornatam, opibus locupletatam in Domino obdormivisse annum ageΠtem quinquagesimum quartum. Hujusmodi Elogium huc traducere non inutile censeo.
Candida funereo sculpuntur marmore gesa: Sed non es splendor, qui iacet in tumulo. Lugeat infaustus, qui nescit vivere Chriso,
Post mortem earum tartara quem retinent. Hre
35쪽
me vates DomisI mundo quia eorpore vixit , Admixtus gaudet eartibus angelicis. claruit hie meritis Petrus Antistis honestas .
Norma Sacerdotum , Columen eximium.
Munificus , consans , solers, prudensque, modestar,fξαι innumeris femper pollet ubique bon I. Inci us Pro pia, Regumque semmata tangens
Bis quinis annis exulat innocuuI. Uuriemque,sitimpatitur dum,di frigora corρus, aste , Hirtute , Fide Spiritus au Ius erat.
Sed repetens genitale solum pia munia gessir ,
Praefuit Eeelesiae, rexit omis Dei. INe Geras Domini eondens ι τberaliter suus , Ditavit stropriis optime cespitibus. Sublimis, humilis, medioeris , dives egenus, Oeeubuit Pasor nostir en uregius. Planctibus Immensum elumantibus flete dolorem. Lux Patriae occubuis, lex , honor, atque decus. ω venerande Pater, Pasor bone,Magne Sacerdos: Forma puduitiae, ob Pater eximie. Mutasi Patriam linquens confortia uo a zmi tantum gemitur retinent , Te gaudia CHLExplesti decem mortali in eorpore L Ist Muor his junctis stasi miter annis. His facile est imprimis ostendere, Sanctum Petrum non potuisse anno 73 I. regendam accipere Ticinensem Ecclesiam post Mauritium, Anastasium , & Theodorum 3 eamque ad quindecim annos administrare ad annum usque 66. , sicuti cum Bomo assirmavit Ughellius. Nam cum certum sit ex lapide sepulcrali, cui fides negari non potest , Petrum oblitie post an in Vitae expletum quinquagesimum quartum ; si demus mor urem esse anno 766. , sequitur necessario natum fuisse anno ria. Si vero Petrus ab Ariperto Rege missi is in exilium revocatus inde non suit ante
36쪽
i i l . N: regnum a Liuiprando , annis decem in eo consumptis, quomodo nasci potuit anno 7I2., quo Ari-I erio , ec An sprando vita jam iunctis regnum iniit ipse Uuiprandus ci) ὶ Exulavit igitur ad annos dein
XX. Nec minus sicile est ex his inferre neque o Mauritium , neque Anastasium Sancto Petro praeire potuisse . Fac enim Sanctum Petrum Anastasio fuisse sunsemum anno 737. Hanc igitur Ecclesiam Petrus ad annum rexit 75O. In lucem igitur venit anno 696: δccum esset annorum septem Ariperti nempe anno secundo, qui ante Liuiprandum Regem decimus suit, exilio inuictatus, quod nullus dixerit Fac Episcopum factum fuisse anno 73q. post obitum Mauritii. Vixit igitur in Ticinensi Sede ad annum . Natus igitur fuerat anno 69ῖ . Anno igitur aetatis silae decimo nec dun is completo in exilium relegatus. Lo autem puer erat, non adolescens. Neque possumus prob fbiliter suspi- eari ab Ariperto jussum exulare Petrum annis eius regni postremis, quibus adhuc esset adolescens. In hoc enim uno casu inter Armentarium, & Petrum aliis Episcopis locus esse potuisset J. Nam cum in exilio vitam miserrimam Petrus duxerit annis decem, poenam hanc, Liui prando a multis annis jam Rege, subiisset: quod est praeter fidem. Quis enim sibi persu ideat humanissimum Regem pati potuisse, ut tamdiu in exilio se Rege confirmaretur is, qui non alia de caussa in tantam ineiderat calamitatem , quam quod fuerat consanguinitate eum se ipso conjunctus tXXI. Itaque nemo non videt Ughellianam Ticinensium Episcoporum seriem post Armentarium esse immutandam ; & Samstum Petrum cum Mauritio, tum Anastasio anteferendum. Id autem eo assero confiis dentius, quod utrique locum illum post Armentarium cc Consule Annal. Ital. Murati ad hum annum 4 Disitigod by oste
37쪽
rium Ughellius nullo dederit fundamento. 'De Theodoro , quem Primum Ughellius dieit , non disputo. Ut enim insta videbimus, eum censeo ex hac Serie delendum. Igitur ego se statuo, quod , eum anno 38. mense Julio Anastasius Ticinensem jam Sedem
impleret, ut paullo insta ex antiquissimo monumento inseremus , eo ipso anno obierit Petrus superioribus mensibus . Et cum annos tredecim eum sedisse reserant Aela, certumque sit ex lapide sepulcrali mortuum fuisse anno aetatis suae peracto quinquagesimo quarto, creatum Episcopum insero anno 723: natum autem anno 68 . Quoniam vero, ut eadem perhibent Adta , in exilium est amandatus , cum adhuc esset adolescens, censeo id potuisse contingere anno 7 I. aetatis suae deeimo nono, Miperti Regis tertio, seu potius secundo. Eo enim anno, ut Muratorius cen-1et si , Ari pertus in Sigibrandum Ansprandi Filium , , in ejusdem Uxorem, & Filias , omnesque, quot quot erant, consanguineos seviit: inter quos a Liuiprando unice abstinuit , propterea quod , cum esset adolescens, ab eo eredidit sbi timendum non esse; ideoque intactum ad Ansprandum Patrem remisit in Bojos et . Eadem de eaussa hanc ipsam sortasse cum Petro exercuit humanitatem; satisque sibi eonsultum putavit, si adolescentem non Filium , sed Ansprandi solum consanguineum removeret ab aula, omnibusque fortunis orbatum exilio mulctaret. Revocari post duo lustra Petrus debuit ab exilio anno I 3. aetatis suae vigesimo nono Liuiprandi Regis primo . Non enim Regni sui posuit initia Liui prandus ad te Iunium anni ia. quo vitam finivit Ansprandus, ut constat ex An sprandi ipsius lapide sepulcrali 3).. D Jam
38쪽
Iam ex his sequitur , quot annis Tieini moratus postea Petrus fuerit, antequam eo Sacerdotio initiaretur ι tot scilicet, quot recurrunt ab anno 7I3. ad annum ras. quo, ut dictum est, Armentario desum , eam sedem facile implevit. XXII. Henschenius sentit, Petrum missum fuisse in exilium ab riperto annum agentem vigesimum quartum, Vulgaris aerae 'o . Miperti vero , ut censet. primo ; redivisse vero anno I . sive , dc sertasse vorius 7 18. duobus lustris expletis . Asserit incertum esse, quot anni ab ejus reditu fluxerint, antequam Episcopus fieret: ceterum, quoniam obiit anno aetatis siuae Juinquagesimo quarto , ejus vitam ultra annum Chri i 733. prorogari aegre posse ci . In eo, quod quaestionis caput est, nobiscum Henschenius sentit, ut patet . Diversa omnino sequitur Chronologiae principia :vera ne, an falsa viderint alii. Nos Paggium, Muratorium, aliosque in arte Critica 3c Chronologica versatissimos viros sequuti Liuiprandi Regis initium statuimus anno 7I2. Ariperti anno 7OI. vel 7 a. non ZO7. XXIII. Dissimulandum non est,huic Chronotaxi eas postremas tabulas adversari, quae a Manigunda cono lectae ab Ughellio commemorantur in Anastasio. In iis enim, ut Mabillonius refert, qui eas se oculis suis in spexisse testatur a , Man unda Dei ancilla, -- se Mon alium induta vivens lege Longobardorum , re giantibus Liui audo, o Hel strando, anno eorum XXIII mense Iuni Indictione H anmerser res fuas, quas habebas in vico fundo Iradae, aut uisI utiliis locis infra ipsum regnum Italuum visa esset M. bere, Caruo, o Cairatis juxta flumen Olam CoinuatuMpriens Diaeresis 'Tudiensis tribuit , . ut rint in po-
39쪽
PI TICINENSIS , Muri u ueesorum tanditione adjecta oee. Hujusmodi tabulae, cum viventem Episcopum Anastasum significent vel anno 734. quo Liui- prandus Regni annum agebat vi gessinum tertium, vel etiam anno 7ῖα quo Indictio erat quinta , statutam a nobis aetatem Petri in Cathedra Ticinensi videntur
XXIV. Ut verum fatear , victas manus darem, si aut tabulae illae ab omni essent malae fidei suspicione purgatae 3 aut in iis quoad aetatem erratum sui se evi dentissime non appareret. Muratorius de earum veritate gravissime dubitat i . Animadvertit enim tem pore Regum Langobardorum nondum in more positum fuisse , ut in publicis tabulis ritus, quo quis viveret , declararetur ; sed solum invaluisse aevo sequenti. Praeterea eosdem Regni annos tribui Liuiprando, quos Hildeprando ; cum tamen inter utrumque viginti trium annorum discrimen intercesserit . Deniisque a Manigunda Coenobium illud eorum omnium haeredem institui, quae infra 'fum regnum Italicum o fa fuisset habere et eum tamen inveniamus Italuum regnum frequenter quidem sequentibus temporibus post occupatam a Carolo Magno Langobardiam, nunquam tamen Langobardis regnantibus commemora
XXV. Quidquid tamen de iis sit, quae in illis tabulis continentur, id certum est, Chronologicos char eteres a veritiae longe esse remotos . Etenim neque Liui prandi Regis anno tertio supra vigesimum Indictio erat quinta, bene vero secunda ; neque adhuc, eo anno Hildeprandus in Regni eonsortium adscitus a Patruo fuerat ; id enim ante annum 736. non con- .
40쪽
Sanctus Pe trus I. Pa pie a. Episc.utrum e Iectu fuerit Summus Pontia sex.
tigisse idem Muratorius ostendit ci) . Ego, qui cum
Mabit lonio monumentum illud tanquam plane confictum condemnare non audeo sa) , suspicor erratum fuisse in seribenda Liui prandi Regis aetate, positum- ue annum ejus Regni vigesimum tertium pro vige-umo septimo . Adverto enim eo anno & Indictio. nem fuisse quintam, & Hildeprandum cum Patruo in eodem solio ab anno superiori sedentem. Id mihi si detur , quod probabilissimum nemo negabit, tantum abest, ut Chronotaxi superius stabilitae praedictae tabulae restagentur, ut potius suffragentur. Cum enim an innus Liuiprandi Regis vigesimus septimus in annum cadat aerae vulgaris 738. Petri aetatem egregie confirmant. Cum scilicet Petrus ejus circiter anni principio, vel lanerioris fine inter vivos probabiliter esse desierit,ut observavimus, illi suffici per eadem tempora potuit Anastasius. XXVI. Antequam vero ad alia progrediar, libet ex Bollandianis totidem eorum verbis transcribere , quae merito sentiant de Petro hoc in summum Pontificem , ut volunt Ticinenses, electo. Itaque ad diem
septimam inii, ubi agunt de hoc Sancto Petro, sic notant numero septimo : Addit de Ga aris Auctor est Papiensis, qui SS.Papiensium Antistitum vitas edidit Jquod gesto tredecim annis Episcopatu, in summum Pontificem eleuus, sed morae praereptu D. Luo quia
alius nemo dixit, nec video, quo fundamento notetur , expungere de elogio malui , ct hie notare. Ne que enim flos Gregoria II. mortem, qui anno II S. or dinatur obiit 7 3 i: neque pos excessum Gregoria III. qui pose illum decem annis fedit, ea erant te ora, ut ex Longobardis, a guibus tunc maxime visa,au-tur Romani Ponti ses , sibi vellent eligere. Multomiuus co Annal. Ita l. ad hunc asinum .