장음표시 사용
551쪽
ΑΝNOTATIONES. 54i in Mauritania Caesaiiensi, ut ex Epist. 93. intelligitur episcopi qui olim cum a Donatistis desecisset, multa acerba ab ipsis passus est, juvante eoruni partes Firmo TVranno Gildonis fratre Unde Augustinus in lib. II. Cont. liti Petiliani c. 3. Bello Gniati qum a vobis Ο-ςatia Maurias pertidit, ipsa Mauritiana resuriensis
aetate superior tunc temporis , et Lima dictus partis Donati. In Possidii Indiculo . . qui in Bagaitano quidem consilio anni 394. nominatur quinto loco : at in Carthaginensi collatione ante Primianum ipsum metsubscribit.
Hasce notas praeserunt , S. easque Gervasianus O dux ad marginem interpretatur. AliguSt ConStati titio. Cui interpretationi favet V. C. Henricus Valesius hac eadem relatione edita cum liujusmodi inscriptione, COD-st intino Maximo Augusto rauimus, etc. At in Carthaginensi collatione 3. D. ut 6 inscribitur, ligustis nos tria ς Ortean exscriptoris errore. Quippe Constantino J II consule id est, anno Christi li3. quo relatio illa SCripta est, imperabant Augusti duo , Constantinus et Licinius, non tres, ut iis notis subintelligendum vi
552쪽
5s, ΑΝΝΟ ΤΑΤΙΟΝΕ s. sius habent : C. id est j iixta Gemmeticensis codicis
interpretationem . Ibi consularis juxta exemplum in Carthagin collat. I ir clarissimus; quae posterior interpretatio exscriptoris errori tribilenda. Enim vero proconsul scribens imperatori haudquaquam se virum Clarissimum dixisse l.
Io. . . Uth US Vides et Imperator vult clericos bomitibus Din iras publicis functionibus immi es CDΠ- Sem Uri , Ne errore aliquo, aut casu acri go, a cultu
sum vim diuinitati clebito abstrahantiar sedit totiusiabsque ulla inquietia lineproprie legi deserpiant Verba sunt Constantini, huic relationi illustrandae necessario adducta.
ΑΝΝΟ TATI, sui ibid. Alterum libellum . qui sigillo caruisse dicitur, a lesius aliique putant esse bellum supplicem, quem episcopi partis la)orini ad Constantinum miserunt. e tentes ut ex Gallia sibi judices daret qui inter ipsos ac Caecilianum ejusque collegas judicarent: cujus belli exemplum refert optatus in lib. . diisque mentionem facit Augustinus in pist. 43. et 26. D. u. ΑΝΝΟTATio is sty pag. I42. Hic ille est Calidus seu Claudius Saturianus ut egitur apud Optatum in lib. i qui s urator civitatis
Apiungensis fuerat tempore persecutioni, radendorum
codicum . id est Diocletiano ii et maximiano i I
553쪽
C s. anno Chr. 3o 3 isque idcirco in judicium inductus est, ut ex ejus fide et ex Gestis municipalibus apud ipsum olim consectis investigaretur utrum Felix episcopus Caeciliani ordinator prodidisset Sacros codices. Eamdem ob causam vocati sunt Superius Centurio, quia nimirum militibus et centurione utebantur magistratus cum Scripturas a Christianis vi extorquerent, et Alsius Caecilianus, quod ejusdem perseCutionis tempore magistratum seu duumviratum municipii Apiungensisae Si Sset, quodque examinanda esset ipsius ad Felicem Epistola Calibius vero junior qui apud optatum Calidius Gratianus appellatur, quia curator erat ejus anni, Cilicet 314. quo agitabatur quaestio de Felice, accitus est, sorte tracta municipalia temporis superioris magistratum proserret.
Legendum haud dubie uno verbo , ex umViri, agitur nempe de Alsii Caeciliani Epistola ab ipso post
duumviratum scripta , ut patet ex Gestis purgationis FeliciS.
Censet Baronius hauc Epistolam ad Probianum scriptam esse ante Arelatense concilium anni 314 et Ingentium concilio huic exhibitum dicit. Contra Henricus Valesius affirma datam Epistolam consulatu Constantini et et LicinitIV, id est, an . 315 quo anno Ρetronium PTO-bialium proconsulem Africae fuisse constat, cum e codice Theod in tit de Appellat tum ex eo quod iusianus, qui ejus praedecessor hic dicitur, proconsulatum Africae Sustinuerit consulatu Volusiani et Anniani, id est, an . 314.
554쪽
544 3ΝOTATIO XEs. At luo melis pro Consul utim adierit Probi anus. et utrum lion ante initium an 3 5 minime ostendit Valesius. Porro sexta Constantini constitutio ad Probian data . Aprilis anni i4 ubi Godes ridus legendum conjicit . ut Pro-
Cresconium C. 48. Ctirn eamdem retexens historiam ait Restitutum fuisse amictu uti eo dehon CStratiam. Est igitur aut juncus aut certe storea ex junco . UXta Isid. Gloss. in quo tamen prave legitur biada Historia, pro . Si is Teci. Porro Donatus in s. sinet d. ait L, ain a Pleri, q&e dici eam es, qu- υΩ0 blidum G elliarat.
Huc Specta lities la quae producuntur in Carthaginensi colhatione . . t 94 injtidicio hahita 1 Ffectu tibi se citra doersa id est Donatistarum Ω- diri tantOY ore MDesiiluo quaeve in eadem collationell. 4 l. Lotantur Confecta Ravennae die . at Feb.
Arcadio et Probora Coss. id est, an Chr. 4O6. ΑΝΝΟTATi, tu , pag. a 63. Intelligit legem Honorii paganis prohibentem iii ι
4o . Juxta App. Cod. I h. pag. 35. ANNOTAT Io 28 pag. Q 66. Huic ipsi. ut videtur. Italicae scripta est Ioantiis
555쪽
ANNOTAΤlONLq. 545 hrus stolati Epistola Go qua i Romanant praepoteti l cui foeminam adhortatur . ut pro Sua saCultate , per Se seu per alios diligentiam ad lithea ad sedandam tempestatem in Orientali et olesia excitatam. A NOTATIO 09 pag. I 8 l. in laorro titilli finitur Rogati Starum Cnisma non exortum fuisse ante atinum fit sub Cujus anni sinem demortuo Constantio Julianus rerum potitus est. De illa aulem Donatistarum adulatoria petitione . qua Su
plicarunt sibi restitui basilicas jussu Constantini ipsis ablatas legendus Augustinus in libr. . , O ut tulit. Petiliani c. q. et p. et in Epist. O5; item lue Opta- ius in lib. u. ΑΝΝoia Tto lo pag. I9 . Abutebat ut incentius isto Hil. ii ii testimonio ex lib. de Synodis adversus Arianos ubi dicit, in auesqtie
Al sunt haec a Vulgata Sod habentur apud LXX.
556쪽
Nullum alibi reperire est vestigium concilii hujus quod quidem non ante annum 33o celebratum fuisse videtur si quidem tempore TVchoni , qui post annum 98o. floruisse intelligitur ex Gennadio . adhuc
Nwebant nullii, ut hic ait Augustinus, I et quo cert/S- Simia et Pertiso ima eSSe Slenderentur, quae ille Obtendebat. Certe Donatistarum schisma, quod anno 305. excitatum nonnisi anno 11. persecte Coaluit, erat jam roboratum et maxime confirmatum , Cum tantus episcoporum numerus in urbem Africae primariam Con Venit, uti recte observat menricus Valesius , qui subinde synodum istam ad Donati Carthaginensis tempora pertinere contendit non autem in I annum o 8. ut
Balduini et Baronii serebat opinio. Concepta ex OCips Augustini loco n0n probe intellecto; ubi Valesius
vellet sic legi : ec elium unis et sis auro um PD-COPA quo P dicit Per an HOS qua V ς ta isque ac perfectionem Per Macarium, etc. Lectio tamen Vulgata quanquam minus aperta, reperitur in Omni
Quia mag/Ster et Piscopus in Superiore Epistola salutatus sui Augustitius, idcirco reddit saluten hisce verbis. Ex quibus obiter conjectare nobis licet digni tatem epiSCopalem ante annum 409. non Collatam fuisse Paulinora Cui alioquin ornatior titulus debitus atque ipsi ab Augustino ascribendus fuerat. Porro Conjecturae save Rustinus qui in Epistolla uticii palori u libri
557쪽
ΑΝΝΟΤΑTIONES. 54 de benedictionibus atriarcharum , quem circiter id tempus scripsisSe Videtur , non episcopum , sed fratrem ipsum appellat. Deinceps ero episcopus ab Augustino dicitur in ' pistola 49. Scripta versus an . t 3 et in lib. i. do Civitate Dei cap. o. ubi de re agitur, quae anno
4 lo. Conligit. ΑΝΝos ATIO J34 pag. 29 2. Possidius Cala mensis episcopus acturuS a USam CCle si se suae, quae expilati0ne , iucendia , δ' de perpessa erata paganis Calamensibus , uti docent Epistolae l. et io 4. navigavit ad Imperatorem , ex eadem Epist. 104. sub
finem videlicet anni o 8. quo anno seditio illa contigisse videtur seu initi 409. quandoquidem his dubio procul perlator fuerit Epistolae hujus 5 ad Paulinum scriptae Carthagine, cum ibi hyemaret Augustinus juxta
ΑΝΝΟΥΑΥs, i 35 pag. 934 Restitutus nimirum et Florentius episcopi, ex decreto concilii Carthagine habiti 13 Octob. an. 408 legatio
nem ad Imperatorem SUSCeperunt Contra paganos et haereticos ut videre est in Con Cilio Africano, C. 73.
558쪽
548 ANNOTATIONE s. lite sinceritate verebatur Bonis acii sancti fratris et coepiscopi stii meminit Augustinus in Epist. 43 et 49. Intersuit Cartilaginiensi collat Bonifacius Cataquensis.
Tangit hic allatam Romano populo cladem prima obsidione Urbis per Alaricum quaequidem ad sine man. o pertinere Videtur. Quippe accepto a Romanis
Donatus proconsul altim Africae gerebat exeunte an. 408 uti colligitur ex lege ad eum data es 4 Novemb. quo munere functus non ultra medium au. lo.
quippe hoc anno sito die uo Junii data reperitur alia lex ad Asricae proconsulem Macrobium. ΑΝ NOTATI 39 pag. 249. Si i ii omnibus SS. et editis scribitur lioc loco ubi
sorte legendunt. Uomori juxta lib. I Contra Juliati . . c. 4 nec non Secundum 'Iei Calorem in lib. Subnotat. . c. . ubi Julianum interpellat his verbis : titi sanctimes heia tu recordationis Memoris episcopi filius ' Tu lium iriumrimis Duram, et tia nihil honestiui
559쪽
ulla praeterquani Iaroni et Bullarmini auctoritat i eius. ΑΝΝΟ , pag. u63. Somiso igiani Lussilienses locum hunc producebant in suillioris prίesidium. ujus rei admonitus Augustinus albali latio in Epistola uis sic demum Vindicavit et explicuit suam sententiana in lib. de Praedestinatione an Ct.,
diit, tunc voluisse hominibus apparere Christum , apud eos ,raedicari doctrinam Suam quando Sciebat, et hi sciebat esse, qui in eum fuerant redituri; OS se etiam sic dici, tunc et omisse homiri ibu a Paret cim istum, et a ud eos Proedicari doctritiam uiam Viacmulo Sciebat, et ubi Sciebat esse , qui electi uoraul ira ipso an te mutuli constitutionetri.
In lite verba S. Augustinus in libro de Praedest. S.,
560쪽
Alludere videtur Augustinus ad illud Apostoli Rona.
Verba isthaec sunt illius forsitan legis, Constantini, Constantii et Valentiniani, cujus mentio sit in cod. Theod. , t. XVI, iit. 6. Aes S Murtum GPtismia leretia , leg. 2.
Frustra haec quaeras in Vulgata sed apud LXX reperie ΡTOV. IX, V. 18, quae quidem verba hac in re aptismi post haereticos repetendi producta sunt olim Onmodo a Donatistis, veru metiam a Cypriano.
Iacrobium Donatistarum apud Hypponem episc0pum fuisse, Cum ex lac si pistolii, tum ex Carthaginensi collatione constat: ordinatum haud dubie in locum Proculeiani, qui post concilium Carthaginense die 5 Aug. 403 celebratum adhuc superstes erat, iit intelligitur ex Epist. 88, n. 8.