장음표시 사용
171쪽
De Imrilpro vandi modis, qui unt a ma
SE Q vi TVR quibus modis, aliena adtrahendo, Imperium prosorri possit. quos varios fuisse olim rEperio ina peri- ,
vendo scilicet ut hinc ordia ius ciuita' , , t.
tisaut singulis , aut uniuersis. vrimeriis, e Itat. lib./, si aut Romam commigrarent, ut in pa- ροῖ tria sua manerent e quorum primi & secundi, ciues Romani ; tertii, proprio municipum nomine signati sunt; Mur V η nicipes co diecti, quod ius adepti essent, cum pop. Romano iura capiendi. Cl. Caesar multas barbaras gentes ciuitate donauit Romana,dicens nihil magis fu
tila Lacedaemoniis & Athςniensibus sa- uos Pericles legem tulit, ut bis so-
itas daretur, qui utroque parcnte Atheniensi ciue, nati forent exitio, qua quod in cietatem ciuitatis numquan j. MAE, recepiti ni quos rmis vicis stent. Mox
sub Hispanis, Afris, ta Thracibus, &
aliarum nationum' Caesaribus, paullatim uitcgrς prouinci incinitatis iure donatae sunt. Et cum initio reliqui omnes, praeter Graecos, dicerentur Barbari, et
172쪽
166 Hippo LYTI A COLLIB. iam Romani ipsi domini post, & Larini & Itali ea sunt nota exempti, donatis prouinciis omnibus ciuitate. Inconsulte,
inquit Cicero) qui peregrinos urbibus uri
prohibent, eosque exterminant, ut Pennus
apud patres no os. Hanc propaganditationem etiam Veneti intellexerunt, qui in Urbis quadam vastitate, edictum proposuerunt, Vt quicumq; hominum Venetias cum coiuge & liberis peteret, habitandi caussa, perseuerarentque biennio in nouo incolatu, pro ciuibus haberentur. Iuri ciuitatis persimilia sunt iura amicitiae & societatis, qua se popii lus Romanus, exempli gratia, cum eX-teris obstringebat, pactione scilicet nudi isdererut quaecumque ciuitaF incidit Cicero nobiscum maxima societate, amicitia , oons one ,pacIyone , sedere coniuncita est ita maxime communione benesciorum is
praemiorum cotineri. Foederatorum por ro duo sunt genera: alterum eorum,qui
auxilia mutua paciscutur, si ab hostibus lacessiti fuerinti, alterum eorum, qui et iam mutuas opes & copias ad sociorum hostes inuadendos promittrint, idque
vel exceptis quibusia, vel sine ullius e
173쪽
PRINCEPS. Is ceptione. Omniv autem arctissima sociactas est, cum eosdem hostes, & eosdem cum sociis amicos habemus. Metellus Antiochi regis legatus trias derumge riis . nera apud Liuium ponit: Unum, cum
bello victis darentur leges ubi enim omnia ei qui armis plus posset, dedita essent, quae ex iis habere victos, quibus multari velit, ipsius ius arbitriumque esse: alterum, cum bello pares aequo foedere in paccm atque amicitiam venirent: stunc enim repeti reddique per conuentionem res;&, si quarum bello turbata possessio sit, eas aut ex formula
iuris antiqui, aut ex partis Vtriusque co-
modo componi) tertium, cum qui hostes numquam fuerint , ad amicitiam sociali foedere inter se iungendam coeunt. hi neque dicunt, neque accipiunt leges. id enim victoris victique eu. In clientelam quoque Principes urbesque accipere , propagandi Imperii modus. Clientela inter Principes nihil aliud est, mae libr. r. quam foederata consociatio, qua quidealter alterius maiestatem obseruare te- ' netur, ut ab iniuria potentiorum tutior
esse possit. Hac ratione Turcarum Imp.
174쪽
M 1 p p o L YT 1 A COLLI g. sues Imperii sui mirum in modum prω
tulit. Tartarorum enim , Prae Copitum, Georgianorum, aliorumque patroci nio accepto, iis non siccus ac suis, in Imbueri, perio dilatando usus est. Caveant aute ibi Principes, urbes, prouincia quae se alteri in clientelam dant , ne liberta- tem amittant. Ioannes Ungariae rex, Turc*rum accepto patrocinio, regia si in seruitutem tradidit. Eadem ratione
Constantiam , Traiectum ad Mosam, Cameracum, Viennam Austriari Metenses a ullos, Viridom0s libertatem a misisse legimus. Scoli, Anglorum qui dem ante aliquot annos patrocinium receperunt; sed & si obsides darentur, prouideriini,quos sexto quoque menserenouare liceret. nec arcem ullam An-
is concedere voluerunt. Beneficiis quoque Reges , Pxincipes, Resque publicas deuinei edo, Principatus fines aliquando propagantur. Liberalis populus Romanus , magnitudine munCriS, quod Att lo regi Asia reddidit. sed A talus etiam testamenti aequitate gratus, Asiam populo Rom. legauit. itaque neque huius munificentia, nec illius tam
175쪽
PRINCEPS. 169memor beneficii animus tot verbis laudari potest , quot amissae ciuitates vel Gmice datae, vel pie redditae sunt. Idem ob Antiochum finibus suis pulsum, te Eutrop. libr. gatis Romam missis, qui Patribus grati
as agerent, coronam aureama. 46. pon
do, in Capitolio ponenda curauit. TClo miro Dalmatarum rege, absqueliberis mortuo, uxor successit; quae fratrem Ladistatim, Ungariae regem, a quo con tra seditiosos protecta fuerat, heredem instituit. Ex eo tempore Dalmatia, &
Croatia,Vngaris parere coeperiit. Hel- Hv. Comin.
doben em ducem senem , adolescens filius in ordinem redegerat,iuraque po- ωμα libr. . pularibus dabat. carolus autem Bur- ' gundus, Princeps potentiss. adolescente pulso, Imperium seni restituit. ab eo ob id meritum heres instituitur, ex herede filio. Adriatici sinus Imperium ab Alexandro IV. P. R. Venetis, quod armis, Virtute, sumptibus maximis eam nauigationem aSaracenis atque praedonibus defendissent, securaraque roddi
dissent, amplissimis priuilegiis conces
176쪽
Vlti quoq; Principes reperiuntur, AVAqui affinitate chi potetioribus quς' sita, Imperium suum propagarunt. Sed ut de Tarquinio, Theodosio iuniore, Romano A rgyropolo, aliisque nihil dicam, familiam unicam, Austriacam scilicet, Lectori ob oculos pono, quae Gai liam Belgicam, Hispaniam, Lusitaniam, aliaque potentissima regna, dotis nomine accepit. Sed& nuper Vicecomia rem Turonensem, Duce Bullioniae in matrimonium ducta, Principatu illo auctum vidimus. Notum est illud M. Aurelii Imp. qui cum uxoris impudicae libidines nimis patienter ferrct, amicis repudium saepe consulcntibus, respondit, dotem prius reddi oportere. quippe Imperio Rom. quasi iure dotali uti frui videbatur, cu Faustinam Imp. Antonini filiam duxisset. Adoptione quo'que Imperium adipiscimur , augemus--. Sic Iulius Caesar Octauium, Tiberius Caligulam, Claudius Neronem,Galba Pisonem, Nerva Traianum Traia
177쪽
r R i N e E p I7ti 'nus Adrianum, Adrianus Antoninum Pium, Diocletianum , Galerius Maximinum, Iustinus Iustinianu adoptauit. Eadem ratione Ericus ex Pomeraniae in vix Duce,in Regem Daniae,sueciae&Nor, uegia Margaritae reginae iam senescenia c. Gi tis adoptione prouectus est. Et Andium DuxLudovicus,a Iohanna regina Nea- tis. aa. . politanum regnum adoptione accepit. H uc pertinet emptio vicinorum Prin-
i cipatuum, ut & oppignoratio. Philip
pus Valesius Delphinatum, quadragin- . ta millibus aureorum 1, Beroensem du- ' catum , sexaginta millibus oppignora- i tum habuit. Multi quoq; pignori Principatusacceperunt,&lege commissorial pignoris retinuerunt. Poloni, regni suis fines, peregrinorum Regum clectione protulerunt. Ita nempe, Iagellonica fa- Diali, milia extincta, Littuaniam, aliosque Ducatus obtinuerunt. Immo apud ipsos S. C. esse aiunt, quo ciuibus via ad Re- gnum praecluditur. De Mercatura hic quaeri video , an ea Principem deceat. Nam Cicero: Si tenuis es, inquit,mercatu- Cio m n
178쪽
peranda ; atque etiam aliata quaesu, vel' contentapolim, viseepe ex alto in portum, ex portu ipse se in agro ,po si onesque contulerit, videtur iure optimo posse laudari. Ideo complures Principes legimus Olci, frumenti , alorumque mercaturam exer-DHuc cuisse; ut Alphonsum Neapolitanorum regem. Lusitani ucro rcges, Lis bona regia urbe , mari ad remotas illas partes mi scrunt; & cum Calicutio, & aliorum locorum Regibus in Indico mari societate contracta, deinde paullatim ad interiora loca penetrantes,arcibu Sq; tem poris progressu in opportunis locis exstructis, & nonnullis cius regionis foedere sibi adiunctis aliis vero armis, Imperio su o parere coactis,aromatum,quq ' anteaAlexadrini mercatores habere solebant, negociationem in se transtulerunti, eaque mari In Lusitaniam vehentes ad eadem loca, ad quae Vcncti mit' tere solebant, nauibus ipsi suis mittunt Hac ratione opibus incredibilibus Regnu auXCrunt. Id c quamuis ita se ha beant, putarem tamen non solum Re
ges, sed ne Nobiles quidem, nisi certis
179쪽
pRINCEP s. aps ' Aasbus, decere. Mulra ait Seneca qua ysii summam utilitatem aliis adferant, precis gratiampcrdunt. Mercator urbibusprodes, medicin aegris, mango venalibus; sedomneso in , quia ad alienum commodum pro suo ve-l- munt, non obligant cos quibusprosunt. Non
s quando Augustie nauem ex mercatura a reductam intellexisset, nautis quicquid - sarcinarum in naui haberent, id statimetierri iussit, & nihil quod ad Augustam pertineret, attingere. quo facto, pulsis inde n utis, Graeco igni iniecto , nauem cum ipsis sarcinis Crzmauit, Imperatricem maledictis inscctatus. Nam cum me Deus inquit Imperatorem designarit, tu
me mercatorem facere contendis. Scito auum, mercaturampriuatis hominibus este co-l cessam, mea tolerandae uae modos habeant. . is quod si nos, praeter Imperii G, etiam me caturae emolumenta intercepcrimin, et δε-
num Abditi victum comparabunt 8 Apparet hinc, Principem , mercatores quidefouere; at ipsum mercaturam exercere
on debere : nisi in Regnum a priuatis
eis beneficium quod in quaesum mittitur: si Hoc dabo, hoc recipiam,anctio est. Notum est illud Theophili Imp. qui cum ali '
180쪽
i 4 Hippo LYTI A COLLI g. mercaturae aliquod genus excellens introduci non pollet sine Principis opera. alter casus, nisi in euidentissimam solamque subditorum utilitatem redundet. Hac ratione Veneti nauibus suis annonam sustinent. Aduertendum hic est, inter genera mercaturae nullum sordidius& damnosius esse, quam hono-Zsimus lib. rum magistratuumque mercatura. Pes. sime Theodosius Imp. qui magistratus, ut prouinciarum praefectitras, quibusvis accedentibus venales exponebat, nulla prorsus cxistimarionis, aut honestae vitae ratione habita; sed eum iudicans idoneum , qui auri vel argenti maiore summam adferret. Tunc argCntarios, nummularios , aliosque pro sessiones in foro edissimas obire solitos, magistratuum etiam precipuorum insignibus ornatos, MF-ιμ videre licebat. Optime contra Alexander Seuerus , qui nullos umquam gladii honores palliis est vendi. nam necesse eis, inquiebat , ut qui emit, vendat. Ego non patiar mercatores pote tum: quos spatiar,damnare non possum. Erubesco.n puniare iliam hominem, tu emit vendit. Hanc mercaturam in Galliam, maximo tanti Reli