Observationes grammaticae de modorum usu in Dionysii Halicarnassensis antiquitatibus romanis

21쪽

utriusque generis, et id dic0, qu0 in interr0gati0nibus directis particula αΡ 0ptativ0 et id, qu0 indicativ0 adjunota e8t, exempla in medium pr0seram, quae in antiquitatibus R0manis n0bis 000urrunt; etenim id ip8um e8t, qu0d ante 0mnia ag0, ut uSum dicendi qualis sit apud Di 0uysium, quam plurimaS Spectans linguae rati0ne8, quam accurati88ime p0ter0 et planissime illustrem. Ac primum quidem 0ptativum cum particula civ 00njunctum in interr0gati0nibus hisee habes l00is, idque ita, ut 0mnibus in 00dicibus ἄν scriptum exstet. Hic I aut adjectum invenies enuntiatum qu0d dicunt c0ndici0nale vel causale: si cum indicativ0: VII 17 23, 2ψὶ τινou γctu Oiν ετι γενοί3ιε γ, εφη, κUQιοι

23쪽

Videmus igitur semper additam particulam αν, neque 0mniu0 tales interr0gati0n08 apud Graec08 0mi 880 ia D eXStant nisi perpauca exempla apud p0etas, quae viri d00ti 0ptim0 jure mutarunt. itaque haerebi8, ut h00 in trau80ur8u addam, in l000,

qui exstat VI 53 275 73 et sie in 00dicibus traditur: o δ'

24쪽

ὶ Σουη δαλσειν κω πόλεως /ιοιραν κτλ.; . et Piluoii in castra abibis, qui civ inserendum 088e cen8uit eadem rati0ne, qua

0missum est in Laurentian0 hujus partis antiquitatum 0ptim0

25쪽

Dissentiunt codices VII 17 23, 263, quem I0cum supra

26쪽

Sylburgius et Reiskius directam c0nstituerunt interr0gati0nsem. VII 43 53, 1) ubi 0mnibus in editi0nibus indirecta exstat:

At in universum id tenendum est, apud Di0nysium in enuntiatis relativis sere uniuscujusque generis indicativum n0uraro cum αν Ο0njungi, quem u8um ab Attic0rum 0ptim0rum ratione dicendi alionum et demum apud p0steri0ris aetatis script0res inveniri a viris d0ctis d0cemur. Atque ut revertamur, unde degre88i sumu8, haec omnia SireSpicimus, neminem et ne Struvium quidem, si iisdem, quibus n0bis uti licet, adjumentis nisus ni que 0pini0ue praejudicata deceptus squ0d pr0brum l0nge absum ut vir0 d0otissim00bjectem) hanc quaesti0nem sane mult0 8agaci iri rati0ne et ingeni i, quam per me licuit, accuratius p0rtractasset, dubitaturum fuisse mihi pro cert0 est, quin scriptura e0 quem tinctavi

Tertius l0cus, qu0 sine ulla c0dicum discrepantia indicativus futuri cum iso c0njunctus est, legitur: VI 24 2 I, 28), qui in c0dicibus ita traditur si ν δ' Dπο

27쪽

alien0 crudelitatequo credit0rum liberanda sit. C0nsul Appius Claudius censet, nihil plebi indulgendum, tinni0 0mnibus viribus a patriciis resistendum esse; nimis enim magn08 Spiritus eam sump8isse tributis ac vectigalibus, quae regibu8 penderi debuissent, ab0litis; patrici0s autem ip808 plebejis l0nge praestare et animis et c0piis, p0rr0 summum iis e8Se prae8idium et invictum, legitimam videlicet senatus p0tentiam, qua leges Secuti sacile pleb0m terrerent. Tum pergit iis quae adscripsi

Verbi8. - Cum primum, quid h00 l000 Scribendum esset, inquirerem, etiam hic manum Di 0ny8ii codicibus tradi credebam. Nunc autem re iterum iterumque perpensa n0vas eX8i8tere

vid00 difficultates, si quae in libri8 pr0duntur retinemus, ea8que int0lerabil0s, quibus animadversis et examinatis n0n p0testn0u fluctuare judicium, ita ut a pri0ri sententia pr0r8u8 088e

decedendum censeam. Duabus Ver0 praecipue cau8i8 c0actus Sum n0n permanere in Sententia.

Primum enim id 0Mnsi0ni est, qu0d particula ἐὰν tam ampla v0cabul0rum serie ab ip80 verb0. ad qu0d pertinet, diremta, neque vero negativae cuidam n0ti0ni vel pr0n0mini vel similibus adjecta est, qua ro disjuncti0 illa n0n 80lum excusari p088it, sed etiam usitata atque amata fuerit. Acc0dit alterum: habemus c0nnexum sententiarum, quae rati0ne quam dicunt c0udici0nali intor 80 c0haerent; c0ndici0 ipsa particula si et 0ptativ0 expressa. Jam vero neque apud ali 0s Graec0rum Script0re8, qu0d quidem ego c0gn0verim Homericis carminibus excepti8, in quibu8 110n nusquam rep0ritur, qu0d m0x dicamineque apud Di 0nysium, id qu0d pr0 certissimo c0ntendere p088um, ull0 l000 tale enuntiatum o iudici0nale sequitur indicativus primarii qu0d dicunt temp0ris cum is D c0njunctu8, Sed semper aut 80lus indicativus aut 0ptativus cum particula

Ver0 apud Di0nysium jure ac recto in dubium v0care licuerit, qua de re p08tea accuratius; harum usus rati0num intra data

28쪽

a Ur Fidiam κτλ.; attamen 00ncede8, alium 0880 infinitivum, alium indicativum. Verum Sine ias particula saepissime traditur 1larma temp0ris Secundarii, quae 0mnia affetae exempla l0ngum extraqu0 pr0p08itum mihi 08se videtur; exscripsi mihi centum et undecim l0008, quibus aut imperseeti vel indicativus vel infinitivus vel participium, aut a0ri8ti vel iudicativus vel infinitivus vel participium, aut aliae i0rmae veluti plu8quamperiecti in enuntiat0 primari0 u8urpatae Sunt. Adparet igitur, 0ptim0jure vir0s d00t08 00 quem tractamus l0c0, de integritate libr0rum manuScript0rum Seripturae dubita880. Attamen Sylburgius n0n 0ssendit, sed retinuit, quae in c0dicibus invenit: επειτα

29쪽

ine8Se, qu0 01sendamur. Iuveniuntur enim n0n nullae s0rmae

P0rr0 ne id quidem diffiteberis, usitatam esse ac tritam eam sententiarum c0njuncti0nem n0u 80lum apud 0ptimae aetatis script0res, sed etiam apud Di 0nysium, qua 0ptativus pendeat ex particula si et sequatur vel antecedat in enuntiat0 primari0 0ptativu8 cum απι c0njunctus; id qu0d exemplis pr0bab0. Si etiam hic 0mnia signific0 quae eXStant, ea re8pici Velim, quae Supra de pr0p08it0 11100 exp08ui. Habemus igitur I. in ap0d08i quam v0cant optativum praesenti S temp0ris cum αν c0njunctum hisce l0cis, et ita quidem, ut in enuntiat0 c0ndici0nali p0situs sita. 0ptatiVUS prae8entis temp0ris, ex particula si penden8:I 23 28, l) περι πιὼν πολυς ἄν εἰνὶ λόγος, εἰ βοUλοι ηπ

30쪽

II. In ap0d08i quam v0cant 0ptativus a0ri8ti temp0ris cum Is c0njunctus exstat hisce l0cis atque ita, ut in enuntiat0 c0ndici0nali habeamus a. 0ptativum prae8entis temp0ris, qui pendet ex particula ει: