Observationes criticae in Athenaeum

61쪽

βαλεῖν, 'Εκ χερῶν χεροκτυπῆν χηρὶ Μαρσve κλέος.

Risimus equidem his lectis. Primum enim hγανον, sicut glossam, eiecit et tamen retinuit inversione Germanica et articulum ον Deinde δῖαν ΑΘαναν est dactylus pro trochaeo; sed dactylus in trochaicis versibus in secundo quidem pede numquam vero in Primo stare poterit vide Dawes. iseeli Critis. P. a49, 93, 497. d. Burgess. Caeterum non satis laudari potest modestia viri docti quia enim intellexerat se parum valere ingenio critico, intactos reliquit Versus sequentes. Censor contra Wielandi libri in Ephemertatibus Lenae prodeuntibus 1798. Pag. 74s primo quatuor versus ita emendauit:

62쪽

Patet vero bonum virum etiam imparem risisse negotio emendandi. . quidem ex egregio hoc exemplo discere possunt multi, quam Peri, culosum sit in critico lumine sine accurata metricae artis scientia grata e Telestis locus, ei sis iis quae librarii interpolarunt, ita est stafibendus: Λαβῶσαν ων σοφὸν σοφαινουκ ἐπελπομαι νοε, v aοις ορώοις οργανον ΑυΘις εκ χερῶν βαλεῖν, Νυμφαγενεῖ χειροκτυπωΘηρ Μαρσυα κλέος.T γαρ ιν αν ευεράτοιο γε καλεο οξυς ἔρως μειρενι Α οἱ, α παρΘενίαν αγαμιον κα απαιν ἀπέ-

63쪽

μον amo ἐκφοβηΘεῖσαν sunt interpretatiqnis causa addita, sic quoque; ως ου ευλαβηΘεLσης - αισχροτητα του ειδους δ τη, παρΘενίαν. - Primus versu, o tertius et quintus, sunt Tambici dimetri acaealectici seeundus vero, quartus et sextus, aerochare dimetri catalectici. V. et 8 sunt anamestici atrimetri eum iambicia κατακλη=δι. V. 9 et II. Dactylici

trimetri. V. o. est Archilochius. V. 13. Lambnctis trimeter hyyercatalecticus V. 14. - GVa sticus dimeter iaciatialecticus V. 15 Lambictis dis meter catalecticus per meam Versuum

distributionem assensu probatum iri omnium, qui in re metrica aliquid valent. Pr αχορευ- τος V. . legi quoque potest ἀπορευτο aut ἁφL ρητος εmendatio Κλλαδα πῶσαν Verissima est. xeno hanes Lib. XI. p. 368. F.

Του κλέος ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΣΑΝ ἀφιξεται.

64쪽

P. 6a6, 37. Eustath ad Il. α, p. 66, 33. Vbi quamdam notatu digna de hac VOCE occurrunt. I .Xv. p. 616. F. I ι μὲν γὰρ αυλῶν μὲν τι - τον Μελανιππιδην καλως ἐν τῶ Μαρσυα διασυροντα τήν αυλητικήν ειρηκέναι

vissima vulnera huic loci inflicta, quae non obseruarunt Interpretes, leuioribus castigandis occupati. Scribe.

'H με , έγω κακοτa τι διδωμιις τον scilicet χυλον. Ἀργανα respuit versus; ortum ex 'Eργάνa , cognominemineruae vid. AeschyL ers. 461. Corruptum et lacunosum est initium a

minis in Dianam, Lib. XIV. Pag. 636. D. Δη-χουσΘαι δ' ἐν τι τῆς 'Αρτέραιδος σματι. ου ἐστιν ἀρχή. Αρτεμι σοι ui τι φρήν φ ημιπονυμνον ιεναι τὲ, Θεν δέ τις ἀλά χρυσοφανια κρέμιβαλα χαλκοπαραα χερσίν. Iacob in Emercitat Critic T. L P. 1 legendum putat: Ἀρτεμιις ορματα φρην ἐς λιπον μνον ιέναι sed sequentem Versum non expedire Otuit.

Μihi acribendum videtur:

65쪽

Hoc nisi fallor, elegans. Lib. XI. p. 43o A. κυαθὼ κοτυλωδε ἁπιγέιον Σωφρων ε τῶ ἐπιγραφομενα μίμε, γυναῖκες α τὰν Θεον φαντὶ ἔλεξαν ποκατωρυκτα δὲ ἐν κυαθιδι τρικτοι ἀλεξιφα νάκων.J Scribendum cum Casatibono , ἐν τῶ ἐπιγραψο- μιενα μίμα Γυναῖκες, deiΠde τριττυς ἀλεξιφαρμάκων. H. Suid. V. BουΘυτεῖ cons. Pollux. L. V. S. 13a. Forte Ira critus Pharmaceutriam e mimo Sophroneo Vnde haec petita,EXPresserat. Auctor Armumenti Id. II. τὴν δὲ Θεστυλιδα Θεοκριτος ἀπειροκάλως ἐκ ψνΣώφρονο μιετηνεγ ευαίμων. f. Viassem ad AdoniaZ. P. 193. In Schol ad Id. H. a. occurrit Praeterea: τη, Kκάτην χθονιαν φασὶ Θεον καὶ νερτερίων καΘ ναὶ Σώφρων 'Hραν μιχθεῖσαν Ad γεννησαι πάρεινον νομα δὲ αυτfinis Ἀγγελον. Fuit, ni fallor, Inscriptio,imi Αγγελω Scholiastes Arati, Phalen. Germanici V. 6. GPhron in mimo qui Nuncius inscribiatur; ' vi, in Cod. ΜS. Heinsit in Bibl. Lugd. B. legitur Ἀγγελος pro Nuncius, Fragmema G-phronis ab Athenaeo conseruata corruptissima εμnt, et difficultas ea emqndandi eo maximo

66쪽

augetur, quod Plane constet, sin de veteris dialecti Siculam reliquiis eiusdem anaIogiae inius sunt dictiones Rheginae. Tarentinae, Syracusanae, certe Doricae, de quibus axiis in locis ex Apollodoro Atheniensi, iam hilo et Diodoro notat Hesyclius. AEthenaeus L.VII p. 366. D. AEMXAPIAL - φρων Θυννο- Θηρα δὲ γαστηρ υμέων κα ρχαριας κατινωδῆ ψε. male haec tractarunt Interpretes Audacter rescribo Σώφρων ΘυννοΘηρα, ἁ δὲ γαστο ρομέων καρχαρίας ἐν κάτανο ἐπησΘkν es hiis fuit Sophronis Iunias ΘυννοΘηρας Actitan. Lib. XV. c. 6. τὸν ἡδυν Θυννο Θ ἡράν ο Σώ- οὐ ἔτρα ε Ipse Athenaeis l. c. α παρά Σώφρονι ο Θυννοθήρας, et Lib. VII. P. 3O9. C. huius piscatoris filium τον του Θυννοθήρα iiον laudat Etym M. V. uot. P. a 3, 4. sφησιν, φριγον ἐν Θυννο Θηρα. L Halhen ad Adoniag. p. 3a5. Idem P. 57s. 43. ἐν Θυννο- Θήραις ἐν κάτανου recte ni fallor, dedi. Hialoxentis Cytherius Lib. XlV. p. 6qa etc. ἔπειτἐπενείμαν ἐν κάτανοις Notandum κάτανος

vocem Siculam esse, Vnde Catinum. έν κατα-

67쪽

Sic scribendum; στιαὰκ dedi auetori a esychii, qui Vocem ταλιώταις tribuit, imventam ii Diodori γλώσσαις Ιταλικαῖς, hinc a Fra Lilo receptam: πω eois ad sensum Ptime usu quoque πέσλιν. Viciamus, LihIII p. 85. D. ex emend. Halhen ad Ad

κεχαυαντι ἁμῖν πασαι τοί κρῆ ἐκάσταs ἐξεχει. R et doctissimus Sehweighaeuser dedit Gλευματος sic enim laudat Soramnis Versum Elym M. P. 5oa. οἴγε μιῆν κοχλοι σπερ ἐξενο κελευριατος Versiculos ex sic laris restituendos Puto:

68쪽

το κρῆς ἐκάστας ἐξέχει.

Dorienses tamen et κόχλος dix&s. Vid. The erit. Id. IX, 5. XXVII. 5. Porictyone Pythagorica ap. Stobaeum LXXXIII. p. 437. κρῆς

non sollicitandum. f. Men. ad Corinth. pag. ao8. Caeterum libere fateor hac occasione mihi persuasum habere, o Aronis' mos non prosaice sed metrice scriptos esse; certe, quae ab antiquis scriptoribus laudantur fragmenta GPhronis poeticum quendam h racterem et 'thmum prae se ferunt. .inam sibi, obseruant Triwhitto ad Aristotel de Poet. P. 1ο6 Posuerat Soraron legem, ut singula sententiarum membra in morem κώλων μετρικων decurrerent, eorum scilicet quae άnολελυμένα ocantur, poetica tamen anal gia-e Vsque neglecta, ut in quolibet metro Pedes alienissimos non rar inseruerit. Pr feram Sophrons quaedam, quae intacta elu

69쪽

γων --, quae etiam particulam versus rochaici exhibent. Denique f. 156. καὶ α λα-χου που φησὶ, ἐκ του-ο χος γἀ τον λέονταειρα ιεν τορυναν ξεσεν, κυμιιι ον Απειρε, quavita coiistituenda: ξ ονυχος et τον λέοντ εγρα νεν τορυνανἔξεσεν

70쪽

Stulti, nolidi, fatui, fungi, bardi, blenni,