Prolegomena in Demosthenis quae fertur orationem adversus Euergum et ...

11쪽

Feriandri ex in iubebat debitores recipere et aliud 0puliscitum c0gebat unumquemque ea, quae ei erant attributa,

exigere.

Forte actor tum trierarchus et summoriae praeses fuit, Demochares autem aeaniensis eiusdem Vmm0riae cum The0phem rei publicae armamenta debebat SVntrierarchus. Qu0 curat0re navalium, cum a uperi0ris anni curatoribusaeecepissent, act0ri e lege et populiscitis tradiderunt, ut ab eis debita exigeret. Quamquam igitur actor prioribus annis multa naves Suis pecunii armaverat, tum coactus Stomnia neceSSaria exigere. Itaque p0Stquam Theophemumae epit, a quo eXigeret debita, eum c0nvenit debitaque p0stu- Iurit. Quae cum ille n0 dedisset, actor ποστολέας ' adiit et navalium curatores , quibus tum lites de classibus armandis ortae erant diiudicandae et The0phemum accusavit. Attamen cum Demochares damnatus in iudiei quae debebat reddidisset, The0phemus ad tantam improbitatem pr0- cessit, ut rem publicam armamenti priVare conaretur. Qui quamquam apud iudices n0 negaverat e debere neque

ο υνο θησαν. Reishium et Sohaeserum offendit quod Verba καθ 'o αἱ/νυμμορίαι συνετυχθησαν , OSita Sunt OS ,τα σκευοiu Belisio videtur hic

Iocus in luxatis orationis locis esse Schaefer quem Sequitur Ruger Flecheiseni annal. 18914g. 820 suspicatur in textum irrepsisse Verba, Quae interpres margini ascripsiSSet καθ' - e. q. S. Quarum Sententiarum Drobabilior esse mihi videtur Reishii cum in vago atque laxo dicendi genere oratoris non dubitem, quin illa verba ab ipso sint addita, itaque

cum Reishio scribam: ο δε ηιος υ του Περιάνδρου, καθ ο αἱ συμμορίαι Ουνετάχθησαν, etiνάγκαζε e. q. s.

12쪽

- 10 cuiquam διαδικασίαν in instituerat, sed iudicium contra solare passus erat, nihilominus debita non reddidit. Sed primum Aphareum illa debere contendit, at culpae conscius litem si non instituit. Ac postea demum e tempore, quo orati habita est, Demochari illa se dedisse dixit filiosos

eius accusavit Actor igitur, cum frustra debita exigero conatu eSSet, apud ποστολεας et βουλαὶ de TheophemoqueStu8 St. Respondit senatus decreto quoquo modo fieri posset, debita exigerentur. Quo decret facto actorauergum Theophemi fratrem c0nvenit decretoque monstrat ab eo petivit, ut Theophem nuntiaret cum Euergus act0rem derideret, hic testibus advocatis interr0gavit, utrum rem familiarem cum fratre distribuisset' necne. Postquam autem cognovit Theophemum sua in d0m habitare cum

magistratus' ministro ad Theophemi domum ivit. Quicum n0n deSset, eoam actor iussit dominum arcessere, et cum The0phemus Venisset postulavit indicem armamentorum' et monstravit decretum. Theophemum auten1 recusantem debita dare se ad nostολεας et senatum Eequi iussit, ut eis persuaderet se nihil debere aut armamenta dare, Si 0n, Se pign0ra esse capturum. Sed ille neque dare neque equi V0luit, quare act0 coactu eSt servam illam abducere. Ea vero erepta domum intraVit, ut pignus caperet Intrantem Theophemus verberavit, illo autem eos, qui aderant, obtestans se defenditi ostea vero senatum quingentorum adiit quidque sibi accidisset narravit

13쪽

Qui act0rem iusserunt Theophemi 0men deferre, ut reus fieret. Sed cum in eo esset, ut suffragia a senatoribus ferrentur, cum omnes rarent et obsecrarent et armamentorum indicem traderent et rem abiu privato e mandaturo esse dicerent, actor concessit ut Theophemus XXV drachmis multaretur ). Quibus saetis act0r trierarchiae munere functus St,

sed postquam d0mum revertit, The0phem litem iniuriarum αἰκείας intendit, cum diceret se ab eo priorem Verberibus affectum esse iis ut arbitro publico diiudicanda traderetur effecit, cum ill temp0re omnes fere lites privatas' arbitris publicis deferri necesse fuerit, priusquam iudices iudicium de eis ferrent. Quod legibus fuisse c0nstitutum J. H. Lipsius y multorum virorum doctorum sententiam impugnans defendit. Quam ipsi sententiam recte se habere ristotelis libri, qui est: Ἀθηναιων πολιτεια capite LII apparet, in qu de quadraginta viris dicitur hoc: τα ἐν μέχρι

orationis locis appare Qui sunt parag. 45 pag. 1153, V. 1):

14쪽

cuiquam διαδικασίαν in instituerat, sed iudicium contra se ferri passus erat, nihilominus debita non reddidi Sed primum Aphareum illa debere contendit, at culpae conscius litem si non instituit. Ac postea demum e tempore, qu00rati habita est, Demochari illa se dedisse dixit filiosque eius accusavit Actor igitur, cum frustra debita exigere conatu e8Set, apud ποστολεας et βουλαὶ de The hem0queStu est. Resp0ndit senatus decreto quoquo modo fieri p0sset, debita exigerentur. Quo decreto facto actorauergum Theophemi fratrem c0nvenit decretoque monstrato ab e0 petivit, ut Theophem nuntiaret cum Euergus actorem derideret, hic testibus advocatis interrogavit, utrum rem familiarem cum fratre distribuisset' necne. Postquam autem c0gnovit Theophemum sua in domo habitare cum magistratus' ministro ad Theophsmi domum ivit Quicum non deSSet, SerVam actor iussit dominum arceSSere, et cum The0phemus Venisset postulavit indicem armamentorum' et monstravit decretum. The0phemum autenirecusantem debita dare se ad ποστολεας et senatum Eequi iussit, ut eis persuaderet se nihil debere aut armamenta dare, Si 0n, Se pign0ra esse capturum. Sed ille neque dare neque equi Voluit, quare act0 coactu est servam illam abducere. Ea ver erepta d0mum intravit, ut pignus caperet Intrantem Theophemus verberarit, ille autem eos, qui aderant, obtestans se defendit. 0stea Vero senatum quingentorum adiit quidque sibi accidisset narravit

15쪽

- 11 Qui actorem iusserunt Theophemi nomen deferre, ut reus fieret. Sed cum in eo esset, ut sumagi a senatoribus

ferrentur, cum omnes orarent et bsecrarent et armamen-t0rum indicem traderent et rem abitr priVato e mandaturo eSSe dicerent, actor concessit ut Theophemus XXV drachmis multaretur ). Quibus factis actor trierarchiae munere functu est, sed postquam d0mum revertit, The0phem litem iniuriarum αἰκώας intendit, cum diceret se ab eo priorem Verberibus affectum esse iis ut arbitro publico diiudicanda traderetur effecit, cum ill temp0remmnes fere lites privatas' arbitris. publicis deferri necesse fuerit, priusquam iudices iudicium de eis ferrent. Quod legibus fuisse c0nstitutum J. H. Lipsius y multorum virorum doct0rum sententiam impugnans defendit. Quam ipsi sententiam recte se habere ristotelis libri, qui est: Ἀθηναιων πολιτεια capite LII apparet, in quo de quadraginta viris dicitur hoc: τα ἐν μεχρι

0rationis locis apparet Qui sunt parag. 45 pag. 1153, V. 1):

16쪽

Sed Theophemus actoris voluntati obsecutus non est, ut hic cogeretur aliam viam ingredi, ut ius obtineret. Tradit igitur causam quadraginta iris, qui rem arbitro publico deserunt. Huic aetoris actioni Theophemus antigraphin opp0nit αἰκείαc, cum contenderet se ab actore priorem Sse verberatum. Quae acti item ut actoris arbitro publico delata est, cuius nomen quod fuerit non ignoratur. Nam

Pythodorum edensem, qui paragrapho quinta pg. 1140, V. 17)commem0ratur, Theophemi cauSam disceptandam accepi8Sehaud dubie apparet inde, quod apud eum ) προκλησιν The0phemo factam esse Euergus et Mnesibulus apud iudices testati sunt δ). Qua re in Schaeser Sit 0mmotus, ut diceret pag. 197): 'thodorus, de alsitate in de Gegen- Hage u unston V0n Theophemos entschied , ego equidem non intellego. Immo Theophemum a Pythodor diaeteta

Igitur Theophemus quoque actori litem iniuriarum intendit. Causam diaetetis traditam AS apparet e para-

' f. Huberti libri, qui est de arbitris Atticis et privatis et publicis Lips. 1885, pag. 8 Sq.' προς τω διαιτητὴ Πυθοδώρω εκ ηδων gra, Pig. 1l40 V 16 sq.Aηδοί pagus tribus Erechtheidos.' do testimonio L4 6 pag. 1141, 3 sqq. ἐμαρτυρησαν δ οἱ μυρτυρες

17쪽

Multas in his existunt difficultates, quae, qu0modo sint expediendae, cum viri docti valde inter se dissentiant Operae me esse facturum pretium existimo, si denuo has ih res inquisiVerim. Ac primum quidem, qu0m0d Sint Xpcnenda Verba ,διαιτητῶν χοντων τα δίκας quidque ex eis c0ncludi possit, alii alia statuunt. Quaesti enim est, utrum singuli arbitri an unus et eam litem, quam act0 Theophem et eam, quam The0phemus act0ri intenderat diiudicaverint Ρlatner' contendit uni diaetetae act0ris causam et The0phonii esse traditam dicit enim haec pag. 200): da der00genhlager liber dieselbe andiun gerichille einham,

ner c0ncedendum S ea, quae ad Sententiam Suam stabiliendam affert, alicuius momenti esse ), tamen sententia

18쪽

eius refutanda est Parag. 45 pag. 1153, V. 4 enim διαμ ταί Commemorantur, cum antecedentibus et sequentibus verbis semper deon diatet agatur ac quod latner es. l. l. ΙΙ,201), ut pluralem numerum defendat, dicit: deritural mirigebrauch um liberhaupi die Instanet u egeichnen , id falsum est ob eam causam, quod tum articulum ad Vocem ,διαιτητά ν addi pu est. Praeterea commemorantur at δίκαι δ). Ego id addam si unum fuisse arbitrum puta-Temus, n0n haberemuS, quom0do explicaremus proV0catum esse ad iudices haud dubie enim ad iudices provocari non licebat vel 40 poterat, nisi a diaetet antea iudicium datum erat. Ac cum infra expositurus sim unum arbitri iudicium paragraphe et hyp0mosia a The0phem interpositis esse dilatum, alterum iudicium ab arbitro latum esse nobis est existimandum. Itaque fieri non potest, ut uni diaetetae duas illas causas disceptandas traditas esse easque coniuncta putemuS. Fuerunt igitur duo arbitri, quorum alteri act0ri cauS alteri Theophemi delata est Iam ad causam ipsam redeamus Verba: ἐπειδν , αποφασις χὶ τῆς δίκης ὁ Θεοφηαος παρεγράφετο καὶ πώμνυτο quomodo Sint explicanda, ut exponam, liceat mihi nonnulla praemittere. Quaeritur primum, qu0m0d i dies destinatus Sit, quo arbitrium daretur. Quem diem a diaetet sol esse destinatum Huberi ci. l. L pag. 43 existimat; eier' diem a diaetet litigantibus c0nsentientibus constitutum esse dicit, nisi ille dies leg fuerit praescriptus Qua de re duo ha-

θ cf. Schulge prolem in Demosthenis quas fertur orationem adversus Maturium, pag. 20 not. 2. Miter: Dis athonaeistae Oerichis-vorlassunm es 1822, pag. 432. Lipsius cf. Meter et Schoem liti. Att.

19쪽

b0mus indicia alterum testimoni Dem orati0ni ,κατα

επι τὶκεν et κυρια του νοuου, alterum in eiusdem orati0nisparagraph 84 secundum quod diaetetae a partibus, ut dies differretur, petere licebat Illud testimonium cum Spurium esse veri sit simillimum, ex hoc haud dubie concludere nobis licet non diaetetam solum diem τὴν κυριαν)destinavisse, sed ex litigantium consensu. Quod Verisimilius esse mihi videtur ob eam causam, quod apud arbitros maiore cum libertate partes agebant, quam apud iudices. Intra triginta dies arbitrum iudicium dare p0rtuisse in existimandum non est idcirco, quod e temp0re, quo lis facta St, lis ἐκειας nondum fuit litium, quae dicebantur lites ιιιιγὶνοι . Nam brevi demum temp0re post annum 346 5 0l. 108 3 diari ἐκείας ,ε ιαλὶνος SSefacta eamque ab causam non iam quadraginta iris, Sed ,ἐἰσαγωγευσι tradita esse videtur'. Qua ratione lites apud arbitr0s publicos actae Sint, satis expositum est ab uberi et . L pag. 42 Seqq.) Verba quae Sunt , i ποφασις της δίκης pertinere ad arbitri iudicium in causa ab actore adversus Theophemum intenta mnes c0nsentiunt viri d0cti' praeter Platnerum, quem de rati0ne, qua lis apud arbitro ageretur, falso iudicavisse iam supra demonstratum est. Ac Sine

dubi do illo iudici agitur, id quod ptime ostendunt Verba,

quae Sequuntur: ὁ Θεόφνlμος παρεγραφετο καὶ πωμνυτος nisi lari quis putaverit accusatorem ipsum arbitrium dilatum V0lui8Se. - Μir0 qua causa commotus lassius

20쪽

forta8Se commotus est verbis Dem. orationis XXXVI parag. 34 pag. 903 V. 15 q.): π ii rq αποφασιν γενεσθαι τῆς διαίτηc. Sed Si de causa quae quadraginta viris traditur dici potest: λαγχάνειν τινὶ δίκην, eodem iure Verbi , ν άποφασις της δίκης nos uti posse puto. Idem probare non possum, qu0 Huberi l. l. pag. 40 dicit τῆς δίκη ς pag. 45 άπονανοις τῆς διαίτης . Frustra igitur arbiter curaverat, ut actorem et Theophemum inter se reconciliaret. Oportuisse eum dare operam, ut litigantes rec0nciliaret, apparet ex Aristotelis libri ,Ἀθην. πολ capite ΙΙΙ V. 7 εαι μὴ μνωνται διαλυσαι scit arbitri). Cum igitur in eo esset, ut arbiter in actoris causa Theophem intenta iudicium ferre Vellet, ὀ Θεοφη- παρεγράφετο καὶ ausu νυτο. Quae Verba, quid sibi velint

viri docti dissentiunt. Α Schulge es l. l. pag. 20 quidem rec0rdatus ollucis verba VIII, 58 existimat Theophemum παραγραφὴ sua demonstraVisse se antigraphen intendisse, quam ob rem res contraria non iam agi p0sset. Sed mihi quidem rectius iudicare videtur Platner, cum dicat l. l. I, pag. 183 haec:,da nasεγράηπιτο in beZeichnetonstreiti einen inspruch, eine Protestation gegen die Erlassula de Urtheis, indenisichoahrse tulicli The0phemus araui eries, das erWege ob altenderintndernisse sein rechtliches Anbringenin Absicli aut 0Weis und BoWeismittet nocti nichi voli- standi habe auffutiren 0nnen, das mithin die Sacho 110ch nichi pruchreis ei. Nam e Pollucis VIII, 60)Verbis, quae sunt: his μὴ υσα δικM ουτως νοιιάζετο,

i in orationis contextu XStat παρεγρα τ .