장음표시 사용
221쪽
lib. VII. cap. XX xv II. plenius vero ex ipso Atheniensium SC 'liquet, quod eam ob caussam integrum adscribemus.
μ cemuit. uandoque Hippocrates Cous, Medicus ab Ainculapio oriundus, summam benivolentiam in Frvandis Graecis ostendit, quum pse a Parbaris in Graeciam pervadente, dimissis per locasiis disipulis, medelas indicavit, quibus qui uterentur , iημηtem pestem scure efugere possent, ct quonam modo Medicina Graecis tradita eos laborantes tuto servaret. uis ct exacte a s scripta de re medica in publicum emisit, quum multos cuperet esse Medicos, qui sem re possent .mPersarum etiam Rege imum ad hoηores suis optima. tibus aequales, o munera, quae ipse Hippocrates optaret, accersente, Barbari policitationes, quod bosis est communis Graecorum inimicussisti, contemsit. Vt igitur conset, Populum Atheniensem Graecissemper utiliter confuluse, utque donam pro meritis gratiam reserat,
decrevit Populus, ut is magnis mystriis, non Mecus ac Hercules Iovis filius, publice initiaretur, ct corona aurea mille aureorum coronaretur, coronam iasam inuinquatribus muris, in gymnico certa' mine, praecone proclamante: ct omnibus Coorum liberis liceat, ηonsecus ac i theniensium Athenis pubertatem agere, quod eorum p tria ejusmodi virum procrearit. Hippocrates vero, ut civitatis jure, di victu in Prytaneio, toto vitae tempore donetur. Erat autem Puta tum, ut hoc obiter notem, locus Athenis, in quo Iudices Reipub. jus dicebant, atque οἱ ut Demosthenes vocat, Orat. de falsis legat. sive ii, qui de
Rep. optime meriti fuerant, alebantur: quem honorem Omnium maximum fuisse ex Cicerone lib. de Oratore colli 8 gere licet. De vocatione vero Hippocratis ad Persarum Regem, cujus mentio in Atheniensium SC ', res ita habet. ortaxerxes Magnus, Persarum Rex, ad Hystanidem Heli sponti Praefectum scripserat, Hippocratis Coi A culapio oriuη igloriam ad se pervexisse; sumem igitur auri quantum is voluerit,
222쪽
M quibus indiguerit e fine, atque usum ad se mitteret. Cum optimatibus enim Persarum in pari bonore futurum. De Regis hac voluntate, quum certiorem Hippocratem reddidisset Hystanes, rescriput huic ille; se victu, vesitu, domo, omnique re ad
vitam necessaria cumulate frui, Persarumque opibus non indigere, nec Barbaros, qui Graecorum flint hosses, is morbis liberare velle.
Hoc responsium, licet aegre ferret Rex,& Cois per litteras minaretur, se urbem & insulam ipsam eversurum, & pelagus effecturum, ut sciri non posset, urbs an insula eo loci sita suis. set, nisi confestim Hippocrates sibi traderetur. Responderunt stamen Coi mascule, se minime id facturos, etiamsi universis pusimo letho esset moriendum; Deos vero sui rationem habituror. Extant etiamnum hodie, tum Regis, tum Hystanis, tum
Nippocratis Epistolae, lectu quidem jucundar, sed quas singulas hic describere nimis longum foret. Eidem porro Hippo- Iocrati, Abderam vocato ad Democritum, Philosophum id
temporis summum, animi morbo laborantem, ut vulgo putabatur, S. P. in Abderitanus extra portas obviam occessit,& Patrem Patriae salutavit. Eidem Coos quotannis, die XXV I. mensis Agriani, ad sua usq; tempora parentasse, auctor est Soranus in Hippocr. vita. Idem vere est Homeri Medicus is ille, Iliad. λ. mλλων-αλλων; & Odyssi. δ
μι πιόνων Paetus in Epist. ad Artax. vocat divina natura ingenioque praeditum, & υγώ--σω -ἀκεσώδυνον η ἁπλῶς ηγήιονα ρ πρεποῦς δώ- μης. sanitatis parentem, servatorem, dolorum sopitorem. ct summatim dicendo divina scientia manu- ductorem, Corn. Celsus in prooem. lib. I. virum arte se fa- cu dia insignem, lib. v I. cap. I. omnia Medicinae par tem, &lib. II X. cap. iv. professorem magnum, Theodorus Priscianus lib. I v. de scientia Phys . pari. II. cap. I. Medicorum primarium, Paullus IC μ L. xia. D. de statu ho m. virum doctissimum, Seneca lib. de brevit. vitae. cap. I. & Epist. XcV. Medicorum maximum, di Medicinae scientia conditorem, ct natura
223쪽
periti mum, Plinius lib. VII. cap. LI. Medicin Principem, G, lenus lib. quod an. mores seq temper. coi p. cap. VII.&lib. I. de facult. nat cap. Xs II. Medicorum di Philosophorum omnium primum i lib. I 1. de temperam. cap. II. &lib. de Theriaca ad Pison. cap. XI. virum admirabilem, lib. I. de sem. cap. 1 v seculationis subtilitate se verborum, suavitate praestantem. Trallianus vocat o m lib. VI. cap. ult. Largius Designatianus tmedicinae auctorem peritissimum, Epist. ad filios. Garyopontus lib.v. cap.XXX. sapientissimum, & lib vi cap. XI. omnium peritissimum, D. Augustinus edicum nobilissmum, lib. v. de Civit. Dei cap. 11. Censorinus de die natali. cap. VI. naturae scrutatorem eg regium, Theoph. Protospathiarius lib. v. de fabrica hum. corp. cap. xi X. cmedicina Prometheum, Suidas, in voce I-οΗ. ἀ-ea f ψά si φελποιτης ἰατυωκis, sidus ac lumen Medicinae utilissmae, Galenus lib. II. de nat. fac. cap. 1X. in rerum naturae speculatione nullo inferiorem, lib. m. Meth. med. cap. II.&lib. 1. de mi. multi nec falsi qui . quam, nec quod feri non possit, praecipientem, lib. I. de usu pari. cap. I IX. nihil falsiscribentem, Oribasius in omnibus veracem,
Comm. in Aphor. Hipp. tam fallere, quam falsi nescium, O
experimenti certum, Macrobius in Somn. Scip. lib. I. cap. VI. AFsalapiisuccessorem, Plato in Protagora. maximum Medici auctorem, Macer. lib. de herb. virtvt. cap. XI I i. cujus dogmata recta Ant di vera, Galenus lib. I. de fac. nat. cap. Xm. cu'jus Henriae Dei vocibus aquiparentur, lib. I. de usu pari. cap II X. nec humano ore putentur prolatae, sd tamanum ingenium e*cedant, Suidas in voce '1χωοκρ. cujus de natura rationum inter pres sit Arsoteles, Galenus lib. I. Meth. med. cap. I I. qui om
nium poseriorum judicio AEsculapii gloriam sit indeptus, lib. desit Ofig. Empirica . cap. xi II. primus praecepra medendi clari imς condiderit, Plinius lib. XXvI. cap. o. primus quae ad artu incia pertinent prodiderit, Galenus lib. de atra bile. cap. I. prim persectam apud Graecos Medicisam in lucem protulerit, Au dior IΠ-troductor.
224쪽
troductor. cap. I. eandemq; ex parvis initiis in magnam artem provexerit, Paetus Epist. ad Artaxerx. primans recta via institerit, Galenus lib. II. Meth. med. cap. VI. ct firmis certisque u .sus fuerit demoUmtionibus. lib. quod an . mores seq. temp. corp. cap. IX. omnium in trauedicina bonorum, optimarumque disciplinarum dux iobis di auctor, lib. de praecogn. ad Posthum. cap. I. lib. 1 G. de Crisiib. cap. XI. lib. I. de curat . ad Glauc. cap. I. lib. de venae sect, adv. Erasist. cap. I. ωr honestus bonurique, non gloria aut honoris, sed uxius veritatis amator, lib. de atra bile cap. v I I. cujus diligentiam omnes eMedicos, non glo- Viae aut lucri studiosos, imitari oporteas, lib. V I. Epid. comm. 11. text. XXIV. edicorum omnium A ct cujus Monumentis ,
sanctis pracipue insudamus, Theophilias in praef. lib. de urinis. Cos demum ipsa, urbs & Inlula, quod Hippocratem luci Iadederit, caeterosque Asclepiadas, di Ptolomaeum Philadelphum aegypti Regem, qui, aeterna omnes memoria digni, coelum veluti virtute sua sibi aperuerunt, ut prisci loquebantur a Damoxcno Comico apud Athenarum lib. I. dicta est φέρειν. De recentiorum enco in iis, quae in divinum Senem infinita eXstant, ο κεως, nihil dicam. Etenim μαλον, ut de Marco Antonino dicebat Suidas, ---Mωατλῆ, ἡ ωοωνειν ρα ν ουδενὸς λογου τ . ανλος Ηραδ ερ - ου Facilius multo es, tacite usum admirari, quam laudare: quod oratio nulla viri virtutibus exaequari possit. Nec enim vitio verti cuiquam potest, si minus digne laudet, quem omni laude majorem universus orbis suspicit & venera ur. Hoc addo ; I3 Paracelsi sequaces, licet qua principia artis, & medendi methodum, a vera veterique & Hippocratica Medicina divo tium ac secessionem fecerint; tamen, quum tantam viri auctoritatem, tot seculorum adsensu stabilitam, videant, ne caussa ob dogmatis novitatem cadant, hoc unum agere , ut Hippocratis nomine se suaque tueri videantur, quaeq; somniant deliramenta, eidem minime ignota, aut etiam ad-
225쪽
2IO COMMENTAR tus serta, collectis hinc inde, &perversim explicatis sententiolis. imperitioribus persuadeant. Haec nempe Vis est veritatis :I haec Adrasteias poena. Id vero miraculi instar habet, quod de tumulo Hippocratis Soranus in Hipp. vita prodidit. Se pulchro ejus, inquit, diu po mortem apes insederum mellificante, quo melle infantium oris ulcusculis juxta tumulum illito, nutrice, ea μώκabant. Ac si natura ex ipso sepulchro quasi clama ret, per Hippocratem hominibus Deum veram Medicinam 11 monstrasse. Quod nemo minus miretur, quam quod de Platone & Pindaro destianus, Hist. Var. lib. o. cap.XLv. de Virgilio Focas Grammaticus, in Virg. vita. de Stesichoroe poeta Plinius, lib.X. c. . XXIX. & Anonymus Anthol. Graec. lib. v. narrant, ipsis in lucem editis examen apum in os conis
sedisse, bombisque suis perstrepuisse, aut lustiniam in infantis ore cecinisse, & eloquentiam futuram, & linguae facu 16 diam suavitatemque jam tum praesagiisse. Concludo tamen haec tandem, & Epigraphen subjungo, quae Urbini in aula, quam Fredericus Dux praestantium Virorum imaginibus e ornavit, Hippocratis imagini addita hodie legitur:
OB. SALUBRITATEM. HUMANO. GENERI. DATA M. BREVIBUS QUE . DEMONSTRATAM. CO PREHENSIONIBUS. BONA. COMPORIS. V ALI TU DO. DICAT.ῖ7 Cui Tumuli addo inscriptionem, quae extat Anthol. Grorc.
226쪽
Phoebi .mmortalis gemine tres 'itμδ. Crebra trophaea tulit morborum armis fibriis Laudem aptus nulla forte,sed arte suam.
7. ut mentiri, a mendaciam dicere. 8. perjurium quids 9. a mendacio facilis descensus nae pedarium. Io . Medico aliquando mentiri licet. Ir. Palladius Sophi tu notatus. 12. In Medicis humanitas laudati . a 3. Callio nactis Medici austeritas. i . Medicus mendacium licitum pedario 'on confirmet. I 1. Medico aegros decipere licet. 16. in juramentis. II, ea. rum formula γ exempla. I 8. Periurium,scelui gravissimum, I9.γomnino puniendum. 2o. Per genium principis jurantis pama. 2I. In Deum per iuris nulla de jure civili defluita poena. 11. Censeres tamen apud RZmanos de pedario cognoscebant. 23. Et Pontifex Maximus. 1 . Peduros qui capite plectebant' a J. ω suares 26. ratio alia. 27. Canones pedarium .equiparant homicidio. 28. in peduros infames pronunciunt. 29. quod Em Carolus
V. facit. 3 o. ω digitos praecidi jubet. 3I. ut Indi olimsolebant. 3 2. Deorum gentilium pejerantium poena. 33. eam cur finxerit vetustas' 3 . Hippocratis imprecatio in pejerantes. 3 1. Admonitis ad artis initiatos. 3 6. quos citra juramentum satius erat , Γ ορκου praecepta servat p. 37. quod morum pro bitas potior sit juramento. 38. Operis Conclusio.
Περος νειν ορκον, est tra gredi, seu violare jusjurandum. IUtitur eadem phrati A lianus, Histor. Var. lib. X m. cap. 1 1. Demosthenes Orat. adv. Tiinocrat. Thucydides lib. II. atque alii. Euripides Supplic. & Iphigen. in Taur. λdixit ορκον επιλήπ ν. At δ ορκειν, est pejerare Latinis, & λ ρ- ῖ
seu δ ορκία, perjurium. Horatio lib. I I. Carm. Ode I IX. ψ
j- pejeratum, & Ode xvo . scramentum perfidum, Plauto D d a Pseud.
227쪽
3 Pseud. act. I. sc. o. jusiurandum malum. Diciturque emo κινο ινυνή, quod Latine esset, perjurium iurare, Homero Iliad r.
Aristophani in Ranis . Hesiodo in Theog. plurimisque aliis, eodem pleonasino, quo ορκον αμνειαι dici ab initio docuimus. 6 Cum τω ἴλαρκῶν , sunt qui idusti esse putent, quod alias Graeci dicunt .cδορκων. Recte tamen jam olim Chrysippus
apud Stobarum serm. de perjurio, inter ea distinxit, ut Nigi-7 dius Figulus inter mentiri & mendacium dicere, apud Agellium lib.XI. cap. x I. Qui enim jurat, duo praestare debet; primum, ut verba animo congruant, quod αλ dicebat Chry sippus: alterum, ut factum congruat verbis, quod idem ap- pellat coραειν. Qui in illo peccat, i ἀλγῶν, qui in hoc, δώ-ορκῶν Chrysippo dicitur. tai vero mentitur, ait Agellius, non fallitur, sed alium fallere conatur : at qui mendacium dicit, i fallitur. De priori Cicero, lib. 111. de ossic. Non falsum jumrare, inquit, peierare es: sed quod ex animi sententia iuraveru, Fciu concipitur more nostro, id non facere periurium est. Quemadmodum igitur, ut porro dicebat Figulus, vir bonus praesare debet, ne mentiatur, vir prudens ne mendacium dicat: ita vicissim, vir bonus operam dabit ne peieret, vir prudens ne falsum juret. Nec tamen tam subtiliter aut rigorose ista apud Aucto-8 res semper distingui, sed saepe confundi solent. Quid vero
proprie sit perjurium, ignorare non poterit, qui consideret, quae cap. II. de jurejurando diximus. Opposita enim sive contraria invicem sunt ορκ' & Triορα . Contrariorum autem eadem est ratio, cadem scientia, ut dicebat Aristoteles sect. XXX. probi. o X. &xo. atque ea natura, Mi co
gnito uno alterum penitus non ignoretur : quod rectum αsui sit index & obliqui. Quemadmodum enim jusjurandum ostendi esse relligiosam adfirmationem, Deo adhibito teste ita perjurium nihil aliud erit, quam meadaeium Iasa divini ημ' minis obtestatione firmatum. Sive ut P. Lombardus habet, ljb III . sentent. dist.
XXXIX. mendacium iureiurando firmatum; eo
228쪽
quod insit in omni perjurio mendacium, ut docet Jo. AZorius Instit. Moral. pari. I. lib. XI. cap.XI I. quaest. II. facilliaque a mendacio descensius sit in perjurium . .eui enim, ut sait Cicero, Orat. pro Roscio Comoedo, mentiri solet, peierare eoa evit. Et orat. pro Rabirio Posthumo: euem ego,ut mentiatur , inocere possum; ut peterer, exorare facile potero. Quae ro quamvis ita fere se habeant, est tamen, ubi Medico non liceat tantum, sed expediat quoque mentiri, aegri saepe commodo & emolumento . Mendacium interim ejuscemodi perjurio firmare, minus convenire autumo, quanquam Palladius Sophista citra haesitantiam id facere suadeat, Comm. ad II lib. vi. Epid. Hipp. sect. Iv. aph. IX. Recte quidem Palladius hoc docet, officii Medicorum esse, aegrotos perniciose decumbentes consolari. q)ιλαωhωmη enim est, & plenus mi- 1 a sericordiae animus, quem desiderant in Medico tum Hippocrates, lib. de Medico, & in praeception. tum Scribonius Largus, spist. ad C. ullum Callistum. Et bonum factum, si Medici id esse studerent, quod Basilius M. eos esse adfirmat, E
tis, humanitatis est Iturium. Sane rationem, quur Medicos tales esse oporteat, reddit IHippocrates lib. de Elegant. quod austeratis Ur sanis se aegris sit inacceLD. Recte praeterea Callia- I3 nactem, Herophil eum Medicum, Palladius carpit, quod aegrotanti cuidam de sperabundo, ac subinde ingeminanti, semoriturum, in os diXerit: Male habes, ct moriere: sive ut Galenus de eodem refert, Comm. ad eund. Hipp. locum:
Et Patroclus ob b, qui te praefantior ias: aut, ut graecum versum αλιφρο 0 Lucretius , lib. III.
Lumina sis oculis etiam bonus . αἱ reliquit, inui melior multis, quam tu, fuit, improbe, rebus.
229쪽
jurejurando adfii mare, quod dissi, oporteat, perjurio uti ηοη duabites, nam boni caussa id facies. Etenim mentiri apud aegrum. aut eundem decipere,si ejus bono & salute id fiat, Medico, ut dixi sepe licet. Et pluribus id ostendit Franc. Valleriola, Enarrat. Med. lib. v I. enarrat. v I. Salus enim aegri suprema MN dici lex est, quacunque etiam ratione praestare eam possit. Nec male hoc sensis Neoptolemo, apud Sophoclem, in Philoctete, quaerenti, O υκ αἰΕρον ηγν δητα, τα ψεύδη λέων 'An turpe non videtur, falsa proloqui 'respondet lysses:
μη; si saluti conferat mendacium. Ut propterea Clemens Alexandrinus Strom. lib. v I I. etiam homini Christiano mentiri concedat, si pro remedio id fiat, sive
he πειας μερ , atque eo modo, quo ἰοικος νοσοῦνος δώσω νυ φ τ καμνονὶων ψα δε . ut Medicus mendacio utitur ad aegro-IS tantes, pro salute i orum. In deceptione res consimili modo habet. Ut enim Maximus Tyrius ait, serm. m. Καὶ ἰακρονοσῆν, εξα- , Sςω 'γος ςοππιδον, se νιωτας' sc δει--. Et Medicus aegrotum, ct imperator exercitum, o gubernator nautas decipit: nec quidquam in eo es mali. Utrobique
enim, & in mendacio,& in deceptione, is ἀγα θὸν κραὶον is ἡ ἀλώει ς' id quod bonum es, metius est vero, inquit Proclus ad Platonem 1 v. Socr. &ut porro ait Maximus; ηλ e i. vὸ ω'm ἀρθρωπους, f τ αλη ἐς Κλαψεν aliquando mendacium jumuit mortales aer veritis iisdem obfuit. Medicus nempe ἀπαταλαπη n ri' Gm, decipit quidem, deceptor tamen noa es. Oviai τ ἀ-Eω F νοσοῦντ , άPα σὐχυοω ' Neq*ς enim propositum bi habet decipere, sed mare aegrotum, ut Opii me olim distinguebat Andronicus Rhodius, Atistotelis vetu- interpres. At mendacium ejuscemodi, aut deceptionem, lim ex aegri bono fiant, perjurio confirmare, quod volebat Pallδ' dius, μη
230쪽
a mihi tam prudens quisquam persuadeat auctor, ut sequar,& conficientiam religione obstringam, etiam ibi, ubi nihil ejus rei facere necessum habeam. Sed pergit Hippocra- 16 tes in contextu, & diras capiti suo, ac ταω-τα seu contraria iis, quae prius optarat, si pejeret, imprecatur. Simili formula utitur Cambyses, apud Herodotum lib. mkμδ' ἀναγα
traria his, quae dixi, imprecor. Et Valens Vettius, Anthologiωn lib. I v. 'Emορκῆα θ - ωαντία. Peierantibus contraria evoniant . Fit autem hoc etiam more solenni, quo execratione; usjurandum veteres finire solebant, quam ἀμ & κα-ων dixere, sive imprecationes & diras. Πῶ - 'σκο- ές κα ρον nλά V s μορκιοις. Iusjurandum omne in diris di execrationiabus periurisfinit, inquit Plutarchus Roman. quaest. XXXIX. Exempla dirarum execrationum, δίειν- M s cpυκωδίων, & I7 ut Synesius vocat, ααλαμναί των. passim apud Auctores est invenire. Nos aliquas tantum adducemus , quae exempli loco sint, & peculiari solemnitati jurijurando praestito subjungi solebant. Demosthenes Orat. adv. Conon. 'Eι τ ἄλορ ,
ro, funditur peream ct ipse, o si quid mihi es, aut futurum es.