장음표시 사용
21쪽
AN TvM Christo propitio perdi EP .iuersis sollicitudines mentem Vestram veritas indagata perdocuit, ut nihil prorsus sit quod de catholicae legis definitione vos lateat. Vnde ex his quae pietas celsitudinis vestrae dignatur inqui rere, iam de plena instructionis arce descenis dens, non est nescientis interrogatio sed conferentis. In tantum ut sententia Euangelij, quam litteris attigistis, non aliquid ambiguitatis in fide habeat, sed reprehensiones Iudaicas in summa magis expositionis inquirat. Sic ergo ait lectio Euangelica , cuius in subdito Giementionem fecillis: Vo; aκtem diciti. si dixe-i L
22쪽
rithom d patri suo aut matri , orba , id est Ho-braica lingua munus illud specialiter, quod ob sequio deuotae oblationis offertur, tibi profuerit , hoc est patri aut matri, ct iam non usu ni facitis eum quicquam ficerepatri aut matri. Puro vos autem hoc sermone ordiri, quia reuera
ipsum speciali iis i epistola memorastis, quid vel unde dictum sit, Non mi istam facstis. Quod
omnino nihil est aliud quam non dimittitis. Acuius proprietate serimonis, in Ecclestis, psa tiisque, siue praetoriis, ni issa fieri pronuntiatur, cum populus ab oSseruatio fie dimittitur. Nam genus hoc nominis etiam in seculariis auctoribus, nisi memoriam vestram per occupationes lectio desueta subterfugit , inuenietis. Ergo non missum facitis, id est non dimittitis eum quicquam facere patri vel matri , a quo honorari senio parentali non verbis tantum,
sed rebus obsequiisque praeceptum est. Et similia, inquit, huiusmodi multa facitis, traditionem vestram institutis casestibus praeponendo. Sed haec ad solos Scribas de Pharisaeos dicta, qui sibi delegis supercilio blandientes, quasi debita doctrinae pretia reposcebant, nullum locum in sermone qui de fide tractatus est habuisse reperio Racha ver Hebraeum nomen est Latine sonat inanis aut vacuus quod ut nostis conuenientius exprimit uno vocabulo Graecus dicens κόνος. Hoc autem conuitium fratri, id est sub uno Deo patre ina Ecclesia matre in una fide posito dicere prohibemur: quia inanitatis opprobrio indigne appetitur qui non est vacuus a salute. Sed his col-
23쪽
Iationis magis quam lucidandae si dei exercitio reseruatis , illud potius reuoluemus, quod a sacerdotibus vestris scripssistis obiectum. Igitur
discutientibus vobis, utrum Spiritus sanctus, qui in secreto baptismate in diuisae nominatio
nis vendicat unitatem, creator an creatura cre
dendus siti, cum si creator est a diuinitate n queat separari, si creatura, Deo non possit, niri pro penuria respondendi, sub cuiusdam lubrico quaestionis interrogatum est a parte di uersa, utrum spiritus noster creatus an sempiternus debeat iudicari quasi exemplo scripturae canestis interposito, quo dictiim est , Insis Sap. I, sauit Deus spirituU in animam vitae. Primum xx ergo coniicite quid in expositione facturi sunt, qui de testimonio mentiuntur aut qualiter ad inuentiones suas fallacia tumoribus imis pleant, qui dicta diuina auctoritatis immutant. Nam quod dixerunt, Insufflauit Deus spiritum in animam vitae, artificiosa eorum fraude confictum est. Quem locum si recensen dum sibi pietas vestra decernat offerri, sic inueniet scriptum: Et fecit Deus hominem do limo Gen. terrae ct inspiram in faciem eius spiraculum ..ita factus est homo in animam viventem. Perpendite nunc quanta sit in sermone distantia. Illi dixerunt, Insufflauit in animam, cum,skriptum sit , Inspirauit in faciem Inspirare enim incorporeus potest 'insu Hare nisi
corporeus non potest. Deus autem non quasi
animae iam viventi spiritum legitur insufflasse quem addiderit sed materiae nondum viventi, sicut antiqui codiccs habent, spiramentum vi-
24쪽
tae , quo in animam umentem sublimare tui . infudit. Ergo si inspiratione hac anima hominis facta est, non est aliud anima humana
quam spiritus , restat spiritum principio non carere. Quod obiurgati a vobis senserunt sibi protinus opponendum, nisii per insuffationis
carnasse commentum spiritum ipsum animae potius quam corpori inditum mentirentur. Nam cum quaerant intentione letali, non quomodo quae sunt scripta cognoscant, sed qualiter kripta putentur esse qua praedicant, quid putamus imperitis facimi, qui instructionis
vestra reuerentiam non pauescunt Tractein
mus , si propitii sinistis, quanta ineptia proponatur, qud dii Dei spiritus creatura non est, ac si nec in homine creatura poterit dici spiratus , quem Deus insumasse perhibetur. Nihil omnino esse prarier duo, id est creatorem creaturamque , saepe definitum est. Dei porr spiritus factor, hominis vero , factura accipi debet. Vnde spiritus qui in nobis vivir, potentia Dei intelligitur non natura. Nam si vegetandis nobis substantia sancti Spiritus credatur immixta, placabilis sit Dei δί vester auditus, blasphemia talis, ut etiam conuincatur, vix sine peccato repeti potest. Quoniam si prae . uentus carnaliter peccat spiritus humanus, Spiritus sanctus peccare in eo dicendus est: vel certe Spiritui sancto remissionem dari poscimus, cum pro defunctorum spiritibus supplicamus Parumne rogo hactcnus fuit, ut alter Spiritus sanctus , alter Paracletus diceretur:
nisi addatur haec pro ultima perfugisnecessi in-
25쪽
te lati erositas, ut mancipati insuper contagio delictorum tot diuini spiritus quot homines computentur Et perite scilicet decreuit sacerdotalis auctoritas, uno modo cutactis gener liter spiritum diuinitatis infundi Perinde fortasse Iudaeo, hariae lico, gentilique, ut catholico Spiritus sanctus inlinuat , an forsitati patris vel fili iussione inuitus in criminosorum membra contruditur Sed quid facimus, qubdspiritus ubi vult spirat Qu si absque arbitrio suo corpora indigna sanctificata reuincit Pro Sap.r. 4 phetam dicentem 'ubd non habitabit in corpore subdito peccatis. Qu9 circa humanus1piritus creatione inchoatur , diuinus autem benignitate conceditur. Non enim absque vitae suae spiritu erant, quibus in Apostolorum et g. gestis imponitur manus ut accipiant Spiritum T.& 41anctum. Quod si ipsa ira quoquc Spiritum falla. 'ciaim, pro o ubd creatorum fidelium mentes introeat, volunt fieri creaturam, de supra- ipta videlicet conclusione, qui peremptor IC nihil dicentes, Si Dei, aiunt spiritus creatura non est, ac sic nec in homine creatura poterit
dici 'uid nunc de patris vel fili diuinitate
censebunt, quam &creatam comminisci non poterunt,ee lectione perterriti habitare sanctorum corpora non negabunt Apostolo 1 delibus protestantes, Templum enim Dei san' . Cor. s.ctum , quod essis os Sed cum incompara ι T.
biliter plura sint quae sub praesentia gloriae vestrae suggeri queant , ill ud in fine sermonis, cui noli solum tabuit is sed iniungitis libertate , Deum vosque diuina vestiaque promissimis
26쪽
fretus, obsecro, ne diutitis sacerdotes vestri d1- cantur, qui sancto Spiritui contra dicunt ne-deinceps coram vobis permittantur docereqvi renuunt disceres: ne ad perfectionem ve-1tram ali Quatenus differendam persistant bla- sphemare quod audiatis , qui nolunt sentire quod creditis me tolerando imperitorum ver-ssutias S ineptias callidorum, suspendam inr a profestione , cum iamdudum in confessione ire ne a mini. Vobis per epistolam suam sanctus L. Cor. g. Apostolus Paulus inclamatis uapax fideli eum .&i7. inside libiι ' quae societastiι cicam tenebris tiropter quod, inquit, exite de medio eorum, o separamini id est, ne communicaturos ultra peccatis alienis laeuae partis vicinitas maculet, quos dexterae veritas acquisiuit.
V lo nostro nutu diuinitatis indultum est, ut inter regias ordinationes gloriosissimi princi patus vestri, principaliter de tuenda catholice .partis veritate curetis. De cuius studi, pietate processit, qu bd dimissa nuper clementis praecepti auctoritate iussistis, ut contra Eutychiani dogmatis tediuiuum furorem, velut ab cxtincto resurgentis incendi semire pullulantem , de sacro scripturarum caelestium fonteaexemplorum flumina deri uentur. O res digni Lsima, quam tantus praesul Iuberet, si eligere-xta qui iussionem dignus exciperet si virtus
27쪽
Iacuncti thematis responderet auctori: si ad multiplicandam populorum salutem sic nostra satisfaceret lingua proloqui, ut abunde sussicit benignitas vestra praecipere chim deuincti vobis Imperatoris patriam personamque, non, ut regibus ceteris moris est, tantummodo adcommodum mundana pacis amatis sed dum
coram vobis praeuenita timeti Serrore, omnem
quae inter vos est a trucitiam in eo illi vultis prodeste ne peccet. Quem quidem praeconio attollitis, dc fidelem Deo deuotumque laudatis. De qua praecipue ad triumphalis veniam plenitudinis veniant quis digne meret tur. Ego tamen Deum pro viribus quaeso, ut is isse, de quo loquimur , Caesar Graemorum , si fidelis vobis etiam nobis honorabilis, persuadeatur a Principe nostroquud suadeat populo suo dccum se ad tenendam eritatem vobis reddiderit docilem, ad expugnanda propriae regionis contagia praedicationis vestrae factum se gaudeat adiutorem. Eutyches ergo, perniciei,
cuius mentio est funestus incentor, Constantinopolitanae Ecclen e quidem presbyter, sed copiose monachorum nultitudinis praepositus fuit cuius officispersonas piscupi Orientales Arctii mandritas appellant. Hic ergo ad
summum sacerdotium famae suffragio comparandum, intrumittendae cuiuscumque nouitatis studio appetenter ardescens, istud quod in sectatoribus eius laeorremus, susurris dicitur, magis innexi Te, quam litteris. Si quidem nihil extitit clarae eruditionis in viro, quod in aliqua recti similitudine sensum concepta animosia-
28쪽
tis adstrueret Insectis primitus monachorum animis hoc veneno , quos nefario docens sub colore gubernaculi naufragiis exponebat, numerosi, ut supra diximus, comitatus haeresiarches effectus multor tim Antistitum iudicante Concilio, nec nono presbyteris urbis Romae in id ipsurndirectis, discussius, detectus, atque damnatus est. Sed quia nullum schisma sic via quam cum auctore suo potuit abrogari, ut ex integro depelleret perniciem magister ij, mox malum, quod digna Pontificum fuerat prouisione succisum , contagio susceptorum iampridem semina seruans, velut ab infecta lolii stellare surrexit. Hinc nunc haereseos, contra quam do quimur, audite propositum. Filium Dei, cum patre ante sis cula permanentem quem idcirco ad salutem nostram descendisse de caeso ut corpus assumeretrides recta confite tur, negant in alitum femineam potuisse contrudi cum Dei filius, utiqud Deus, qui dixerat Hier. 11. per Prophetam, caelum terram ego impleo, α non potuerit venire quo erat, niti per ulceptionem carnis acquiesceret esse isod non erat. Quam conclusionem metuens Eutyches
ille quem loquimur, cum in Synodo superius designata studiose ab auditoribus urgere dur, Ut Mariam virginem .. ων, id est, quae Deum peperisset, pronuntiaret atque subscriberet, ad ingeni j nequitiam fraude conuersus,'siςο-
τι; qua Christum tantummodo vi deretur edidisse, confessus est. vi scilicet diuisa credatur persona quae seruat diuinitatis naturam , ab ea
auae sustinuit passionis iniuriam Refraenan-
29쪽
dam a praerupto ancipiti liniam fugiens, dexteram non praesumens, ac perinde latus utrumque formidans, sub temperamenti medio via tutior, in qua duplicem substantiam redemptoris discerni dicimus posse, n5 diuidit Neque nos
nitimur, ut inuiolabilis diuinitas dolores cor- poreos perpessa credatur, cum omnis cuncto
rum corporum dolor secnturam mortem nat
rati quodam praecedat officio Vnde sic utri ipsa caro nostra, resurrectionis dono impassibilis futura post mortem est sic Deus, qui sentire obitum non potest, suscepto corpori, cui unitus adhaeserat , sine patiendi acerbitate compatiens, nec defuit in salutis nostrae glorioso agone nec doluit. Contra huius distinctionis sensum haercsis aduersa se subrigens, veris cruciatibus nec Christum patitur inclinari cum in ipsi diti initate, in qua inueniri non potest afflictio corporalis , interdum tamen pietatis reperiatur a frictio, sicut legimus dici de Israe litis, Exclamauerunt ad Deum, qui doluitsuper Iud. Io miseriis eorum. Apostolus iubet , ut non contristem usi spiritum sanctum Dei: dc si qua Ephes. his sententia similis res acris voluminibus re- Q censita, bonitas potiri misericordia quam necessitas est natura . Interim in consequentibus duorum assertione dilata viait s mihi in Christo substantiae duplicis adstruetur. Vbi sunt enim tanta in Scripturis caelestia mysteria veritatis, quae nihil aliud moliuntur, nisi ut nobis incarnationem Verbi cum hominis diuinitate persuadeant Z In principio , inquit, erat Ioan.t
merbum P vertam erat apud Deum, ct Deus fl
30쪽
erat verbum. Ecce agnouimus quid erat quod non coeptum et . nunc studeamus videre quid coeptum atque secutum sit. Et verbum , inquit, caro factum est. Quod Deus in principio erat apud Deum, desinitio caretin termini: quod Verbum carne vestitur, cxret fine, sed constata capite. Adsit nunc sermoni nostro Emmanuel ille prisca prophetalis oraculi voce praedi-crtus, qui ut nobiscum Deus esset, sicut dixit Isa. y.s Esaias puer natus datus est nobis filius Dei. In cassum corporalitas a diuinitatis diuidit sacramento, si veraciter propheta Dei filium processisse confirmat in puero. Et vocabitur .inquit,puer ipse admirabilis, consiliario, Deus sortis, I tersituri culi, princeps pricis. Quan . tum pertinet ad vocabuli proprietatem IzsFicit Emmanuel puerum nuncupari. At verbeum dicat , vocabitur admirabilis , consilia-:rius, Deus, fortis, vel cetera quae sequuntur, qua rogo tot vocabul rum ratio repetu tur, nisi ut agnoscamus vendi cum Vatem in una eademque persona, quae diuinitati humanita lique eompeterent exprimentem , ex opera bus secuturis beneficia mediatoris potius enumerasse, quam nomina Cogam tamen hic haereticum respondere, quisivocandus possit intelligi Deus fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis. Si filius Dei ante iacula manens , Cur adhuc in futur sic vocabitur qui semper hoc MYtiti a Si filius hominis qui nascetur , seruat copulandae diuersitatis nyysterium temporum plenitudo. Quam cum utique consequenter Gari. . Apostolus replicaret , Iro inmarin ,