Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

811쪽

L. de iij do ' locutio Amaldinae persititia

vabatur , qua ageretur se moveretur ad operandum, CUM VOLUNTATI SUBJECTA NON ESSET , Ucc- eius expectaret consensum , sed uia cret , non poterat Hi Merita tria. ut potuerunt olim homo. innocens & Angeli. Eadem locutio passim occurrit apud Tho-mistas, ut apud Alvaresium disp.

87. n. 2. auxilium ocax gratiae ,

. inquit, non subditur arbitrio , sed si Hi μbdit. Thomassinum

mitto, qui tom. 3. trach. . c. s7. gratiam voluntatis arbitrio NON SUBJICI pluribus concludit.Atque ut paucis omnia complectar, nuhil usitatius est apud Christianos, quam a Deo postulare, ut per gratiam voluntates nostras sibi subjiciat, eas domet, eisque plenissime dominetur. Nec aliudb Dbis is Ecclesia significat, cum in or ca quarta tione publica Deum rogat, b ut nsnas rebetara ad sepropitius com-

812쪽

pellat voluntates. Quamobrem

nemo est nisi aut inimicus gratiae Christi aut in c6nsitetis Chrictianorum orationibus , Theologicisve loquendi formulis peregrinus & rudis , qui possit vocem gratiae liberum arbitrium ubiciem

iis ab Arnaldo usurpatam repre

hendere.

Sed argumentum paulo aliter conVertamus. Constat gratiae luberum arbitrium subjicientis nomine nihil hic intelliol aliud,

quam auxilium potestatem agen

di largiens simul &. voluntatem& actionem. Hoc ipsum propO sitionis ab Abbate nostro confixae verba significant : ubi gratiae liberum arbitrium subjicienti non alia opponitur, quam quae primo Homini data est solanipotesatem

largiens, non voluntatem, neque

actionem. Ergo gratia liberum arbitrium sibi subjiciens, S gra tia voluntatem ipsam largiens Mactionem apud Amaldum reci-

813쪽

s. Defensio amat ina.

Procantur. Quae cum certa sint& manifesta, sic argumentari

Ex Abbate quis Sanctorum merita gratiae sibjicienti liberum arbitrium, id est, voluntatem ipsam largienti simul M actionem accepta refert , is potestatem dissentiendi gratiae funditus exterminat, Jansentanus denique est,&ideo plusquam haereticus:atqui omnes Ecglesiae Catholicae Theologi , praeterquam Molinistae omnia Sanctorum m vita gratiae liberum arbitrium subjicienti, hoc est , potestatem la gienti simul & voluntatem & actionem accepta referunt , quo niam ut Apostolus docet, a Deus

tu nobis operatur se velle es per M

i ere , idque ut Deus agat in nobis & Ecclesia in orationibus p blicis contendit, & nos quoque in privatis contendinius i quae usitata est Augustini & reliquo-xum Patrum argumentatio: ergo

814쪽

sive Analytica Ρ 8 P. TIS omnes Ecclesiae CatholicaeTheologi potestatem dissentiendi gratiae , Vel certe gratiam cui resis. latur, funditus exterminant; Jan

seni ani denique sunt & ideo plus

quam haeretici. Soli contra Molinistae merita Sanctorum gratiae libero subjectae arbitrio, hoc est, i solam potestatem largienti, non

voluntatem, nec actionem, aC-

cepta referentes potestatem dissentiendi gratiae retinent, soli denique non sunt Iansentani, &

li idcirco Catholici, & plusquam

Catholici. In conclusionem hanc insa' nam & ridiculam, quae vel sola ad absolvendos nostrorum Anti-jansentanorum adversarios sufficit, omnia Abbaxis argumenta collineant ; quemadmodum M

tot infelices libelli, qui maximo Ecclesiae scandalo quotidie spa guntur in vulgus ad infamandam

mortuorum memoriam & Vivor

815쪽

Defensio Maaldina, jam sentiuntur, & in re gravis sima sibi turpiter impositum esse sapientes jam intelligunt: & tan- .dem aliquando fore speramus ,

ut oculi caeterorum aperiantur.

Antequam Abbatem dimitto, juvat iterum inquirere, an Amatidi propositio consentanea sit A

gustini principiis. Sed res jam

pene confecta est, cum de Aufgustiniano gratiae primi Homianis de nostrae discrimine disputaVimus, hoc est, de Auxilio equo, & de Auxilio quo, quorum primum solam agendi potest tem homini integro contulit, ut Angelis, eamdemque plenissumam: alterum non modo potes tatem, Verum etiam voluntatem

actionem largitur. Addit &illud Augustinus in fine capitis

undecimi n. 32. quid erit autem liberius libero arbitrio, quando non

poterit servirepeccato, quae futura erat homini ,secuinarita est Angelis

sanctis, merces meriti ' Nunc a

816쪽

stis Analyticas nobis. 717tem per peccatum perdito bono merito , in his qui liberantur factumes donum gratiae, quae merces mcriti futura erat. Quid est in propositione AGnaldina, quod non contineatur in ista & in aliis de utriusque gratiae discrimine 3 Arnaldus ex Augustino docet merita Sanctorum jam esse peculiari modo merita gratiae non liberi arbitrii, contra ac in Angelis. An hoc Augustinus non astirmat distincte , dum ait confirmationem &impeccantiam Angelorum fuisse in Angelis Sanctis, & futuram fuisse in homine si perse verasset, mercedem meriti : nunc vero perdito bono me rito, in his qui liberantur factum esse donum gratiae, quod alioqui fuisset praemium meriti quia ut ipse passim asseverat, merita nos tra sunt dona gratiae illius, quae operatur in nobis velle se per cere, quae Voluntatem indeclinabilitero insuperabiliter agit; cum merI-

817쪽

ta Angelorum contra ex gratia libero arbitrio subjecta fluxerint, hoc est, tali ut pro solo voluntatis nutu esset in aliis inicax ,' sterilis in aliis. Neque enim ob aliam rationem aliter loquitur Augustinus de meritis Angelorum, aliter de nostris , ut tota propositio Arnaldi sit veluti sum ma Augustinianae doctrinae. N que ab Amaldo ulla in re dissentiunt, qui Augustinianum utrius que gratiae discrimen profitentur, quos antea & plurimos & doctis . simos produxi. Ex his omnibus quae ad defensionemArnaldinara allata sunt, jam luce clarius patet, eodem stylo quo Amaldus consigitur, & Augustinum configi nobiliores Ecclesiae Catholicae

Theologos. 'CApuT ULTIMUM Et totius libri conclusio.

S xom propositiones , quas

iniquissime notatas vindiu

818쪽

sve Analytica Syno s. 7S' CaVimus, praeclara sequitur Abbatis praestantiissimi peroratio. Si cine, inquit Benedicti nos ali

quens, Arnasum in omnibusθι xamini, Arnaldum strenurem illum Ja enii vindicem Romae toties notatum; se cuius, ut ne quid gravius dicam, adeo semper Dit se recta I es t 'Crede mihi, Abbas, non istate decet oratio. Et accusatorem& eos quorum causam agit, ab omni crimine ac macula puros

esse necesse est , ne quam ipso

adversus alterum instruxerit, eadem in se &in suos convertatur accusatio. Amaldum Romae notatum esse narras s quamquam

ad id confirmandum nihil profers. Ergone accusatores Arnaldi sepimine confixos esse M quotudie cum a fiammo Pontificessum

ab Episcopis configi jam oblitus

es 3 Fidem Amaldi suspectam objicis, an adversariorum damnatam ignoras : Vides tua impru-

819쪽

dentia campum mihi apertum esse dicendi maximum, ut si te imutari velim dc criminationes criminationibus diluere, tui pers

cile obrui possint. Nam si quid

sapis, sentis profecto quam foecunda sit rei Castaticae historia, quam ingrata tuis, quam Arnal-do , ut Ecclesiae universae felix, in qua praecipuas ille partes egit.

De re tam ampla dicenti materia deesse non potest : orbis utemque tot facta superioribus saeculis inaudita, tot nova & portentosa dogmata suppeditant, ut ad excitandos vel audientium, vellegentium animos nulla arte opus sit: sufficit nuda S simplex nam ratio. Ista ergo omitte dc mi se-Xere tuorum, quos similis impru- dentiae non semel poenituit. Sin tuos despicis, miserere tui, quem si bene auguramur, certa & d bita poena manet.Tuum indignis simum libellum, vix prodeuntem Romani proceres detestati sunt,

820쪽

me Anablica θην se. 761 universa Gallia flammis dignum

judicavit. Habemus Optimum Pontificem, seditiosis morUm clari moribus inimicissimum, habemus

aequissimos judices, M in hoc

causae genere versatissimos. Notum est accusatorum ingenium ac fraudes , perspecta quoque usitatae criminationis iniquitas. In tam opportuno circumstam

tiarum omnium ordine si quid futurum sit divinare licet, a summo Pontifice brevi damnaberis dc Romanum indicem sub infelicibus tuorum libellis jampridem curvatum novo pondere obrues. Cave igitur ne , dum adversarium laedere conaris, tuo

teipse gladio confodias.

Ut ad Amaldum revertar, c jus causam quoniam in me re

cepi, defendere debeo si sus pectus fuit, non aliis sane quam hominibus fidei plusquam sitspectae: Non fuit Innocentio XI. nec aliis Pontificibus , quorum Lommunionem semper retinuit,