Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

841쪽

ditionis massa, quae per illius peccatum facta est , & qui tamen non videtur perseverantiam a Deo accepita se, quando quidem in bono non perseveravit λ

RESPONDET Augustinus, longe aliam primi hominis & Angelorum, aliam lapsorum hominum esse ratio-a Ibidem nem . . In illis enim Deum ostendere voluisse , quid posset liberumh Gq- λι- arbitrium ι ι non quod illos sine sua gratia esse voluerit , sed quod eam reliquerit in eorum libero arbitrio re Cap. ro . e in aliis vero quid posset partim suae gratiae beneficium, nempe in prae-d Cap.rδ. destinatis , d quos potentiori gratia indeclinabiliter &insuperabiliter agit; e Cap. ro . e partim justitiae judjcium, nempe in reprobis, quibus justo judicio salvatricis gratiae suae dona non impertitur, ut in eis ostendar, quid meruerit unis cap. ra. Versa conspersio f Duplex itaque adjutorium esse : aliud enim est adjutorium sine quo aliquid non fit, de aliud est adjutorium quo aliquid fit. et Cap. ii. g Primo homini & Angelis adjuto

O ia. rium a Deo datum esse, non quo perseverarent, sed tantummodo sine Quo perseverare pon possent et perse-

842쪽

de Correptione es Gratia. 783

Verare autem & non perseverare in eorum libero relictum est arbitrio. a Gratiam datam esse, qua haberent

justitiam, si vellent, sed quam Deus

in eorum libero reliquit arbitrio. bJam b Cadi. ra vero sanctis non tantum tale adjutorium perseverantiae dari , sine quo perseverantes esse non possint , sed ut per hoc donum non nisi perseverantes sint. Talem gratiam dati, non tantum ut habeant justitiam , si velint , sed etiam ut velint ; id est, talem gratiam dari, non quae ex eorum libero dependeat arbitrio , sed quae illorum liberum sibi subjiciat arbi

trium. .

Causa discriminis gratia sine qua,

Caussam hujus discriminis , non ex suo capite commentus est sanctus Doctor, sed pro ea quam a Deo acceperat , sublimi rerum divinarum intelligentia, ex Scripturarum Oraculis & ex intimis hausit naturae penetralibus; ex sanitate scilicet , & infirmitate voluntatis humanae. Quia enim ς primi hominis voluntas fana e Ibidem. erat , nihilque illi ex se ipsa concupiscentialiter resistebat, hinc digne tantae bonitati & bene vivendi facilitatiώ

843쪽

a Ibidem b Cap. II.

perseverandi commissum est arbitrium. Nunc vero postqu1m est illa magna peccati merito amissa libertas,& sub dominantis concupiscentiae jugo captiva voluntas jacet,subventum est illius' infirmitati, ut divina indeclinabiliter & insuperabiliter ageretur gratia. Fortissimo ergo dimisit Deus, atque permisit', facere quod vellet :infirmis servavit ut ipso donante invictissime quod bonum est vellent , de hoc deserere invictissime nollent Aliam adhuc ejus discriminis cauta iam tangit Augustinus , sed quae ex priori pendeat. a Placuit enim Deo , quo maxime humanae superbiam praesumtionis exstingueret, ut non glorietur omnis caro coram ipso. Unde autem non glorietur omnis caro coram

ipso , nisi de meritis suist quae quidem potuit habere, sed perdidit : M per quod habere potuit, per hoc per- didit, hoc est per liberum arbitrium. Propter quod non restat liberandis , nisi gratia liberantis. Non quod sen-chi nunc merita non habeant , b sed . merita gratiar, non liberi arbitrii, id est,illis per gratiam liberum sibi subjicientem arbitrium collata. At primus homo merita habuisset, sicut &hab -

844쪽

de Correptione o Gratia.

runt Angeli sancti, non peculiariter gratiae,sed liberi arbitrii,quia profecta O G ta a libero arbitrio, a gratia quidem . adjuto, sed , gratia potentiam , non

actum & voluntatem ipsam tribuente. .

Ex his igitur principiis ad difficultatem propositam de casu Adami se pondet Augustinus : si Adamum sua b Cal. ii culpa cecidisse, quia adiutorium sine

quo manere non posset, & quo ma- . , ne re posset si vellet, a Deo accepit rquod si non accepisset,utique sine cui pa sua cecidisset. Nunc Vero extra cul- pam non esse qui non perseverant, licet tale adjutorium sine quo perseverare non possunt, a Deo non acceperint ; quia quod tale adjutorium illis desit, jam poena peccati est. Ibi maxime notandum est, ad solve dam difficultatem ' de casu Adami S. Augustinum gratiam sufficientem in

subsidium advocare: cur ergo eadem solutione non utitur in solvenda difficultate de non perseverantibus nunc

fidelibusὶ nisi quia recte judicavit, nullum jam amplius esse gratiae illi sufficienti locum, quia sani hominis adjutorium est , non medicinale quo jam homo multis profundisque vulneribus confossus indiget, Christi Salvatoris auxilium.

845쪽

CAPITUM.

UCTORI S ad amicum fli fatio l LIBER I. De voluntate generali CAPUT I. An quaestio de vota tale generali cum altera de Chriss

morte necessario conjungatur. 1

is rebus ad Gratium fertinentiabus auditiritas.

CAPUT III. Rugis inluntate Dei erga fistem humanam sententia explicatur es constituia

peri Sententia.

CAPUT V. De Auctore H 6

nosticon.

VI. De Auctore Libr

rum δε Vocatione gentium. I7I.

CAPUT VII. De Episcopis Africa-

846쪽

Index Capitum. nis in Sardinia exulantibus. -9

. De Futgentio. M3.

CAPUT IX. De Petro

commentarii in I. Re

CAPUT X.De Lupo Servato. 224. CAPUT XI. ν ά eliso, o Floro Diacono. 23 . CAPUT XII. De eoasem Prude tio se Remigio Lugdunens. 237. CAPUT XIII. De Halmone 264.

CAPUT XIV. De Rosem Puia

CAPUT XVII. De Petro Picta

CAPUT XVIII. De riselmo,

CAPUT XIX. DePraepserest. 292 CAPUT XX. De Alexandro AE

. ..

847쪽

Capituisti inpUT XXII. De Scoto. Π4. CAPUT XXIII. De Durando 9

CAPUT XXV. De Musaeo ,

septem adversus interpretationes Augustinianasproponuntar se sibi

CAPUT XXIX. De oma. CAPUT XXX De Nannesio. 394. CAPUT XXXI. De E fio.'qOO

CAPUT XXXII. De Hesselio, se

APUT XXXIII. De Sym

CAPUT XXXIV. De Gil o

848쪽

centioribus nonnullis. 439.

CAPUT ULTIMUM.LEt

dicatur ab omnibus Abbatis Gemmani calumniis. 47s.

PARS PRIOR. De Gratia se

CAPUT I. De Gratiae sufficientis

vocata ri. 482.

Thomi ca. 49ῖ. III. De notione gratiae

. De gratia hom nisinnocentis se Angelorum iuxti mininum. go. CAPUT V. De gratia hominis labi juxta eumdem. 6O4.

APUT

849쪽

De singulis Analysis Arnaldinae propositionibus quas confixit

Germanus Abbas.

CAPUT VII

CAPUT VIII. De Amaldi prAPUT IX. De Amali propos

tione terna

tione quarta

CAPUT. XI. De Amaldi proposi

tione quinta

tione sept

D Doctrineptione o gratia

850쪽

CORRIGENDA.P Agina iij. lin. is lege gratiae. P. v. lin. Is

lege assertum. P. xxj. lin. s. lege docent. P. 8. lin. I. lege superioribus Theologis P. Iolin. Io lege quinta Jansensi. P. I a. lin. 3. & 4. I torqueantur. P. I 3 lin. I. Ii quod. P. II lin. lege asseruit. P. I 6 lin. 22 lege ad vocem.

P. 2I lin. ultima lege pronunciavit. P. 3o lin. ,b ΙΣ & 13. l. reproborum. P. 32. lin. 6. & 7. lege constans non firmarit. P. 6 lin. 8 lege esse velle. P. II lin. I'. lege aeterna. P. 79 lin. 2 lege signum. P. 82 lin. 21 lege anteponendam. P. 8 lin. Is lege conclusionem. P. 8 s lin. 7 Iege voluntate. P. 96 lin. 7 .lege cum. P. Isolin. 1 lege redimi noluit. P. 138. lin. s. lege de adversariorum. P. I o lin. 22 lege peccaturi sint in. P. 1 3 lin. ultima lege tentarent P. 18slin. Is dc 2 o. lege experimentis. P. I93 lin. Iglege accendit. P. 2 o o lin. I lege neque qui imgat, sed qui. P. 2ΟΣ lin. II lege quod proprie. P. 2I7 lin. 22 & 23. Iege loca. p. 2 6 lin. 2 olege propriam. p. 212 lin. 2 lege fiat. p. 26 olin. II lege in eodem lib. Ibidem lin. Σ de is lege miserentis. p. 26 I lin. 3 & lege extrin- Iecus admonente. p. 269 lin. ultima lege sit. pia 27 o lin. 6 lege L. I. d. 41. P. 27 7 liv. Iglege frustrarive. p. 28 6 lin. ultima lege eum. p. 299 En Ix lege Cum scribebat. p.323 lin. Σde s lege superioribusTheologis in eam. p. ,36vn.18 lege voluit. p.3 o lin. ultima lege art. 2.). 3 2 lin. 3 & lege nec alias sententiae. p. 3 sin. 2I lege in caritate p. 3 7 lin. 23 & α nullam. p. 368 lin. II lege convertatur. ζ. 386 lin. 4 & I lege contendentibus. p. 39 a. Io lege quam sanctitate. p. 396 lin. 18 M