Iusti Lipsi Saturnalium sermonum libri duo, qui de gladiatoribus

4쪽

S A TUR NALIUM

SERMONUM. LIBRI DUO,

sui A Gladiatoribus.

-A N . T V E R P I . EX OFFICINA PLANTI NI AN ' Apud Ioannem Moretum. it M. D. XCVIII.

6쪽

AUGERIVM GI S LENIVM

IA R O s, quos de Gladiatorum pri-lao ritu diu conceptos nunc profero,i ucem adspicere volui, Vir nobilissiime,in nomine tuo. Volui, imb debui. siue amoris tui caussa,quem in praesentem absentemque tenes Mperseueras: sive virtutis doctrinaeque , qua iure om

nium bono iam oculos in te Conuertisti. certe meos.

Nempe tu ille es,qui res & consilia tractasti Imperatoris non unius. tu ille, qui summis de rebus ad summum Principem legatus,inter ipses hostes cognomen repperisti Boni. Scilicet ut radij s is in serdes & caligantia loca coniecti,illustrant,non inquinantur: sic tu, inter seros illos squalentosque animos resplendi iisti nihilominus vera virtutis tuae luces Et prudentiam sileo doctrinam liue: votum hoc tantum interpono, ut similes tui consiliarij contingant patriae, quam Fata Voleiat esse saluam. Vidimus nuper libellum duplicem Itineris δί Consilij tui. libellum: sed qui, meo animo, scholas dissertationesque superat multorum sapientum. Breuia omnia, fateor: dc e e placent magis, quia inclusa prudentia, non ostensa. Quin genus ipsiim dictionis etsi id minime inIer tuas cur priscur .adstrictumque,sententiis occultum: &, quod Vercin-A α uideo.

7쪽

uideo , subtilis breuitas innata tibi. aliis adsectata.

Sed ne fraena ingenio meo laxem in hec campo: munus a me cape, Vir maxime non pretium, ut me deuinctum liberem, sed pignus ut obstringam. Ncccnim exigua haec, dc de ludis vertaudum, reserendae gratiar esse volumus, sed testandae. Quamquam huic ipsi operae aliquod pretium fortasse erit apud eos, qui veteri germanaque doctrina non perfusi sunt sed tinacti :q ii hac velut face illustratum iri infinitos scriptorum locos non inuiti fatebuntur. Nam nouos istos ut sic dicam, musteos homines, iure sperno ab his libris: qui, tamquam in vaenalibus, loqui adhuc Latine tentant: quique magni beati sibi videntur in praeceptiunculis id concinnatis aliquot nugis, quas oculo recto vix digner aspicere. At mihi prisca placista;&vt ille apud Comicum,

utuntur vino vetere, apientes putar: sic nos, qui doctrina. Vale. me ama, haec lucre,

8쪽

S. DICO.

T tu idem etiam meam appellas ' ubi Satyra nquis,ubi Funm i aut tabi , mi Tlantineran vigosim fumri 'Si nescis,hoc agitur. Disci enim dictu credituque,quas turbas mihi dederit Sat ra illa prior parumhereo liquido a licio emissa. Clamores, conuicia, sibili.

Desi qui sine lusi fragiis Censerem publicum agit Z qui in idiam sibi non ingulorum sedgentium

parat i se anit homo. irruit infe ipse, Quem incidit sua fama. Alius, Me aperte laesito alius, Me schemate percusit. ad jummam ea dicta moscripta de mi fila Sat

ra, qua sine rubore nemo ex ergastulo audias cum in a ronte. At ego imu ctiam gratiam e lectabam ab nouitatescripti ignarussciocet deliciartim huius aut qui eo iam venimus , ut nec vitia nostra, nec remedia ferre posimus. Atqui olim Seneca in Claudium ludere potuit, non cum

regnante mihi venia opus, leuiter leniter ineptias tam genti Critici gregis. Cluid enim cactigatione ita molnus 3 eour tenitate nimia praeuaricatus videri possim publi a causa. Revera enim l non tisi . ostendi vulnera, noui regi. At enim tehe colore quodam nos tangis, in- quiunt. O non interpretes mea mentis, sed diuinos qui non dictum mihi,nonscriptumfortasse nec cogitatum,tamen id fiunt. P er colorem ego ter quine nunc qMidem, cuius mi ris sis Aio. Unus aut alter perstricti mihi fateor. sed adeo non te a aut o siquantiti utim nominauerimniam,

9쪽

percusserim,quoIdisitur,manu resia. In tesii culpa si ,

lis: bene'ingenue,quod nosii . tameu quide eo sum, si telo quod in alterum ieci tu occurris, in id te tuas Onter At enim Trincipum ius ira inutum itii. Cessi ubi r quiarii posim manare negaui ab Augusto fonte t Jdem nunc nego. honores, titulos, quat alia fortuna sunt, tribui pol se a Trincipibus fateor : ingenium do Prianamque non eripi,non dari. δε crimen,quod dignum sit tunica molesta. Nec enim aliud vessiculis exprescrint ex omni eoscripto Itaque, ut illuc redeam, mi Plantine supra metocas in turbidam hanc arenam. diuerti in aliam, cum voluptate magis, , sine noxa. od ludos,inquam,meridi s oectaculapn ca qua desita s ignota nostro auo retraxi, i, proposivi non auribus solum Aed oculis , neque utor sese edicamblectariposint. Hoc ipsum erit ortasse qui terner,ut leue sed sterna non culpabit. Mihi amtem hiris, ut hanc inquieram manum is anceps acumen' sili consumam in res non magna fama,it non mati. Nuialii intererit quid de Secutore aut MVrmillone delirem sri ibit aliquis in his nugis,non ringer . Deniqueextra iudicium sproscriptionem fuero. Jus scribenda Satyra alicui relinquam, qui ida' Principe impetrabit Tu,viramis pro Sasura zurnalhoc habet, pro Funere Insunim: est tuam meamque cavsam agessi opus erit, apud eos qui hac'memorias omnes veteres nynperf

10쪽

LIBERI.

occasio origo borum sermonum. ENs Is December erat, & per febriculam' valetudo mihi non bona. Itaque visendi causta sa ad me venerunt Victor Giselinus & Ianus Lernutius familiares mei. Et post salutem, Lernutius: Iamne melius' ait. Huius quidem' oper inquam ego. certe,Vici'r,hanc noctein clementem & cum quiete habui: & omnino commodior esse mihi visus sum post hest emam medicinam. Ita facile cens bam,ait Victor. sed cedo venam,sodes,ut tangam. Cum tetigisset,hilariore vultu,Bene habet,inquit: respexit nos Hygeta. Sed duo etiam sunt, a quibus procul habendus es, Lipsi, ibri&curae. quae nisi vitas, serio dico, teipse euitas. Ego cum risu, Ab altera quidem caussa immortalis sum,Victor. Nam libros, per haec taedia temporum,summis digitis vix tango. Curarum, rateor,largiter est: & publica siue priuata respiciam, bona ea rum ubique seges. Atqui scito, ait Victor,non ab alio quam 'curarum igne magis interfici vitalem illum in nobis fontem. At enim patria denos periclitamur. Scio. sed tu egoque habenas scilicet temporabimus publici fatiὶ Curae sint hae curae illi, qui supra nos curat. Tu Anaxagoram cogita, qui increpanti

cuidam o sest γῆς - γ,&simul cael uiri ostendebat. Haec enim reuera pa- N.

tria nobis. dc ut radi j solis per terram sparsi,a caelo & in caelo ta. mensunt:sic noster animus quanquam in terris, humilia spernat, verseturque apud originem sui. Dicebat haec Victor & ecce puer nuntians duos de via, uti apparebat, aduenisse,

quibus