S. Aviti, archiepiscopi Viennensis Opera

발행: 1643년

분량: 426페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

OPERUM FRAGMENTA. et

Omissa pag. Q. ante Agobardum.

Gregorius Turonensis libro 11 Histo

riae Francorum. CVM autem cognouisset Gundobadus assem riones haereticorum nihil esse, a sancto Auito

Episcopo Viennensi Christum flium Dei ct Spi

ritum sanctum qicalem patri confessus clam vechrismaretur expetiit. Cui ait Sacerdos : Si vere credis hoc quod nos ipsi Dominus edocuit, exequere. Ait autem, Si quis me confessus fuerit coram hominibus , confitebor est ego eum co- tam patre meo qui est in caelis, Sic d ipsos fanctos ac dilectos suos beatos Apostolos cum de futurae persecutionis tentationibus doceret,inli inuauit dicens: Adtendite vobis ab hominibus. Tradet enim vos in cociliis, est in Onagogis suis: lagellabunt vos , est ante reges est praesides stabis propter me, in testimonium illis est gentibus. Γ ver cum is rex δε a nullo adprehendiormides , seditionem pauescis populi, ne reatorem omnium in publico fatearis. Reliniue hanc stultitiam & quod corde te dicis cre-lere ore profer in plebe. Sic enim & beatus postolus ait : Corde creditur ad iustitiam re tem confessio stad salutem Sic&Prophe- a ait Confitebor tibi Domine in ecclesia magna , populo graui audabo te. Et iterum Confite- r tibi in populis Domine psalmum dicam no- in tuo inter gentes Metuen autem popu- um, ob ex ignoras quia satius est ut popu-

232쪽

11 AVIT OPERUM FRAGMENTA.

Ius sequatur fidem tuam, quam tu infirmitati faueas populari. Tu enim es caput populi, non populus caput tuum. Si enim ad bellum pro . nciscaris, tu praecedis cateruas hostium, illi quo abieris, subsequuntur. Vnde melius est, ut te praecedente agnoseant veritatem, quam te pereunte permaneant in errore. Nam Deus non irridetur. Non enim diligit illum, qui propter terrenum regnum, eum non confitetur in iaculo Ista ille ratione confusius usque ad extatum ita seu in hac insania perdurauit , nec publice aqualitatem Trinitatis voluit consteri. FINI FR AGMENTORUM.

233쪽

ALCIMI EC DICII

EPISCOPI VIENNENSIS

POEMATUM

DE MOSAICAE HISTORIAE GESTIS

PRO LOGUS. DOMINO 4 ANCTO IN CHRISTO piissimo ac beatissimo Apollinari Episcopo Alcimus Ecdicius Auitus frater.

VPER quidem,paucis Hominaruna mearum in unum corpus redactis, hortatu amicorum discrimen editionis intraui. Sed adhuc te maiora suadente, in cothurnumpetulantioris audaciae edurata fronte procedo. Iniungis namque, Ut

si quicquam de quibustumque causis metti lege conscriptum est , sub professione piliculi vestro nomini dedicetur. Recolo equidem

234쪽

nonnulla me versu dixi me adeo ut si ordina. rentur, non minimo volumine stringi potuerii epigrammatum multitudo. Quod dum facere seruato causarum vel temporum ordine meditarer, omnia pene in illa notissimae perturbationis necessiitate dispersa sunt. Quae quoniam

singillatim aut requiri difficile , aut inueniri impossibile foret, abieci ea de animo meo, quorum mihi vel ordinatio fatuorum, vel dispersorum reparatio dura videretur. Aliquos sane

libellos apud quendam familiarem meum postea reperi qui licet nominibus propriis tituli iaque respondeant, Malias tamen causis inuenta materiae opportunitate perstringunt. Hi ergo, quia iubes, etsi obscuri sunt opere meo, tuo saltem nomine illustrabuntur. Quamquam

quilibet acer ille doctusque siit, si religiosi propositi stylum non minus fidei quam styli lego

seruauerit, vix aptus e Te poemati queat. Quippe cum licentia mentiendi, quae pictoribus ac poetis aeque conceditur, satis procul a causarum serietate pellenda sit. In saeculari namque versuum opere condendo, tanto quis peritior appellatur, quanto elegantius, iram, ut vere dicamus, ineptius falsa texuerit. Taceo

iam verba illa vel nomina, quae nobis nec in alienis quidem operibus iste quentare , ne dicam in nostris conscribere licet: quae ad compendia poetarum , aliud ex alio lignificantia plurimum valent. Quocirca saecularium iudicio, qui aut imperitiae, aut ignauiae dabunt, non uti nos licentia poetarum , plus arduum

quam fructuosum opus adgressi, diuinam lon-

235쪽

POEMATUM LIB. I. alue

ediscrevimus ab humana existimatione ce suram. Quoniam in asseredis quibusque rebus, vel etiam prout suppetit explicandis , si qua cumque ex parte peccandum est , salubrius dicente clerico non impletur pompa quam regii la, tutius artis pede, quam veritatis vestigi claudicatur. Non enim est excusata perpetra tione peccati libertas eloquij. Nam si pro Om ni verbo otioso, quod locuti fuerint homines tatione redhibere cogentur, agnosci in proin ptu est, illud periculosius laedere, quod tractarum atque meditatum, dc antepoὐtum vivendi legibus, loquendi lege praesumitur.

EPISCOPI VIENNENSIS

POEMATUM LIB. I. De initio mundi.

VI CC a D agit varios humana in gento labores Unde breuem carpunt mortalia tempora vitam, Vel quod polluti viniantur origine mores,

uos alienapremuntpriscorum facta parentum, Addatur quanquam n6Da de parte reatus, d tamen amisso dudum peccatur honore, Adscribam tibi, prime pater, qui semine mortis Toliis succiduae vitalia germina proli. Et ticet hoc totum Christus ersoluerit in se, i Contraxit quantum percussa in stirpe propago i Attamen auctoris vitio, qui debita leti

iiij

236쪽

Instituit, morbo ue suis ac onera misit,

Vivit peccati moribunda in carne cicatrix.

Iampater omnipotens librantis pondere verbi dique collectis discreverat arida lymphis Littoribus pontum constringens, fumina ripis Iam proprias pulchro monstrabat lumine formas,

Obscuro cedente die varioque colore Plurima distinctum pingebat gratia mundum. α Temporibus sortita vices tum lumina calo fere alterno Solis Lunaque meatu. iust in sidereus nocturno tempore candor Temperat horrentes astrorum luce tenebras. Actutum suaui producens omnia foetu,

Pulchra repentino vestita est gramine tellus. Accepere genus sine germine iussa creari Et semen soluisse fuit. Sic bere verbi

Frondescunt Dina teneris radicibus arbor Durauit vastos paruo sub tempore ramos.so Protinus in varias animalia multa Buro Surgunt, ct vacuum discurrunt bruta per orbem: Elatae in altum volucres, motuque citato Pendente secuerellas, in aere sudo Praepetibiti librant membrorum pondera pennis.

Post etiam clausi vasto ob gurgite pisces Rupirant i mphis flatu ue sub aequore ducunt,

Quaeque negant nobis , illis dant humida vitam. Nec minus in pelago viviscunt grandia cete Accipiuntque cauis habitacula digna latebris rq Et quae monstra solet rarm nunc proderepontus, Aptat ad informe.condens solertia formas. Suodque hominumfalso credit mens nesci ardu,

Per propriam Jeciem natura iudice pulchrum est Ergo ubi completis fulserunt omnia rebvi

237쪽

ΡOEMATVM LIB. I. II Ornatuque suo perfectis constitit orbis:

Tum pater omnipotens aeterno lumine latum Contulit ad terras sublimi ex aethere vultum

Illustrans quodcumque videt placet ipsa tuenti Artisci fastura suo, laudatque creator Dis' tum pulchro quem condidit ordine mundis.

Tum demum tali sapientia voce locuta est: En praeclara nitet mundano machina cultu. Et tamen impletum perfectis omnibui orbem diuid iuuat iteri ιs nullo cultore teneri 'Sed ne longa nouam contristent otia terram, Nunc homo formetur, summi quem agat imago Numinis, ct nostram, eelso donatus honore, Induat interius formosa in mente figuram. Hanc libet erectum vultu praeponere pronis , Aut regat aeterno subiecitum foedere mundum Bruta domet , legem cunctis ac nomina ponat,

ra notet , cilique vivio sidera norit, Discat est injectis discernere tempora signis Subiiciat pelagiu sevum , ingemioque tenaci Possideat quacumque videt cui bestia stendens Seruiat is posito discant mansueta furore Imperium iumenta pati, iusisque ligari

Festinent trepidi consueta in vincla iuuenci. 'dique magis natura hominis sublimior extet , Accipiat rectos in caelum tollere vultus: Factorem quam proprium, cui mente Meli pendat famulam longruo in tempore Uitam. Haec ait , ct fragilem dignatus tangere terram, Temperat humentem conssesso in puluere limum, Moliturque nouum diuo sapientia corpus. Non aliter, quam nunc opifex , cui artis in s est Flectere laxatas per cuncta sequacia ceras ,

238쪽

1is ALCIMI VITI

Et ubiu implere manu, seu corpora Ipso Fingere, vel segni speciem componere massa.

Sic pater omnipotens vicis,irum protin aruum Tractat, ct in lento meditatur viscera caeno.

Hinc arcem capitis sublimi in vertice signat, Septiforem vultum rationis sensio aptans Olfacti, auditu, visu , Usique potentem. Tacti erit solus , toto qui corpore iudex Sentiat s proprium spargat per membra vigore, Flexilis artatur recavo sic lingua palato Prus ut in camera pulsantis verbere plectri Percusso resonet modulatin in aere sermo. 9 Erein succiduum porrecto in corpore petit Spargit ramosas post brachia fortia palmas. Succedit stomacho medim , qui tegmine molli

Inter utrumque latio foueat italia , venter.

Diuiduam partem femur excipit, aptius ut se Alterniti moueat duplicato poplite gressus. parte ex alia , fingit quam conditor unm, occipiti submissa suo descendere ceruix

incipit, s vastos compagibus addere neruos. Spina rigens crebris inter commercia nodis yς 'Di f ηditi plicem costarum ex ordine cratem, Pars interna nouos ita formatur ad vos , Naturale parant tegmen italia cordi,

Ma que congestis pendens absconditur extis. Additur his tenui pascendiu ab aere pulmo Am concepta trahens lenti spiramina satus, Accipiat reddens , reddat quas sumpserit auras Inque icem crebro pellatur anhelitus haustu. Dextra tenet iecoris vegetandusanguine fontem uo clausum venae spargunt per viscera sumenico Lienis lauam sortitur rezula parac ,

239쪽

pOEMATUM LIB. I. I9Eua crines perhibet unguesque recrescere sectos.

io concisa dolent. hinc nunc augmenta resumunt Q vivunt se sisque carent in corporis usu. I squam perfectae iacuit nouitatis imago, Formatumque lutum speciem peruenit in omnem et Vertitur in carnem limus, durat que molles Visceribus mediis traxerunt ossa medusin. Inseritur senis sanguis , tuoque colore Inscit ora rubor toto tum corpore pallori Pellitur , niveos depingit purpura vultus. Inde ubi perfecti consuesc t vivere membris Totus homo est fumat calefacta viviscera folam

Expectant animam puro quam fonte creator Promat, ct erectos recturam mittat in artus rLenem perpetuo satum profundit ab ore, Inspis atque homini quem protinus ille receptum Attrahit is crebri discit spiraminis auras. Postquam nascentem soler prudentia sensum Imbust, e puro rationis lumine fulsit i Surgit, ct erectis firmat vestigia plantis. Tum varia mundi species, calique figuras

Mirantem, tali compellat voce creator: Hac qua mundanis cernis pulcherrima rebus Incrementa nouis ornatum tensa per orbem,

Solus habe , toti ue prior dominare fruendo. Tu mihi, cuncta tibi famuletur maximus ordo est, Te parere pio qui subdidit omnia patri. Non species vllae nec numina vana colantur, Non siquid caelo sublime nouismque coruscat, Non qua vel terris vivunt formata, vel undis,

Nec quod forte premens prohibet natura vider/.Vmus ista tuis non cultibus esse memento, Pracellens factis facitorem pronu Hora

240쪽

Interea sextus noctis primordia vesper Rettulit , alterno depellens tempore lucem e Dumquepetunt dulcem spirantia cuncta quietem Solvituro somno laxati corporis Adam. Cui pater omnipotens pressum per corda soporem Iecit, ct immenso tardavit pondere fensus iso Vis ut nullaqueat so tam soluere mentem. Non si forte fago securas verberet aures, me si commoto calum tunc intonet axe Sed nec regis manu rupissent membra quietem. Tum vero cunctis costarum ex tisibus nam Subdiιcitiau lateri, carnemque reponit. Erigitur pulchro genialis forma decore, Inque non rem subito procedit femina vultum. 2ιam Deus aeterna coniungens lege marito

Coniugi' fructu pensa dispendia membri.ico Uius indicium somni mors illa secuta est, Sponte sua subiit sumpto quam corpore Christus. ut cum pasurus ligno sublimis in alto

Penderet nexus, culpas dum penderet orbis,

In latus extensi defixit missile lidior.

Protinus exiliens manavit vulnere lymρhi, a iuum populis iam tum spondete lauacrum , Fluxit ma rurium signans si sanguinis unda. Inde quiescenti gemina dum noste iaceret, De lateris membro orgens Ecclesia nupsit. 37 Principio rector tanti sacrare figuram Disponens inoli nectit connubia verbormuit concordi studi , mundumque replete Crescat longa m felici semine germen,

Non annis numerus, vitae nec terminu esto.

Progeniem sine sine dedi, quam tempore toto picies, generi prismis qui paneris anflor.

SEARCH

MENU NAVIGATION