장음표시 사용
461쪽
DE LITTERARUM OBLIGATIO NIBUS. OLim scriptura fiebat obligatio, quae
nominibus fieri dicebatur, quae nomi
tia hodie non sunt in usii. Plane si quis debere se scripserit, quod sibi numeratum
non est, de pecunia minime numerata, post multum temporis, exceptionem Opponere
non ΤΙΤ VLVS XXII. Ad rubr. Litterae non sunt causa huius obligationis, sed confessio mutui litteris facta, cui accedere debet silentium biennale, & interim omissa querela de N. N. P. Et huc pertinent verba h. t. dum queri non potest, scit. ob lapsu in hiennii, scriptura obligatur: ob poenam negligentiae, α'uia mutuum accepisse praesumitur. Nominibvio Nomen enim debitoris tabulis suis inscribebat creditor. Vnde adhuc hodie nomen pro debito, vel obligatione capitur. L. q. F. de V. S. t. υu.pr. C. de parit. conu. γMultum temporis) Quinquennium hoc olim
erat, hodie biennium, L q. C. de nonnum. pec, comtra apoch m tamen seu quietantiam 3O dies tantum patent. d. l. I . f. a. Ratio quare tam exi- suo tempore excludatur haec exceptio et illa est quia deuoluit onus probandi in actorem d. l. I 4. f. a. re .l. 3. C. eoae cum alias quilibet reus suam exceptionem probare debeat. L. I. V. de Exceptii. I9. F. deprobat. Cautelas ad excludendam hane exceptionem etiam intra biennium, recensuit Un.
462쪽
non potest: hoc enim saepissime constituistum est. Sic fit, ut & hodie, dum queri non potest, scriptura obligetur ; & ex ea nascatur condictio, cessante scilicet verborum obligatione. Multum autem tempus in hac exceptione antea quidem ex principalibus constitutionibus usque ad quinquennium procedebat: sed ne creditores diutius possint suis pecuniis forsitan defraudari, per
constitutionem nostram tempus coarctatum est, ut ultra biennii metas huiusmodi exceptio minime extendatur.
DE OBLIGATIONIBUS EX CONSENSU.
Con- Scriptura obligatur Inde eontraditu chirographarisu dieitur. Cuius parata executio valde antiqua est Tob. s. v. 3. sicut & hodie ubiuis post recognitionem axecutive proceditur. Cessante) Si enim stipulatio intercesserit, α probari pollit, frustra ex litteris ageretur. Constitutionem) d. l. 14. C. de N. N. P. Minime extendatur; Adeo ut nec iuramentum postea deferre liceat, d. l. I . f. 3. Habet enim adhor pro se fundatam intentionem. Sed quid si debitor ipse negativam probare velit φ Resp. nec in foro nostro audiendus foret ad remorandam eXecutionem, quia exceptio sine dubio illia quida est, & hinc ad reconuentionem remittenda.
463쪽
onsensu fiunt obligationes in emptionibus, venditionibus, locationibus, conductionibus, societatibus, mandatis. Ideo autem istis modis obligatio dicitur consensu contrahi: quia neque scriptura, neque praesentia omnimodo opus est: at nec dari qui quam necesse est, ut substantiam capiat obligatio, sed sussicit, eos, qui negotia gerunt, consentire. Unde inter absentes quoque talia negotia contrahuntur, veluti per episto iam, vel per nuntium. Item in his contractibus alter alteri obligatur in id, quod alte rum alteri ex bono & aequo praestare oportet, cum alioquin in verborum obligationibus alius stipuletur, alius promittat.
ΤITVLVS XXIII. Consens. fiunt Η. e. perficiuntur solo consensu citra interuentum rei. Non vero a reliquis contractibus excluditur consensus, sed solus nota
sufficit. . Per huntium 3 sed cur per hunc obligatio adquiritur, & non per procurato em, nisi hic actionem cedat 8 L. S. S. s. re L Ay. ssima . Resp.
Procurator gerit seu contrahit 3 nuntius non, sed tantum alterius contrahentis voluntatem exponiti Ex bono re aequo Omnis contractus consen
464쪽
De emtione pura, arctis, es scriptura. D Milo re venditio contrahitur, simul atque de pretio conuenerit, quamuis nondum pretium numeratum sit, ac ne arrha quidem data fuerit: nam quod arrhaenomine datur, argumentum est emtionis ct venditionis contractae. Sed hoc quidem de enationibus di venditionibus, quae sine scriptura consistunt, obtinere oportet. Nam nihil a nobis in huiusinodi emtionibus αvenditionibus innovatum est. In iis au-- tem
Ad pr. De pretio) Supponit Imp. de re ipsa Vendenda iam tum constare, nam de pretio plerumquς tantum disceptatur. m Conuenerit Conuentio vel pura est vel condi tionalis ; haec cum consensum suspendat, suspenditiquoque enitionem l. p. I. b. t.' Numeratam) Numeratio ad perfectionem con- practus non pertinet, sed ad eius executionem: alias emtori obstat exceptio implementi non secuti a sua parte. L. Iulianin I 3. I. inerri 8. g. δε
Arrhae nomine) Arrha etiam venditionis perfi- Mendae argumentum esse potest, si, durantibus tructatibus de pretio, detur in eum finem, ne interim ros alii vendatur, quorsum spectant verba finalia h. pr.
465쪽
cem, quae scriptura conficiuntur, non aliter Perfectam esse venditionem & emtionem constituimus, nisi & instrumenta emtionis fuerint conscripta, Vel manu propria con- trahentium, Vel ab alio quidem scripta, a Contrahentibus autem subscripta. Et si per tabellionem fiunt, nis re completiones acinceperint, dc fuerint partibus absoluta. Donec enim aliquid deest ex his; ct poenitentiae locus est, ct potest emtor vel venditor sine poena recedere ab eintione & venditione. Ita tamen impune eis recedere conincedimus, nisi iam arrharum nomine aliquid fuerit datum. Hoc enim subsequuto, siue in seriptis, siue sine scriptis, venditio ceIe-
Scriptura conficiuntur) Constare debet de hae voluntate inscriptis eontrahendi, alias enim a re gulis iuris communis, recessisse contrahentes non praesumuntur, vid.LContra o II. instrum. Nam instrumentum venditionis, tantum probationis gratia requisitum esse praesumitur l. 4.F. de Fign. l. s. C. de transact.
Completiones) Idem est, quod germanice dieiis
PArtisin asoluta Scit. per utriusque subserti
Ita tamem Verba quae hie sequuntur, pertinent ad casum proxime praecedentem,si emtio nondum penitus perfecta. Si perfecta, non Iocus est poenitentiae, etiam cum arrharum amissione L. f. C. de Res. υend. Cum nec duplum pretii restituere Volens, poenitere possit. l. 6. Q d. t.
466쪽
brata est, is, qui recusat adimplere contrarictum, si quidem est emtor, perdit quod dedit, si vero venditor, duplum restituere cominpellitur, licet super arrhis nihil expressum sit. Pretium autem constitui oportet. Nam nutila emtio sine pretio esse potest. De pretio in arbitrivm alienum collato. 1. Sed & certum esse pretium debet: alioqui, si inter aliquos ita conuenerit, ut quanti Titius rem aestimauerit , tanti sit emta; inter veteres satis abundeque hoc dubitabatur, constaretne venditio an non. Sed nostra decisio ita hoc constituit, ut quoties sic composita sit venditio, quanti ille aestimaverit, sub hac conditione staret contractus : ut si quidem ille, qui nominatus est, pretium definierit, tunc omnimodo se-
. Sine pretio Scil. rei' venditae proportionato, &se uno nummo emtio fieri non potest l. 46.F. ista Nam si quis ita venderet, donatio esset. Admittitur tamen inaequalitas pretii, modo absit dolus, αIaesio non sit ultra dimidium l. a. de Resci venae Ad I. I. Certum esse pretium Certitudo haee adesse debet vel ex eonventione, vel ex flatuto, seu consuetudine, prout res in foro venditur militem gememen Mareotitus L. Pretia 63. F. ad L.Faleiae stra derisio Habetur illa in ι υθ. C. 3. t. Ide aestimauerit li De tertio haee intelligenda, tam in arbitrium emtoris conferri nequit pretium L 3s. I. 1.=hor . I S. C. h. t. Tunc omnimodo θ Si tamen magna iniquitas a
467쪽
cundum eius aestimationem & pretium perinsoluatur, &res tradatur & venditio ad esse tam perducatur: emtore quidem exemto actione, venditore ex vendito agente. Sin autem ille, qui nominatus est, vel noluerit, vel non potuerit pretium definire, tunc pro nihilo esse venditionem, quasi nullo pretio saluto. Quod ius cum in venditionibus nobis placuerit: non est absurdum, & in locati nibus & in condu stionibus trahere. In quibus pretium consisti. ar Item pretium in numerata pecunia consistere debet. Nam in ceteris rebus an pretium esse posset, valde querebatur: ve luti an homo, aut fundus, aut toga, alterius rei pretium esse posset. Et Sabinus &Cassius etiam in alia re putabant pretium posse consistere: unde illud est, quod uulgo dic batur , permutatione rerum emtionem αvenditionem contrahi, eamque speciem
sit, non deneganda est reductio ad arbitrium ho-
Pro nihilo Deficit enim alterum substantiale venditionis, scit. pretium. In locationibus Quia locatio &emtio iisdem iuris regulis consistit pr. I. de Locat. Ad . a. Num ratapecunia) Opponitur haec p tuniae per auersionem oblatae, e. g. pro re vendita dabo tibi omnem pecuniam, quae in hoc sacco est ;fie enim . naicitur contractus innominatus, do vi
468쪽
emtionis & venditionis vetustissimam esse. argumentoque utebantur Graeco Poeta Homero, qui aliquam partem exercitus Λchiis uorum vinum sibi comparasse ait permuta ratis quibusdam rebus, his vobis: Nῆες εκ Aημνοιο παρμασαν, οἴνον Γλγου-
Αλοι δε ινοῖς, α λο αυlοῖσι βοεσσιν, Αλοι δ' ει α το Hoe est: Aduectae e Lemno tune vina fuere carinis: Inde capillati Abi vina parare Pelasgi: AEre micante alii, nitido pars adtera ferro Pars bubulis tergis, i splerique iuuencis,
Pars quoque mancipiis. Diuersis scholae Auctores contra sentiebant: aliudque esse existimabant permutationem rerum , aliud emtionem re vendi
Vetustissimam essi Vid. l. I. F. h. t. Hoc est Versio κατα πόλι 1ie se habet:
Naues autem e Lemno appulerant υina Nehentes, Illine vinum emebant, rapisibus tomati Achivi, .
Alii quidem aere, alii υero θlendido ferro ;Alii autem pestibus, alii vero ipsis bob- i ii etiam mancipiis: Permutatione Hoc interest in effectu, an pe mutatio sit, an venditio: Ibi ex consensu non nascitur oblitatio, sed locus est poenitentiae, do
469쪽
tionem: alioqui non posse rem expediri, permutatis rebus , quae videatur res venisse, α quae pretii nomine data esse. Nam v-tramque videri & venisse, re pretii nomine datam esse, rationem non pati. Sed Proculi sententia,dicentis,permutationem propriam esse speciem contractus, a venditione separuratam, merito praeualuit, cum & ipse aliis Homericis versibus adiuvabatur,& validioribus rationibus argumentabatur. Quod de anteriores diui Principes admisereant, Sin nostris digestis latius signifieatur. De periculo,Vcommodo rei venditae. Cuna autem emtio & venditio eon
tracta sit quod essici diximus, simul atque
de pretio conuenerit, cum sine scriptura resogitur) periculum rei venditae statiis ad
nec res interuenerit. Emtio autem solo consensu perfecta f. h. t. dehinc nullus poenitentiae locus.
Permutatis rebus Quid ergo, si partim res, par tim pretium detur ρ Α potiori facienda denomia Datio, l. 6. C. de parit. int. emi. es υendit. Si vistrumque aequale, videndum, quid ab initio actum Si enim depretio conuentum , non mutatur Venaditio, etiamsi postea pro pretio aliud eonsentienoti venditori detur. Validioribuου rationibuου Ergo non qu; e quisque dicat, sed quibus rationibus hoc afferat, animae
470쪽
emtorem pertinet, tametsi adhuc ea rese intori tradita non sit. Itaque si homo mortuus sit, vel aliqua parte corporis laesus fuerit; aut aedes totae, vel aliqua ex parte incendio consumtae fuerint ; aut fundus vi fluminis totus, vel aliqua ex parte ablatus sit, siue etiam inundatione aquae, aut arbor,bus turbine deiectis, longe minor aut deterior esse coeperit : emtoris damnum est, cui necesseeli, licet rem non fuerit nactus,
pretium soluere. Quicquid enim sine dolo
ec culpa venditoris accidit, in eo venditor
securus est. Sed & si post emtionem fundo
aliquid per alluvionem accesserit, ad eminioris commodum pertinet. Nam ct commodum eius esse debet, cuius periculum est.
mino, qualis venditor adhuc est ante traditionem h. I. in sin. Sed cum ille ex contraetii rei venditae dubitor famis sit, eius interitu liberatur, eum iam impossibile sit, speciem peremtam tradere. Consimiae fuerint) Scit. post venditionem; nam si antea, ignorante emtore & venditore res tota, Vel pro maiori parte peremta, nulla est venditio
est emtoris, cum quantitas non pereat & incendium aere alieno non liberet debitorem. L. incendium II. CflcCrt.per.
Accesserit J Dum periculum i emtorio est, omne quoque commodum & accessio rei venditae adipasum pertinet l. Z f. deperie. re comm. rei υωδε ει Esse debet Per regulam notissimam in L Io