장음표시 사용
51쪽
Eo ductimum in singulas approbatisma S.
Enostris suisse per integrum Praedicatorum ordinem , ut eas singuli intuereri: ἡtur, non vero sequitur eas veraciter non prodijsse, sicut Amodo extant pluria smae Bullae in fauorem ordinis nostri in varijs Conuentibus authenties resem .uatae, quas tamen nos singuli ipsi non vidimus, uti nouissime edidit Gomates . noster Episcopus Peruanus Bullarium integrum ordinis, quarum plerasque Bullas sateor me non hucusque vidisse, nec tamen fit inde Bullas earum, vel . non extare, vel forsan esse de salsitate suspectas. . Ad sextum negatur paritas, &sequela maioris, tum quia litterae condemnatoriae communes erant, ut ab omnibus illi errores euitarentur, reuocatoriar vero propria magis Dominicanorum erant, reuocantes damnationem dumis Iaxat, quatenus tangere cerebattur unum aut alterum articulum S. Thomae , ide,
illae simul cum Theologia Magistri Sententiarum communiter vulgatae sunt onon veto istae; tum quia, ut visum est supra, earum vulgatio adhuc ab aemulis S.Thomae procurata suit in diffamationem eiusdem,istae vero ut commendanis 'tes doctrinam eiusdem, idcirco ab eisdem ex industria omissae fuerunt; tum quia demum ad minus in fine Magistri Sententiarum simul legitur adhue seriptura nomine Parisiensum transmissa ad Pontificem aduersus Montesonum, in qu a hae litterae reuocatoriae memoratae leguntur, nec reprobatae, ut adductuin est.
Ad septimum, etsi nos praeter adductos testes cordato viro abundantes. vltrb historicos alios de Parisiensibus Episcopis id attestantes eonsulare non valuei inius, ut assumpti falsitas detegeretur, eo tamen adhue gratis admisso, huius discriminis ratio lacillime assignaretur, tum quia damnatio non una, sed duplex fuit ab eodem Episcopo Stephano secundo edita , ut habet Gersonin i. Tomo suorum operum Epitiola ad quemdam Fratrem Minorem, ubi r
lata posteriori damnatione anni a 277. post obitum D. Thomae, dc Bonaven turae, de alia priori subiungit, damnaueruntur ipse idem Stephos spancines a i sticulos mentibus adhue prolatis deambur anno I 27o, reuocatio autem una fuit; tum quia ea turbulenta suit cum strepitu discordantium doctorum Parisien sitim, ut supra vidimus, non vero ista; tum quia illa communem causam tangebat,non vero ista: tametsi pro nunc occurrat Doctor Henricus Gorichen seri hens anno 1 qis s.c ut habes in Alua pag. I 8 3. -losuitur de istit erroribus res eatis, ut sui immemor idem Alua satetur pag. x8 s. & forsan in alijs biblioth cis, in quibus exagerat Alua pag. t 83. reperiri damnationem Stephani secunis di , si eas consulere valeremus, reperiremus etiam adiumstam reuocationem Stephani huius nominis tertij, mi in bibliotheca Parcensi ordinis Premonstrensis
cum migintiloquia Petri de Alino , ct etiam ibi in Monasterio Dunensi Patrum csιν-cisnsium, Iornaci in Bibliotheca Dιορ νιν Pery, cantabrigia m A lia in Bibluebres colludi Emanuelis olumine I, o uiasmodi alibi. Ad octavum quo ad ad p. p. praeter Godefredum ex proseo ubi supra respondentema occurrit idem Stephanus tertius in initio Epistolae dieens r βεμ sgyba experientia certis tudiiνι euiuenter demonstrat multa quinusiam temporibus inuta confulte, nouis emergentibuιμε μιν asuccedentibus tenrporibur incontrarium debere iccntultius ιmmutari, di reddens rationabile motivum praecedentis damnationis
subiungit, suum praedecessorem eos articulos damnauisse, νωμfito, inquit, eoa male musti genteι in π- neque inde ipscia o sensu eos adam-
52쪽
λ α δ butum ' sitatis Parisiensis Art. I l. 2 tinatione absiluit, sed solum in sensit S.Thomae, in quo eos aliqui damnatos anserebant, quantum, inquit, tangunt, et tangere afferuntur doctrinam Beati Tnama
praedicti e. N hoc utique ex rationabilissimo motivo, ne doctorem Sanctum, quem Romana Ecclesia quoad miram puram, st doctrinamsalubrem orbi terra comendabilem praedicauerat, in mox tunc edita Canoniχatione, aspicientes Haeretica se ini ἡ d nigratum Parisiis, arripere ut inde Sanctae Romanae Ecclesi/aliquale di Matio , ut ibi Stephanus loquebatur; quod utique, sicut tunc prudenter id limbatur,fatente Alua pag. 2on,postea anno Isso in publicis Tnsibus proposuit quidam Hoeticus in Germania. Rationabilis igitur reuocatio fuit. Quo
adsecundam verbobiectionis partem, quod scilicet inuerisimile videretur eo breui examinis tempore Universitati innotescere potuisse tantam doctrine Angeli ei praeceptoris excellentiam, ae sanctitatem, Quis quaeso non videt non QIum id mirum nullo modo esse, verum etiam inuerisimile penitius obie-oionis apparere motivum ρ tum ob probatam antea Parisijs legentis ibidema. Thomae doctrinam, uti ex D. Antonino referebamus, tum ob discussam, &defensata in eandem ibi simul,& alibi per annos quinquaginta ab anno obitus Thomae I 27 . usque ad Canonismum eiusdem celebratum anno I 323. an. noque sequenti sibi unctas has litteras Vniuersitatis, tum Ob innumeros testes examinatos ad hoc etiam in Processu canoniZationis legendos apud B Iandum die τ. Mariij, tum ob Iaudatam subinde & approbatam eandem San. Τhomae doctrinam in eadem Canoalaationis bulla anno anteriori transnaissa,
Parisios, in qua praeter alia legenda in Romano Bullario, appellabantur elusedem si 'ra, vera Dei clara, in famosa, ct non absquesperiadi Dei infusitime prese, addebatur que nominatim eundem Parisjs loco mitique celeberrima ad Tmolo .
Iaustra per multorum annorum curricula rexisse cathedram Magistralem. Anne
itaque hinc poterit aliquis amplius dubitare iam satis Parisiensi eidem Uni uerstati eiusdem doctoris doctrinae excellentiam, tam probe auditae, dum vi-
ueter, tam diu eri bratae post mortem, tam ae curate examinatae, dum esset San .ciorum Albo adscribendus, tam alth commendatae in eiusdem Canonismi di. Plomate, anno sub inde sequenti innotescere potuisse E an immo postrema ea verba Pontificis, quae modo relata sunt, non undequaque conuincunt, ut fir mant saltem, quod in Atticulo superiori statuebamus, ac tuebamur, neque vere Parisjs S. Thomae doctrinam magno inδι Parisiensis studi, fauore susteptam, suisse unquam aliqua vel leuissima proscriptione foedatam ξAd nonum tandem, praesupposita iam varietate exscribentium praedictas litteras, quam vel Alua concedit, & probat, ut supra retulimus,non mirum est inde, si plerumque apud nostros illa Clausula non legatur, quae fortasse ab alij ι inserta, adiunctaque fuit, praesertim cum falsum sit eam Clausulam semel admissam destruere approbationem doctrinae S. Thomae in iisdem litteris lucen.
tissimam: cum enim inter ducentos, & viginti duos articulos antea damnatos nonnisi de quinque, aut sex ab aliqui bus dubitaretur, sed rumor spargeretur,suod iurientur tangere docirinam Sanctι Tiama,dum praedicta damnatio reuoca- Ietur, quate1 - videbatur, seu virebatur tantne dominam Saricti Thoma, quid nuum alicui ex damnatis articulis ea ni particulam adiunctam esse e la quo
πιο id derogat Oluccatibus iam, erepetitis in eadem littera laudibus, &Disitirco by Coos e
53쪽
approbationibus doctrinae Angeliei Praeeeptoris, ut perperam Alua sus Iestus est, aut suspicari se finxit ex eadem varietate seriptorum quid mirum visas ab Alua litteras legere,Flos Doctorum isas aute ab antiquioribus nostris habuisse,Mur Doctorum, uti in simili, immo maiori varietate lectionsi antiquo orum librorum critici modo commentatores ad inuic ε, Lipsius,Salmasius, Gruinterus, Casau bonus, ac similes rixari suescunt δ qua de causa etiam conquere hantur antiquitus de Amanuensibus in antiquissimis manu scriptis disserenti bus inuicem Anastasus Syna ita in prooemio operis, D. Gaudentius in praeis, fatione, renatus in fine, Hieronymus epist. 28, & s I, Symachus lib. I. epist.28, & aq, Dion oratione qa, Rutilius in praefat. libri de incisione, Cieero ipse ad Atticum, Petrarcha lib. I. de remedijs utriusque fortunae cap. a. Ho si iesis in prosmio summat,ac inter caeteros Strabo lib. I 3.Geographiae dicens Sibliopolas Scristardus non bonis mri yc. quod s hic, inquit, accidit Alexandriae li-Lu. Planὶ igitur hic eo vanior euincitur impollura Aluae in Thom istas do. adulterato ex industria hoc verbulo, quo inlulsior eiusdem interpretatio esside instabilitate Floris, Fontis vero stabili rate, cum sciamus hanc Floris Anais Iogiam non minus rerum stabilium excellentiae laudandae adaptari solere, velas demonstrat Cerda in 7. Eclogam virgiiij versu I. num T. adeo ut praeter Lucretium lib. q.stabilia sydera appellantem Florantia luminaflammis, de Apuis Ieium libro 3. vocantem dotim loridum, etiam in Agathia lib. a. quemdam te Samus nominatum Flor summum eiusdem aut PhilWophum, uti N Plinius in Panegirico nuncupabat, Equestras ordinis Furem. neque idcircb tursus recenter, Ut Alua confingit, a Modernis nostris hominibus ficta est illa Fontis imago pro S. Thoma, cum iam diti vix mortuo San. Thomac ut legitur adhuc a puc Bolandiam die 7. Marti j Gulielmus Tochus invita eiusdem San. omae cap. 3. eandem similitudinem adhibuerit dicens: per Thoma scientiam minis dilitas aqua diaina sapientia mira felicitate donatur. Demum admisso ab uno, vel altero etiam Anony mo, immo incognito, an noster suerit, duas fuisse relatas epistolas pro S. Thoma, alteram Stephani Parisiensis nomine uniuersitatis , quae vulgo legitur, alteram propriam Doctorum uniuersitatis,ut in obiectione supponebatur, tantum ne hoc piaculum est ρ poterit ne tueri vel Alua hanc secundam in illa priori non denotari illis verbis, quae vulgo leguntur Oec--
li venerabιlium Virorum Decani,' capituli Parisiensis, is menerabilis Patris Dam. Gulielmi Dri gratia Archiepiscopi Uienentis, Sacrae Theologiae professorum, o almis mmiginti trinm Mutprorum in Theologra, nacam Reuerendo Patrepravi m tittiras sub eorumptistis nota per praefatos commissarior nobis missis; necnνην, στο ιμα nouim Zachaiauueram ιn 1 heologia super hoc per littιν as eorum c nota iterum I ρω-yrri subscriptionibus, sphilus munitis , nἀιι super Hoc consulentium rogantium Oe. En vides in Epitiola ipsa vulgata Stephalii Parisiensis nomine uniuersitatis pit supponi S alias ab ijsdem Doctoribus Parisiensibus simul suo scriptas ac sigillo munitas in approbationem eiusdem doctrinae S. Thomae, quemadmodum ab Anonymo supponebatur, & forsan ab eodem tepertae fuere, Be -- scriptae. Est ne igitur inde vel Anonymi fraus aceusanda in recogaitione d etoum litterarum, quas agnouerat retulerat Sipse Alua in priuia impressione deus meritatis, ut in praesenti opere pag. 6 ιγ confitetur e an potius
culpanda non est forsan aemulorum inuidia in supprimendis hidem, aut aliora
54쪽
Ineuria, in eis non conservandis, aut demum excusanda indulgentia plerumque nostrorum in reticendis eisdem, quae lieet verae fuerint, non ita iacith re-Periebantur Θ sanheonstat, ut claudam, Be alia quaedam minutiora ridenda Potius, quam reserenda praecludam quandoque Seriptores compendio p Eius aflerentes sensum, quam per extensum exscribentes singula Parisiensium Iitterarum verba, si videantur ut Aluae videntur in alijs quibusdam apicibus. aut in vel bulo aliquo dissidere, tam facile defendi valere, quam accurate, &in simili, ab antiquorum quam plurium exemplo Hieronymus epist. 89. cap. a.di iterum epist. Io I. de Optimo interpretandi genere id esse licitum demonstrabar, ad quem lectorem remittimus, Sinterim nos ad approbationem alteram defendendam sub Innocent ij nomine evulgatam idem Alua contendit accuratiori calamo, de iuxta ordinem editionis, ac temporis proin
De Aurelatione Innocent j Antistis in Sermone, ecce plusquam Salomon hic. Non misum is, i evideri cui loquebatur & D. Augustinus lib. I 8. de Ciuitate Dei cap. 3 8. quod quaedam suspecta habeantur,qua Iub inagna antiquiis
ratis nomine proferuntur ; nam, ut praemiserat etiam de Mochi scriptis in epist. Iudae,Wea scripta, mi apud Iudaeos, s apud nos in auctoritate nan essent, nimia anti. Pitasseeit. Antiquissima proinde cum sit inter caeteras omnes subsequentes approbationes Angelieae doctrinae S. Thomae ea innocenti; approbatio , quae ab aliquibus quoque Innocentio V. tribuitur contemporaneo S. Thomae, etsi ab alijs Innocentio huius nominis Sexto attribuatur, non mirum si tanta anti quitas secit, ut non ita de facili positi uas probationes reperiremus eiusdem. Haec porro ea est Commendatio notissima in haec verba restricta. Hurus Docto. vis sopientia prae cateris excepta canonica habet proprietatem merborum , modum di.
νGram, meritatem sententiarum, ita eis nunquam qui eam tenuis, inueniatur ά merι-
muta tramite deviasse, st qui eam impugnauerit semper fuerit de Veritata suspectus. Haec ea est, quam Petrus Alua praecipue prorsusActa esse, velut e Tripode pro munctando decernito quamque propterea ipsi in hac quaestione proponimus discutiendam.
An suscienter probetur elogium hoc ab Innocentio, fine auinto, siue Sexto, non Odysse. V Idetur Aluae asserendum nodo q. S. I. cum unico damnato PoEa in meis moriali ad iudices veritatis. Et primo de Innoeentio Quinto sic arguit,
quι a merba auegatasupponunt Angelicum Doctorem iamIuisse ea nonidarum lιter emisia imo non concionaretur summus Pontifex. at mero innocentrus .antea Petrus a Ta
55쪽
Seeundis, quia etsi antequam Pontifex eligeretur Cone illo Lugdunensi ta quam Cardinalis interfuerit, um legitur ramen istic habitur alnruir siems incipiens ecce ρluissam Salomon hie a neque his ψαια- uos sermones strinis, ut loquitur Atua; nec illi igitur attribui potest elogium, quod recensetur, ex sermone iniscipiente, me su quam Salamon hic. Terith, quia, ut in sequenti videbimus , nullus hucusque alter reperiri po- tuit sermo incipiens hie, in laudem s. Thomae praeter il- Ium, qui insertus legitur cum alijs manu scriptis sermonibus Clementis VI, vereseremus; at hie dubio procul esse non potest ullo pacto ab Innocent io v.edi- tus, cum in eodem sermone non semel Sanctus idem Doctor Angelicus nuneu . 'petur, qui Sancti titulus pro tempore dicti innocenti; V. ut vidimus, non con- gruebat N s potius ex hac parte congrueret tempori innocentii VI, qui Ponistisex suit ab anno a 3 3 2. longε post adscriptum Sanctorum numero Aquina. item) nullo igitur pacto saltem Innocentio V praedictum elogium attribui posise videtur. Quarto, nee minus inde Innocentio VI. attribuendum esse sie probat, quiannuorius V . solum scripsit quasdMn epi as,qua extant in diui rea Ruieana,
etiam in collegio Nauarra, nusios mero aermones edidit. At istud elogium, ex q- dam sermone, ut antea diximus, solet communiter recenseri. Nec Innocentius .
igitur VI. huius elogij auctor esse potest. 1 Quinto, quia ut notat idem Alua pagina 3 3, ut insuperabilis ista digeultas eluderetur, varietas inde magna inter auctores reserentes dictum elogia suborta est: quidam enim reserunt Innocentium indeterminath de vagh, ut Petrus Bergo mensis, in tabula, Bandellus de peccato originaIi, Lambertus duNon te, PixZamanus Venetus, & autores editionis Romanae sub Pio v. compluresque recentiores, quidam vero uicet pauciores) nominatim reserunt Innocentium U , ut Gabriel Barleta in sermone de S. Thoma, Nicolaus Iams nius in animaduertionibus, folio 17 , τι elmius lib. a, Gregorius de Dic be- mausen libro de conceptione, Truusillus tomo I. libro I. cap. 3. Grauina IO mo I. praescriptionum, Clariquet sol. ao. ignatius Galuan, de alii. Demum alij nuncupant limocentium VI. ut Ribadinera in vita s. Thomae, Franciscus Saluius Oratione secunda pro Sahoma, Castillus, Arauco,Complutenses, loa nes de S. Thoma, & praeter plerosque caeteros recentiores passim c quod super omnes eii γ Breuiarium Domenicanum in octaua s. rliomae deci Ex ista igitur varietate subinferre Alua contendit neutri vere Innocentio tribuendumis esse.
In oppositum tamen est, quod sieuti modo videtur hucusque, non potuisset
reperiri autographum Selmonis innocenti j incipientis, Geo plusquama at hic, ita similiter subripi vel aliter deperdi potuisset autographum Bullae urba ni v .ad Tolosanos incipiens amisiilis Deus, uti reipsa in sequenta videbimu supponere Aluam nec Bullam istam Urbani reperiri. Sed non obstante vos is ecundo adhuc in ista hipothesi constat similia omnino argumeta quae in qu inione sequenti ex eodem Alua afferemus aduersus Bullam Vrbani non con iclucere talsitatem eiusdem Bullae,que iam antea in plurium veterum auctorum operibus agnoscebatur, licet Atua supponeret autographum non reperiristas' partier hic non obstante primo , adhuc similia penitus argumenta Aluae
56쪽
aduersus hune Innocent ij sermonem allata dicendum est haudquaquam vere concludere falsitatem sermonis eiusdem, qui alioquin antea in tot veterum Scriptorum libris legitur recensitum. Respondeo utique haec & liuiusmodi argumenta non solum nullo modo c5cludere Innocentium V l. non suis auctorem praedicti elogij, ut plerique sup- nunt, verum nec ullo modo probare, non potuisse Innocentium U. eundem habere sermonem, ut aliqui putauerunt, & ut incipiam ab hoc secundo, de Innocentio V. quod inuerisimile non solum , sed impossibile Aluae videbatur, i id immo verisimile. vltro,ne dum possibile, hae singulae rerum Si personarum aci temporum circumstantiae simul unitae conuincunt, siue nimirum attendas per i Gnam, de qua elogi j auctor loquebatur, sitie tempus, quo in ista lii pothesi lo. l quutus esse supponitur, siue demum verba,quibus loquutus est,ut singula liae ct Per gradus conserenti patebit, quoad primum quidem Thomas ille erat, cu .jus viventis adhuc doctrinam simul ac sanctitatem antea comendarant Gerar. dus de Fracheto,in vitis Fratrum Pridicatorum,desanctus duobus annis antei obitum S. Thomae, Cantipratanus lib. I. de Apibus cap. 2 o. nil m. Io,&SIephanus de Salinnacho libro de quatuor insignijs Ordinis Praedicatorum , qui
obi jt anno I aso. Ille erat, qui iussus a Gregorio X.asire concilium Lugdunense ac suum risore libellum, quem de mandato bani Papae fecerat contra Graeco, ad conatu .rendum eosdem Graecos in eodem concilio, in itinere obj s c. ut habent Thoc usi tu eiusdem vita cap. Io. D Antoninus tit. 2 3. cap. 7. S. I I. & alis. Ille erat, de
quo statim defuncto in Monasterio Fossae Nouae,cum eiusfun ri o exequi=rmide. essent plures fratres Ordinis, qui de diuersis conuecibus ad ipsum enerant, ut loqui. tur idem Thocus in vita cap. t o. dc repetitum legitur in Processu canoni ratio . nis cap. s. cum essent ibi praesentes D. Franciscus Episcopus Tarraconensis, plint iarur circiter Fratres Minores, ct Fratres Praedicatores plures, di Monaci praedictι ω mo scrν quasi numero centum, ut subditur postea in eodem Processu eap. 7. Frator Petrus de Scentia procurator Praedicatorum in Aulia tu eius Iuntre praedicauit. Illi urat, de quo postmodum tantuam de Sancto consessore, ut in eodem pro ressua Egitur cap. a. εἰ sequentibus, post octo circiter menses ab eius obitu cantata fuit ibi-Hem a Monatis Misia de evno cons ore incipienni Os iusti meditabitur se sentia in die. i IIc erat, de quo elapsis dumtaxat quatuor annis ab eiusdem morte in Capitu Io Generali Mediolani a 278. Ordinatione ultima,sancitum est punie dos eos ordinis Fratres , qvi descriptis Venerabitis Fratris I homi de Aquino minus honorasset loquerentur. Quo ad secundum de tempore appolite tempus, quo Innocentium hune V. in eius laudem loquutum esse consequitur, illud erat eiusdem Lugdunensis Concili j , in quo OEcum nico concilio, ut legitur invita innocentis V. in . Pressa cum comentarijs eiusdem in libros sententiarum , maxime dejuneto D. S manentura omnia lere eiusdem Petri a Tarantasia qui postea fuit Innatentius auin
rus confitia agebantur , mi inde nonnulli parum ad rationes temporum attendentes m-
erquei Sansemus occasionem sumpserint scribendi covcitam Lugdunense sub in centio fui se habitum, cum tamen sub Gregorio Decimo fuerit celebratum. Illud tempust erat, quo idem Petrus mox ante Archiepiscopus Lugdune iis tunc Cardinalis Hostiensis ibidem in eiusdem concilij actibus legitur tres sermones coram toto conci lio, ac inita coΠsilium, habuisse praeter quos non intra concilium.
smo alter, Ut suPPondus, habitui concilij actibus nun memoratur
57쪽
primum nimirum die 7. Mais pro unione Grateorum,assumpto themate Isaiae ης. leua in circuitu oculos tuos re miri, omnea isti conqregati seunt, menerant tibi. Seis eundum die S.Iulis occasione aduentus Nune ij Regis Tartarorum,exordienis tem ab illo Psal. 3. illuminans to mirabiliter a Montibus aeternis, & tertium in suis nere Cardinalis Bona uenturae in concilio defuncti, ex illo Regum 2 cap. 2. λαtio supεν te Fratremi Ionata ine. Illud iterum tempus erat,quo ut ex eiusdem e6- iei iij actis agnoscit ac loquitur Odericus Ra inaldus in continuatione Baronii ad annum I et q. num. 29. Gregorius X. totius orbis Prasutous in sessiona quinta
imperauit, evr Misiam pro anima eiusdem D. Bonaventura celebrarent, alteram mero projs,qui arrepto ad concilium itinere misis disserant,ex quorum numero erat S. Thomas, quem ad Synodtim exciverat Gregoriin, cum illius sanctitarit, doctrina se. tbria late in D.i Ecclesia et loresceret , t eius vera insacro illo cartu emeretur. illud tempus
erat, quo ibidem Lugduni celebrabatur a pposite Capitulum Generale Praedia
catorum, in quo de more commemorandi mox ante defunctos Fratres eu
Iaude eorum, qui laudari meruerunt, nequit amplius sub dubio reponi laudatum eximie fuisse peculiariter Thomam Aquinarem, qui paucos ante Menses
in itinere ad concilium obierat, & ea, quae mox ante retulimus, vel apud exteros pro suae sanctitatis doctrinaeque Iaude promeruerat,ad id insuper impelis lente Pontifice, ut oderieus aduertit, pro S. Thoma eum aljs, qui arrepto adem citiuumere mi uis disseratu, de ex eo rursus argumeto desiimpto a sortiori, quod in eoim capi ιώu Gemrali Pradicatorum, ut loquitur auctor vitae praecitatae I nocent ij, prascriptum est, mi suus Sacerdotes ordinis pro ipso etiam D. Bonaueruis
ra Ismιl Deo sacrosanctam M se Iaoificium terrent . illud demum tempus erat , quo ex eiusdem vita Innocentise hic ipse Petrus Cardinalis Hostiens s , qui ac postea Innocentius suit, post obitum D. Bonauemarae a Iuninis Ponti*ν leto cincilio designatus, praesedit eidem Generali Capitulo, curans aliquas feri idinationes in eorim capitulog nerali Pradicatorum Lugduni tune retibrato anno I 17 quae coram dummo Pont ite re cardinalibus perlectae acurrunt, ae inde de moreo ipiaesidentium consequitur aliquem saltem ad Patres ordinis c si non in Tem- apto coram confluentibus etiam concilij Patribus pro funere S. Thomae, ac ipi aestiterat in consilio pro funere D. Bonaventurae consequitur, inquam, alis iquem saltem habuisse seimonem. Quo ad tertium de persona loquentis, hic iPetrus a Tarantasia, Cardinalis Hostiensis tune, & postmodum Ponti sex, it Ie ierat,quem mcx ante conuiuens Aquinas sibimet ne dum sanctitatis doctrinaeque merito, verum S benescentiae vinculo obstrinxerat, eiusdem Petri 1 Tarant as1a alliculos quos cammath auditos a quihusdam suo integro defendens opusculo, quod Iesitur adhuc inscriptum ad Ioannem Vercellensem tunc or- .cariis Generalem. Ille erat, qui Paralijs cum eodem S. Thoma in legendo soda. ilis audi vetat sapientiae Aquinatis eiusdem a Parisiensibus tunc etiam editam h
ιι rit, is eam clarius eaereret, ut hucusque loquitur tum Gulielmus Thocus in vi- , t a S. Thomae ca p. s. tum D. Antoninus tu. 23. cap.7. tum Humbertus invita . S. Thomae cap. 3 s. manuscripta existente in Monasterio S. Crucis Coloniae,
Suam agnoicit vi Alua nodo 6. pag. 7q, Npag. 73iatetur hoc idem repeti in l
58쪽
aliaritas. Τhomae cap. 21. scripta anno rq so, existente in Monasterio Val. Iis viridis prope Braxes Ias. Ille erat,qui ita addictus eidem Angelico Praecep - toti vulgo communiter reputabatur, ut in processu deinde ea tonietationis S. Thomae cap.p. id tunc evulgatum ultro communiter recenseatur, ideo scilicero ἔ, tam Fratris Thomae elapsis octo mensibus mel circa insemii se rumorem, quod arer Petrin de Tarauasia de ordine Prad icatorum facius eset Papa, lent , quod corpus dicti Fratris Thoma trassereretur in aliquem totum honorificentiorem Fratrum Praedicatorum ille postremo erat, qui praeter commentarios in sententia ac in plerosque scripturae, libros cum Trit hemio enumeratos a Plodio, scripsit etiam compenatum in quo Ireuiter restrinxit doctrinam S. Thomae , ut loquitur idet Hodius lib. q. dc ante Plodium Sixtus Senensis lib. q. verbo Innocentius, ait, omnia opera D. Thome in epitomen redegit, de ante Senensem Leander Albe misIib. 3. de Innocentio V. strictim, inquit, ni Et Thoma Aquinatu docir. m compleisaeus est. Vuare epitomate v nofre emtata eius scri Ita comprchendit; Maximus eminiueis rat pro gnator'assectator ipsius aoctrinae, qua a prime delectabatur, eius citam con .suetudine, dum iis humanis, plurimum etsus; quo loquendi modo indicatur appo. sitEInnocentium prope suae vitae finem laudaram epitomen compleutile, S: forsan eum, quem paulo ante habuerat in laudem D. ThGiuae sermonem, eius. dem doctrinae compendio pro consueto auctoris elogio inseruillis, ac sic, ut loquitur Spina Pisanus Caietano Coaevus praefatione in secundam secundae, Sermonem in ipsius prec nio edidisse; nec inde propterea ex eo, quod non suerit hv. cusque repertus, hic sermo negari potest, uti neq; praedictum negatur breuia. xium, etiam sis ob tunc deficientem typographiae artem in ubi manu scriptum munc lateat ignoretur. Quoad quartum de Verbis, quibus praedictum elogium unciatum est , sane non dixit elogij auctor, hutur Sancti Dectoris diatrina, sed GIum , huius Doctoris σα. ut inde videres etiam Aquinati nondum Innocent ij tempore Cathalogo Sanctorum adscripto eadem verba congruere potu illa, . Pra caeteris inquit, S pergit excepta cancnica habet ste. quemadmodum limiliter postmodum ab huius innocet ij obitu, anno a 3 oo,de eodem Aquinate nonradhuc translato in Sanctorum numerum extraneus alter auctor Godefridus de Montibus huius Innocentij verbis alludere non dubitauit, dicensi excepta do.
oris a Sanctorum, o eorum , qui pro auctoritatibus allegantur, praedicta doctrina inter c aetera, miritur millior, ct laudabilior, mi de Doctore Fratre Thoma , qui tam doctri.
nam scripsit, possit dici in singulari illud, quod Dominus dixit in plurati de Apostiar Matthaei s. mos estissas terra. Inde inquit Innocentius, ac sequitur,habet proprietatem Uerborum, mod um dicendorum, is miritatem sententiarum , eo nimirum modo, quo penitus antea, ut mox retulimus, audiente eodem Petro a Tarantasia Parisiijs, omnium concordau erasententiae, eri idquid Fratem Thomas determinaret, hoc communis Schola incane se teneret se. quia ipsesubtilius in omnigenere meritatem attingeret, ct clari ur edoceru, dc polimodum iterum .sgidius Romanus in defensione doctrinae S. Thomae paulo ante desuncti, ipsiussermones meritateplenosi appellauit, ac spiritu meritatis mygante conscriptos: concludit tandem Innocen . tu estatum; ira mi qui eam renuerit, nunquam inueniatur si meritatis tramite deuia
si s qui eam 3 πυπιrit, semper fuerit is meritate Iuspectur, qtiae san E postrema
iba,iscet magis quam pIaecedenti, molesta quibusdam non paucis visa sint, locam c
59쪽
quuntur, ut insequenti videbimus, &quo adsensum saltem non minu*proanune lata leo untur eodem Innocentis saeculo de eodem San. Thoma mox anthdefuncto a Iaeobo de Viterbio quem plurium etiam librorum auctorem Triathemius laudat 3 ex ordine Heremitatum assumpto ad Archiepiscopatum Neapolitanum, aiente cui legitur etiam in processu Canonizationis S. Th mar cap. a. nulli sibi attribuant, emi adpergant in sacra sciantia aliquid ρυηescire, niti qui sequuntur,ininiarant scisntia, s scriptis Frareu Tiama de Minno. Audis P & rursus cap. s. idem dixisse memoratur: in Fratris Thomascriptis commu
nis meritvi inuenitur, communis claritas, communis illuminatio, eommunis ordo,
doctrina terro pervcniendi adperfectam ιntelligentiam,& tandem ibidem etiam ..h dius Romanus dixisse laudatur frequenter Paris ijs: Si Frasrer Praedica νιν νυν- luissent, ct non communicassent nobis seripta Fratris Thoma, ipsisuisse isci/nter , σ1ntelligentes, nos mero uiata cte. Eugh, gratiae sint Deo, qui non permitit haee,
B huiusmodi elogia doctrinae S. Thomae posse similiter diei con ficta a nostris,
cum in authentico apud Bolandum canoni Eationis processu legantur. Quare
igitur eiuscemodi pariter verba in praedicto Innocenti j elogio peculiaritera deo A luae inuisa suere, mi improbabitia,Wa Dominicanis prorsus ficta dicantur pCur non attendit vel Prosperum in fine libri contra Collatorem uniuersim de doctrina August in i similiter electiuε approbata ab Ecelesia id protulisse, a, inquit, qui impugnant, y ma a objine, is recta impugnare, ae praua defendereaminis, ae humanis constitutionibus rebellare no1cuntur ρ Cur, praeter alia quimplura a nobis iam scripta superius lib. a. q. s. ar. I. per totum de eiusdem Elogi, sensu, non vidit saltem ipse de se quemadmodum memini me id etiam alibi obseruauisse, nimirum lib. I. Dogmaticae q. T. ar. 3. ad s. quam valde temperata,de modesta suerit censura innocent ij contri non unum,aut alteruiat i cidenter articulum impugnantes, sed totam plerumque de more Iabefaeta tes S. Thomae doctrinam, hos, inquam, non in fide, sed meritate, non conuictos, sed su jectos esse pronuncians e Cur tandem ex eo dumtaxat, quod pra suppositus innocent ij sermo, Emplusquam Salomon his, sub nomine Inoocenti j iv. non si repertus hucusque, praesidenter adeo velut E Cathedra pro potestate sibi artogata pronunciat, prorsussctum sermonem esse, cum tamen nec et ij tres eiusdem Innocent ij U. sermones hactenus inuenti sint, quos tamen habuisse coram integro L ugdunensi Concilio, & praescripsi, per consequens, ex eiusdem Concilij actis concors omnium, S constantissima sententia sit δFermh putaram hucusque praeexpensa suiscere pro sarto, tectoque seruando praedicto Innocentij elogio, aduersias irritos ut vidimus atque proscrip.
tos Romae, Aluas mulae Potae conatus. Verum ne caeterorum nostroruinvidear deserere cobiectionum metu sententiam, qui idem Elogium Innocentio VI. si equentius adieribunt, placet hic rursus assumae demonstrandum. , quod proposuimus, scilicet ultro nullo modo concludi ab aduet si auctore uia seiusdem Elogi j non fuisse Innocentium hoc nomine Sextum, nullo, inquam, in odo id ab Alua, vel Poeta concludi, Vel eo praecipuo si non unico argumen- tto producto, quod Innoceptius Sextus nullos legatur scripsisse sermones, aut hmulio minus hic sermo repertus sit. aeto ςnini ab Alua, an pro tam certo isupponat innocentium Sextum nullos habuisse sermonea,vel quia ex ignora
tia id non potuerit, vel quia aliunde pol verit illos habere stimones e rinit l
60쪽
II. De Aphrob. Iniacemν: Ecce plusquam Salomon hic M. L
inum quidem admittet nemo, qui leget in vita antiqua eiusdem Innocentii Sexti manu scripta existente in Vaticano quam laudat Odericus Ra inaldus ad annum ras 1 hunc Innocen tium Sextum In Tolosa ἀ principi uia lecte. iudicemque maiorem Sexe chalia Tuosana fuisse , abinis mero promotum ad Ecclesiam Geticensem, di de ea ad clara montensem ore, Viros insuper litterator fuisse eisque benefecissen quo stante Hrrsiis secundum etiam , quod proponebatur, excluditur; quis enim credat doctum, ut vidimus, hominem, suo, cui tenebatur, muneri deficere voluisse, aliquos scilicet habendi sermones P cum ex Concilio Carthaginens Quarto Canone a o, & Remensi Cari q. in Capite, Episcopus nullam rei oe. 88. distinc. pradicationis munus Episcoporum proprium sit, quemadmodum
etiam iterum Tridenti num sess. aq. cap. q, dc ses . s. cap. 2. cum Concilio II. Toletano cap. 3. repetit decernendo, omnes Episcopor Archiepiscopos, Prιmates ,
or omnes alios Ecclesiasticos Praelatos teneri perseipses , si possim c. ad praedicandum Sanctum Iesu Christi Euangelium , si possint, inquam, uti hunc iam potuisse praemisimus. Et tamen praefidenter adeo Alua decernendo negabit c cum alij quidam ad summum taceant, & nullus neget 9 & negando decernet hunc ipsum, etsi antea etiam Episcopatu multiplici lanctum, nullum unquam voluisse habete sermonem ὸ Non ita sane c ut nostros, etsi quamplures, veteresque diis mittam) Non ita Antonius ille Posse uinus nobilis Scriptor e Societate, qui Iib. a. Bibliothecae solio Io I. de Innocentio VI. sic habet: fertur ali uor scripsisse sermones. Non ita Nomenclator in verbo, Innocentius Sextus, qui attestatur
id ipsum. Non ita ille Ludovicus Iacobus a Sancto Carolo Carmel ita in sua,
Bibliotheca Ponti fieta, qui commemorat editos ab eadem Innocentis sexto ser-nmus: Et de hoc sermone nominatim in laudem S. Thomae incipiente: Ecce FAGuam Salomon his,idem Alua fatetur in hoc eo de nodo q. pag. 3 3 3. ea relaram approbationem doctrinae S. Thomae, se legisse in sexaginta quinque a uctoribus diuersis. Cur ergo dumtaxat, quia Autographum sermonis huiusmodi, VeI forsan peri jt nostiorum incuria, iniuria temporum, aut aemulorum, vel salistem amplius non reperitur hucusque, hac de causa tantum eundem sermonem xc probare Alua non desinit, non erubescit ὸ Non crubescit, inquam, etiamsit Pium vel Poham non attulisse mel mnum, qui afferat illum sermonem non esse Iuno. centj, argumenta sit ut recte loquitur Xantes noster Mariales in Prolegomeno Prim. p. orgumnio utiquesit totius Orbii consensum este, quod eiusdem Innocentrfuerit. Videat igitur, quaeso, vel salie in Alua, quot soleant fragmenta libro-xum Aristotelis, Ciceronis, Senecae, Plutarchi, Taciti, Galeni, ac caeterorum huiusmodi in posterorum successive Scriptorum operibus i ecenseri ut nomi-inatim signatis at)ctoribus, ac locis, in praedictorum veterum praefatione Vo- Iuminum obseruatur J quorum tamen fragmentorum libros non reperiri am-Plius, sed per ijsse, supponitur. Videat quot praeter extantia volumina,ne dum Prophanorum, sed ultro Sanctorum Patrum quae periere, vel latent apud edentes script orum Cathalogos Opera laudata legantur, ut in Suida,Trithernio, Sixto Senens, Posseuino, Bellar mino, di huiusmodi , quae tamen exindω negare, quia modo non extant, imprudentiae profecto aut impudentiae communito adscriberetur. videat tandem ad miniis duos e Societate s qui satisciunt MendωZam adnotatione a. plocentiali inquatuor libros Regum se α