S. Aviti, archiepiscopi Viennensis Opera

51쪽

ut inflictum fuerat medicum vulnus, & hiul cum transpuncti lateris aditum felici indicio vitalis plaga seruabat. Tunc demum in semet ipsum reuersus,in sancto illuminatus corpore, Deus meus, inquit. Dominus meus. Quid rogo sacer Apostolus de casestibus i mellexit in carne quid curiosae manus attactu diuinum

sensit in vulneres nisi quia iampridem didice, rat, Christum sine Deu esse non posse in haec ipsa vulnera quae palpabat praeualuisse quidera homini, sed cessisse victori tamen nec

allicere morte nisi hominem nec vinci a Deo nisi resuscitante potuerunt. Hic itaque, inagno miraculorum stupore conclusi , cum audiunt Dominum nostrum recepti corporis siti, visibilem oculis, digitisque palpabilem , locum

quo Apostoli consuerant clausis foribus introisse , ad familiare commentum asserendi phantasmatis,&per fallaces inanium nebula rum fraude praestigias,illusos humane: caliginis

queruntur obtutus Sentiunt enim in facti

magnitudine quiddam diuinum, vigoremque illius subtilitatis, quo foribus obseratis penetrale te cretum sine aditu corpus intrauerit, ne cogantur facere mirificum, comminiscuntur

incertum. Quod videte ad quantam spectet diuinitatis iniuriam, si veritatis magister, qui nobis etiam verborum mendacia interdicit, ipse factis credatur potuisse mentiri. Proculdubio enim mendaci genus foret , si quod ipse non fuerit se credi a suis velit,i putaretur factum a Christo, quod non licet facete

52쪽

Christiano. Qiij ad cognosce dam mysterijdinpensationem visu instructus , quod sufficit

fano, tactu conuictus est, quod additur caeco. Sed caret remedio sponte petita debilitas. quicquid libet medicaminis oculis lippientibus imponatur, curari non potest qui caecatus ire delectat. Aur quis in tali obstinatione usus Oculoriam est, qui verum eme renuit quod annuit visum,quasi non mi ausit Deum penetrassi conclusa , quam homini patuisse caele- stia qui tamen suis post resurrectionem saepe Lue.1 . testatus est Palpate di videte , quia spiritus

' carnemo ossa non habet , sicut me videtis habere. Quid Eutychi tam clausum quid contraphantasmata tam apertum Z velut si dicat, molem ossium carniumque species ventura non

recipit. Noluit se , vel solum quemlibet vi rum, hoc est sine corpore spiritum dici sed ut talem recognoscatis in iudicio, qualem redime conspicitis e sepulcro. Vnde iam post passionis certamina triumphator nihil quidem habuit, quod mundanum indigentia rediuiui corporis postularet. Non illi quippe aut fames

cibum, aut potum sitis, aut requiem labor, aut somnum poposcit operatio. Quae omnia non solum in capite nostro, quod est Christus, exigua illa parui temporis morte decocta sunt; sed etiam in nobis lic usque ad obitum valebunt, qu bd resurrectione finientur destamen , ut dicere coeperam, cum membra illa dominica, nulli iam indigentiae obnoxia tenerentur,

ad suspicionem phantasmatis suorum cordibus aximendam, cum Apostolis visus est, cibum

53쪽

iussit apponi,quibus couesci commissa benedi ctione dignatus est. Quod faciebant illi adii Pro redeptione corporis, fecit bonus magister pro testimonio veritatis Nisi forsita dicat pharasmatis praedicator, caliginem illam, membro-.rum speciem seductricem, quae apponebantur assumere, nec escam illam pignoris sancti in dominicum corpus sine onere corruptionis intrare, sed inanem ventrem incerti esus gravare ponderibus Quem certe pastum fallens imago, aut futura est si subripuit,aut non est aeria, si comedit. Scio tamen, quod non alterquam Christus, inter suprema cibi illius monimenta testatues, Quia oportet impuri omnia qua scri

pta βnt in Lege. Prophetis, almis de me.

Et nos pauca exemplorum quaerimus, cum illa omnino Scripturam in sua dicat unitate compleri. Et post hac, inquit, cis benedicere suos, Ibid.st ferebatur i= caelum. Recede procul, Eutyches, cum praestigiis quas animo concepisti. Solus hac benedictione careat, qui se phantasmate aut benedici laetatur, aut redimi interim fere batur in caesum filius hominis, qui erat in caelo, dudum praescientia, nunc natura blec aliquo Angelicae manus auxilio , quanquam portari dicatur, indiguit sed ferebat matiis filium filius patris ibat quod Deus erat, quod homo ferebatur Patebat redeunti potia caelestis, MDeum suum cum accessu corporis reuertentem originalis patriae claritas inuitabat. Quo receto, , inquit, Angeli adstiterint, Apostolisic loquentes Viri Galilai, Iisus hi qui rece- βου

plui se in vobis. id est, quem in sede Pater, in '

54쪽

, ALCIMI AVITI .

quem vos recepistis in fide, sic veniet, quemaadmodum vidistis eum euntem in caelum. Habent ergo in hoc sermone quod sperent quibus phantasima videtur esse quod gestum est, si sic

veniet quomodo vidistis eum euntem in ca lum. Vbi videbunt catholici quem ambiunt, aduersari quem confixerunt ubi ad eadem clauorum vestigia quae cernuntur , vel illos igne Eutyches simulatos putare desinat, quibus post phantasmatis fumum sera poenitudine perpetuo torris ardebit. Ad cuius pristinum dogma denotandum , vel corrigendos aliquantasperi, sicut optandum est, sectatores, pauca haec dixisse susticiat: ut ex similitudine testimoniorum quae posuimus, etiam ipsi sibi necessarie numerosiora perquirant. Quod sit forte pristino sceleri dogmatis sui, aut infidelitatis perseuerantiam seruant, aut aliquid nouae molitionis accumulant: si quidem peculiaris errantibus mos est, in obstinatione peruersa semper dicere velle quo pereant dabit

Deus, ut iussu vestro, meoque famulatu prauitas quae adhuc augmento accenditur , no& semper sequali scripturarum caelestium magisterio propulsetur. AVI Tu VIENNENSI EPISCOPVs

Domno Gundo bad Regi.

SCisci τλτio vestra plena religionis atque pietatis est. Sed quia inquisitione

proposita, consultoris vel respondentis nomina praemisistis, suggerendum puto , fuisse in

55쪽

Africa quendam Faustum Episcopum secta

Manichaeum, opusculorum quorumpiam conditorem, execrabilium sane, ε in nonnullis etiam sermone turpissimorum. Hic autem, quantum ad frontem pertinet, quasi abstinentissimam vitam professiis, S non secretam crucem . sed publicam vanitatem, iactantia venisto si tumori&exaggerans, quantum potuit, auditoribus venenatam disputationem velut indeclinabilis virtutum seruator indixit. Et quia legistis, consulenti cuidam Paulino Burdegalensi, ab Episcopo supradicti nominis fuisse

responsum cuius temporibus Paulinus quidam, Deus viderit utrum is quem memoratis, tamen perinde Burdegalensis, non pauca stylo alnolico, irreprehensibili fide conscripsit praefati haeretici mentionem idcirco pratis misi , ne Manichaei ipsius Fausti opus infaustum, vel alterum, quem etiam gloria vestra

nouerat, ortu Britannum, habitaculo Regie sem, titulo nominis accusaret simulac qui aut consulere supra ambiguo quaestionum, aut dignus rescripto posteris reseruando potuerit in-. ueniri. Cuiuslibet tamen eorum in manus e stras dicta peruenerint sancte, sollicite, regie, Vos mouerunt Poenitentiam, quam proprie momentaneam nominastis id est in aegritudine quasi sub momento mortis acceptam, nihil aut nulli prodesse, aduersa veritati εἴ admodum cruda definitio est. Apud diuinam quippe misericordiam vel ipsa humilitas confitentis dici non debet fructu carere. Quia cum legimus, quod qualitate vitae anterioris abolla

56쪽

ALCIMI AVITI

quia plerumque contingit jeccare iustos

res piscere peccatores, in ea quis via iudicetur, qua obitus sui tempore fuerit deprehensus,incunctanter credenda est vel ipsa correctionis voluntas placere, si vera sit. Sed totum apud caelestem clementiam fidei qualitate pensatur. Mat.1 o. Vnde inter illos operarios, quos in Evangelio legitis esse conductos, pro deuotionis ardore, mercedem prioribus exaequatam etiam qui tardius venerant sortiuntur Sicut miniuitarum breuissima poenitudo omnem indulgentiae summam ita duo feruente mercata, gudjum pecca ricis vibis ceruicibus imminentem, quem iam icti, deitinato per manum Io Ionae nae Irae die statuta vibrauerat repagulo cori fictionis obtudit. Contradicatit inerri ut Asmodi, Cuos verius reddit sppetia superbia turgidos, quam conseientia illibata secti ros Hoc tamen loco quid

stape doleam, quia fandi licentiam dignamini

praestare, confiteor. Contristamur nonnunquam in hac nostrorum facilitate, qud rem tam pretiosam pro leui accipere graue distri. rnen est. Cum enim videntur poenitentiam precibus ac lacrymis poscere, impium dicimus denegare. Sin igitur contingat interdum, ut acceptan quicumque poenitentiam si sanitatem corporis recipit, aut negligat, aut factus 1 .pet. 1. sit, ut Apostolus ait, canis reuersus in vomitum , qui veniabilitis onerabatur fragilitate peccati, plectibilius opprimetur abusione remedij dc dicetur illud, quod Ananiae in Acti-Act. . . bus Apostolorum: Nonne manens tibi manse-

57쪽

ra , fide promittendo in tua potestate pende his, Melius est autem , t ait Prophet , non reeles

vovere, quam vovereo non reddere. Vnde con se traxit consuetudo sermonis, ut donec quisque nostium votum complecti, Voti reus dicatur.

Quocirca fateor,in necessitate positis non sine metu dari debere poenitentiam. quos si ab aecapitalibus culpis, in usu coniugalis copulae

dies suprema reperiat , utpote rem licitam praesumentes , nec damnatione dignos putamus, nec a sacrificio commemorationis excludimus. E contra, si professam compunctionem faeculo retrahente vacuaverint, quasi iam apostatas, id est ab standi firmitate deciduos, necesse est a communione suspendi cum meliussit manere intra quantulamcumque salutem humilitate mediocrium, quam ipsit salutem ex toto destrui violatione summorum: c tu istius inueniatur cum honestate in matrimonio vivere , quam castitate mentita illicitis licita maculare. Quod praeuidens Apostolus, divi i-um.1. duas, quae primam fidem irritam fecerint ma iorem damnationem denuntians subituras, per sonas legitimi atque irreprehensibilis tori pace deuinctas, vacare orationi ad tempus, ac rursus in idipsum regredi sinit ne Satanas , in I. Cor. . quit, per incontinentiam illorum, tentet in 'promissione perfidos, quos in carne non vicerat coniugatos. In secunda quoque quaestione,

quod negamus est, fidem solam homini pro . desse non posse, hoc minime probori neque ab illorum parte profiteor, qui, sicut ait Do minus , graue super humeros discipulorum

58쪽

ALCIMI AVIT 1

pondus imponunt, quod ipsi tamen uno digι-

to mouere detrectant. Propter quod, tam rigidam de fide sententiam, aut extraneus potuit praesumere,aut noster debuit temperare .Quod si dignanter admittitis , coniectura breuiter exemplisque patefaciam. Fidem e Te omnium bonorum spiritalium fundamentum, per hanc primitus informata Christianorum rudimenta testantur. Nam si baptizatus, aut etiam transelatus ab haeresi qualibet paruulus, vel forsitan aeuo longiore prouectus, celeri post lauacrum fine rapiatur, nec ipse operis iactitator abnuerit, hominem sola fide rutuatum. Extra quam

qu bd nihil qua libet bonae profuerint actiones, de saeculi philosophis aestimemus inuos

contemptores mundi, amatoresque sapientiae,

castitate proposita, facultate despecta, quicquid hodie catholici praedicamus, quia fides defuit, non profuit operatos Ade machina vanitatis, nutabundis exculta fastigiis, quia sine fundamento surrexit, per se sola constare non potuit. Quid si nunc diuersorum in Scripturis ciuestibus fidem retexam, quam semper desideri j compotem reddidit laudata creduli-

Rom. 4. tas Abraham qubd solum credidit Deo, repu- tatum est illi ad iustitiam Raab meretrix vi-t 'tam praeteritam prostitutione sordentem aibrae litarum populum pei fidem praestolata pur-Mait s. gauit. Sicilia Euangelij Cananitis, quanquam repulsa conuitio, dari tamen catulis suis filiorum panem perseuerantia petitionis elicuit. Mati. Alia fluxum carnalitatis obscena tactu fideli - ter medente restrinxit Suadetur tamen: bo,

59쪽

uorum operum iungenda deuotio, quam negligere non pertinet ad fidelem. Sed cum dicat Apostoli is, quicquid non est ex fide peccatum est, Rom.r videtis ipsam quoque quam rectam credimus se operationem, nisi idci suffragio fulciatur, in peccatum posse mutari. Expertus est hoc nimiarum Phariseus ille in Evangelio, qui gratias se referre, qu bd non esset laut ceteri homines, raptores, iniusti, adulteri, eleemosynas subinde facere, bis in Sabbato ieiunare, tumido ac resupino pectore iactitabat cum Publicanus, fronte cernuus, fide rectus, merita bon rum operum sola humilitate praeripiens, domum suam, de qua non iustus exierat iustificatus intraret. Quid plura commemorem adhuc unum patienter accipite Latro ille, cuius assuetum sceleribus corpus, iuxta crucem

Dominicae puritatis, seruili patibulo criminum vindicta suspenderat , sentiens in morientis Christi corpore maiestatem, pro praemissa crudelitate addictus supplicio pro subsecuta confessione additus paradiso, per iniustum deductus est aeuum, ut de iusta raperet morte martyrium. Ecce sunt virtutes ex fides ostendat quisque, si potest, sine fide virtutem Dominus in Evangelio exiguitatem fidei, grano si Matras napis comparatam, quaecumque voluerit valituram promittit. Sic fit ut, cum opera sine si 'μde possint estie, fides sine operibus esse non possit quia si corde credatur ad iustitiam, ore fiat confessio ad salutem Ap ad sensum Spiritus sancti, promissiones sequetem, princinum est boni operas integre credidisse si ta-

60쪽

in ALCIMI VITI

men , ut Apostolus ait, ipse spiritus testimonium reddat spiritui nostro: non, ut super ad- distis assertum, qui creatura nobis , sed qui creator infusus, auctorin testis est nostri spi- Titus , non natura. Ecce ad epistolam Fausti Episcopi, nec interest cuius, quae veritati arbitror conuenire suggessi Mihivi eis quorum salutem sities, fidei plenitudo donetur illis opera sua , si fide fuerint vivificata , suffi

cient.

Domno Gundobado Regi.

S grauam priscae pietatis expertus, rite aristificium sanctae dignationis interpretor ad consolandum me, dominos, conseruos meos sacerdotes vobis iubentibus puto venisse. Quod ecce sub diuino testimonio loquar, pro debiti famulatus reuerentia praecelsissimo Domno dependere non praesumpsi. Virtuti enim vestrae derogat , ii quis super casu qui contigit, consolationis aliquid scripto verbo que suggesserit. Neque porro cadet in regiam quidem, sed philosophicam, mentem moeroris abiectio Lacessivit, verum est, cunctorum lacrymas amor vester. Sed si ambient saeculo salus vestra conceditur . parum est qub perdidit unum pignus omnium pater Temporalis luctus est, ubi tam innocens quis obiit, cuius mortem nullus putauit Iudicet unusquisque

quod sentit, ni nil unquam vestris temporibus contingere potest quod non semper arbitrer