Prolegomena in Demosthenis quae fertur orationem adversus Euergum et ...

21쪽

Theophemus igitur ipso illo die, qu diaetet iudicium Iaturus erat, iudicium differt

Sed quaeramus, qu0m0d factum Sit, ut causa ab ar- bitro ad iudices deferretur. Ut praemittam, quid sentiam: Theophemus a ythodor diaetet damnatus est, u in iudici cum 110 acquiesceret, ad iudices pr0V0caVit. Quam sententiam ut fulciam res accuratius mihi exponenda esti Si diaetet adversarios c0nciliare non p0terat, dies destinandus erat, ut iam Supra commemoratum St, quo iudicium a diaetet ferri pus erat Iudici a diaetetalat duae res accidere p0terant iudicium partibus aut placebat aut displicebat, ut in e non aequiescerent Quas res quae sint secuta Viri 0cti dissentiunt Quaeritur enim, quomodo re se habeat de litis instrumentis obsignandis, quom0do et intra qu0 tempus causa ad iudices

22쪽

- 18 ferri potuerit, cuique partem in iudicio ton acquiescentem id nuntiare opus fuerit Quamquam multa iam de his quaestionibus disputata sunt, tamen, num omnia recte sint expedita, dubito. Ac primum quidem Huberi pag. 44 contendit, si res apud arbitros satis cognita Visa sit, omnia litis instrumenta

duabus in urnis, quarum alteram accusatori, alteram accusat destinatam fuisse sit putandum, condita et obsignata et tum arbitrium datum esse, qu0 litteris conscriptum magistratui mandatum sit, a quo Sub8criberetur, ut ratum fieret. Causas requiro, quibus commotus Huber illud contendere possit. Ego Meieri sententiam Aequor, qui tum tantum litis instrumenta obsignata esse putat, cum altera litigantium pars provocaret. Qua in re consentiuntiollux VIII, 127 et Harpocratio S. V. διαιτν ratis quaeSti0nem autem solutam esse existimo Aristotelis libri Ἀθην. πολ capit Lm, in quo V. 8 r0XX. XStant haec: καν ι ἐν

Quibus e verbis haud dubie apparet/ tum tantum

litis instrumenta Sse obsignata, cum altera par Se SSepr0V0eaturam nuntiavisset.

cum id, quod inveni, iam perscripsissem cognovi idem enucleaVi880Ρischinge os de arbitri Atheniensium publicis, Monach. 1893, Dag. 4 sqq.

23쪽

Porro Aristoteles n08 0cet de ratione, qua cauSa diaetetis ad iudices sit delata. Nec Vero, intra quod tempus partem r0Vocantem Sein iudici arbitri non esse acquieturam atque cui id nuntiare oportuerit, plane in aperto est. Non desunt qui existiment multo post arbitrium datum provocare licuisse'. quam sententiam iam uber refutavit pag. 47). Quod tamen hic contendit eodem loco eum, qui ab arbitro damnatu eSSet, magistratu Se proVocare Velle nuntiare oportuisse, 0 Video, qu ex fonte 4 hauserit. Ex Aristotelis testimonio concludendum esse mihi Videtur eum, qui pr0v0care in animo habuerit, id statim nuntiare op0rtuisse atque id non, ut Huber existimat, magistratui, sed arbitro ipsi. Nam ubi instrumenta in urnis c0ndita obsignata

sint arbitrum adesse op0rtuisSe neminem negare XiStim0. Tum magistratui quoque, cui testim0nia tradebantur, nuntiatum esse partem alteram pr0V0eare Velle per Se patet. Postquam haec de arbitris rep0Suimus, non inutiles mihi videbantur hae quaestiones, ad cauSam redeamu et quaeramuS, num Sententia, quam Supra istatuimus, recte se habeat. Ac primum quidem est demonstrandum in causa Th00-phemi actori intenta de pr0V0cati0ne agi.

Leguntur orationis in parag. 16 pag. 1143, 23 sqq.

igitur 6 Ide fiunt de litis instrumentis bsignatis. Ac

24쪽

alchero' non dubitaverim, qui Theophemi in causa provocatum sit ad iudices. Narratio sane brevior est, ut coniecturis latus pateat campus, id quod recte monet Schulge '), Sed n0 Video, qua alia Via, quam proVocationis causa ad iudices delata esse possit. Quamquam Hatner' dicit haec: unkla is besonder die arstellun uber die M und Weise, vi der Proces Von de Diaelate in denserichtsho liberg angen si Ρ0rro autem apparet nisi iudicio dato fieri non potuisse, ut proVocaretur. Ac cum Viderimus iudicium in causa act0ris adVersus Theophemum paragraphe et hypο-mosia ab Theophem interp0sitis esse dilatum, in causa The hem actori intenta arbitrum iudicium tulisse est

putandum. Quamquam latiter est concedendum mirum esse, quod diaetetae iudicium nusquam sit commemoratum tamen nos Scire non posse, uter litigantium damnatus aliudices pr0VocaVerit, non conceSSerim.

Sed etiam de hac o viri docti dissentiunt Ara. Schaeser pag. 194 dicit haec: libereinstimmen mi dem Aussprue des laeteten verurisisse de serichtsho denSprecher in die osten undisum Schadenersaige a Theophemos. Idemque sentit Huberi pag. 40 cum exponat: heophemi arbiter interim iudicium dabat contra actorem in quo quod hic non acquiescebat ad iudices provocariti Quod unde hauserint illi viri docti ego equidem non in-Venio. Ductos eos esse ad illam sententiam verisimile est orationis Verbis es 45, pag. 1153 V. 6 sq.): γω πιστευων ἐμαυmo μηδέν δικia εἰσ1jειν εις μὰς Addere hie mihi liceat iudicibus arbitri iudicium haud dubie non fuisse tenendum. Qu0d nostra e causa apparet, Si Verum

i cs. l. l. pag. 129 no 75.' s. l. l. ag. 20. I. I. l. II. Pag. 202.

25쪽

esse condemnatum.

Tum non vide0, unde Huber concludat Schoemannum,

qui fusius de hoc loco disputet ei liti. Att. pag. 653l4)

in actione Theophemi contra oratorem arbitrium esse factum

negare.

F0rsitan quaesiverit quispiam, quam ob rem diaetetae iudicium qu The0phemus damnatus esset, ab actore non sit commemoratum, praeSertim cum actor a diaetet absolutus sed ab iudicibus damnatus esset. Ac re Vera mirandum est actorem illud praeiudicium misisse, sed nihil iuveni0, qu excusari id possit, niSi rati0nem eleriorem, qua actor res apud diaetetas acta exponit sicut multa e0niectura tantum explicari p0SSunt. Tum dixerit quispiam e verbis, quae sint: ἐγω ἐπιστευων Παντε λ ιν 'ἐν δικειν ω, ειν εἰς υ ιας 0tius concludi posse actorem a diaetet damnatum ad iudices proVocaSSe. Bem exponam hoc modo illis verbis actor mihi videtur stendere v0luisse The0phemum, qui iam arbitr0 privat rem deferre recuSaVerit, culpae c0n Seium veritum esse, ne ab alter qu0que arbitr0 damnaretur; quamobrem eum alterum arbitrium paragraphe et hyp0mosia distulisse ), at se quamquam potuerit nihil eiusmodi secisse'), cum culpa liberum e esse putarit The0phemum illud fecisse, ut arbitri iudicium ratum fieri prohiberet. Verbum σιέναι εὐ τους διωστάς ut usurpatur de accusator ita de accusat cf. lat ap0l. 17 γ χνει γὰ9...

26쪽

πρεποι. .. εἰς μας σιεναι et rationis nostrae G pag. 1140 V. 13): ἐξον γαρ υτοῖς άπνηλλάχθαι πραγμάτων καὶ μὴ κινδυνευειν σιοντας εἰς μας. 0 equidem existimo Theophemum a Pythodoro arbitro condemnatum esse, praesertim cum in oratione tam saepe Verba fiant de ratione, qua Theophemus iudices deceperit cf. Plataieri l. l. II pag. 203). ego actoren in Pythodori arbitri iudici non acquiescentem ad iudices pro- 'ocasse, quod tum intellegi non p0sset Theophemi causamari0rem apud iudices Sse actam. Quae omnia cum ita sint, facere non p08Sum, quin existimem Theophemum a Pythodor arbitro condemnatum cau8am suam provocatione ad iudices detulisse. Theophemum proVocasse sentiunt Schoemannus l. l. II pag. 8603 et Schulge l. l. pag. 20), sed id, quod Voluerunt, non Via et ratione probaverunt. Causam Theophemi priorem iudicibus traditam esse orationis verbis ε 39, pag. 115 IV. 1 apparet: προτερος seil. ὁ Θεόφημος εἰσελθων ἐς το δικαστηριον Provocatione facta uter prior apud iudices Verba fecerit, utrum is, qui pr0VocaVerit an adVersarius, ignoratur cf. Schoemann in liti. u. II pag. 987). His absolutis redeamus eo, unde digresSi SumuS, RoVideamus quae sint secuta. Ubi igitur Theophemus in iudicio non acquiescens diaetetae e provocare Velle nuntiavit, litis instrumenta, quae sunt testimonia, pr0V0cationeS, libellus accusatorius et quae contra eum protulerat TeuS, in duabus urnis c0ndita et obsignata et quadraginta Viria data sunt. Qui causam ad populi iudicium tulerunt et cum, quae Theophemus postulabat, plus mille drachmarum essent, ad iudices quadringentos et unum. Apud quos, ut parag. 16 pag. 1143 V. 25)' apparet, nova anacrisis habita non est

in cf. Lipsius in Meteri et Sehoem liti. Att. II pag. 825 noti 177.

27쪽

Cum apud iudices Euergus Theophemi frater et Mnesibulus affinis testati essent actorem mulierem, quam Theophemus se in alio c0n Ventu es par. 6 pag. 1140, 88. 23-25)

ud cruciatum traditurum esse apud arbitrum promisisset, neque recipere neque rem differri voluisse et cum iudices actori Succensuissent, quod pignora capturus ad The0phemi aedes Venisset cf. 79, pag. 1163, V. 16), act0 damnatus est, quam ob rem Euergum et Mnesibulum falsi accusat testimonii 'iευδομαρτυροεών, Agendum est hoc l0e de antigraphe, de qua quid Veniat in quaestionem, nondum satis expeditum esse mihi videtur. Quaeritur enim, utrum de antigraphe, cum de eadem re atque prior acti intenta esset, ante hanc iudicium fuerit ferendum necne. Qua de re Arn Schaeser

beretis ingelei tete lage u suspendieran, o in unSermFallo: obgleic de Proces schon in ossem Gange a mussi die V0 Theophemos angebrachiemegenhlage an- genominen und ZuV0r entschieden erden. Vereor ne antigraphen cum paragraphe commiscuerit ). Schulge es l. l. pag. 21 proxx.), qui fusius de hac re disputat, contendit huius generis antigraphe, cum de eadem re atque actio intonia esset, actionem prius intentan differendam fuisse paene per se patere. Qui enim iudices existimandi sunt, quam audaces, quam impudentes, quam 8celesti, qui eundem, quem priore actione condemnatum e88 scirent, altera actione insontem esse iudicaverint; nam potestatem legibus datam fuisse, ut eadem causa altera

28쪽

actione Staret, caderet autem altera, li00 ab omni probabilitate abhorret. Quam sententiam hausit Schulge nostrae 0ratione, cum porro e0ntendat nostra in causa acti0nem antigraphe intenta et dilatam et, cum adverSarius anti- graphe ViciSset, esse rescissam. Ductus est vir ille doctissimus sententiis, quas protulerunt Ara Sehaefer et Platner

es l. l. II pag. 204), qui, quamquam de antigraphe aliam

habet sententiam, similiter iudicat atque Sehulge cum dicat 'ir glauben ais in de Bede gegen uergos undMnesibulus in eispie einer igenilisthen Widerklage e- funden' haben, escheman nichi mit iner egenseitigenΚlage erWechsela dari. Jene bestreite das lagrechtdes segners liberhaupt, um die lage esselben ausχuschliessen. Di Widerklage vird alter ent ede Vor odermittare lage in demselben r0cessgange vectandelL Sed Sehulgi sententia, quamquam non ab omni pr0babilitate, tamen a veritate abhorret. Apud quem Scrip-t0rem ullus l0cus exstat, qu illa sententia c0mprobari p0ssit Atque si accuratius in rem inquisiverimus, aliam ad sententiam perveniemus. Parag. decima pag. 1142,

' cf. Lipsius in eler et Schoem liti. Att. II pag. 86040t. 258.

29쪽

dicit actor se iam Theophemum causa iniuriarum perSequi. Itaque falsum est qu0d Schulge contendit actionem ratoris rescisSam fuiSse, cum aqversarius Vicisset antigraphe. Huc accedit, qu0d unusquisque arbiter causam sibi delatam disceptare debuit cf. Arist. A ' λην ποL p. LIII: - άναγκαῖον ας αν καστος λάχ' ἴδιαί ας ἐκδιαιτὰν), ut haequ0que causa acti0nem oratoris apud diaetetam iam c0nstare nobis Sit putandum. Bestat igitur, ut dem0nstrem antigraphen ante actionem diiudicari non pretuisse. Si recte se habet id qu0 supra 908uimu paragraphen, quam Theophemu interposuerat,n0 fuisse excepti0nem, Sed The0phemum paragraphe et hypom0sia interp0sitis, ut iudicium arbitri alterius diff0rretur, rogasse, id, qu Sehulgi sententia nititur, cadit. 0-quitur, ut 0n fuerit, cur antigraph ante actionem primariam diiudicaretur. Si re vera n0Stra in causa anti- graph pri0 diiudieatur, n0 efficitur, ut de unaquaque antigraph ante actionem primariam iudicium ferri op0rtuerit. Sed haec hactenus. Videamus quae laeta Sint p08tquam act0r ab iudicibus est damnatus. Aet0r' cum diem, qu multa ei erat S0lVenda, negligere n0llet, The0phemum c0nvenit abSque e petiVit, ut, eum iterum trierarchiae munere se fungi p0rteret, diem

Theophemus e0ncessit et aet0 nonnullis diebus p0stquam naVem miserat, The0phemum adiit adque trapegitam se sequi iussit, ut pecuniam acciperet. Sed Theophenm mn Secutu gregem actoris et paSt0rem epit atque his n0ne0ntentus cum Euem et Mnesibul in camp0 actori SerV08 eiu Secum abducere c0natus est. Qui cum diffugissent, ad actoris d0mum illi iverunt ibique mnia, quae inVe-

30쪽

nerunt, Secum asportaVerunt. Putaverunt autem multa plura e SSe recepturos. raeterea quamquam actoris ux0r, quae forte cum liberis et nutrice actoris in aula prandebat, illos Vetuerat suas res arripere, Verbi eius neglectis multa ceperunt et nutricem, cum pateram in sinu occultare Vellet, exaverunt et Verberaverunt, donec illam pateram reciperent.

Hic dicendum est de loco quodam, qui Mis expeditus

esse mihi non videtur. Actor p0stquam locutus est de nutrice, quae cum Vir, quocum matrimonio iuncta fuerat, mortuus esset, act0ris in domum revertisset, pergit hunc in m0dum: ναγ-ιον ουν si ειν περιιδεῖν ἐνδεεῖς οντας ιητε 1 θνὶ surri γενομένην μέ τε παιδαγωγον 56, V. 44qq.).

Quae quidem verba Darestius vertit hunc in modum: one p0uVais vraiment a laisse dans te bessi celle qui avait te a nourrice, ni ublier elui qui avali 0ignom0n enlance. Sed quid sibi vult 0 loco παιδα 60γος Θ que antecedentibus neque sequentibus Verbis paedagogi menti fit. Falsum igitur esse Darestium existim quod verba allata illum in modum vertit. An pertinet Vox παιωγωγος ad nutricem Tum haud dubie pro ενὁεεῖς ονrας plurali fornia scribenda esset forma singularis, id qu0 Η. Wolfius et Scagerus suaserunt. Sed cum

Verba ἐνδεεις οντας esse corrupta mihi non Videantur, exi- Stimandum Si Vocem παιδaron; ός non pertinere ad nutricem. Praeterea cur additum est Verbi rarθήν iiii participium γενομένι ν Quae consideranti mihi illo locus

corruptus SS Videtur. Atque, ut sanem l0cum prop0Suerim PT0Π0men iι contextu licere, quod mihi videtve irrepsisSe e Verbis antecedentibus, quae sunt 55, pag. 1155 V 26 Sq.): ιrsti τις μὴ γενομέν1 . Quam ad Sententiam perducor hac quoque causa, qu0d 0d. lamittit ἐμ ν 0c ψιν me textu eiectingeneralis sensus inest verbis: