장음표시 사용
21쪽
Aristoteles Nicanoris apud Laertium, non ut filii, sed ut futuri generi , cui filiam Pythiadem destinarit. Hoc vero & Joan. Grammaricus testatur, Aristotelem cavisse testamento, ut filia N icanori Acharnensi elocaretur. Ex Nicanore autem hoc, S Pythiade, ut puto, natus fuit Erasistratus. Alij tamen plures Pythiadem habuisse maritos scribunt, ut Metrodorum, ex quo natus sit Aristoteles lI & Proetem ex Demarathi Regis Lacedaemoniorum familia, cui Proclem & Demarathum fuerit enixa. Sostratus III.
Nebrus , ἐταὶ λ τψδων, ut vocat Stephanus Cousa
Reip. Coae gubernator. Cadmus, Reip. Coae administra. phoena.
Gnosidicus, scripsit in Medicina.
Chryses, Medicus. Elaphus, Medicus. Praxithea. Heraclides,rius II, Hippolo'
chus Reip Coae cum. Cadmo adminio strator. Filia Ἀνα - , Η ipocrates II. nasci- Sosiander. ι . tur annos. Olymp.
22쪽
- Polybus, soceri sui in schola
successor. Thessalus, Ar- Draco I.
Medicus. Hippocrates Iv. Rhoxanes Alex. M. conjugis Medicus. Gorgias. Hipporates II l. Draco II. Draco III .Rhoxanes Medicus. Celebrantur praeterea ex Asse adarum familia non pauci alii, quorum tamen cuin superioribus connexionem in cognationis serie ignoramus; ex quibus subsequentes notavimus. Thymbraeus. Anchitus. Hippocrates V. PraxianaX. Pausanias.
Hippocrates V I. Neque excludend i sunt ab eadem familia, quos Dioscorides in praefat. libb. de re medica, & Epiphanius Cyprius Panaetii,
sive de Haeresib lib i. in pr. recensent, justus B uerat , Petronius, Niger, Diodotus d neque Xenophon Claud= Imp. Medicus, cujus Tacitus lib. x D. Annal. meminit: aut PraxagoraF, quem υν ἀπ-Galenus, lib. 1. Meth Med. cap. III. o. TZetzes vero in Chiliad Coum vocat, & ab ipso Hippocrate, una cum filijs artem ait edoctum : vel Oritodemus Alexandri M. Medicus castrensis, τῶν Abκληπιαδων,
ut Arrianus lib. v I. testatur, de quibus omnibEs & singulis invitis
23쪽
io Vitis Medicorum cum Deo pluribus acturi sumus. Ad Hippocratem revertamur, Magnum illum, sive etiam Secundum ut avi respectu vocari solet. H ic quum felicissimo & divinis simo esset ingenio , medicinam rudem, quaeque id temporis instar laetus recens concepti habebat, primis sere lineamentis tantum adumbrata, felicius omnibus excoluit, primusque in artis formam redegit, sive, ut Poetus in Epist. ad Regem Ar-.taXerx. ait, ex parvis ac vulgaribus initist in magnam artem pro .mexis. Medendi insuper praecepta, scriptis accuratis comprehensa. posteris reliquit; quod multos cuperet esse med cor , qui servare possent ure S C. Atheniense de ipso loquitur. Fuitq; Scriptorum eus tanta ab omni aevo aucto illas, ut fidem ipsorum, perpetua experientiae comprobatione firmatam, etiamnum oraculi instar omnes κού αταγριε, sui Suidae verbis utar, in voce ἔστως λοῦ φωνὰς, e cis ιἀνθροὐπινου- ος οριῶ '11 veneremur ut Dei voces, neque ex humano ore progredifri. Inter ea ita,
que Hippocratis scripta, prauens etiam jusjurandum, sive ορ- communiter hactenus referri consuevit. A Jacobo tamen Segarra, Comm. in lib. II. Gal. de natur. facult. cap. I II. Io. Baptista Silvatico, Controvers. Med. xx xx II. Garsia Carrero, Comm. inlibb. Gal. delo c. ad s. disp. LXX v i. cap. I ix. Hieron. Mercuriali, in princ. praesect. Patavin. nonnullisque aliis natalium eidem controversia movetur. Legitimum enim Hippocratis Magni foetum negant, ea potissimum de caussi, quod nec a Galeno, nec alio quopiam veterum scriptorum, hoc nomine citetur, aut mentio ejus fiat. Ego vero a communi opinione nullus discedo , tum rarione, quae ab Hippocrati canon abit tum argumentis non parvi momenti alijs, quae me moveant, inductus. Primo enim, jusju
ι randum hoc, si Hippocratis Magni non sit, antiquissimi tamen elle scriptoris, nec ipsi negant, qui vulgatae opinioni ad versentur. It Mercurialis quidem, etsi ab Hippocrate editum non credit; vero simile tamen esse concedit, ab Hippocrate
24쪽
ore vel scripto auditoribus propositum, & ab his exceptum, alijs per manus deinde traditum, atque ea ratione, ut pleraque alia rara, ad nos pervenisse, & pro germano nunc foetu passim censeri. Hippocratis vero Magni esse, an Galenus men inerit, Ianon certo liquet , quum ex scriptis ejus plura perierint, nec ad nostram aetatem pervenerint. Extat quidem Valeno adscriptus II Commentarius in Ddijurandum Hippocratis, quem Ioannitim, sive Hunein, Medicus Syrus, ex Graeco Arabice vertisse dicitur,&Noth illustrasse, cujus etiam fragmentum nobis nuper dedit vir longiore vita digni stimus, Ioan . Elichmannus, in Resp. devitae termino, ad Orientalium Doctorum mentem. Verum Commentatorem istum, quantum quidem ex fragmento ipso colligi datur, Galenum non esse, vel juramento contendere paratus sum. Quae enim ibi adseruntur de Hsculapij sublatione ad Angelos in columna ignea , ac parte ejus mortali a Deo τροσδιεγις ω igne perdita, partisque immortalis adsumptione, animaeque elevatione in coelum, minime Galeni doctrinam aut λεξιν sapiunt. Neque enim tam religiose is loqui amat de Deo, nec Angelos ullibi nominat. de animae vero substantia
maxime est dubius, ut & eam se interdum ajat ignorare interdum temperamentum esse, aut temperamento inservire adfirmet, interdum temperamentum e 1se neget. Si quis tamen,
misso pseudo-Galenico hoc Commentario, exactius perpenderit locum illum qui est lib. κ. de simpl. med. facult. in princi facile in eam mecum deveniet suspicionem Galenum in Hip ΙΦpocratis Jusjurandum quasi digito ibi intendisse. Ut enim nihil religiosius in ορκα, tuo ejurat Hippocrates, quam venc ni exhibitionem, & abortus procurationem , tanquam ea, quae
artem vitamque sanctam contaminent: ita Calenus medicamenta ἀγ ωγιρια & παθοcποιοὶ seu θα νάστρια, hoc est,abortum momtemque conciliantia, exhibere aut alios docete. summum scelus,
injuriam & impietatem esse censet, ut ex Hippocratis Iurejurando etiam verba quaedam mutuasse videri queat. Locum in-B tegrum
25쪽
13 tegrum inspicere&considerare Lector poterit. Esto tamen, Galenus juris jurandi Hippocratici non meminerit, meminere tamen alij, inter quos forte agmen ducere posset Auctor Commentariorum in Aphorismos Hippocratis, quae Oribaso vulgo tribu .untur; qui statim in vestibulo sui operis Hippocrati Aphorismorum Auctori, etiam πι ορκον adscribit. Vetustiorem autem Commentatorem illum non Oribasio tantum, sed etiam Galeno, immo vetustissimum fuisse, ex eo conij cere quis possset, quod monente Euergete, se scripsisse notat. Qui quidem, si Ptolomaeus esset Fuc rgetes, Ptolomaei Philadelphi F. Rex AEgypti floruisset sane ante natum Salvatorem annis cc X L v. ante Galenum fere quattuor seculis. Verum quum in dubium hic multa vocari posse videam,nihil nunc quidem decerno; ad- 16 curatius de eo alibi acturus. Itaque succenturiatum ipsi do Scribonium Largum, Galeno citra dubium antiquiorem. Verba ejus in hanc rem sunt in Epistola praeli minari ad C. Iulium Callistum. Hippocrates, inquit, conditor nosrae profissionis, initia disciplina ab jurejulaudo tradidit: in quo sanctum est, nepraegnanti
quidem mescamentum, quo conceptum excutitur, aut detur, aut com
monstretur a quoquam Medico. Ubi primum notari oportet, Hippocratem a Scribonio vocari conditorem medicae prose ponis, nequis alium intelligi putet, quam Magnum illum, quem Medicinam in artis formam redegisse diximus. Quemadmodum alias quoque ubicunque simpliciter Hippocratis nomen apud rei medicae scriptores usurpatum legimus, non de alio quam Magno illo intelligi solet. Exprimuntur deinde ipsa juris. jurandi Hippocratici verba ne de alio ο quam praesenti, loquutus videri queat. Neque obstat, quod Epistola illa Scribonij, in nonnullis libris Corn. Celsi nomen sibi praescribat.
Neminem enim cum Marsilio Cagnato variar. Lect. lib. m. cap. XIV. sore arbitror,qui vel unam tantum Celsi pagellam legerit cui non Scribonij potius, quam Celsi epistola ea videa.
tur. Accedit, quod in fine Scriboniani operis c allisti iterum fat
26쪽
fiat mentio, cui epistola ipsa inscribitur. Argumento enim hoc est, unum eundemq; esse & operis, & praefixae epistolae auctorem,& uni eidemq; &librum S epistolam esse inscriptam. Sit tamen Celsi epistola,& erit tanto antiquior. Celsius enim D. Augusti aevo vixit, quod vel ex Columella liquet, qui sub Ti. berio floruit, & Celsi, ut superioris non semel meminit. At Scribonius, ut pluribus docet Cagnatus, vixit sub Claudio Imp. circa annum a nato Salvatore quinquagesimum, integro fere seculo ante Galenum, qui sub Trajano & Hadriano primum effloruit, & Scribonium saepe citat in libris de compos. medicam. τόπους, & alibi. Nam quod Caspar Barthius vir
eruditissimus, & amicus olim noster, Advers. lib. XXXIX. cap. xv s. ex Scribonio Siburium, aut Designatianum, paulloque superiorem Marcello tantum facit, qui circa annum cccc. vi
xit, in eo frustra est, & pluribus rem totam in Vitis Medicorum disputabimus. Scribonio accedat Soranin Ephesim, junior 17 ille, ut puto, qui, Suida attestante, vitas §as Medicorum conscripsit, senioris Sorani, quem Trajani & Adriani Impp. aetas florentem vidit, ni fallor gentilis, & Galeno jam senectu- tutem agente nobilis. Is in vita Hippocratis, quae ex ejus de Vitis opere sola superat, ἀφ νως, inquit, Ab e m δοιους ἐδί
liberaliteν Hippocrates studio os artem docuit, debito interveniente
I u st a j v a ANDo. Quod quidem jusjurandum nemo aliud
fuisse, quam praesens hoc nostrum , credo adfirmabit. Erotia- i 8ηum praeterea adde, quem nonnulli Neronis aevo vixisse volunt, Marsilius vero C agnatus, operis laudati lib. I I. cap. XXI IX. Galeno recentiorem facit: qui in prooem. Lexici Hippocratici, ubi catalogum recenset librorum, quos vere Hippocratis dici adseverat, τῶ ορκου expresse meminit, & cum Lege libro de Arte,& de Veteri Medicina, ad artis praecepta pertinere ait. Non dicam nunc, Divum quoque Hieroumum, Ga- I9leno ducentis tantum annis posteriorem c ut qui imperante
27쪽
Constante , Imp. Constantini M. filio, anno cccxv i I. in tu cem prodijti &D. Gregorium Nazianzeaum, Hieronymo γHom, Iusjurandum Hippocrati tribuere. Hippocrates an quit Hieronymus, Epist. II I. ad Heliodorum, adsturat disse
pulos suos, antequam doceat, ct in verba iurare compesiit; extorqueiquescramento s=ηtium; sermonem, iηcesum, habitum, moresque prestibii.Nagiangenus vero eandem ob caussam Hippocrasto tem Adjuratorem vocat, Orat. funebri Caesari j fratris. Neque
aliter sensit Medicus ille, ex Methodicorum Secta sive Octaυ est Horatianm, seu potius Theodorm Priscianus, quem sub Theodosio, aut Gratiano Impp. floruisse , inde liquet, quod praeceptorem laudet Vindicianum, Valentiniani imp. λχιοικον , qui circa annum ccc LX. in vivis fuit. Verba, quae huc faciunt, sunt lib. 1 v. Gynaeciorum ad Victoriam, cap. v I. Abomtioum nulti dare οι est: Vt enim Hippocratis attestatur oratio. ιam diri reatus conscientia Medicorum inmocens officium non decet maeulari. Quae verba quidem nisi ad praesens Iusjurandum referas, haud scio quo in loco alio in eam sententiam ab Hippocratea I simile quid fuerit prolatum. Quibus omnibus accedat Suidi, qui sub Friderico i I. Imp. circa annum c I a. c c floruit, &sta inter Hippocratis libros τον ορκον primo loco recensuit. Consimilis demum&CArabum fuit opinio, ex Graecis hausta, Ius jurandum nempe non alius quam Hippocratis esse foetum , quod vel ex Aveaeaare ostendo, qui seculo integro Suida superior sub Frigerico I. seu Barbarossa vixit. Is lib. o. Thei sir.
tract. I. cap. v. quilibet , inquit, Medicus tenetur observare praeiscepta Hippocrator quae ust, quod Medicus non debet discipulum docere, nisi prius jurare ipsum faciat, ne utatur medicinis mortis vel venenosis ulti modo. Nec recentior sorte fuerit Avengoare
Arabs ille quem, mentito Galeni nomine, in praesens Iusjuran dum commentatum, paullo ante dixi: sed videantur i hanc rem quaedam etiam apud lo an . Obsopoeum . in praef. opusc.q uorund. Hipp. quae separatim edidit; loli Heurnium, in princ., Comm.
28쪽
Comm. in ορκον Ioh. Raphaelem Moxium lib. D. meth. med. morb. ac gravid. per venae sect. cap.xv. & Franc. Ranchinum.
Comm. ad jusjurandum Hipp. Itaque apud me quidem cer- a 3 tum est , ορκον non alterius esse auctoris, quam Hippocratis Magni, qui prae caeteris, ut dixi, Medicinam excoluit, & princeps in artis formam redegit : quique vere est magnus ille hujus disciplinae Oceanus, ut Homeri versibus ex Iliad. φ,
Quibus autem , & cui fini jusjurandum hoc auctor praescri- a pserit, haud dissicile est conjectare . Norat sapientissimus senex medicinam rem sacram esse, quam non nisi initiatis tradi, nec ab alijs quam pietatem professis tractari optortebat. Quum vero duplex haberet discipulorum genus, aliud tironum &qui primum arti animum adplicare gestiebant . aliud eorum, qui in eadem jam progressis fecerant,& vel exercere eam,vel profiteri, ac docere alios cogitabant. Illi nomina sitia scribae medico dare, & juramento se obstringere cogebantur ir quod
ναμον ἰηπικον Hippocrates vocat, ut infra cap. XI I. docebimus. Ab his vero, artem jam exercituris, in qua multa occurrunt non aliis revelanda, quamque pie tractari par erat, silentium, pietatem, atque id genus alia stipulabatur. Faciebat au- astem hoc ut tanto arctius eos constringeret, interveniente Numinis attestatione, & invocatione in iurantis poenam . si fallerent ac pejerarent. Nam ut Ulpianus Rhetor ait, in enarrat. .
. - ων Plis jurdurando fidei habetur, quam is lici adsertioni. Ut propterea, dicente Cicerone lib. 1 o. de Ossic. Nullum visculum adadpringeniam iam majores arctiu3 sis voluerint: quod
29쪽
firmi mam, fidei mutuae ct meritatis pigavi, ut est apud Pro. copium, Persicor. lib. H.
I. O ρκν οργιον. 2. Ο ρκου etymologia divosa . 3. Imjurandum, iurandum. q. Iuppiter e ρκ, . I. Erynnies, perjurii vindices. 6. Iuppiter επωμοτῖ . 7. Dim Fidim. 8. Sacramentum. 9. Sacramentietymon. I o. Iuramen. I 2. Glla notatus, ct Panormitanus. I 2. Dejurium. 13. Vocula De significatio in compositione diverya I . Im jurandum quid ' i 1 . Aristoteles explicatu . t 6. Religio. i . Obstringi stexsolvi religione. i 8. ε 3 Insimeri scrupulm. I9. Sub Urmatione negatio aliquando incrusa. 2 O. e fractoteles istu tratus . ai. Franc. Philelphus laudatus. χχ. Iuramentum ἔπιμον, επωριο ν , κα μοτθν,απωριο ν. 23. Iuramentum abnutivum, adnutivum. 24. Iuramentorum apud ICim differentia. 2 1. 6 ρκ D. Hippoeratis ad quam differentiam referendis 'U O D communiter Graeci ορκον, Iones οργιιον dicunt, id Latini Iusjurandum , jurandum, juramen, juramentum , DPramentum, d urium adpellant. σγκον quidem Eustathius refert veteres censuisse dictum 2 -ορου, seu limite , quod ορι, ν δι ὁμοMγψLιλ ομνύον ς 'determinent aliquid qui desinitive jurant. Ipse vero τοῦ quod est derivat; aut quia is qui jurat,καθειργμῆ- πως οἷς ομολογῶ ' cohercetur quasi,aut compellitur ad ea praestanda, uaejuran
do adfirmat. Alij deducunt, id est, sufficere, quod
30쪽
litibus finiendis lassiciat, maximumque sit earum expediendarum νemedium, ut Gajus I C. vocat, L. I. D. de jurejur. & sit σαος
dinem, ut cum D. Paullo loquar, ex Epist. ad Hebraeos cap. vi. sive τοῦ ἀρκῶν , quod est βοηθῶν, juvare, ut notat Auctor Etymologici. οδατερ μορ βοειμάδι ανάυωπα οι ἀδιακώψ οι, inquit: Pro remedio eo utuntur, qui injuri sunt in alios. o. Guillel. Stuchius tib de sacrific. Gentil. pag. YcI. ορκον dici putat, quasi Orcum, quod iurisjurandi violatores ad orcum sint detrudendi, qua opinione ut abundet per nos licet Lati- 3. nis jusjurandum dictum alij volunt i quod tam Jurare oporteat. At Apuleio lib. de Deo Socr. jusjurandum est qua sit D. Dis jurandum , cujus originationis testem laudat Ennium . Exstat hujus versus in hanc rem apud Ciceronem lib. II I. de
Fides alma, apta pennis, jurandum Jovis. cui Turnebus Adversar. lib. v I. cap. xv I I. & Lipsius lib. i . Elector. cap. xi ix. addunt alium Naevij . Ius facratum , Duis jurandum sagmine, . Nam simpliciter etiam Dran um pro jurejurando veteres dixisisse, ex Tacito colligimus, qui eadem voce usus est Annal. lib. I v. Tanta contentione, ut di juraiao ob ingeret e Repub. id esse. Quemadmodum & Ammianus Marcellinus lib. xvi. Id nec
flerare, nee ad si velli Jurando in mans. lib. xv I I. iurandi execratione resiluere universos promi t. lib. XXI II. Trajanus fertur
aliquoties jurando dicta comaevis e firmare . Et tElius Spartianus in AElio Vero. Vt suae Matisfacereι ct voluptati, se jurando. Caeternm jusjurandum quasi Iovisjurandum dixerunt, quod per attestationem summi numinis, quod Iovem suum esse gentilitas credebat, jurandum censerent. Atque ex hoc lovis de- q. fluxit epitheton, ut seu jurator, diceretur, aut etiam