Numeri dochmiaci usum Sophocleum ad veterum rhythmicorum doctrinam quadrare demonstratur. Dissertatio ..

1쪽

VETERUM RHYTHMICORUM DOCTRlNAM QUADRABE

AD SUMMOS IN PHILOSOPHIA HONORES

PHILOSOPHORUM ORDINE LlPSIENSI

3쪽

PRAECEPTORI ET FAUTORI BENEVOLΕΝΤISSIMO E DILECTISSIMO

5쪽

di omnibus versibus, quibus dochmiorum nomen datum est, collectis iisque inter Se comparatis propriam dochmi sormam constituere Vellemus, tam varium vagumque Schema

nobis eXsisteret, ut illud nomen non rhythmo sed generi cuidam rhythmorum datum esse videretur. Ita Bothius quidem in oditione Sua Sophoclea omnes paene versus, qui ad SuaS leges metrica non quadraverunt, aut mira quadam licentia mutaviSSe aut dochmiOS , dochmaicos,ri,Similes 'nominaSSevidetur ' Attamen vero dochmi forma, etiamsi minus accurate ea cognoVerimuS, quae veteres ipsi de dochmi tradiderunt, acile inveniri potest gravior autem Xsistit quaestio, quidnam diScrimen sit inter eos versus dochmiacos et logaoedicos, quorum Schemata congruunt e

Itaque ne haec de numeri dochmiaci usu Sophocleo

quaesti sundamento carere videatur, ita eam instituendam mihi esse putavi, ut, priusquam ad usum Sophocleum cog nOScendum aggrederer, quae esset sorma atque natura ipSadochmii docerem. Iam vero unde melius eam OMOSca muS, quam e ii ipsis, quae veteres de dochmio tradiderunt Ac primum quidem inter omnes constat, eum non Sim plicem SS rhythmum, sed e genere duplici atque SeScu

plici compositum. Tegimus enim apud Aristidem p. 39

6쪽

Neque ab illo auctores discrepat μοι Heph. 60, cum doceat dochmium esse ambum et paeonem primum G d. omnium inutem duculentissimus est locuS quem ossi, achius et estphalius ex Schol. Heph. 60 et tym Magno . S ita restituerunt oχsuu τριας ἐσιι προς πεντα Ia, καὶ δυὰς γὴ πλεονεκτουσα κ. . , e quo dochmi thesim ab ars duabus mori superari per- Spicitur Denique Quintiliani verba assere liceat ' Est et dochmius, qui sit ex bacchio et iambo, vel iambo et cretico . Siviciant haec testimonia, unde dochmium X triSemo

ipsi de natura hujus mistionis in duas discesserint opinio- De composia neS, uua comprobanda Sit; in primum quidem de eorum Opinione disseramus, qui priore duaSSyllabas iambum tres in fine posita creticum esse opinati, hoc dochmi schema Proposuerunt: - - - , ut nulla thesi interjecta arsis arsim Xcipiat. Cum autem

Aristide auctore arsis Sit pso μερους σώματος επὶ τ ανω, θεσις de επὶ et καὶ ω a o μερ0υς ' non minus pedem bis θεσει ponere OSsimu nisi interim pede ὀρσει Sublato, quam arSim OS arSin legamuS, nisi post priorem dis emam aut uniu morae Vacuum tempus inSeramuS, aut Productae arSi' Insiit. Orat. IX. 4. 97. '' Non ignoro hoc loco arsim a gradiendo eam pedis partem significare, quae ictu non percutitur, quam nostrates a remissa in loquendo Voce thesim appellare Solent, et θέσιν respondere arSeo Voci. Sed quia non modo in loco laudato sed etiam in tota hac quaestione nihil interest, nostram consuetudinem attingant necne arSeo theseosque notiones, accuratiorem hujus rei eXplicationem negligendam mihi esse putavi. tione ambo cretica dochmii.

7쪽

priori mensuram riseniam tribuamus. Utrum autem eligis

neque hujus modi ')

decaSemum esse, non liqueat qua ratione novem aut decem morae numerandae sint. Nam irrationales sunt dochmii, in quibus Ionga syllaba pro brevi posita non duas continet moraS, Sed unam et dimidiam, Sicut in spondeis irrationalibus qui aut iambis aut trochaeis inserti sunt ). Longae enim Syllabae irrationales neque numerum morarum Pedum nugent, neque μεταβολγῆν κατὰ γενος mciunt, ita ut genus duplex

'x cf. Bellerman ad Ded T. 200 p. 24 L his de versibus insta accuratius disseram. estpha System de ant Rhythm. s. 4.

8쪽

diorem ejusdem generis duplicis rhythmum reddunt Tantum ero abest, ut iis, quae de dochmi irrationali diximus,

haec quaeStioni n0Strae par refutetur, ut novam inde rationem PetamuS, qua miStionem illam iambo-creticam vituperandam SSe demonstrare possimus Illius enim dochmii sorma haec St: ύ' P 0ς αλ0γ0ς); duas igitur syllaba irrationaleS, Primam atque quartam Ognoscimus. Quarum illa quidem, Si prima est iambi, legitima est primo enim in loco aut dipodiae aut versus iambici longa syllaba collocari potest. Quid autem de ρον pcuoro mediae cretici Syllabae Sentiendum Sit, nescio Boeckhius quidem de Meu Pind. II 8 p. 14 seqq. haec fere judicat: ,Sed magis etiam ossendit , inquit anceps syllabarii medio Cretico quo tres sunt ordines

istertium iambum dicit Hermannus, medium hunc G, hoc neSt, Pinor, Pyrrhichium. SeidieruS, utrum cum Herman- ,,n ordines ita distinguendi sint: Dan potius sic c cohreliquit dubium Mihi tota haec lis videtur nulla esse: sequippe Si modo continuus rhythmuS St, media ancep cum mpraecedenti tum sequenti arseo debet Sse thesis. At dochmius neque in tres parte dirimi poteSt, neque treSarse habet, compOSitus enim est e duobus pedibus, quibus Non tre Sed duae arses sunt. - Dices: Quid Τ Creticus dochmi nonne aut X pyrrhichio et iambo T , aut e trochae et pyrrhichio i compoSitu eSty Minime vero. Nam Aristoxenus, quippe cuju auctoritaSin rebus rhythmicis maxima sit, plane tempus diSemum pedem efficere negat p. 302, πων δε ποδων, inquit, ἐλαχιστ0ι estphal I. L p. 72 Seli ι.

9쪽

arsis thesis Quae cum ita sint, media cretici syllaba nec prima iambineque ultima trochaei est anceps igitur esse non poteSLReStat ut eorum opinionem, qui creticum aut trochaicam catalecticam dipodiam aut monopodiam duplicem esse di-Cunt, XaminemuS. Ac primum quidem illa reicienda videtur esse, quoniam in dipodiis trochaici ultimae, non Secundae syllabae ancipites esse poSSunt. Oeckhius quoque dochmi creticum esse dipodiam trochaicam catalecticam negat. Sin autem l L p. 151 hunc numerum, dempta Secundi trochaei thesi e duplici monopodia trochaica - 'U ' natum eumque creticum irrationalem SSecenset, id obiciendum St, monopodia trochaica i. e. rOchaeos Singulos cum ancipitibu syllabis secundis non inveniri nisi in basi, quam vocamuS, VerSuum togaOedicorum, basim autem nunquam in fine, semper in initio horum ver-

Suum positam esse. Neque igitur tali modo longa syllaba irrationalis defendi potest. Ex iis quae disseruimus, id satis intelligitur, dochmium

non e iambo et cretico compositum Sse jam VideamuS,

quid de compositione bacchio iambica judicandum sit.' Reliqui rerum rhythmicarum scriptores ab hac sententia non discedunt. AEL estpha Syst. p. 12. Seqq. ''h σπιμεια ο loco sunt partes rhythmicae, arsis et thesig. V Marius Victor. p. 2483: in retico sublatio Iongam et brevem OC-cupat, positi longam. f. estpha Syat. p. 32. Seq.

10쪽

De Ompo sitione iue chio iambica dochmii.

In a illae quidem dissicultates, qua Supra commemoravimuS, non inVeniuntur: nam cum bacchii arsis in secunda Syllaba, iambi in ultima posita Mit, nrSium Concursu Vitatur; et cum prima utriuSque pedi S3llaba anceps Sse possit,9 irrationalis dochmi forma commodissime exponitur. Idemque Sentit eStphaliu in Syst rhythm. antiqv. . S4: Der activectiSel ξ ἁ070 εἰς λογον ποδα)-komni vor in de Verbinduta de Bacchius ii Iambus rigum Dochmius, en SowOh die urZe de Bacchius te sedes Iambus init de Lange vertauschi iste

E quo cum intelligatur, iacchium a poeti non raro col- Iocatum esse, nihil est quod dochmium e bacchi et ambo compositum esse negemus. Ῥοchmi igitur formam principalem istam proponimuS:

Bacchius Iambus

cuju Prima utriusque parti Syllaba ancep esse poteSt:

Quibus formis addamus reliquas e singulis syllabis Iongis

'x Saepius etiam bacchii apud Aeschylum et Euripidem inveniuntur, cf. p. 26.