장음표시 사용
21쪽
lis petri , suin quam Eeeleti aedigeata est a Christ6 ἰ ad v,liis puella uoctat e regi est 2
quanta erit laude efferendus D. Thomas, cuius Doctrina, ac dogmata, inter tot, tantaqueahostium Ecclesiae tela, ae eonamenta, inconcussa sunt 3 Deeruum Parisiensis Uniarersitatis is fisus rem marina D. Thama.
VNiveiss praesentes Literas inspecturis Stephanus permissione diuina Parisiensis Edita
scopus salutem in omnium Saluatore. btigistra rerum experientia certis iudiciis euia denter demonstrat, multa quibusdam temporibus ordinata consulte. nouis emer entibus causis, succedentibus temporibus in contrarium debere eonsultis immutari. Dudum siqui dem memoriae felicis quidam prRdecessores nostri Parienses Episeopi quosdam articulos,nSfoisitan eos math intelligentes caderent in errorem, tanquam erroneos per excommunica tionis sententiam damnauerunt, & interdixerunt expressε. morum tamen nonnulli doctri nam eximii Doctoris Beati rhomae de Aquino de ordine Fratrum Praedicatorum tangere ab aliquibus isseruntur. articulorum sententiarum promulgationem venerabiles viri Iheanus, & Capitulum Eccletiae Dominae nostrae,sicut reritatis Zelatores intimius considerantes, nec non d rinae, .c iamae beati Thoinae praedicti iniustam denistrationem, verit is occultationem, & sanctae Romanae Ecelesiae aliqualem dehonorationem, per vener biles
Magistrum Ambaldum Dςc num. Atrabat ensem Arelliditeonum Saetae eologiae Dolciorem. & Dominum Petrum de SaSello Parisiensem Catanteum eorum propter b c nuntios ad nos specialiter destinarus, nos requisierunt, nobisque sustea uerunt, quatenus V - , omnibus sacrae Theologiae Doctoribus, ae eum eisdem Ommunieato consilio, & delibera limne habita Oiligenti, α cum in P ιλm, qui de talibus. & in talibus possunt, viam δρο ir mus, per quam in praediol. . ticulis in quantum doctrinam Beati ae praedicti,&doactoris egregii, tangere p0sunt, di S nctae Romanae Eeelesiae, ae Sincti praedicti, & Doctori venerabilis honorem, &reuςr attendentes cum eis, quod Sacrosancta Romana Ecclesia Mater otantum fidelium.& missistra fidei. & veritatis, in Mamissima Petri Christi Vic ii confestione sundata, ad quam velut uniuersalem regulam CD tholicae vernalis pertinet pprQbatio doctrinarum, declaratio dubiorum . declaratio tenendorum, de contutatio , praefatum doctorem eximium. & renerabilem, cuius doctriana ibiget Ecclesia, ut Sine & Luna, nuper Sanctorum Consessorum eata eo adscribendum decreuit, diligenti uiscussione, & examinatione habita super vita sancta. de doctrina clara masius, ipsumque quo ad vitam puram. & doctrinam salubrem orbi terrae dignum. & commemidabilem praedicauit. Cupientes igitur, gloriosum Deum in SanctIs suis apud fidelium deuotionem in terris gloriosius exaltari. ac Sanctissimae intris nostrae praedictae desideranter M. sigia sancta unitam, dictumque Confessorem.& Doctorem gloriosum felieiter ia C clis r gnantem apud terrigenas deuotius, di celebrius honorari, praesertim eum fuerit uniuersalis Eccleuae lumen praesulgidum, gemma radians Clericorum, sons Doctorum,uniuersitatis no strat Pariliensis speculum clarissimum, & candelabrum insignα ae lucens, per quod Maes, qui vias vitae, & scholas doctrinae sanae ingrediuntur, Iumen vident, elaritate vitae, i maeclarae, di scientiae lucidae velut stella praefulgida, & matutina refulgens, per venerabiles, ac dilectos Contiliarios nostros fideles Magistrum Hugonem de Bisentino Cantorem Parisien sem, Magistrum Stephanum de Nouauilla, de D. Oddonem de Zenonis Canonicum Pario sentem Itiquisitione sacra super dictis ait culis apud Doctores Theologieae saces:atis in eo rum Congr. Gen. rcgenti una,& non regentium, setcularium, de regularium ad haec specialiter conuocata, comperto per Dei gratiam dictum Consessorem beatum, ac doctorem egregiamn:l sensisse, cocuisic, seu scripuste, quod scientiae sidet. vel moribus aduersetur, de Co isilio 'enerab. virorum, Decant,dc Capituli Parisiensis,ac venerab. P. D.Gulielmi Dei gratia vien nensis Archiep. S. Theol Prosessoris, dc aliorum xxiij. Magistrorum ia Tneologia unacuo Reu.P. supradicto in luteria cum earum sigillis per praefatos Commitati nobis mos,ne .no de xxxix. Bacbalareotu in Theologia super naec per litteras eorum propcijs subscriptioni,hus de sisinis munitas super consuleytium, de rogantium humiliter ot deuin de aliorum Do ciorum lolcmni, ac maturo consilio super hoc habito, supradictam articulorum convcmaa tionem, & excommunicationio sententiam, quantum tangum, vel tangere asinuntuI D 'doctrinam S. Thomae praedicii de Doctoris eximit,ex certa scientia tenore praetentium totali iter annullamus, in cuius confirmationis tellimonium sigillum nostrum praesentibus cst Ap sum . Dat. apud Bertilι actim Αn. Donu Iaa . die iOui1 ante sacros cineres.
22쪽
LIBER IN OPERIS ORDINE TERTIUS. De lalviione obiectionum in singulas approbationes doctrinae S. Thomae Quaestio Prima. DE Uyroba ε-e Stubari Parisiosi, oransirem c. 3
As verum H quod D. aut tuus B. Alberto de Brixia reuelauit e Thomas mihi par essi. eloria. 97.
23쪽
Desolutione obiectionum in discipulos D. Thomae: ,
Quaestio Lne imparato excesti m Ludibus S. Thoma, er
Att. U. An Dominicari agamur insidia in minores
24쪽
etiam existimo Seriptarum fortunatam aiebat Clemen ς Alexandrinus lib. r. Stromatum cui nullus omnin contradicat , sed illam existimandum est ratiouiessere Uenta . Nam, cui nemo iure contradicat. Nihil proinde roboris surripiendum esse certissimis doctrinae S. Thomae approbationibus, ex obiectionibus Petri de Alua,lectorquilibet iudicabit, si tum nostras subsequentes ex curiarerit responsuas exercitationes, tum auctoris eiusdem proscripti operis ad miniis extimam specie eonsiderare non recusarit, graphic de sua Idea exemplatam, sitisque coloribus xedditam apud Hieronymum lib. a. in Vigilantium cap. I. hisce verbis: huius Scriptorti, inquit, tanta barbaries est ιν tantu mitys spurcissimus serm=ca uis, irnee quid loquatur , potuerim mix in tuere , totus en m tumet, totus iacet, attollit se pestfngula di quasi debilitatus ealuber in ipso conatu frangitur,non est contentur notio,id si
fumans, more loqui, altius quaedam Mρreditur. Parturient montes, nascetur radicular
mus: quod ipse non sani esse hominis, non sanus iuret Orester. Praeterea involvit omnia, o Fibuluam inextricabilibus nouis hie titulus, scilicet nodi in Volubiles, libri nobis aduersi epigraphe est niuersa perturbar, mi ιllud Plautinariam litterarum ei posit aptari: λω quidem praeter Sybillam lget nemo, nam diuinandum est, Furiosus Apollimi Vates; legimus ct illud Virgilianum: dat sine mente bonum. Haec verba Hieronymi: & reipsa Vigilatius hic noster,sed potius Dormitantius ri ibidema Hieronymo intorto nomine appellabatur in Theologia Scholastica adeo in suis his nodis indit solubilibus gnauiter versatus est, ut ignoratis,aut saltem abiectis hucusque per alios adhibitis argumentis e scriptura, Patribus,sacritaque rationibus, nouam, ec solam ipse, eamque ridiculam comparationem, ibique ingerat , ac pro Vnico argumento reponat, & repetat, inter eonceptionem Vomis, ae assentis Tyrunculis quoque despiciendam, agnoscentibus sane, tam
25쪽
x Lib.IILDUAM e obiectimum in singulas approbarines doctrinae LTh. ,er triginta, vel plures annos addiscendo doctorem euadere, ab eo, quod est , vix natum in utero ne dicam dum fieri incipit sanistitatis apicem attigisse . . Adebrursus fidus iste Sacrae Seripturae & Sanctorum scholiastes est , ut in lubri limine utroque pede labatur, adscribens Psalmo s7. haec singula verba. ,
Cmnes errauerunt ab itero, loquuti fum falsa, cum tamen uniuersalis ea particula , Omnes in disto psalmo sine dubio non reperiatur, & pagina aσ. volens haec iverba referre, Deus in Sanctis suis gloriosus ostenditur, sic impie pe ruertit, ac re- .fert, Dius in Sanctissuis oriosus ossenditur, de paginas 3 haec verba attribuit in Antonino de S. Thoma in vita eiusdem, quod nec habuerit primum motum in istamen Antonini haec verba sunt: s seprimum motum praeuenuntem istisnen eiusdem rationis superueniente iudicio repressit. Dialecticus postea,&Gramis maticus,tam absolutus omnibus numeris est, ut in una dumtaxat periodo ob uia similiter initio libri, ues simul sylogisticae formae terminos caduersus Dialecticae Canones nuncupet maiorem, minorem,&Consequentiam, Sc verbum doceo contra grammaticae Ieges cum casu dandi, non accusandi, connectat dicens: Philosophia pro se ordocere uis lictoribus iubilatis ste. Lector iste iubiatus sit, quid it argumentum, re quod daebeat constare solis tribus terminis ,scilicet maiori , minora, o consequeritia. Historiae porro Ecclesiasticae, Et Cosmographiae ita peritus existit, ut in altero non miniis proscripto libro, qui inscribebatur ab ipso, Sol veritatis, neget tum alicubi unquam extitisse aliquem Arctiepistorum Antibarensem, vel Antibarensem Archiepiscopatum, tum alicubi extare locum nuncupatum Montem Luporum, cum tamen Archiepiscopalem urbem italicis Avitiis uari in Dalmatia reipsa existere nunc occupatam a Turcis res compertissima sit,& posterius hoc oppidum, quod dicitur Mons Luporum, tum in Hetruria, tum in Piceno ni forsan alibi I vulgo notissimum adsit. Adeo robustus argutator est, ut contra Araucum nostrum antea Salmanticae professorem,mox Ecclesiae Pissulem,aientem, Desso natiuitatis Dei para in Ecclesta dubitatum non se, producat ipse Scholasticos in 3. distin. 3. inscribentes articulos, Virum Beata Viuo sanctis catafuerit in et tero ante natiuo ratem cum tamen eodem modo dc inscripserint ijdem scholastici articulos , an Dear sit, an detur Trinitas in diuinis, neque tame exinde sequatur in Ecclesia dubitatum esse de existentia, vel Dei, vel Trinitatis. Emunctae deinde adeo naris est in Crysi librorum, ut velut Etripode decernendo pronunciet, perperam tum Turrecrematam,Bandellum, e Grylaldum inter Canonistas nuncupasse D. Raymundum, cum ille fuerit divus,tum eundem Bandellum in auctorum Syngraphe scripsisse T. climentetis, I. cum clemens Beatorum albo adscriptus non reperiatur;& tamen,ne dura
apposita littera D. ad Raymundi personam indisserens sit ad diuam, ac dominum, verum etiam nil sine dubio prohibeat, Divum virum in iure Canonieosuisse peritum, et quoad Clementem VI. iam soleant omnes Pontifices vltro Σωυμι πιι titulo decorari, Tam liberalis, vel prodigus in S. Thomam Enco Diastes est cuius doctrina se imbutum in saeculo Pagina 43. gloriaba iura veas terat doctrinam D. Thomae ducentum et viginti errorum damnatam esse in Anglia, de Gallia ab Episcopo Parisiensi, &Oxoniensi, ad annum Iaaσ quo priores illae censurae emisiae fuerunt9 cum tamen eo anno vix suae aetatis annum
secundum D. Thomas attigisset, ubi de posteriori deinde Parisiensi censura . pec vere tangente 'elia' assertione Thomae do nam, mox suo loco
26쪽
I. De Approbatione niuersitatis Pirisiunsis Art. I. 3 dicturi sumus. Tandem aded elegans in inscribendis suis Libris videri vo .
Ivit, ut , cum libri Epigraphea Cassodoro in praelatione dicantur, causarum praeco, di totius Orationis breuissim mox, ipse alteri a se edito libro Romaeque tranfixo cum alijs eiusdem ) obscuram hanc inscriptionem apponere non dubitarit, certum quide ut sibi scilicet possent reponi verba Hieronymi eodem libro in Uigilantium i Gid sit illud, nescio quid, sitire desidera, expone manifestiat, ut tota libertate blasphemer. Hic igitur idem ipse est, cuius obiectiones in singulas approbationes doctrinae S. Thomae, in nodis, ut vocat, indissolubilibus, implicatas , nunc ipsi per sequentes quaestiones in hoc 3. libro distinctas aggredimur dissoluendas, praetermissuri deinde vel nomen instituti eiusdem, quod
ignorare volumus vel debemus, dc si scriptoris nomen non sileamus, de quo proinde alicui sorsan redarguenti nos ipsos respondere valebimus illis D.Ber nardi verbis epis 68. Vos adcimuincendum nos desimulata ignorantia inuicti simu nor umentum inducitis, nonposse idelicet ignotos esse nobis , quorum nomen in nostris posuimus litteris : quasi mox , t rerum ocabula scimas , etiam res ipsas nouerimum,
quod quam falsum sit, ibidem prosequitur D. B. ab exemplis quam pluribus
De approbatione Stephani Parisiensis, s Parisiensis Ascad mia. QVia vero approbationum Doctrinae S. Thomae, aliae antiquiores suerunt
ante Sacrosanctam Tridentinam Synodum quae suo ordine praestabi-- liendae sunt quaedam eadem Synodo Tridentina posteriores, acre centiores, de illae primae, aliae tunc editis diplomatibus, vel litteris eoru anta, qui doctrinam S. Thomae approbarunt , innixae, aliae in visionibus siue reuelationibus Caelitum, aut caeterorum ciusmodi ore tenus pronunciatis repositae sun G Ideo prius de approbationibus antiquioribus illisque per diplomata vel autheticas litteras habitis disseremus, a.de approbationibus antiquis utique sed per reuelationes Cilitum solum aut ore tenus pronunciata firmatis lubdemus. 3. demum de posterioribus Pontificum diplomatibus post Tridentinam Synodum emanatis recto ordine prosequemur, atque absolvemus hunc libru; Ommisia altera, licet omnium ordine prima ac dignitate suprema, approbatione, scilicet Bulla canonismi D. Thomae Aquinatis edita per Ioannem XXII. anno 132 3, post quam immediate approbatio Parisiensis subsequuta fuit,tum quia praefata Bulla iam legitur per extensum in Bullario Romano inter constitiationes eiusdem Pontificis, tum quia a nemine Catholicorum, immo nec forsan ab aliquo Haereticorum quem viderim in litem legitur reuocata, & tamen , si aliae quaecumque deessent, haec una comme ndans altissime editos a S. Thoma codices innumerabiles, tum iii primitivis scientys c scilicet Theologicis di insicram paginam, tum in diuersiisphilosophia partibus tamquam opera Dei ut Pontifex loquebatur non absquespeciale Dia infusione persetor, ad irationem merito exhibιntes, qui illud psalmi Rigans montes desuperioribus; vis, istuctu o'ram
tuarumsatiabitur terra in in eo merssime impuretur, quod thema idem Sanctus, dis
estii sacra pagina incepturo , assumpsit; haec, inquam, ex hac Bulla amplissima
ut approbatio atque certissima si ine tacta si caeterae deessent omnes,
27쪽
. LisIumsistiamininissum in fetutas approba et doctrina Th. ine quidem eonsule satis esset, ubi & alia similiter, intacta a quocumque o
ponente, Bulla Clementis VI. data eodem laeulo ad annum 33 inter alia de . S. Thomasic habens: ex cuius scilieet S. Thomae de A qii ino)Doctoris inet, sapientia r iact=ina se iii ct traditis , mniuersui3 Hessia multiplicim spirismilis i Artatis fructum recingens, ipsius fructus odore reficitur δεπιν-err his dia us . dumtaxat, ut di x i, Bullis omissis, quae desensione non egent, ceteras omnes hic velli eatas ab isto approbationes, praefixo ordine vendicabimus, εο primo ide prima, post Bullam Ioannis XXII. approbatione Parisiensi in hac quaestione dicemus, deinde de altera Innocentij, tertio de Bulla urbani V. ad lon- nos, denique de approbationibus, innixis reuelationibus Caelitum, de huiusmodi caeteris eodem ordine disseremus. f
An S. Thanae assertimessuerint mere aliquando dat aω Parisit, . t O res quidam opponunt.
V Idetur sie affirmandum esse non paucis, ac inter caeteros id ex professis tractanti ipsi Petro de Alua nodo 2. S. I. expendenti per integra epita stolas Stephani Episcopi Parisiensis,non quidem huius nominis primi,uti supponunt aliqui, hanc damnationem reserentes ad annum Ia17, cum vix San Τhomas tunc vivere potuerit, sed huius nominis1Mundi,reserendo damnatio' inem ad annum I 277, post tres annos a morte Sancti Doctoris, ut ipse probat,& habet Gerson tomo r. in Epistola ad Fratrem Minorem die. Probat autem primo, quia adhuc reipsa in fine librorum Magistri sent. ubi reseruntur per extensum errores damnati Parisis a praedicto Stephano Parisiensi Episcopo, i sub iuulo de 1 ιο, iste etiam refertur esse damnatus, qua cillicet Deus non potes multiplicare inAuidaasub evnaspeetesima munia; sed ista est manisestissima asintio S.Thomae in tractatu de Angeli s,quos ponit in multiplicabiles solo numero sub eadem specie, uti opponebat &Scotus quodlibeto a. q. a. Ergo iam inne manifeste Parisijs a praedicto stephano Parisiensi aliqua assertio S. Thoet mae proscripta suit. lSecundo, quia euidentius adhuc ibidem sub hoc altero titulo sabsequenti
Errares de Angιis,mel inuinentis,subiungitur hic error alter damnatus,tamquaS. Thomae conceptis his verbis, nimirum, quod intelligentia ν-ha me materiamurn potes plures res eiusdemi cieifacere, est Dia munia non est marietιν, - - ,
ιra fratrem Thomam rhaec ibi. Sed hoc est expresse damnare S. Thomae doctrinam. Ergo iam aliqua S. Thomae doctrina Parisjs damnata fuit. Tertio, quia indε sequuta hac damnatione usque ad annum la77, iteruina adhue ad annum I 387. orta controuersia imer Accademiam Parisiensem, de Ioannem de Motelano Ordinis Praedicatorum, eadem Aceademia Pati sensis in litteris ad Pontificem Auenioni sedentem in fine eiusdem Magistri sent.impressis, iterato non solum S. ad secundum, repetebat, sed memorabat supradiactam S. Thomae propositionem, velut Parisijs damnata m eum duabus alijs re
Putatis erroneis,scilicet Deum nanposse pro cere aliam ranam rater ista ut at
28쪽
I. M approbatione Vmaestatis Patrisiensis. Art. I. ssub inserentem errores damnatos in Anglia de negata identitate Corporis Christ i viventis, & mortui &c. verum etiam ulterius in q. & s. Conclusione ex proposito eadem Parisiesis Accademia reserebat ut erroneum in fide id, quod
asserit S. Thomas in a. contra gentes cap. aliqua intia ereata, habentia
me litium absolutam essendi. Sed hoc est iterum dogarata San. Thomae verEsuisse damnata pari si)ι ergo verE res ita se habet, neque id potest amplius subdubio vocari. Quarto, id probat Alua ex Testibus, ut ipse loquitur, omni exceptione maioria IMs,siquidem praeter AEgidium S.Thomae auditorem in suo de sensorio doctringeiusdem hinc conquerentem tunc temporis quosdam Thomae doctrinam, immo uritatem, mim docuit, deprauare conatos esse, etiam Godefridus , qui mox inde vixit anno I 3oo, in suo quodlibeto I a. q. s. fatetur articulos illos proscriptos Parisi)s, fuisse in detrimentum doctrina Reuerendissimi, Excellentissimi Do- ris Fratris Thomae se. Egester pariter antiquissimus Scriptor Anonymus, cuius opus, inquit Alua, adhuc manu scriptum legitur, antiquis characteribus exaratum, in Bibliotheca Ecclesiae Cathedralis Pampelonensis Canonicorum Regularium, inter caetera solio I 38. ubi inquirebat, utrum licite possit doctri Pa rura doctrina Patris Thomae, quantum ad omnes conclusiones eiusdem, proponit sibi pro parte negativa hoc argumentum, eo quia, inquit, multa conclusionεrems uent subpoa excommunicationis, in edit erronea condemnatae, midelicet, quod multi
Meti non possint esse in inasperie, de multis alidis se Sed ex his testibus apetis te conuincitur tunc fuisse Parisijs aliqua dogmata S. omae proscripta . Eris esrontis erit, & nimis audacis id denegare. Quinto, quia nisi id verum esset, ad minus veteres seriptores Thom istae id admittere recusassent. Sed immo isti id admittere non recusarunt, ut inter caeteros affert Atua primo Ioco quemdam Patrem Vincentium Dodi Dominicanum in Gallia scribentem, sub Sixto IV. Pontifice in Apologia contra Samuelem de Cassinis Oidinis Minorum, deinde Didacum Alua reddisp. s. de auxilijs circa approbationem doctrinae S. Thomae, de demum Seraphinum rectam in prologo de altitudine doctrinae S.Thoinae,qui singuli admittunt ad quorumdam saltem aemulorum instantiam mortuo Sancto Doctore suilla Parisijs aliquos eiusdem articulos condemnatos. Ergo iam dubio procul ita euenisse non amplius ex nostris etiam Domini canis Scriptoribus ambigea. dum est. Sexto, quia reuocatio facti supponit sactum. Sed plerique modo Thomistae supponunt, Se iactant , postmodum alterum Stephanum Episcopum Parisiensem sub anno Iaa 3 huius nominis tertium, post Canonismum eiusdem Thomae, per alias Epistolas etiam nomine uniuersitatis Parisientis evulgatas, xeuocaste condemnationem factam quorundaua articulorum S. Thomae, sic incipientibus litteris, gistra experientia σα ut passim modo iunguntur hae Ii aera eum impressione operum S. Thomae. Ergo iam factum ut certum prae- SN eadum est, scilicet antea ab altero Stephano Parisiensi Episcopo se-e do huius noctinis emanasse praedictam condemnationem quarundam San. rimm Hrettonu m, ut dicebatur dcco ornositum tamen est, quod aliud est Parisi' ab aliquibus paucis cere- λεια turbia tis uio tentat di damnationem etiam aliquorum articu
29쪽
lorum San. Thomae, seu etiam in damnatione articu Iorum aliorum auctorum 1 uisse postea ex industria ab eisdem sparsum rumorem in vulgus, tactum suis e 1imul aliquem articulum S.Thomae: aliud vero loneth diuersum est, re vera aliis squem articulum S. Thomae ibidem euasisse damnatum, vel tactum. Et pertranis s acto nunc primo, sine dubio secundum falsum esse testatur, tum Dominus Ia- σcobus de Viter bio Ordinis Eremitarum Archiepiscopiis postea Neapolita- 'nus capud Bolandum die 7. Martis γ in processu Canonizationis eiusdem San. θ
homa cap.s. sic dicens: Plura scripta magnistrum doctarum, post moriem eorum, mis pωιmuntur impugnara, lacerata: fedscripta ipses fratris Thoma, licetpost eius moria ι' rem a multis, ct magnis impugnata uerint, s repre&nsionis morsitar attentata ; ω- tmen nunquam decrevit eius auctoritas ,sed semper inualuit, ct fuit alis a teri Ξrarum, cum cultu, ct reuerentia: tum B. Albertus Magnus relatus in eodem ea- , pites. processus Canoniaeationis his verbis: in uis rumor, quodscripta fratris Thomae impugnarentur ; einde dictus frater Albertus dixit, se illue melle accedere pro udefensione iturumscriptorum ste, s luit Parisios,rfacta
Parisensis, incendit cathedram iste, ipsius fratris Thomae laudes gloriosas, ist excelsas odicens, quod gst paratur erat in examine peritorum defendὸν scripta dι cti fratris N
nae, tanquam meritate ustentia, ctsanctitate, et post multa dicta , et coilecta in honorim Dei, et approbationem eorundem Scriptorum; idem Frater Albertus reset coloniam
se. Si autem sub Anathematis poena Parisiense decretum, iam editum, vere damnauisset aliquos articulos S. Thomae, quis putet statim eodem tempor In de sentionem eorundem omnium S. Thomae Scriptorum passuram integram 'Vniuet statem, se coram, similia ab Alberto Magno constantissime ex opposi- to pronunciarii' non igitur putandum eli verE in praedicto decreto aliquos S Thomae articulos damnatos este, & ii aduersus rumor ab aemulis spargeretur Respondeo tam firmam eise in hac re negatiuam sententiam, ut quicunque 'dignetur breuiter haec nostra subsequentia fundamenta percurrere, non illi- 'benter eidem assiensum praebiturus sit. Quis enim nescit Ioannem de Neapoli 'non longh ab eo tempore floiuisse, utpote laureatum Parisijs anno I 3ιν, ω passim in suis operibus Doctorem Angelicum reserentem, velut sui praecep- 'tolem, iub nomine fratris Thomaeyc. Vt annotatur id ipsum in vita eiusdem Ioan nis de Neapoli, cum eius opere vulgata Neapoli δ at hic ipse Ioannes de 'Neapoli, ne dum in impresso volumine, Verum etiam in manu scriptis quodli- hetis, articulum integrum inserebat s ut inter cateros obseruauit noster Ma- sister Grauina de sacro deposito cap. aq. s. I. in quo, dum ab alijs illius tem- potis calumna js vindicat S. Thomam, ostendit etiam veth indicta damnatione ψPatisjs damnatos haudquaquam euasisse sensus doctrinae Angelici Praecepto- tis 3 Ergo nec vere Parisijs unquam euasisse damnatam S. Thomae doctrinam :sullinendum est . Quis ultro ignorat Her eum Britonem eadem postrema itempora s.Thomae attigisse, cum in Generalem ordinis Praedicatorum ad au- lnum I 3Is. ex Chronico electus esse legatur, dirursus in processu Canoni Eationis eiusdem San. Thomae c. I. afferatur, ut testis Θ at vero&Herueus hic ipse in a. dist. 3. q. a. ad 3. eodem modo tuetur, nequaquam insentu S. Thomae articu Ios aliquos Parisijs euasisse damnatos. Ergo di ex hoc teste antiquissimo simul id ipsum, quod nos intendimus, inserti pote1h, ac debet. Quem isugit postmodum Chio logice succedentes nostros in eadem re eὀnuenisse i
30쪽
I. De Approbatiora Vniuersitatis Parisiensis. Art. I. Tscriptores, uti Capreolum in 1. dist. 2. q. I. ad r . Gregorii, & iterum dist. 3.
q. I. Ferrariensent libro a. contra Gentiles cap. 93. Caietanum ad cap. 1. de
ente N essentia q. p. ad postremum Antonij Trom betae, & alios singulos pasesim subsequentes Thomistas, ex instituto monstrates longe diuersum esse An- pelici Praeceptoris sensum ab eo, in quo Parisienses articuli pro seripti fuere. Non igitur unquam admittendum est in suo vero sensu aliqua dogmata San. Thomae fuisse Parisiensi censurae subiecta. Secundd, ne sortὶ quis pauidus, vel incredulus renuat his Dominicanis,
etsi antiquissimis scriptoribus, credere, sed adhaerere,producam in testes existernos alios, nec contemnendos, adhuc illius eiusdem aetatis Seriptores de recenti tune eiusdem lacti memoria scribentes. Sic enim scriptor, ut hisce eisdem verbis ipsemet Petrus de Alua in proposito nobis aduersus atte- natur, loco ubi supra relato, antiquus, inquam, scriptor,tuius quodlibeta mas scripta ιxtant in Sibliotheca Sanctae E se cathedralis canonicorum Regularium Pam-pesinens in q. hatini folia habentia characteres ita antiquos, mi alicubi legimen posint, concludebat, nullum articulum Parisjs pro errore condemnatum esse contra doctrinam fratris Themaein, quod patet discurrendo per illos articulos condemna. ras , qui videntur esse contra doctrinam eius, ostendendo,quod secundum meritatem nonsam, ut ibi, vel teste Aluὀ, discurrit per nouem Articulos. Haec ille, ut idem Alua eiusdem verba transcribit. Sed iste prosecto non erat Dominicanus, Uti nec nobis aduersus A lua audet comminisci. Ergo iam ex antiquis testibus etiam non Domini canis habemus S.Thomae doctrinam in dicta damnatione Parisijs non fuisse damnatam. Confirmo, quia Godesridus de Fontibus antiquissimus Seriptor Sipse sub anno I 3oo. N impugnator in non paucis doctrinae San. Thomae fiuit, ut eius opera,vel argumenta relata a Capreolo transcurrenti patebit. Sed hic ipse in quodlibeto ra. q. pertractans Historiam istam dΣ, damnatione praedicta Parisijs, ingenu E fatetur pro nobis hanc veritatem, at . . que in haec verba descendit: frater Thomas ex praedictis artieulis minus iuste alia qualiter dissumatur. Ergo pro nobis adsunt iam testes omni exceptione malois
Tettib principaliter firmo intentum nostrum, & exarmo praecipua auctoriis Tate aduersarios. Ad probandum enim S. Thomae doctrinam fuisse reuera indictis articulis condemnatam, non sussicit aliquos tunc temporis aemulos san. Thomae, vel invidos, ne dicam sciolos, perperam in hoc sensus. Thomae in.telligere eos articulos voluisse, vel intelligere simulasse, ut inuidiam sapientissimo viro procrearent, falsosque in vulgus rumores essunderent. Sed hoc solum ad summum ex relatis ab Alua conuincitur, non vero, quod re ipsa i dictis articulis sensus doctrinae S. Thomae fuerit perculsus, aut tactus. Ergol id vere dicere iterum non licebit. Accipe nunc pro minori, quam ipsi sub
sumpsimus, clarissima testimonia Priscorum. Sic enim mox ante relatus Gois destidus eodem loco subdebat: ideo iniae, quod tales articuli tamquam erronei reis
Pilantur, dicta doctrina patrii Thoma mi suspecta . simplicibus habetur cid quaeso perpendas propter quod plurerposicut hasere occasionem retrahendi se a studio in tali strina, in quo non solum ipsa dodinna laedita ed ipsi studentes mere maximum dam- ο Ummi. Sic aegidius in suo Desthsorio. initio hoc innuens sub eodem Dium Cooste