장음표시 사용
11쪽
Diom. p. 517, 3 K. reciprocum neoterici, si non fallor, nouum protulerunt, ut per duos uersus duo alii recurrant, ut in illis uersibus, Nereides freta sic in Hieronym in Gil 3, 5 voL 26 p. 418 Migne tom. 74. 508 Vall. : ulchre quidam de neotericis, Graecum uersum ' transferens elegiaco metro de inuidia lusit, dicens: Justius inuidia nihil est quae protinus ipsum Auctorem rodit, excruciatque animum.' oi S. -Αscon ad Cic. diu in Caec. 15, edd. relli et Baiteruo V 2 p. 105, 23 ut oculis iudicare possitis hoc quidam leuiter a Cicerone dictum et neoterice putant; sed aptum est asseverationi. p ure Isio t. or gent Rom. argum. digesta e auctor,bus Verrio Flacco . . . , tum ex annalibus pontificum dein naeo Egnati Veratio, Fabio ictore, Licinio Macro, Varrone Caesare, riberone, atque ex omni priscorum historia proinde ut quisque neotericorum asseuerauit, hoc est, et Liuius et Victor Mer. qi laud. am de stat. m. 1, 3 p. 30, 6 Engelar. porro quineotericus scriptor iuxta propheticae locutionis exemplum meditatiunculas suas autumat debere pensari non tractatorem profitetur se iste, sed uatem, cum uirginis partus ora uatum obseraverit, ut uaticinia reseraret. Animaduertendum est primum quinque locis a, vi ubi scriptores Verbo neotericus usi sunt, uituperationem quandam proferri; tum tribus locis o pol de sermone pedestri, n0 de poetica elocutione verba fieri. Sed quidoneotericus uere significet, dubium iam non fore puto, si uiderimus qui scriptores inter neotericos habeantur quique ei opponantur. later neotericos habentur:
Liuius a seudo-Victore sp , Persius' a Seruio se , Lucanus si a Seruio di, omnes poetae qui o in prima persona conrepta utuntur a Pompei fi , Statius a Pompeio ii, Iuvenalis a Seruio et,
y cf. p. 31. ' Anth. al. 11, 193 cf. Haupti opuscula in p. 337 sq. oet Lati min. d. Baehrens uol. III p. 169. I. Schullgium l. s. p. 275. Non mihi persuado Sehuligius i. a. p. 281 cum dicit Persium et Lucanum eam tantum ob causam haberi in numero neotericorum, quod quam arte eum caesio Basso et Seneca coniuncti fuerint notum sit.
12쪽
poeta quidam galliambi a Diomede hi,
ludicrorum a Diomede i mi, Victor fer a seudo-Victore spi, scriptor quidam de deo a Claudiano Mamerto l.
Insunt in hoc catalogo poetae primi p. Chr. n. saeculi, praeterea poetae quidam quos non nouimus, insunt tres solutae orationis scriptores, non insunt Annianus et Serenus. γΝeotericiset opp0nuntur:
Cicero a seudasconio 03, historici uarii usque ad Aelium uberonem et Verrium Flaccum, et omnis priscorum historia a seudo ictore pi Itaque neotericus non est artis Vocabulum, sed significat id quod nos hodie dicimus natariassista, modera et, uel si uituperationem inesse uolumus, epigonenhanc.' Inde facile intellegitur, cur Terentianus auras h0 uerbo de eis poetis quos tanti aestimauit, uti non potuerit. Multo facilius erit tractare de poetis novellis , quippe quis aerentiano solo quantum uideo commem0rentur.' Et primo quidem loco adfertur exemplum Serenium, postquam metricus antea
non equidem possum tot prisco n0SSe poetaS, . . . nemo tamen culpet. Si sum exempla nouella: nam et melius nostri seruarunt metra minore S.
Sereni igitur exemplum est nouellum Ex alter loco 2528 sq. uidero si nouelli
Critici Aloxandrini, qui omnes illos qui post Homerum scripserunt poetae praeclarissimo opponere uolobant, utebantur uel substantivo οἰνεμεροι uia adiectivo νεωτερικις cons schol in Hom. Od. d. indorti p. 830 sub vocibus νε- ικον et οἱ νεμεροι et Lud ich, Aristarch hom Texinriti II p. 757s. u. νεοπερικός et νεωτεροψ Latini apud quos orgilius eundem quom Homorus apud Grascos locum tenebat, hunc usum transtulerunt in commentarios ad Vergili carmina factos cons. Serui locos supra adlatos o Leonem l. s.), itatamon ut adiectivo Graeco etiam pro substantiu uterentur, quoniam νεωτεροι cum lingua Latina non conueniebat. Iam antea Cicero ad Att. 7, 2, 1 verbo νεωτεροι poetas Catulli aequales nominauerat, qui hexametros spondea-Zontes amabant. Itaque non recto dixit Schullgius i. s. p. 275 verbum neotoricus primum dictum esse a Romanis do rebus Romanis.' cons. Alfrodum eri in Flecheiseni annal suppl. 23 anni 1897 p. 296 sq.
13쪽
cura est iambi uel nouellis i. e. νέας κωμqγδὶς comicis uel qui in uetusta praecluent comoedia.'Iam si ponimus uerbum nouellus proprie dictum esse, ut secta quaedam poetarum significaretur quae per totum saeculum floruisset, nonne admodum mirum est hoc ipsum uerbum apud unum tantum scriptorem tribusque tantum locis inueniri et praeterea uno loco non de eis poetis dici ad quos significandos inuentum est, sed de quibusdam aliis 3 quidem censeo novellos poetas SSe eo qu0STerentianus alibi minores ueloqui nuper scripserunt ' appellat. Deminutiuis uero formis uti non est proprium Terentiani, sed omniSissius aetatis.')Quae quamquam ita se habent, tamen liceat uerbum ne0tericus inter artis uocabula habere et ei eundem sensum attribuere quem ei attribuerunt uiri docti post Schullatum.ε Id enim Schullatus sine dubio demonstrauit fuisse altero p. Chr. n. SaΘculo poetas, et inter eos imprimis Annianum et Serenum, qui metrorum nouorum studiosissimi erant Hos igitur poetas in
eis quae secuntur proprie dicam neotericos, occasione uero data omnes eiusdem aetatis poetas eodem nomine appellabo laeenSum ergo uenient praeter Annianum et Serenum Hadrianus
ipse eiusque amicus Florus, tum Alphius Auitus, quem libros plusculos pridem e conscripsisse dicit erentianus, ' et fortasse Marianus quoque qui omnes metris nondum tritis usi sunt. Huc accedunt Apuleius et . Aurelius imperator, quoniam ne0tericorum aequales fuerunt mittere licet eos poetas de quibus nihil
prorsus aliter atquo ego do his uorsibus iudicauit Schullgius i. s. p. 276. ' uu 197 si 1891. y funiculus Tor. aur. 21 funicula Sor. 20 ex coni. Baehronsi, tenaculum T. Μ. 29, uocula 116. 529, labellum 120 et saepius o Inc. u. 136, litterula T. . 215, limula 284 libellus 1286, uorsiculus 191 o saspius, fonticulus 130 in loco uerso ex Theocrito ubi post Graecus παγαῖσι formula 2905 opuscula Somni animula Ser. 16 17, adr. 3, 1, gonula Sor. 1 tostula 19, canticulum 11, 2 culicellus 14 osculum eru Von. 23 79 flagellum 6 sacellum II puluisculum, gingiuula Mul. 2 4 sq. canicula Inc. u. 46. - graeculus er Maur. 216, fulgidulus 226, gemellus 132 si saepius longulus 189 2729, plusculus 2449 do Alphi Auiti libris miserulus Sor. 16 uagulus, blandulus, pallidulus, nudulus Hadr. 3 timidulus Apul. 2, 5 et Inc. u. 38, onerulus Inc. v. i. ε Leo l. s. Marx apud auly-Wiss. I p. 2267, 3 sqq. s. u. Annius 47; Schang, Gosch de rom. Litt. II 4 21 sq. Ribboch Gesch. d. rom. DichiungIII p. 32 sqq. qui optime de horum poetarum natura atque indolo dissoruit; Wsri l. S. I u. 2449.
14쪽
- 10 sere notum est, ueluti Voconium, i L. Aelium Verum, i aulam,' Frontonem. eruigilium Veneris, quod quando et a quo iactum sit notum non est, coniungemus cum Flori reliquiis, cui hoc carmen ascribitur iure ortasse. Praeterea neglegere non licet librum erentiani Mauri et illos uersus quos ex metricis Latinis conlegit Baehrensius' et quorum haud pauci cum ex Anniano MFrontone similibusque tum ex Sereno fluxisse possunt sanec, quamquam nonnulla fortasse esse exempla ficta Baehrensium non fugit.
2. Res tractanda proponitur et in partes diuiditur.
Ρostquam quasi fundamenta dissertationis iecimus, quaeramus quae nunc via ingredienda sit. Ac primum quidem ex re erit demetris neotericorum accuratius disputare grai, et quod neoterici metris nouis praecipue studuerunt et quod fragmentorum neoteri-c0rum maxima copia propter metrum tradita est. Τum erit transeundum ad neotericos cum poetis saeculi quarti comparandos. Ex his eligemus Ausonium, primum quod opuscula eius tradita satis multa sunt, ut ex eis tractandis fructum capere possimus, tum quod eum ubique poetas priores uel scientem uel inscientem imitatum esse constat, denique quod metris uariis usus
est. Ante reliqua igitur tractabimus de Ausoni metris i 4 . Deinde comparabimus cum Ausonio Serenum i 5 , Annianum fg 6 , Hadrianum, Florum, eruigilium Veneris grai, Apuleium, M. Aurelium Alphium
Auitum, arianum vii lacertorum uersiculos a Baehrensio conlectosi si Terentianum aurum i 10 .
Cum uero tam exigua sint fragmenta carminum neoteric0rum, eorum qu0que poetarum ratio habenda erit qui inde a tertio saeculo usque ad Ausoni aetatem fuerunt et quorum carmina ad nos peruenerunt Q. Sereni Sammonici liber medicinalis i 11i, emesiani eclogae et cynegetica g 12 , Uberiani carmina fg 13ὶ Vespasiudicium coci et pistoris, Reposimi carmen de concubitu artis et Veneris, entadi uersus echoici et epigrammata g 14 . Nam cum
quantum Ausonius his poetis debeat nondum constet, cauendum est, ne eum aliquid a neoterico mutuatum esse dicamus, quod reuerste poeta saeculi tertii sumpsit.
15쪽
In neotericorum metris perscrutandis eam ingrediar uiam, ut de eis tantum numeris loquar quibus poetas neotericos 30 esse constat aut quae apud erentianum aurum inueniuntur. Consulto uero omisiaerentiani metra quaedam quae ille certe non ut neotericus inter sua recepit.δὶ raeterea eis metris quae uere neoterica sunt numeros consueto ordine decurrentes praefixi, reliqua suo loco
inserui litteris minusculis appositis.1 dimeter iambicus neque apud Graecos neque apud Latinos ante Hadriani aetatem inuenitur am στίχον ' nisi apud Laeuium, i qui hac forma uersus utitur Itaque Laeuius hoc metrum aut ipse finxit aut ex poeta quodam Alexandrino ' sumpsit neoterici utrum magis Laeuium an Alexandrinos secuti sint, non est apertum, id uero constat inde ab aetate Hadriani hunc uersum celeberrimum esse Monymi enim Besantini aram, cuius uersus 11-20 sunt dimetri iambici, Hadriani temporibus scriptam esse uel fortasse imperatori ipsi dedicatam
3 inmotrum iambicum oundo coniunctum cum dimotro iambico; eundem catalocticum suu 2429-88. 2468-79 2920-54 totomotrum iambicum catalocticum suu 2371-97. 2910-13 si catalectum 2273-79ὶ saturnium; trimodium trochaicum catalecticum 2419-28ὶ latrametrum dactylicum acataloctum 2114-οὶ pontamstrum dactylicum Molicum 2148-56ὶ distichon elegiacum dimetrum anapassticum clausum bacchio 1908-1' priapsum; uorsum Archilochium cum anacrufi 1839 8 conL Christi ari mola. p. 57R; stropha et podo complures Horatianas.' adr. 3 Sor. h. 1 ex uelleri coni. 2, 3 cons infra p. 1R, 47, 52 Alphi Au. r. 1-3 Mariani tr. Tor. a . u. 2444-51. 2458 2461. 2463. 2465. 2480 2973-75 Ino odarium Ρ p. 375 Inc. u. 123. ' frontianus quoquo prastor Alphium Auitum nullum postam adfert qui hoc metro perpeti usus sit. r. 1 4 6.15 18. 23. 27 Baeh. - o primus anapaesticus quo apud Latinos primum usum aso redontium dicit Christius in ari mola. p. 351, iam inuonitur in Laoci D. 4,3capiti meo, tropidans libo et in Ir. 15,2oporiuntur ac suaui quie.' hoc otiam magis probatur si mimi Oxyctochitae μαεοτρια u. 187 p. 116AEsrodas Crusiani
16쪽
- 12 fuisse uariis causis adductus suspicatus est Haebertinus. Sed cum praeter hoc ipsum exempla Graeca adferre non possim,' Romani numquam dimetri usum amiserunt; nam ut omittam carmina epibgraphica' quorum nullum ante saeculum . Chr. n. alterum uidetur ortum esse, et iberiani Mi et Ausoni' et Ambrosi' et aliorum yoetarum Christianorum ' carmina hoc metrum exhibent; quos aut Laeuium aut, quod magis mihi placet neotericos secutos esse apparet, quoniam poeta quodam ignoto lexandrino eos usos esse non est uerisimile. 2. dimeter iambicus catalecticus et 3 dimeter ionicus anacreonteus anaclomenus celebe rima sunt metra Graecorum et Romanorum, quibus iam Anacreo' usus erat et quae postea poetae carminum lasciuorum Semper amauerunt.' Aeschri quoque poeta Alexandrinus ex binis dimetris iambicis singulos uersus fecerat, qui ab eo nomen metri Aeschrionii acceperant.δ' Romanis utrumque metrum familiare factum est a Ρetronio yy quem his uersibus usum esse traditaerentianus. ost Petronium uterque uersus semper in usu fuit. δ'
arae v. 1 et 2 carmen εἰς νεκρον ' intimis Bucol. Graec. d. Wilamowitz
17쪽
- 13 trimeter iambicus Hipponacteus, Graece σκύζων quo saepissime usi sunt Romani inde a Cn. Hatio et Laevio a quibus neoterici in his metris formandis uidentur profecti esse.λ, Exempla sunt Incertorum uersiculi 0 et 1 et erentiani m. 2398-2418, quibus addo Sereni di 1
aut onulam aut acum aut ricam, quod a Luciano uellero' temere mutatum est in aut onulam aut ricam aut acum.
Equidem ex loco lautino' amonio adlato suppleuerim
aut patagiatam aut onulam aut acum aut ricam uel tale quid, nisi forte malis putare uersum esse dimetrum iam
Quod tamen minus uerisimile est. am uelim inspicias Non, um' qui Sereni fragmentum memoriae tradidit: MC est quod nos sudarium dicimus. lautus in Epidico . . . Serenus opusculo lib. I aut onulam aut acum aut ricam. Non est meum hic quaerere, utrum Sereni uersus in libro Plautino quo ovi littorarius usus est, in margine Scriptu fuerit necne, et utrum casu factum sit necne quod Nonius ad ultima tantum et Sereni carminum' et Ciceronis epistularum libri XVJ excerptorum libri numerum addidit, in reliquis locis omisit sed nonne mirum est eum ipsum locum ubi Nonius libri Sereni cuiusdam numerum adfert, quod in reliquis octo locis nusquam fecit, homini critico dubitationes mouere Nam; opusculo lib. I stare non posse iam uidit Lucianus Mueller, cuius tamen coniectura opusculorum lib. I mihi displicet. ea quidem
sententia Nonius scripsit Serenus OpuSculis' aut ZoBulam aut acum aut ricam , et ea quae codices exhibent, orta sunt
p. 22 Mue. Prudent cath. 6; ari cap. 2, 126 3, 22 sq. Seduli hymnus Up. 163 Huemer; uxorius Anth. at 309 R. carm. pigr. Lat. d. uech. 22 si 1522 - Hadrian Anth Lat. 903 R. do hoc ipso carmino cons. Hanssent. s. p. 864 . anaoroonti Flor. r. 1 Hadrian. h. I; Ino m. 89, 90, 6, 97,
' coni. arxium in Lucili od uol. I p. LXXXIV. 7 conl. p. 431, 16 Μ.
18쪽
- 14 ex dipodia quam desideramus in trimetri claudi initio. - Et hic fortasse addere licet omnino mihi non esse persuasum Sereni carmina in complures libros fuisse divisos. Alter enim locus quo Sereni liber quidam commemoratur, inuenitur apud scholiastam ad Iuvenalis carminis quarti uersum 2 MES. hoc est operis
mei metasoram facit a comoedia aut ad partes quasi comoediae, quae multae sunt in eum, aut ad partes quasi conuiuii et copulationis mensae ita et Sesenus libro Π ait: non dignus, in quem debeam saturam calente ui adingerere'. 3 Sane satis lenis uidetur Achaintri mutatio Serenus , sed caueamus ne in maiores difficultates incidamus. Fragmenta enim Sereni perlustres: nonne omnibus locus esse potuit in opusculis ruralibus Contra quinam in carminibus ruralibus locus est saturae Serenus lyricus nominatur a Seruio,' nusquam Saturarum scriptor, neque quicquam in eius fragmentis extat quod saturae speciem praebeat. Praeterea locus ipse scholiastae desperatissimus est. Lemma enim est ad partes , et quid ad partes significet demonstraturus est uir doctus esentl000 quem graue detrimentum accepisse oportet, quoniam ad partes non inest. Itaque in nomine quoque auctoris mutatio haudita lenis fortasse comprobari poterit. Scribam igitur cum asparo Barthio Seuerus , nam Cassium Seuerum oratorem constat acerrime in homines inuectum esse procacibus scriptis quae adfert Τacitus' . Itaque censeo Sereni opuscula ut Ausoni opuscula in libros complures non fuisse divisa. 4 a dimeter trochaicus catalecticus qui uocatur ληκυθιον, apud er. a . u. 2466 2474-76 in Inc. u. 12 et fortasse in Sereni h. 4semiremex Hercules, si uersus integer est. molendum est nos nescire sintne neoterici hoc uersu uti κατα στίχον nam ex Terentiani uersibus admodum paucis hoc apparere non puto. Iamen quocumque modo haec res
3 p. 216 d. Jahn. - Sosonus Sisenna: opma Seuerus C. Barth. Somnus Achaintre. - non dignus condignus: einrich. - calento ui adin- gerere calento uiro Ingerere Lachmann calentem adcingior Lucianus Μuollor. calentem adcingero Buechiae in Od. Juv. p. 94. calentem uiuidus ingerere, ut ad partes uocem: Baehrens calento ui adingor aut ad partes operis ciere:
C. Bari in aduors comment libri I cap. 2 p. 515. ad Aen. 2, 15.' ann. 1, 72. - Nonnulla Cassi Seueri scripta fuisso diuisa in complures libros fortasse intellogitur x Diomed. p. 373, 20: sed in sacrificio ocius Cassius ad Tiberium secundo adoleui dicite, ubi uiri docti in o consontiunt, quod nomen Acci aut Diomedis aut scribas cuiusdam orrore inrepsisse dicunt ieons Priscian GL II p. 489, 3: Cassius ad Tiberium II., quod ex ipso Diomedis loco sumptum est, o p. 380,1: Cassius similiter .
19쪽
- 15 se habet, id uidsetur constare neotericos in hoc uersu adhibendo nihil nouasse uersus enim, qui iam apud Alcaeum 3 inuenitur, apud poetas scaenicos et Graecos et Latinos celeberrimus est,' neque poetae posteriores eius obliti sunt.' 5 tetrameter trochaicus catalecticus siue septenarius Misaepissime inuenitur apud poetas ueteres Romanos inde ab Ennio usque ad Varronem. Tum uero obliuione obrutus uidetur esse, 'scilicet quod is uersus qui in uolgi carminibus uersui saturai successerat non iam dignus putabatur quo etiam si poetae qui nihil sibi cum uolgo commune esse uolebant uterentur. Hadriani uero temporibus uersus iterum in honore esse coepit, ita ut poetae R0mani qui postea eo usi sunt,' neotericos secuti esse putandi Sint. Fortasse hic addere licet Sereni fr. 6 inferis manu sinistra immolamus pocula: laeua quae uides Laueram, alladi sunt dextera
et lac. u. 153 ictibus secare membra, corpus omne rumpere;
hiatum enim qui in illius fragmenti uersu priore inest, ferri posse demonstratur locis nonnullis poetarum Romanorum ' hoc fragmentum ne is quidem qui memoriae tradidit' ex duobus uersibus constare uoluit, cum scripsit: diuiditur autem tetrametrum trochaicum catalecticum in dimetrum catalectum et dimetrum catalecticum, ut est ictibus secare membra,
sed cola tantum uersus significauit.δ'
' cons Christi artem motr. p. 290 sq.' Simia Ouum uu 3, 4 Bucol. Graec. d. Wilamowit p. 148; eso-medes Anth. Ian. 4, 323 Anth. al. 13, 7; orat carm. 2, 18 - Ρrudent. epilog. p. 486 Dr. Eugen Tol. carm. 86,2 p. 265 Volim. Flor. r. 2-9Μuo. Ρeruig. Ven. Apul. r. 1 B. Tor. Mur. 279- T. 509-998. 1300 1458. 2340 44 Inc. u. 21-29. ' duo inuoni exempla: cio. h. 46 FΡ p. 814, p. 358 h. IV Ded. ueller, sed hoc ex Epicharmo uorsum est, et etron sat. c. 58, 8, ubi tamen Trimalchio uerba iacit quem ubique uolgi moro loquεnto inducit poeta. raetore cons. arxium apud auly-Wiss. I p. 2268 7 sqq. ' Tiborian. c. 1 o tr. 5 Auson coni intra p. 37; rudent cath. ,
peristi 1; art. Cap. 2, 11 sqq. Draconi Romul 1 p. 13 Volliner LuXor. Anth Lat rei R. Ennodius 1, 4, 25 28 2, 107, 5-8 2, 123 Vonant. Fort. 2, 2; gon. Tol. carm. 5 39 77 89, 5. ' Tiberian carm. I, 9; rudent perist. 1, 25; uxor Anth Lat. 291, 7 R' fragm. ob oram Lat. d. et uol. VI p. 622,22.' add. Keil. 3 soptonarii in duas partes dirempti inueniuntur insonanti Fortunati earminum spuriorum app. 5, 383 Leo ubi poeta quantitatem syllabarum omnino
20쪽
in Ser. r. 8 et , apud er. Haur. m. 1-84 2606-43 2645 2648. 2666-77. 2679-83. 2685 sq. 2688. 2698 2706 2713. 2726-45. 2782-92. 2797, in lac. u. 73 143-145. Neotericos in lycone formando non oratium eosque metricos qui omnes numeros ex heroo derivabant, sed poetas qui ante Horatium fuerunt secutos esse apparet ex eo quod basi et spondiaca et trochaica et iambica utuntur Horatius enim, qui praeterea glyconeum numquam κατὰ στίχον adhibuit, semper spondeum posuit in initio glyconei, uariae uero bases inueniuntur apud Varronem icidam in Caluum' Catullum Hoc tamen non ualet deaerentiano qui, ut ceterum quoque diligentissimus est, inter magnam copiam glyconeorum unum tantum
inseruit qui basin iambicam exhibet 2641
duos ut choriambicos. 7 hendecasyllabus in qui inde a Varrone usque ad ultima imperi tempora floruit.
8 dimeter anapaesticus catalecticus siue pMoemiacus ' Hic uersus primum κατα στίχον inuenitur apud Annianum et Serenum ante eos neque ex Graecis neque ex Latinis carminibus exempla huius metri adferre possum' , post eos satis magna
neglexit et praeterea clausulas uorsiculorum inter o consonantea fecit. - Alia de septenario trochaico oposui infra p. 10.
motr. p. 253 non mihi aptum uidetur quod cum neotericorum uersibus comparetur saepius enim in tortio pede exhibo spondeum, quem neoterici quiquis post eos hoc metro usi sunt, epigrammatis quoque Graeci supra adlati poeta cuius colori uersus inconditi sunt, diligentor remouerunt. Id uero in consum non uenit, quod tor spondeus tertio loco inuenitur et in edea centonis Vo
giliani uu 42 felix heu nimium felix
st 295 armatam facibus matremo in epigrammato exeuntis foro saeculi quarti in Britannia inuento Marm. Lat epis coni. Buecholer 1524 Noptuni uorto regmen; illic enim fortasse oota spondeum non repudiauit, quod in podo altero da tylum posuerat, quamquam hoc alibi non inueni: tituli scriptorem astatis et terrae barbario, exemplis quoquo eruditorum qualia attulimus X edea, satis excusauit uecholerus.