장음표시 사용
31쪽
egestatis ideo turpis quia turpia siuadentis impulsu, in ijs rerum, quibus premebatur , angustijs p sidium cogeretur quaerere bonae causae non bonum; ex
quo lartirentur scilicet & fortunae patronum, dc pudicitia grassatorem. Dedit, cum militiae ab hostili manu raptis in Pontificia ditione ex imbelli sexu nonnullis, auditoque per castrensem licentiam
minus eas fuisse humaniter,ac reuerenter aCCCPtIS,
militibus suis 1mperauit, praedam ab hoste abducerent in sita castra consimilem: quod ubi peractam est sedulo captas illas ne in aspectim quidem suum admissas non honeste solum,ac benigne, sed iucunde, laute, splendide, munificeque complures dies tractari sic iussit, ut eae deinde ad suos libere, libenterque remisiae, rei tam honorifice,regieque secum , gestae commemoratione, sitorum simul ora prae pudore confuderint, simul animos tanto erga Anto
nium studio inflammarint, ut, quando Magni Macedonis magnanimus aemulator, quemadmodum
ille Darij captiuas coniugem, prolemque regiam,1ta ipse hostili etiam ex gente loeminas Caste, san dieque habuerat, addideratque amplius benignitatem hospitij, & donorum, ipsi contra similia Persariim Regi vota susceperint, ut imperaret nimii tam ipsis tam modestus hostis, tam non modo mis ericors, sed & munificus Princeps. Animos h ic alioru Antonij generositas Cosentanea nimiru Marti, Bellonaeq; ad se se conuertat me quide magis hospes castroru ram eiusde pietas ad sese trahit cultrix nempe hortatrixq; modestiae: CuiuSproinde procurrentem in campos largitatem Antonij persequi gaudet, ac festinat oratio. Verum hic popularem audio laetitiam, quae animosa simul, B a. & an-
32쪽
oc anXia, Ita ne, inquit, cum tu de Antonij hilaritate in largiendo memineris, ea Vsque tacita n
glectaque postmittes, quae in ipsius luere largitate laetissima λ Deque te tam multos, atque in his, &milites in Italia, & nobiles in Gallia Viros queri si1nes,quasi digni memoratu non simi dati ab ipsis tam clare plausus Antonio, cum de Philippis aureis
nummatum ample marsupium, id trecentos alias
eosdem duplices, suae cum Principibus Uiris ex fortuito ludo victoriae praemium , in ipsos illico egregia, regiaque liberalitate diuisiit 3 At hoc sane
filii proserre ex sortuna ipsa virtutem; quae vidi riam scite, sapienterque partita sic est, ut eiuS quaestus in alios , gloria in Antonium redundaret. Ecquid ὶ illi ctiam muti per te, obscurique plau- si1S erunt tam canori, tam clari, quos id lusit artificiosorum ignium tam longo, tam vario; & flammis affatim alijs tam multiplici alimento sulgentibus ; dc classicis, lituis, tympanisque,dc ivricinam, tibicinumque, desumphoniacorum, millicoriamque concentibus; oc instructis, extruetisque prodige , prodigialiterque conuiui js, aut Paci inter simimos potentissimosque Christianae Rei p. Reges felicissime restitutae, aut utriusque Gallici Delphini natalibus Antonij dedit munificentia triumphalis λ Et triumphales etiam illos Vrbini arcus, Antonij triplici tunc legatione, id Pontificiorum arm mrum Praestatura si imma fulgentis, illustrem adeo gloriam silentio obscurabis inglorio; in eoque tumulabis effusos illos ab Antonio in Populum pe-
Cuniae aceruos, honoresque ac munera amplissima
ab eodem in Cives , Patritiosque Viros ultro, hU-maniterque collata; ipsi inaque interim se se inter
33쪽
deuotam sibi undique laetiissimo , faustissimoque
murmure immortalitatem, triumpho non animorum minuS, quam armorum dignissimum approbantem λ Obtrectari etiam dissimulantiae tuae comtemptum a Scena patieris, dc Foro λ A Scena quidem, quod illud memorare contemnas Magicum ab Antonio datum in ipsa Palatium; cuius aspectaculo, in tam conserto semper, prementeque s Caetu spectantium, nemo Vnquam, nisi adm1ratione defixus, ac miraculo prope excantatus abluit λδ Foro quod illud Romae Agonale praetereaS, in quo Troicum dari ludum iussit Antonius, tanto
cum equorum , AC equitum, Cum ePheborum , stipatorumque numero , ordine, ac delectu, Cata,
Cum pompa vestium eleganti simul, ac diuite; tam effusa, tam opulenta nobilium largitione praemiorum , ut non modo Populus, Cives, Patriiij, Principesque Viri voluptate,gaudio, admiratione per-1undi , sed ipsa, quae calcabatur humus, ipsae, quae circumstabant, aedes exilire laetitia,ac gestire tripudio viderentur λ Respira paullulum ex istac mala tanta contentione, laetitia. Pluscula effudisti scili Cet, quam Oportuit dc profari te, dc nos audir . Ignosco tamen, dissicile est enim laetitiae cum inca
luit,non exire modum,metamque praetervehi .Fuit
Antonius Princeps ; sua igitur dederit etiam populari hetitiae: sed idem Antistes, dc Purpuratus suit: quae duo cum Sacra sint nomina, largitatis laudem primo quidem a pietate reposcunt. Et a pietat laudem Antonii largitas commeruit primo,ac pe
cepit uberrime. Extra ol dinem ea suere,quae memorata stat hactenus, effusae liberalitatis exempla ; munificae pietati,
34쪽
tati, quam amplum eXaggeratumque constituit, certoque, sic constanter quotannis soluit in Purpura, Infulaque vectigal l Si collata in hoc ab ipis pecunia reuocetur ad calculOS, quam multa centena
aureorum millia computatum iri putatis 3 Ecquod enim genus erat miserorum, ac inopum, ad quod opem suam Vberem pia manus Auton ij non exciendret An non parata illa semper erat gregibus pauperum obsoletis ξ An non statis cum demensis egentes, attactasque domos intrabat λ An non destitutas honestorum, nobiliumque Ciuium quaerebat, erigebatque familias 3 An non ad excelsiora etiam gradibus, honoribusque, sed minus ab egestate splendida, commodaque cubicula pertinebat λ Quam longa numerantur serie piae, religiosaeque Domus No comia, Sodalitates,Collegia,Pa thenones, Coenobia, parco nominibuS, ne cum
tempore meam Vna m moriam, & VestraS etiam , aureS obruam, mentesque confundam quae ere
tum sibi Antonium, tantumque cum illo benignae, iugis, Certaeque opis ademptum inexhaustis usque lacrymis lamentantur λ Aetatis suae annoS numerare instituerat; sed quo calculo λ largitatis piae. Pro annorum, qUOS ViXerat, numero, pauperibus totidem nouos quotannis subcinericei coloris amictus, ad simulacrum poenitentiae, inducebat . Annos
profecto suos in I1bro viis describebat Antonius; qui pietatis charactere tam pulchro illos in pauperibus numerabat; in quibus liber vitae Christus soipse nobis reliquit in terris . O utinam, quando militia vita est hominis stiper terram, hoc militari pauperum cuneo expugnari Caelum potuisset, ut anui possent inde aci Antonium detrahi immortales l
35쪽
les t Non esset nunc tam peruagatuS omnium dolor , ac luctus, qui Patronum, Patremque suum , Desensorem, Vindicem, Adiutorem, Altorernis , suam spem, opem, lucem, auram, animamque requirunt i Ereptus mortalitati nostrae Antonius est, quantum Vaticante Sedi, Orthodoxae fidei, tacto, Caelitibusque deperijti Sacra, SacerdoteS, arae, Templa, Basilicae, quae vasa, quas Vestes, quΟS ornatUS, quae aulaea, quam elegantia, quam opulenta,quam.
splendida munificae pietati debent Antonijl quam Vero larga, crebraque auri praesidia Parochisi Gallia praesertim per Consessarium suppeditabat,
ea vi ope creditoS ipBrum curae populares vel ecceno perfidiae demerses eriperent, vel labantes, labentesque in integritate Catholica retinerent, sisterent, confirmarent λ Quae ipsius animum in tan tum cura coquebat, Vt,cum Pontificis Romani de cretis notam alicubi, labemque metueret, exind suo, quo tunc afflictabatur, morbo accessionem fifactam ese non sine pio gemitu memoraret. mam profectos ad eiurandam haeresim adolescen tes, alterum excelsi Principis, sed ab Orthodoxata
Fide alieni Ephebum; alterum Caluiniste Mini- stelli celeberrimi filium, quam benevolo excepit hospitio, quam liberaliter munificeque tractauit fEt eorum alterum bonis instrui artibus co iussit euentu, ut is diuino adductus impulsu Cappu 1-norum familiae aggregarit sese: alteri, inter aegrotandum, curam adeo Piam, Vercque paternam impendit , ut is, redintegratis Viribus, non dona tantum amplissima, luculentamque pecuniam , sed optimae Fidei opulentissimia, diuinumque thesai
36쪽
Isrum suam in patriam ab Antonij caritate munificentissima reportarit. Reportauit & ille ex Iudaea
gente mendicuS, Cui AntoniUS Occurrenti, rogamtique, stipem ea cum sermula subinde pius impe iijt, Luce sua tibi Deus affulgeat. Et vero ea pecunia, ijsque verbis, tanqUam materia,ac forma consectum ab Antonio diceres Sacrametum; ita nem pe, quod precabatur, effecit. Nam eius obcaecati noctem stio lumine Deus excussit; & ipse, constituto illi demense, adiecit amplius, vi,qui deposuerat in sacro sente perfidiam, venam apud se inueniret fidelissimae caritatiS.
Quid singula, singulosque persequor, quod laboris est tam infiniti quam irritiὶ Vrbanum de propaganda Fide Collegium, an non auctos sibi luculenter prouentus sitos debet Antonio 3 Hiberni, quos sitam in tutelam ipse receperat, an non eius experti sunt largitatem sepra impensa sibi ab alijs Principibus, Purpuratisque Viris praesidia profvisius multo, atque splendidius triumphantemῖ An
vero nulla non eXtant,incurruntque in oculos munifica tantae liberalitatis monumenta λ Immo vero pars non exigua & Dominicanae Domus supra Mineruam; & parietis D.Isidori Templo circumiecti;& extructum hic Romς in Cappuccinorum Templo Sacellum; &. eorumdem Coenobium ad aquas Sextias a fundamentis excitatum in Gallia; & na pars areae ad Piarum Scholarum in hac Vrbo exaedificationem coempta; dc Collapsum Septempedae D. Seuerint Templum sere de integro restitutum; & Rhemensis Archiepiseopi Sedes pluris
bus aucta ornamentiS, & commodiS ; manentem ,
manseramque largitatem Antonij memorant, α
37쪽
Commendant. Dixeram ego, attrum ab Antonio fuisse Contemptum: corrigenda vox est; qui enim aurum nequaquam arcae, Veluti tumulo cadauer
infodit, sed vividum, vegetumque ad obeund munera longe pulcherrima, honestissimaque, ad 1erendam egentibus opem, ad seruandas periclitantium animas, ad Quendas pias, religiosasque familias, ad Dei, Caelitumque honores amplificandos optime destinauit, is vero sapienter aurum eo, quo aestimandum est, nomine aestimauit. Et VOS aestimate nunc, quam ex integro fuerit in hac primum parte Antonius Antistes, &. Purpuratus ille, qui suit; qui contemptu auri tam generoso, tam pio, sacro se Principatui, non sacrum sibi Principatum impendit.
At enim aurum contemnere vitae praesidium ,
magni quidem est animi: sed maioris multo est,
auram negligere vitae spiraculum. In ea vero,quae magis ardua. ssint, gaudet magis eniti magnanimuS. auram igitur magis quam aurum pro sita magnanimitate,in communi publicaque re Antonius fortiter, animoseque contempsit. Quoties enim,
si iam ipse vitam,in quot, & quanta incommodia Ppericulaque pro Vaticana cum primis Sede coniecit λ Non ea loquor, ad quae ipse in Consultation bus, ac PMfecturis cum laude semper adhibitus est, munera praeclara item , atque grauissima; sedas criora his intelligo, sentibusque dissicultatum. inter Christianos Principes implexa negotia, as quae eXplicanda, componendaque Urbanus VIII.
ideo illum misit, quia , cum eius mentem in omnem partem cum prudentia, ac dexteritate versatilem experimento iam nosset, tum eiusdem ani-
38쪽
mum ex ipsa rerum arduitate audere magiS, atque in exercitationem robustie Virtutis erumper
sortius aduertebat. Neque vero, ad capessenda itinera, mitigata remittentibus aestu, vel hyem tempora deligebat: utraque Inclementia gaudebat quasi palaestra: pati fortia viam putanS idoneam o, qua ad agenda fortia graderetur. EHS certe ani mus is semper suit, in quem usque adeo nullus unquam metuS intrauit, ut belliciS non modo minis , atque periculis, sed sclopis, atque tormentis suum animose corpus obiecerit. Temerarium diceres, nisi prudentia, quam in castris, & acie milites, Ducesque clarissimi demirati sunt maxime, quae ab ipso tanta cum vi, ac celeritate gesta sunt toties, ad inuictam generosi pectoris sortitudinem retulisset. Atque hic bellica strepunt, admonentque me clauica : personat undique confremitque militaris clamor, oc plausus: atque ex Virtute bellica , unde illi fama extitit, gloriaquotam ingens , expectat, expetitque ut laus a m praecipua, fusiore scilicet, atque animosiore Hylo in Antoniam derivetur. Verum astra licet, nodum aures feriant permixtae tubis, ac tympaniSVOces clare, hilareque plaudentium, non auctio. Audio contra Rhemenses Ciues inter perfusa m-cundissimo fletu gaudia vocibus, gratulationibusq; hetissimis Antonium verum, ingenuumque PallΟ- rem, Parentem, Vindicem salutantes. Vnde V
ro haec illi ad tot alios fulgentissimos ipsius titulos nomina tam plena inclytae pietatis accesserint, Fama iam Rhemensi ab Urbe non per Galliam modo, sed per Angliam, Italiamque, dc Europam omnem iure, ac merito laudatrix, admiratrixque cir-l
39쪽
cumtulit. Lues enim Cum Rhemos intrasset,abessetque forte Antonius, ibi tunc loci degens, ubi &sedes esse Rhemensibus Archiepiseopis consiueuit;
calamitatis admonitum, Urbique certo se reddere iam parantem, enixis rogauere precibus Magia stratus , Optimatesque Rhenienses, si1 saluam vellet Urbem, parceret communi se aggregare periculo , Cuius ab incolumitate aliorum vita penderet : resisteret vero ibi tuto, Unde commode etiam posset opportunum publico malo praesidium au- ritate , consilio, Caeteraque sitia beneficentia impertiri. Gratijs Antonius habitis, actisque testatissimae erga se Ciuium voluntati,rationem habiturum se recepit publici & mali, &. Voti; caeterum , contumeliam imponi sibi nuquam alieno ab amore passurum: illud adeo omnino effectiarum .,
quod ab ea quam longissime abesset. Videor hic mihi videre Antoniu talia sti animo agitante. Ego ne in Rhemensi grege Mercenarius,non Pastor videar, & appeller, qui ruentem in
oves luem, lupam nempe funestam videns, etsi, quoniam absum, haud sugio, constiUS tamen , cum possim, ac debeam, non accurram λ Mutios nimirum, ac Decios, Coclites, Horatios, Curtios,
aliosque sexcentos auses ultro se pro patriae salute
deuouere, respiciat omnis, suspiciatque posteritas;&, si minus acres, ac robusti a vetustate, ac stiperstitione sunt stimuli, Pastorem suum Carolum Bor- romaeum Mediolanum aspexerit eum in modum νpro contacto pestilentia grege sollicitum, vet non suarum modo rerum, sed & vitae suae pio animos que contemptu salutem publicam accurrarit; ego nunc exemplo tanto nil mouear λ quin oc nunc d
40쪽
nique spiritus suscipiam a me ipse degeneres ὶ &, qui viridiorem olim aetatem grassanti per imperata
tunc a me castra contagi obiectare non timui, aeuo nunc grauiore , tam pio sanctoque , uti Carolus, insignitus nomine, munereque Pastoris, quicquid reliquum est vitae non ausim, ut ille,pro crediti mi- gregis incolumitate contemnereῖac dum in qshaante mortis arena meae exercentur,conflagrantque inues, meticulosias ipso ac deses, ne spectator qui dem tuta procul in umbra consideam λ Moriar hocssi futurum est semel, quando fieri optandum est magis, quam cum & mori cum populo, pium i& pro populo, gloriosum Z Quos vero in Vius meliores,*praestantioresque Antistiti Deus vitam indulget, quam ad populi propulsiandaS aerumnas. faustitatemque curandam λ Vtinam Vero Virgamia, hanc irascentis Dei deflectere in me possem a populo i toties ego regerminute frui me Vita putarem, quot in capita ex meo unius occasii laeta se salus, ac vita refunderet. An Vero genus mortis est ullum, quod contingere mihi clarius possit , aut carius, quam quod per tabem corporis pia pro caritate itisceptam, animi sordes non vana spe eluat, & expungat λ perque redditum Deo labentis vitae munus hoc breue, ingentem inaestimabilemque reponat mihi thesaurum beatissimae perennitatis λHaec, Vt opinor, atque his maiora ingenti illo, quem ipsi nouimus, animo versans, iter Antonius properanter ingreditur, seque amatam abdit in , Vrbem. Quo comitatu 3 quo corporis sui praesidio λqua tutela i Praeter unum animi, alteram corporis Curatorem . Confessarium, ac Medicum, CaeterOSAulicos omnes, tutiore consilio, in eo, ubi tunc C de-
