장음표시 사용
821쪽
Defensio Amal ina,& a quibus litteras benevolentiae Pontificiae testes accepit. Neque olim suspectus fuit , neque jam
sespectus est Romanis, qui . Ut viventem suspexerant, ita momtuum debitis laudibus ornarunt, ut EcclesiaeCatholicae semper addictissimum, cujus opera triumphatura est Romana de Eucharistia fides Nam ille difficillimum
Reliεionis nostrae mysterium tam solide asseruit, tanta vi & subtilitate omnes haereticorum impetus fregit , argumenta omnia clinsiluit, ut quidquam neque in isto genere, neque in alio ha nus prodiisse, aut aliquando proditurum esse videatur. Nihil ne cesse est hoc loco commemoram velApologiam pro Catholicis,vel tot alios tractatus eximios pro Mde 3c optimis moribus, quos obrationum soliditatem, sententiarum facilitatem foecundissimam, ob perspicuitatem denique, eruditionisque in omni genere CX-cellentiam 5 jam contempto tuo-
822쪽
e Analytica synopsu. 76srum judicio laudant omnes , &olim laudatura est posteritas. Quamobrem Romanus orbis imgenii maximi vim incredibilem admiratus est, hodie que admuratur, & Arnaldum merito comparat cum praestantissimis illis tibus , quos natura pluribus saeculis vix semel promit. Nec te, dum adversus Amaldum declamas , Romam appellare pudet Sed quod de eodem Romae
notato dicis, non probas , convincit te non solum imprudentiar, verum etiam stuporis & amemtiae. Quid enim amentius, quam libri accusatorum fulmina Vaticana objicere, quae liber accusatus non sensiit Z Neque enim Analysim damnavitaliquando vel Pontificia, vel Episcopalis auctoritas , vel ullum tribunal Ei ci siasticum. Tuis ergo Lectoribus ridendum te gratis exhibes, dum
Vaticana fulmina commemoras. Quod autem liber nunquam
damnatus sit, ne ab eis quislem
823쪽
Defensio Arnoldina, apud quos tantum tui se &m . toritate de gratia valere jactant, quid hoc aliud est apud aequos rerum judices, quam ejusdem
Cur, inquis, de disponenda ν tarum vestrarum ratione es oeconomia potius hunc Arnaldum con- ut is quam Doctorum orthode-xorum libros '. Cur haereticas Iansη, propositio i in proprio ejus 4 msηiu fp me damnatas non attentius intueb mini ' Cur deniaque , ut uino verbo concludam, --.gustinum intellexistit aliter, ac in- . telligunt omnes Catholici ', Diu dubitatum , quaesitum que est, quid vestri, Doctoris Catholici nomine intelligerent equae quaestio , sive problema , Doctorum hominum ingenia saepe exercuit sed quaestionem sol visti.' Qua in re nisi tibi, ut debeo, gratulor, ingratus sim. Catholicum a 'ostris dici Molinis tam acutiores sentiebant, Caet ri susticabantur. Tu Vero ΟΠ
824쪽
sque Analytica Synobis. fies dubitationis reliquias abstersisti. Cujus rei nec dissicilis est, nec longe petenda probatio. Quisquis propositiones in Ana
si a te improbatas tuetur, is Ian- senista est & haereticus: ita enim posuisti. Doctores omnes, praeterquam Molinistae, plerasque Meas maxime, quas acrius insect
ris, defendunt, ut probavi: Ian- senistae igitur sunt dc haeretici :soli Molinistae damnant ; soli ergo Molinistae Catholici. Ita ex Molinisticis fontibus doctrinam Augustinianam hauriri jubes.
Sinceritatem tuam amo VereGermanicam. Caeteri per nescio quas ambages jam eadem dixerant: tu sincerior omissis omnibus diverticulis plane locutus CS.
Quod si citius in publicum prodisses non dubito quin Augus
tinus potuisset te duce & Magistro fieri Molinista & Catholicus. Sed quales demum sint illi Doctores Orthodoxi de soli inter mortales Catholici, ad Quos pe
825쪽
humane nos mittis quove su rint in Augustinum animo , Le torem malo ex aliis, quam ex meipso cognoscere. Legat ergo
quisquis curiosus est. Augustinianas Norisii vindicias, & profecto sentiet te, ex istis Augustini do trinam primi dum imperas, illud Propheticum complevisse: inimici sunt judices.
Tuam denique perorationem sic concludis : plura hoc loco non dicam , caetera alias. Expectabimus igitur, quoniam expectari jubes. Interea te hortabor, admoneboque ; si quid exhortat i nes A monita, vel apud te vel apud tui similes valere possunt; ut ab iis omnibus abstinens quae Christianum scriptorem nequ*quam decent, ac novas opiniOnes pro Ecclesiae doctrina minimovenditans caritati simul & veritati studeas : .ne amplius audiaturiapud nos illud Hormisdae
Pontificis: nunquam apud eos cari- tas novo commendata praecepto ,
826쪽
sse Analytica Suno s. 76 nunquam pax Dominico relicta discesus una pertinacis cura propositi,
putantesscientiae rectam viam, quakbet concepta facilitate sententiam: eo usique tumoris elati, ut ad arbitrii; suum utriusque orbis putent invia nandum esse judicium: nec in numero delium deputantes sequaces tr ditionis paternae, si suae viderint cedere nolle sententiae: docti crimina serere, obtrectationum venena componere , integrum Ecclesiae corpus odisse, seditiones snstruere se invia diam concitare. Et ego quoquc plura hoc loco non dicam ; catera, cum tibi videbitur. rationi velle imperari, non credere contemptores auctoritatum veterum novarum cupidi quolionum; sia1
Mores hominum mendacium sine honore. O confusio illorum cum ipsis sine intermissione. Eccli. LO. 28.
827쪽
loco subjicere , tum quod rara sit admodum, tum ut ad Lectorum utilitatem
habeantur simul eximium opus oe nostra defensio:
828쪽
DOCTRINAE LIBRI SANCTI AUGUSTINI
DE CORREPTIONE ET GRATIA. Scribendi occasio.
sionem ortam ex eo testatur Augustinus libro a. Retractationum, cap. 6 . quod ei nuntiatum esset in Monasterio Adrumetino quemdam dixisse, Neminem corripiendum, si Dei praecepta non facit, sed pro illo ut faciat tantummodo orandum. Summa totius disputationis. Itaque praecipuus sancti Doctoris scopus est, in hoc libro ostendere , quomodo nec sana de gratia Christi doctrina officiat correptioni , nec correptio gratiae.
829쪽
Vera de gratia Christi dogmata, qμα iu
hac disputatione supponuntur. Quoniam vero Monachus ille de gratia Dei contra correptionem argumentabatur , hinc vera de gratia Christi dogmata in sui erroris confir. a. mationem a ssumebat. i. o Quod sine gratia , nec declinare a malo quis possit , nec ullum prorsus facere bo-b Cap. a. num. a. b Quod gratia ista nihil sit O aliud quam inspiratio dilectionis, per quam homines praecepta Dei ex ca-c Gq- ritate faciant. 3.ς Quod per gratiam Deus in nobis operetur velle & ope-
. rari: unde consequens est, eum gra- tiam non accepisse, qui nec vult, nec
l δ Ex hisd Catholicae, Propheticae,& Apostolicae, ut Aug. loquitur, fi- dei principiis, duo videntur colligi
posse adversus correptionem. I. In
PRIMO ergo sis per fluam & inutilem esse correptionem sic videtur consci posse.
e Cap. a. e UT velimus & faciamus, Deus operari debet in nobis per gratiam
830쪽
de Correptione or Gratia. 77Isuam velle & facere. Si ergo non a C p. 3fecero praecepta Dei, non ego corri-
piendus sum, sed orandus Deus, ut det quod non dedit, id est, gratiam, qua praecepta ejus fiant.
RESPONDET Aug. b Corri- b cap. splendos esse peccatores, non tantum Iro illis Deum orandum, ut sua il- is vitia demonstrentur, dc utili vel . pudore, vel dolore stimulati reformatorem desiderent, eique supplicent, ne in illa remaneant seditate.
Re vera tamen correptionem tunctantum esse salubrem, quando supe nus medicus respicit. Sed quia nobis incertum est, quibusnam Deus per gratiam suam salubrem illam facturus
sit, e omnibus eam ex caritate media e Cap. rsi
cinaliter adhibendam, etiamsi salus d capa . aegrotantis incerta se ; a facturo Deo E ca aut misericordiam, aut judicium; mi- sericordiam quidem, si a massa perditionis ille qui corripitur , gratia largitate discretus est: judiciunt vero. si non est praedestinatus. II, inins T Io. De justitia eorrepti is. V g R ii u in 1. capite praecipua diΩ sicultas est, quomodo scilicet non sit
