In funere eminentissimi principis Antonii Barberini S.R.E. cardinalis camerarii &c. Honorarii tumuli ac funebris pompæ descriptio, & oratio habita a Carolo Bouio ex Societate Iesu in templo domus professæ eiusdem Societatis

51쪽

omnium caritate, fore magis Vberes, & amantes. Et nos quidem plura singuli pro te Deo in Societ, te uniuersa piacularia sacra detulimus; iuste quidem,& cupiae; pro Principe nimirum nostri amantissimo, deque nobis optime semper merito: sed id etiam ab eo iusi ordinis nostri Moderatore summo , quem tu aestimator sapientissimus tanti cuia i , faceres, amorem aestimationi parem adiungens , eundem tibi significationibus animi tui plurimis, maximisque iugiter, arctissimeque devinxeras. Quod superest, id tibi sancte pollicemur omneS,

tam caram iucundamque tui memoriam nullo unquam tempore nostris ex animis deletum iri . Ea vero sic manebit non qualem tu destinabas marmore insculptam sepulcrali relinquere ; in quo interiore tuum sine titulis nudum no

men, ANTONIVS BARBERINUS.

in exteriore Vero hanc Vnicam vocem , PEGCA T O R, volebas incidi; sed qualem nostris

tu mentibus, cordibusque, immortalibus ingentibusque tuis meritis impressisti. Cum enim &indole , dotibusque naturae, & laudabili cunti, primis nobilique ad aliorum praesidia, commoda,

ornamenta cum priuata, tum publica contemptu opum, ac Vitae illum te, qui eras, Cumulate praestiteris, Magnum nempe Principem, Antistitem, Purpuratum, quid effecisti aliud, nisi memoriam tui omnibus plenam amoris , laudiS, admirationis , gloriae reliquisti Dum igitur fuisse te dici mUS, Vno Verbo nostrum exponimus dolorem simul, & gaudium: dolorem, quod nobiscum esse desieris; gaudium, quod nobiscum aliquando tu

52쪽

sueris. Vt enim, te sublato, ingentis boni iactura acerbissimo ictu pectus alte conuulnerat, ita perqmagni est etiam leuamenti, atque selath, tantum a te optimi,dc auxilij pr bitum coluis esse dum eras exempli relictum suisse posteris, quod fuisti ROMAE , dpis Nicolai Angeli Tinassii M. DC. LXXI.