장음표시 사용
41쪽
erepitaculi olbjectu obcaecasset. In locum it, Ecclesiae Graecie eum Latina) besi aut nudiaste ν-
.lle Armia Patriarchae Constantinopolitani in Das nondum Mn. radiciua, aiνklsa s nostrάμ Hexilium ultra Proconnesum ablegati Michael P - tudine. Et quia uiae Ieruet , licet pater esset, licet de Graecorum Imperator electione Cleri sub- nobis optime meritus, licet amicio drus, o quid-stitui curavit Germinium hujus Dominis III. qui quidaliud dixeris,svec sanguinitatis, sis beneficii erat Metropolita Hadrianopolitanus. At Germa- nomen, nullis, que ad nos frat, nec ris etiam, quaxaι in Setam Constantinopolitaliam. intrusus , quilibet Christinas consecurus fuisset, Dinspersiai cum injuriis ac contumeliis a vulgo proscinderem iis, inglorias jacet, Viso Imperator hostibuUM-tiit, quod Arsenii adhuc viventis Sedem occupa m dandus, ct singulariter mihi omni amore dignas. ret, sese ea dignitate abdieare coactus est, inque Nihilominia id uino actum est. Hic itaque ejus locum ordinatus est Patriarclia Constantino- oonicus Graecorum imperator, citin in Latinos poli Monachus, qui indit annos pessi esset allectus, toannem Beccam, seu Hoc AHI.&atino MCCLXXIV. a. sichaele Pavoris cum, de riciniarum Graecae Latinae uulano e solio Patriarchali dejectus, atque in ordinem assiduesia licitum, Sede Constantinopolitana anno redactus est, ct quod concordiae Graecos inter MCCLXXXIV. dejecit, &ineam mitulit α& Latinos initae in Concilio Generali Lugdunen- ννιam, seu Georgium Cypriam, Schisinaticum , s seeundo celebrato eodem anno MCCLXXIV. qui,ut observat disissimusPateris subael Laequit consensum pertinaciter denegaret. Dei visito in Dillertatione I. Damascenica De Prece ne Spia Ioseph. anno MCCLXXIV. eonseeratus est Pa ritus Sancti, Palirmitarum haeresim, de quam triarcha Constatuuiopolitanus nites hujus no sequetici Colloquio sermonem habituri sumus
nainis AEdiistus seu Veccus, eximiae. vir praef.rmavit, multaque scripsit contra Latinos, integritatis, & eruditionis , qui, coacta ste- sed praecipue con ra, seu Pectum, quem queliti Episcoporuni Graecorum Synodo, ea , cum Latinis contencientem Andronicus Senior, quae in Concilio Generali Lugdunensi II. pro Graecorum Imperator, Sede Constantinopolitana, unione Ecclesiae Graecae cum Latina gesta fuerant, ut mox diximus, exturbavit. At gravio confirmavit, Epistolamque Synodicam misit ad II rationum pondere, utpote pro veritate pu- Dannem XX. Papam, in qua Latinorum dogmata gnans G Orgium Cyprium conlinavit, & quamvis pererudite & eleganter enuntiabantur. Hujus Patmarchatuellet qjectus , nec exiliis, nee car- Patriarchae Graeci Constantinopolitani egregias ceribus, nec aliis cruciatibus ae pinnis deterreri laudes his verbis contexuit et potuit, quin ad extremum usque spiritum invi His temporibus Magna Ecclesia Chartophylax erat cla constantia Ecclesiae istinae dogmata mos,i1-Da es Beccus, vir excellentis ingenii, O dor gnaret, eaque a Graecorum Schilinaticorum cactrinarum studiis ab ineunte Hare institutus 3 Iumniis strenue vindicaret. Georgius C prias
praeterea, tantis natura donis ornatus erat, quantis dem Constantinopolitanam tenuit sex annis, hoe
quisquam alter istias ol. Ivam ct proceritiae cor- est usque adan. MCCXC. quo Patriarchatu cessit. p.ris, O maiestate muri, Osacundia atque aca Eodem anno Sedem Constantinopolitanam occumine ingenii ad omnes res idonei, Missi dotibus pavis Athanasiui, seu Anastafius, qui post tuam se Hastabat, qui c.m Imperatoris decreto de distet annos quatuor, de)eetus est, ejusque loco eum Latinis ineundo acriter adversaretur, Im- subrogatus est Ioa es XL dictus et olite, , Moperator nihil non tentarit, tam perse, quam per nachus,aimo MCCXCIV. qui Patriarchalu p alios eruditione consticuos, ut legitimιι rationi- titus est annos sex, & obiit ara. M C. Post illus eum adduceret ad assentiendum. -- Ea laus imortem Athanastis, seu Anastasiui in Throste frustrarus Imperator, eum. Omne fermὸ ge num Constantinopolitanum restitutus est annonas in teterrimos carceres conjecit. Tum Nicephora MCCCI. &po iram sedissset annos octo, sese a Memmia Scripta ad Beccum misit; quibus ille pre- dicavit, vacavitque Sedes Constantilios litana antistii, Soctorum libros, ὲ quibus Blemmydassua nos duos. Asbo, Meliopolita Cyzicenus, electias codegerat, auro postularis. Itaque brevi tempore est Patriarcha Constantinopolitanus an CCCX.
testimonioram aureum collegit, qua integra volu- sedit annos tres . . nienses decem. Paulatchaliminai strepassent, O qvi dudum Latinis adver dignitate se exul , ac trast ejiii cessionem vaca- satus erat, mutatasententιa, rictoriam acio trans- vu Sedes Constantinopi litana annum unum. Postralis. Quamobrem Patriarchica Sede conscens, breve illud Iiuei pontificium, Sedem Constan- Imperatoris unus fuit omnia, ct lingua, Omanus, tinopolitanam obtinuit Dones III. dictus Gheis Oreticis Scriba calamus, docendo, scribendo, or Logollieta anno MCCCXVI. seditque annos dogmata Miendo , Oc. Concordiam Ecclesiae quatuor, Sobiit an MCCCXX. Ei secressit G ι- Graecae cum Latina semper tiavit ac defendit Dan - rasinus Monachus Monasterii Montis Manganti,nei Beccaes, seu Dccus, Patriarcha constantinopo- qui sedit annum unum & mentes aliquot. Post litatius. At, mortuo Imperatore, obitum Gerasini in Throno Constantinopolitanoro, Sede sua an. MCCLXXXIV. puluis est ab An- collocatus est Maias Monachus an . MCCCXXII. nico Giaecomitia Imperawre,di Aschaeliis Palao- seditque annos XVIII. & menses aliquot . id est, i filio, qtii, ut jam observavimus, a Latinis adeo usique admiram MCCCXLI. quo anno vita alienum gerebat animum , ut patrem suum ctus est, ac successi em habuit Ioannem ratici in lem Pulieologum, in odium concordiae cum E Aprinum, qui sedit annos XIX. Et in Patriar-clesia Romana, quam, dum in vivis esset, totis vi- chatu Constantinopolitano successit Cis as Moribus promoverat, ne plebeja quidem sepultura, nactus,qui, postquam sedisset annis quatuor, mi- teste cephoroc ego . Graeco Schismatico, di- gravit e vitam. MCCCLXIV. Post classistion, Ee. gnari voluerit. Quod etiana ipsenaei Andronicas clesiam Constantinopolitanam Philotheus, seu se Impenator apud Pachymerem, Scriptorem itidem istis rexit annos tredecim, menses sex &dies ali-Graeeum Schismaticum, lab It. Historiae testa- qtiot, ad an . usque MCCCLXXVIII. eique sectatur his verbis: Etenim Icientia ista Me unione cessit Ius, qui sedit aruus . de diem ultimuin
42쪽
elaustin. MCCCXCVIII.Denique, inserieritri. Antifice Maximo Cardinatu Episcopus Tustitis
archarumGraeconini,quiSaeculis XIII.&XIV Ec' unus creatus est, egregiae vir dis irae &piet clesiam Constantinopolitanam gubemarunt, ulci' tis, ejus opera recenseoimus in Colloquio qui mus receivetur ..Granius Miniachus, qui seditam eo. Obiit Romae μἀM de Vitriaco annonis v. hoc est,aban. MCCCXCVIII. usque ad an. MCCXLIV. & in ejus locum suffectus est
MCC Il.Habes nune Chromtaxin Graecorum . - , qui Patriarchatum Hierolesymitanum tenuit Patriarcharum Ecclesiae Constantinopolitanae ad usque ad an. MCCLV. quo anno AD MO IRinitium usque saeculi decimi quinti, quam oblω- Pontifex Maximis creavit PatriarchamHieroselyaram per selicti ac multis tenebris obsitam, accin mi innum iactam Pantaleoηem, natione Gallum, ratiori calculo hic digerere, Min meliorem ordis patria Trecensem, qui sexto post creationem suamnem disponere pro modulo nosti otenravimus. annotauri Vherbium accestiet ad Curiam pro D. Ostendisti, ut bene memini, in Colloquio Ecclesiae suae negotin promovendis, di Cardinales II. in Historiam duodecimi Saeculi,Latinos Cruce de succitare Alaxaiari IV. eligendo distensioni- signatos 1ub finem indecimi Saeculi in Pallastinam bus contenderent, communibus eorum statagiis venientes, deum Saracenas, de capta Hieros, ad apicem Apostolicae dimitatis evectus est anno lyma, Latinos Patriarchas E esue Hieroselymis MCCLXI. dictusque Urbanus IV. Varante ita ranae praefecisse, quorum Catalogum ibidem texuisti usque ad Patriarcham dictum M. ιbam, qui in Dioecesi Florentina natus praefitit
Ecclesiae Hieroselymitanae ab anno M laCIRuique ad annum M IX. Nune igitur scire
velim , an post illuiti Patriarcham Latinum, di
alii fuerint Patriarchae Latini, qui saeculis XIII.&XIV. Ecclesiam Hierosolymi nam gubernarint M. Seciem Paularcharum Latinorum,qui iubfinem VI. saeculi, post cap a Crucesignato
Latinorum Exercitu Hierolesynuarum iubem ι Ecclesi Hierosolymitanam rexeriint . vel Mus
dem Ecclesiae Patriareis Titulares iuerunt, postquam lub nnem XII. saeeuli, hoc est, an io MCLXXXVIII. Tureae urbem Hierosolymitis nam armis depugnarunt, &in suam potestatem Tedegerunt, fuse descriptari brrebitis in Historia citonologica Patriarcharum Hieroselymitenorum 4 quamcom. 3 de Actis Sancte in mentis Maii praehxit, ex quo haec pauca, quae in praese Hlia dicturus sum, deflorare haud pigebit. n io MCCIV. quo ineres.lymitanus Patriarcha Lat 1ius, dictu. M. chus obiit,... inrau, ex Ret lari nonico Vercellensis Discopus, postulatus est Patriarcha Hieroselymitanus, qui tamen in Ocientem dumtaxat pervenit an. MCCVIN Patriarcharum tenuit, usque ad annum MCCXlRquo in solismni supplicatione a Saracenis oecisus est. Hie est ille Albinus huius nominis Myatriarcha Hierosolymitanus, qui Montis Cum
ii Eremitis Regulam dedit brevissimam , p ι iborem divini ossicii & Orationis quotidianae pensum, constructionemque Oratoria in m
dio Cellularum, ubi manὶ per singulos dies ad
cudienda Missarum selemnia convenirent; pedipetuam ab elu carnium abstinenciam i Jejunium a lesto Sanctae Crucis ad Pascha, alitudinem, silentium, fugam otii, Prioris electionem, &c. de hae Regula ab Alis toruttiarcha Hierosolymisetano edita,& ab Honoris III. Ilamifice Maximo a probata an. MCCXXVI. late disserit Pape brachius Ioeo mox a me laudato , ubi tamen a quit item Carmelitani ordinis libet toti ealamo impugnando , aliosque veteris Testamenti Pro. phetas ex elarissimae illius familiae albo exp-gendo , sibi odium, ac invidiam multorum conflavit, atque in se ipse expertus est, quam periculosum sit, sese hula immilcere certamini. Alberto, huIus nominis II. Patriarchae LatinoHi tolblymitano. successi an MCCXIV. Rodulfus . Rodulis Lotharisti Lothario GereMus, &Geron
da Dcinas 4e , qui postea a Gregorio M.que Melesia Hierosolymitana, per ipsius ad Pontificatum assumptionem, ei praeserit idem Summus P mulex tariarcham Guidelmum, qui erat
Epistopus Agennensis in Aquitania, ipsique
etiam commilit curam Ecclesiae Acconensis, tune pariter pastore carentis per translationem Horreistii in Sedem Arelatensem, cum Aeultate exigendiis his illius Meseita, donee redditus Hieroselymitanae Ecclesiae recuperaremur. Obiit Gaiarimus Piniarcha Hierosolymitanias anno
MCCLXIII. ae successirem habuit . quia Messianensu Mesesiae administratione ad Patriar tum Hieroselymitanum Promotus est,obiitque an. MCCLXXIL quo ei successit Fr. Numas erant Ord. Praedicatoriun, Archiepiscopus Coi sentinus, qui, teste Leandro Aruns lib. 3. de miris illastribus Ord. 'adicararum , vir filii per omnia ungivi, e Iaadisius, polluit vine integritate. motum honestate, doctrin dceloquentia, exces-
fitque E vivis M. MCCLXXVI. Melesa itaque
Hierosolymitana per mortem ramna de Lentino viduata Pastore, Me ιυ m. Pontifex Maximusan. MCCLXXVIII. ad Patriarcharum Hieroselyrimitamura nominavit Vercellensem non. ut quidam habent, Vilectiensem ordinis Predi catorum, lextum , Sancto Dominico Ordinis Fundatore Magistrum Generalem. Quare errant hi, qui FnHieronymum Ascuianam, Ministrii in Gen iaemordinis Minorum, a Nisolas In electum filisse scribunt Patriarcham Hierosblymitanum , eam is non Patriarcha, sed Cardinalis Presbytet tituli S. Pudentia, eodem anno MCCLXXVIII: factus fuerit, ut optiis observat Spondams in continuatione Annalium Ecclesiam rem Baranii ad hunemium. Oblatum sibi a Nico uom. P triarcharum Hieroselymitanum recusavit Ioannes vereellansis, & instantibus precibus apud Pontificem quaesivit, ut uni soli curae sui ordinis va caret , quem proindE Pontifex ad constantiam, ferendasque pro Christo labores litteris excita vit, quas ad annum MCCLXXVIII. resert Od ricas sta aura. In sententia tamen perstitiuo Ams Vercellentis, &tanto honori humeros supponere detrectavit. factum est, ut Patriaren
tus Hieroselymitanus delatus fuerit Elia, qui illum tenuit usque ad M. MCCLXXXVII. Demortuo Elia,ad PatriarcharumHieroselymitanum a comita IV. Pontifex Maximus, promovit Mouaride Anapiis anno MCC U VIII. ut liquet ex Diplomate Pontificio ad Cerum 6c Sufraganeos Ecclesiae Hierosolymitanae Episcopos, ut debita
reverentia Patriarcham prusequerentur. scri mo, de reum ab Odorico Rag Ida ade idem anc
43쪽
num. Hune autem Nimimm Misis sexordia Hierosolymis ob Infidelium tyrannitam sederene Praedicatorum Provinciae Franciae, Remensis non posset, Post mortem Patriarche
Dueeesis fuisse, seribit Dodo Albinuι lib. 3. da Hierosumitata, Fr. Petras dem de, vir magnae Viria illustruas Ordinis 'adicatorion, ubi modum, doctrinae & famae, Avenione ordi tus est a se quo electus Patriarcha Hieros,lymitanus, at ne rara. Patriarcha Hieroselymitanus anno narrat his verbis: Cum est in Ramma Cum Nis MCCCXXIX. ut scribit Continuator motimi eolaus de Anapus) Paenitentiaris 3 , O ab oni vitas, ob eius vita interritarem , modestiam ct Sanctimonam custM. Alcino M. Ponti e Maximosingumcairrinatibus impone vite. ejus tres νirio pro seirase priam lamor qMIUM
proferret , non Medi nuruis venerarulus Patera fluatis naiatus est , per eumdemem ad Prodentiam Sancta riritatu me u Merictus es. Obiit Nicia su de Anapiis non anno MCCLXXXVIII. uti metam visum est Italicto serra. sed alti MCCXCI. in exidio urbis Ace
venis. Patriarcham squidem, qui Accone erat, quando ea civitas a Turcis capta est amMCCXCI. titille nomine Nuriatam, constat ex Epistola Nicolai Papae IV. ad eum Pulo ante scripta pro I
quisitionis Officio in Syria, re Palaestina contra Haereticos & Iudaeos illic grasi tes , eumdemque ex ordine Praedicauirum extitiste legimus apud massiuhamum in Edualdum I. ad an. MCCXCII. Capta a Turcis anno MCCXCI. urbe Acc nens, seu Ptolomaide, Phaeniciae civitate nobilis sema, totius Orientis opulentissima, omnium in bis regionum mn ercio apprime opportuna, ac
Crtu capaci uinio tutissimoque munita, omnestim, apud quos, ut observat Spem dius, ad hunc annum, facinora &lcelera, cades & furta, rapinae & exellationes, lacrilegia & Impudicitiae impune grassabantur, a tota terra Samaa exter minati sunt, poenas videlicet tot criminum, quae
a Latinis in scelerata illa civitate perpetrabamur, supremo exigente Numine. Hanc gravisiimam iacturam ut quadantenos resarciret caelestinus hujus nomuiis V. qui fuit Summus Pontilex ele-amiis MCCXCIV. Patriarcham Hierolesymitanum, qui novas Christianorum copias illuc
mittendas comitaretur, ordinandum curavit. A
sciuit Caelestis,s V. brevi sex mentium Pontificituperstinctus , eo se munere abdicavit, ut jam innocee Colloquio observavimus, ita novo PMtriatchae HieroIὀlymitano a Summo illo Pontifice instituto sua nihil omnino profuit ordinatio, quia, sicut scribit Gai re imas de Narigis. R mam veniens Radulphus de Gra mira ordinis Praedicatorum, qui iussu V. Papae apud Parisios Patriarcha Hierolesymitanus fuerat consecratus , Ilatriarchali illa dignitate a Bonifacis VIII. succeslsere caelestini R exutus est. Bonifacio VIII. Benedictus XI. &Benedicto XL suecesi sit Clemens V. qui an. MCCCV. Antoniam Du-nelmentem Episcopum creavit Patriarcham Hi rosolymitamina. Sed Antonio Patriarcha mot- tuo Q. MUCCXIV. idem Summus Pontifex Cisemem U. Patriarchatum Hieroselymitanum contulit Petra Rulliens Episcopo, eaque, ob Hieroselymorum Ecclesiam ad Infidelibus oppreciam, Ruthenense Melesiae vectigalibus potiri.
ejusque administrationem gerere permisiti Erepto quoque E vivis Petro Patriarcha Hieroselymitano, yoannes XXI. seu,ut vulgo dicitur, XXII. svecesibi Clementis V. Patriinhali Hieroselymitarue Eces saetitulo Romandum ordinis P iratorum exornavit an. MCCCXXIV. eique etiam contulit
Ecclesia Ni metiensis ad nilustrationem a cumis vis, &circa principium mensis Iulii ejus dem anni, una cum Nunciis Regis Cyprii, qui veneram ad ducendam in Cyptum filium Gini Comitis Claromontani , sponsam primogeniti filii
praedicti Regis, iussis Francorum Regis navigavit in Syriam, tum is visitandum Sepubchrum Dominicum, tum ad agendum cum Solis
dano de Christianoriam Orientalium pace&r cuperatione Terrae Sanctae. Brennio post, Me est, Q. MCCCXXXI. e sua Syriaca peregrinatione in Gallias reversius est Petrus a Palude Patriarcha Hierosolymitanus. Obiit Parisiis an. MCCCXLIL& in Majori Conventu Fratrum P dieatoriunsepultus est, ubi Epitaphium, quod ipsi positum est, eos refellit, qui illum in Cypro Evivis excessule incomideria scripserunt. Multa opera scripsit Petras a Palati,quae suo loco. seu in quinto Colloquio, quod erit de Viris Mustribus Saeculi XIII.& XIV. commodici reseremus. DOmortuo ritis. Paesuis, Patriarchae Hierosolymi
tano, non demiste succindrem, ex eo vel maxi-
nologicae Patriarcharum Hierosolyinitanonim, quod Sixtas Senensis in Chronico ad annum M CCCXXX. nominet tres consequernes Archie piscopos Tyrenses, omnes ex ordine Draedicatorum, videlicet Nuria πη , MnMursis, ct
Petrum de Conscta. Unde infert P 'Bochius, quia si hujus Meseliae Tyrensis titulus non est permissus vacare , multo minus permissus lix vacatu Titulus Patriarchesis Ecclesiae Hierosolymitanae. Verum, cum isti success es, quos in Patriarcha
tu Hierosblymitano habuit Petrus a Priude, viris
eruditis ovainam ignoti sint, non est operae pretiuitiali uni studiosius perquirere nomma, quibus nudus tantum Patriarcha: Haeroiblymitam titulus, absque ulla recuperandae pollessionis spe . da.us est in Ecclesia Romana. A tempore squidem amissi a Latinis Orienus, Apostolica sedeatus, quod semel allumpserat, providendi Mesesiis tam Patriarchalibus, quam Archiepiscopalibus
in Oriente constitutis, retinuit. siletque etiamnum Legatis Apostolicis , de nonnullis aliis ot dinatis Episcopis conferre titulum alicujus Ecclesiae , quae est in partibus Iniaelium. Sed satis hactenus dictum sit de Meseliae Hierosol
initanae Patriarchis, quorum seriem , quae in Chronico PanHηι Onvbrsi, & Genebraria minus accurate texitur, in meliorem ordinem,
post doctissimos Viros odoricum Ra nauum, &Pvebrochium redigere necessarium esse duximus. Id fortasse non perfecimus , conati quidem iam .
D. Numquid Eeclesiae; Anti hena 6e Alexandrina Saeculis XIII. XIV. si os habuerum
Patriarchas M. Antiochia anno millesmo nonagesimo octavo Latinorum armis occupata, coepit Ecclesia tiochena habere Patriaichas Latinos, quorum
seriem in Colloquio seeundo in Historiam Saeculi duodecimi texuimus usque ad Eliam Robertum gientem, antea Episcopum Brixianum, qui Pr
44쪽
& obiit anno MCCXLviI. At quinam, post
illum Eliam Rebero . ex Latinis Patriarcha Amtioehenus fuerit incompetium plane elle ex P-υ- Ona pheis, & ex Ge Misaris in Chionis eo ibidem observavimus. Habuerunt etiam GraeMi Sehisimatici post eaptam a Latinis Anti ehiam , suos Patriarchas Graeeos Antiochenos, qui tamen omnes pena ignoti sutri , ae subin-dh eotum se lex defetibi haud potest. Quod spectat Patriare s , qui Saeculis XIII. de XIV.
Eeelesiam Alexandrinam rexetunt, nectile non est, ut in eorum contexenda serie diutius hie inis moremur. Ostendimus quippe in Colloquiolatando in Historiam eulorum septimi de octavi, no, seriem Patriarchatum AlexandrinO- tum dumta stat habere descriptam a Setaero, Eln-ci . de ab aliis Scriptoribus Ar
.Epitis expetientia comprobavi, ad veramo studio & lectione sapientiam comparaudam . nullam diei partem utiliorem este , qliam
dilueulum, dum bol novus exotiens v gocem dc alaeritatem affert rebus omnibus. hominem qua ad vitae munia revocat έ dum habile est ad omne ministerium empus, sic Organa iranquilla sunt ac serena. Quapropter , summo mane iiodih expergefactas. hue recta omni festinatione venust properari, ut te de Haeresibus Controveiliis,
bibus Sectae Jaecibitarum addictis . qui data ope- quae Saeculis XIII. R XIU. in Ecclesia obottae sunt, ea in texenda serie Pattiarinarum Alexandri uo- dii Ierentem pronis auribus aut ei. ltatem. tum, post Dis eorum, Haereticum Eutych numν M. Tibi ex animo gratulor , quod illos qui in qyinto Meolo, seu anno CCCLXV V iuvenes, qui horas maculinas, Opt1 1 9. 0riis successit in Patriarch3 u Alς mam vitae partem . intempestivo somno per aetadiitio . meminerunt dumtaxat P/xx, ch- Wm solent, quique a somno excitati tam aegre E le
Eulyelitanorum de Iaeobitatum , qui Melanam Alexanitinam occuparunt, praetermissis tam orthodoxis . quam Haeteticis, qui , licet luet intPatriatehie Alexandrini. tamea seu Eulyehianam Sectam . non sunt professi. In hae igitat referenda serie Patriarcharum Alexan. drinorum Iacobitarum tempus & operam his math lorare non debemus t ii tamen eam hab re desideres , legesis jam citatum Colloquium hostium feeundum in Historiam Saeeulorum s primi, & octavi , ut post elatissimam Eusiebam,
sis Iunii praemiserum, seriem Patriarcharum Ala. xandi inorum i laudatis Scriptoribus At.bicis &Iaeobitatum sectae addictis descriptam inseruimus. ae integram dedimus , . tempore videlieti Sancta Mares Evangelistae , qui fuit primus Pa. triareha Alexandrinus . usque ad Dannem V qui lait Ontesimus tertius Patriarcha Alexanti drinus, quique, ut referunt Bollandiani operis Continuatores ex Epistolis 1 P. Beruario Meieiniatis IESU seriptis, Chrisma, quod dueentii abhine
annis factum non suerat, magno apparatu comnecavit anno millesimo septingentesimo tertio. Sed tempus est, ut vasia colligamus, ae simili rem nostrum latem redeamus. CaVe tamen, ne otio indulgendo & porrectis pedibus in utramis vis aurem dormiendo , imparatus accedas ad proximum nostrum Colloquium,
quod postlidi E de Haeresibus& Controversitis,
saeeulis XII 1. & XI v. . in Ecclesia exortae sunt, his bituri sumus.
cto divelluntur , ut, dum oscitant , cadux lcalapunt, tuosque nervos distendunt, tota prae :r fluat hora. Si Faber aetatius ob vile lucellum turgit ante lucem, quanto magis iuvenes e per gelacere debet amor coelestis iapientiae, quae apud Mismparem clamitat: mane vitiaverine ad me , invenieri me. Non mediocris profectus est, si quis suo quaeque tempore M ac, tutinas horas stucilis impendat s cani ortam si,m studiis plus estici una hora matutina , quam tribu, pomeridianis, idque nullo corporis aetri mento. Ne igitur lam pretiosi temporis iactio tam faetamus, nostrum, si placet, colloquium incipiamus ab Haeretibus, di Controversiis. qui bus saeculo decimo tet tro veUta est Ecclesia. Dein, expendemus Haecele, , di Controversias, quae Saeeulo Eeelesiae decimo quario originem habuerunta
D. Albigensium hameseos exordia, errorumpet tenta , flagitiorumque ministra lat superquain tectio Colloquio in Histotiam saeeuli duodecimi exhibuisti. At, cum execrabilis illa Secta, seut ibidem observasti. Saeculo decimo terito ita invaluerit, ut ad eam exterminandam necesse fuerit Sacram militiam indicere. Haestat nunc, ut eVitet describas felicem faustumque exitum illius Saetae militiae, qua feralis illa Ha dra Iethali vulnere petita tandem aliqv ndo obtrita ac proofligata est. M. Quhd Haereticis o. eonsetentia,& a bona mente relinis , usa venire solet, ut videlicti, in illo barathro, in quod se temeta coniecerunt , pertinacius haerere ae perire , quam ex eo emergete & resipistere malint ι id Haletieis Albigentibus , quos penit lis occaeca vetat impietas cum singulari superbia conjuncta, contigille compertum est. At enim nefatis istius Seetae Plineipes. qui sub finem duodeeimi Saeculi, sat habuerant in ptivatis, oc in publiocia eongressibus, in tenebris de in Iuee , verbo, scriptoque spargere , disseminare, propagare virus lippietatis suae , ct ea virtutis probitatis que lycie , quam gnaviter mentiebantur , populum suis erroribus inique corrumpere ι
45쪽
tangem ineuiue Deulo XIII. insigentiores ficti,& Ra manvi Comitis Tolbiam fulti praesidio, in Eeclesias immaniter gratiari e petunt, Templi
spoliarunt, incenderunt domos . violatum Sa etasV1rgines , innoxios trucidarunt. Sacerdotes
exqui litissimis supplieiis de acerbissima mories fecera iit , atque plures florentissimi Gallia rum Regni provincias ferro fimmaque dev
statutu. Ferebat ut ad pompam error civium singi ine satiato furore armatus , eui parentes
liberis, opibus divites, imi h plebe capite tuo litabant. Tanti mole miseri laborabant, ut tauferentur, ut perirent. Horum se sutoribus aestragibus opposuit se nocentim It L qui tum tem potis universae Ecclesiae elavum selicitet regebat, ct ut eommune illud incendium testingueret, conspiis improborum resisteret, audaciam debilitaret, machinationes frangeret, erroremque E Galliatum Regno deturbaret, sacram militiam adversus haereticos Albieenses, quos ad meliores partes reduei, &de litas erroribus , ad mentis sanitatem serio converti polle nulla amplius spes erat, indixit. Collectus itaque est Cluee- signatorum exercitu , cui, praeter multos Ducesae Comites, inscribi voluerunt innumeri Episcopi & Melesiastici viri. Eiusdem Saeti Belli Dux
electus est Simon Comes . Dufortιιιι,cujus praeclatas dotes desecibit Petras vi cernara cap. 18. Totus igitur in Catholi- eorum causam incumbens Au ortias, He
vos invictissimus, uno armorum mpetu & eontiis
venti serie triumphorum Haereticos Albigenses debellivit, x instar Iudae Machabaa, coelo pro ipso pugnante , eunctis humanis vitibus superior visus est. Βιterras primi,ua copias duxit. Capta Urbs , ae Civium caedex promiscue facta est ipsa die Maria Magdalara laeti . quam Clitisti eoneubinam is per summam blasphemiam laetetati illi Haeretiei appellare non verebantur. Mox Careassona, ae caeterae Ut bes, Castraque perduellium munitissima sese victori Simaas Aonia is dediderunt. Comitis Fuxentis copiae. qui Comiti Tolosano sceleratus erat, ad Castrum Sanctι Martim fusae , dissipatae ae profligatae sunt. Denique ad Murestum, seu Asa istu-, in agro Tolosano Nidulum,Simo. . sese fortius de Albigensibus insignem reportavit victoriam. Habebant Albigenses in tuo exeretia tu centum millia armatorum, quorum agmen dueebat Petrata huius nominis II. Aragonum Rex,
qui suppetias tuletat astini suo Comiti Tolosano,
utpote cui sororem suam Leouoram collocaverat.
Ex advelso S. on MonfortUM . qui non plures octingentis equitibus de mille peditibus in exeret tu suo numerabat , divino praesidio eonfisus praeliam conteruit.& praeeunte Sancto Dominica Ordinis Praedicatorum Fundatore , qui, velut alter I 'D. later graviora diserimina intentissimi, ad DEUM pteeibus vaeabat. & Ctucifixi effigiem , quam manu geiebat, militibus
ostentabat, ingentem hostium multitudinem cae-eidit, atque internecione delevit, quos inter '-εναι Araetonum Rex ptignans occubuit. Plus vigiliti millia desiderata, caeteri armis exuti, se ut reserunt PaulM milias Petras de Ralli χνου
eap. LXXI. de LX xl I. Historiae Albigensium, te Retis , in lib. da Gestu Phrbna , gust. ad ann. MCCXIII. At, proh dolor strenuus militiae Dux Omon Mosernas, qui tot pericula evas rat. totiὲs'ὸ medio igni ae ferro salvus&lneolitimis redierat, dum Tolosam obsidet, vibrato primaehinam saxo laesus interiit ann. MCCXVII.& Comitatum Tolosanum, quo, ob egregia sua in Ecclesiam promerita . & propter Apostasiam
Romandi Comitis Tolosani. donatus suerat, zeliquit filio suo Amabiis. Paulo post, --α dus, qui, ut mox diximus , ob suam Apinaliam Comitatu Tolosano abdieatus suit, sebi in morte exi in s est, factaque sepultum privatiis, quod implenitens obiisset, de Eeeleliam. dum viveret. sua, in fovenda ae propaganda Albigensium hae.
reli. pervicacia, dilacet,llet. Hic Ruinain ursu perstitem teliqiiit eiusdem cognominis filii M, dictum Rumaeaam huiεν-. quo. Comitatum Tolosanum, quo situs pater exutus factat, armi
repetere volens, Bellum movit contra . mair eam,
qui in possessione eiusdem Comitatus patri ruo Simani Memortis successierat. Sed δε mineus hujus Belli molem vitibus imparem svis expertus , iura sua itans sudit in Ludovic ιm VII LGalliarum Regem , qui numerosum exercitum ti iee insignitum duxit in Albigenses , oppida, castraque plurima , & Αvenionem post ilium mensium oblidionem treepit anno MCCXXVII. sicut Gesta ejusdem Regis, & Guastumas de Po-dso Laurentu testantur. Demum, sacro contra
Albigenses Bello suseepto, . . Auscus Galliarum Rex hujus nominis Iae adhortanteGrerinis . luis Litteris Apostolieis, quas Annalibus Ecclesiastaeis inseruit Odoricus ad an. MCCXXV HL
finem imposuit,induxitque Rarmundum is merem, ut consentiret in eas pacis conditiones, quas inter hae praecipua erant , ut πιν mundus Comitatum
Tolosanum ab Haeretieis Albigensibus purgaret,
eosque viis omnibus exterminaret : Damna, iulata Eesellis ae Monasteriis , resareires . earum que Iura de libertates defenderet i i m anu , filiam sitam unieam, uni ex Regis Galliarum sta- tribus daret uxorem, quo ex matrimonio, si nulli procrearentur liberi, nihilominus Tolosanus Comitatus , post eorum ae Rumuias Comitis obitum . ad Galliatum Regem . ejusque suecet fores transiret. Has & alias hujusmodi eonditationes paeis contentas in Tractatu , quem rei runt Dach nixa Tomo s. yrreum, de Catena Historiae Comitum Tolosanctiarum lib. a. postquam jura iset Comes in die Sancto Parasceves, praesente Sanct. Ludoviso Galliatum Rege. &innumera Praelatorum, Pro cerumque mulditudine, absolutionem a semen. tia excommunicationis , qua pereulsus fuerat,aeeepit a Legato Apostolico . qui ei in poenitentiam iniunxit . ut Crucem contra Saraeenos si
meret,& saeram Militiam in Palaestina per quinisquennium gereret. Hune in modum finitum est Bellum laetum , & extincta plane in Galliis Albigensium Haeresis , suas etiam hane in rem curas conferente ipsemet Romanis iuviis, Co- mite Tolosano, qui ad exaltationem Fidei Christianae , ad radicitus exstirpandam Haereticam pravitatem, ad conservationem pacis, de ad bonum totius Comitatus Tolosani statam eonset. vandum & in melius resi mandum Sanctissimas Leges tulit anno MCCXXXIII. D. Pettileiosissimis Haereticorum conatibus, ne Religioni noceant de CatholicaeEeclesiae paeemper. rbent , armis temporalibus resistendumelle. nemo celth uesare potest. Si enim ille, qui hostema
46쪽
set tum ae si amaram minitantem at- ctae Inquisitionis oseium commiseriant Romani Pontifices , seu eis ad hoc ossici una delectis auia
Que iugulum patriae petentem, quieto, tranquilloque videret ai. imo, vel ei periunctorih aut leviter se oppotieret, impiu4. reuoque perduellionis haberetur. de nili contendereL acerrime,
vimque vi defenderet , defuille Reipublicae me. rito censeretur ; quanto magis exardescete debent avitae Religionis propugnatores , dc armis etiam temporalibus , sit neeelle sit, comprimere furorem haereticorum , qui ad suos stabiliendos errores eoniurantes, in Religionem, qua nihil imeunddm DEUM antiquius habere debemus. h stiliter grassantur Uptime itaque se gessit δει- noceη ius III. Pontifex Maximus, dum iacram Militiam ad frangendos Haereticorum Albi gensium impetus, indixit, secutus hae in re laudatissimum illum morem , quem, ut nuperrime audivi a vito erudito, a tempore cristautικι Imperatoris omnia comprobarunt Ecclesiae Saeula. Sed dieas nunc, quaeso. quid sibi velit istud sanctae Inquilitionis Ostietum . quod ad exieindendas Albigentium Hae teleos reliquias Fratribus PtEdicato tibus a Sede Apostolica de . mandatum esse dicit ut M. Ad Haei e seos Albigensium expugnatio ni di Haereticorum conversionem miterat δε cenιιus III. Pontifex Maximus Legatos Apostolieos Aνnaldam Cisteteretilem Abbatem , Perrum de Castro Rod, bum eiusdem ordinis Professores . qui, adsunctis sibi Cisteretensis itidem ordinis duodeeim Abbatibus, Haereticos
ad eremium Melesiae . qui servidis concionibus, uuat discutationibus , t educere pro viribus ten- atulit. Aeeessit sanctae Dux Praedicationis m-dacis . Oxomensis in Hispania Bylicopus , eum suo itineris & laborum indivulso socio, quem inter Canonaeos Regalates suae Eeelesiaeoxomensis anno MCXCIV. sustesttat. Animadvsciens autem radum, quod steteienses Albistensium Haeretico tum conversionem hue usu ue parum promovissent, illis authoi fait, ut di Issi, equis, quibus vehebantur,ec abiectis auis . argento, famulitio, ae supet fluo comitatu, Α-postoli eam praedieandi rationem sequerentur, de .nieuique tetmini proprii assignarentur,pet quos disturrendo, praedicationi inusterent, & disputationibu , insudarent. sieut testatur Petrinornii Cisteretenta Monachus Cap. s. usa a Albilentam. Eo in munere eam biennium Λ-
Domi.uin insimpliliant cum Apostolicis Legatis, di alii, Cistet eiensis Oidinis Abbatibus; mdaevi in Eeelesiam suam revelsus est , Damiusco Duee praedirationis adversus Albigenses paueis eum sociis snam & Cisteretenses Abbates dileelserant telicto. Novem annos Vir DEI Dominiem in Hae telis consutationem , in praedicationem & de sensionem fidei strena & iiurepide
incubuit, vel , precibus, miraeulis Catholiis eam Religionem propugnavit; Saetae Inquisiti nis OTeium adversus haereticam piavitatem in
Carcassonae aut horitate Romanorum Pontificum uearia III. & magno cum an maiarum fluctu exercuit, utque Ecclesia ad expugnanis dos, vel eonvertendos Haereticos perpetuum habet et fidei salelmentum , instituit elatissimum Uidinem Fratrum Praedicatorum, quibus pro tuis tanda fide Catholiea jugiter excubantibus Samthoritatem dederunt inquirendi in Haeretieos,&in eos debitis poenis animadvertendi, si teti. piscere , suosque errores ejurare nolint. Non me sugit, quantum Haeteticis displieeat illud sati .ctae Inquisitionis Piscium, quod unus ex illis vi. delicEt Guillelmus Cave in Secuti Sei .ia sties , ut voeat, deeimi tellii, seu Historeia luis teralis, infrunito ore appellat Gravismam cs ab Orco petitrum Cisistiame Religionis dedecar Amisi ta
gestum, conscisntrarum carnificUM m , summaque vranmdu, cs cratiistitatis qua Sacuti nouisisne νe tyranni majus tormentum. Velum, ad confutandam hane Haereticorum calumniam,
quam surda aute praeterite haud pollum , sustietat hie hreviter observare , tribus potissimum de eausis Sanctae Inquisitionis Olseium iuisse iutae lesia sapientissimὰ institutum. Primb. ut se nati possint Haeretici , qui suam misereri sortem
nolunt. Est enim id Novatorum omnium .i genium , ut in quemcunque incurrerint aut imis pegerint errorem , ad eum omni animi indu .ctione ae voluntate adhaereseant, nec ad sanio. rem mentem, nis adhibita aliqua severitate, reis dire valeant. Quid autem medico erudelius eo, qui in aegrotum indulgentior. serrum in vulnus Meleatricem altius adigere reformidet Hae nimia humanitas pro erudelitate, Levitia contra. ti.
gidiotque severitas pro humanitate summa habeti debet. Q ibd ergo aliquam erga contum ces Haereti eos severitatem adhibeat Sanctae Inquisitionis Offeium , non indὶ culpari, sed potitis maxime commendari debet, elim ea severitate se pilis eorrigantur Haeretici , suumque perinversum mentis habitum eiu en Diues , amissam animae salutem adipiscantur : Clamet, vulsere tar ter impatreus per dotirem, inquit S. 0 1 tis in lib. de Lapsis, trasti et, postquam senseruou tatem. Seeundo, institutum est Sanctae inquitationis ossietum, ut populi profligatissimas liaete
ii eorum docti inas fugiant, horreant 3c execrenis
tur. Si enim Haeretici, impunὶ & nullo suppliciorum metu eoeteiti, suas possent dis eminate doctrinas, faeith excitarent Incendii in , quod a vitis omnibus 8c flagellis accensium serperet, glisseeret, grassatetur, ac, nullo sese opponente curia sui flammatum , ineautos populos involvetet.
At,ddm Sanctae fidei Quaesitores, ad primam n
, vitatis auram, errorem actiter oppugnant, de Hriteticos , Hereseosque fautores confestim iii otis dinem redigunt, tam prompto, tamque salutar adhibito temedio ericiunt, ut novitas variis multiplieibusque lenociniis hominum animos non
permuleeat. Denique, Sanctae inquisitionis of fietum institutum est ad fovendam Regnorum tranquillitatem,quae diu profecto stare non potest, dum Religionis divorti--& populi erroribus xb haeretieis sparsis assiati de summa te dis sident, ae magno animorum aestu inter se digla.diamur. Ex his quippε dii sensionibus oriunt ut
factiones,ex factionibus crescit audacia. ex audaiseia contemptus legum di legitimae dominatimnis odii . Hine rebellio, Bellumque prorumpit eis saevius, quod Religionis&Sacrorum eausa utrinque movetur, ex Bello vero sttager, tui- neque innumerae prodeunt, quae longo templistis progressa vix ac ne vix quidem resarciti posis sunt. Tot etavissimis malis omnem aditum piae-
47쪽
cludunt , vel saltem praesentissimum temedium asserunt fidei Inquisitores . quippὸ qui Haereses
in suis eun is praesolant , Haereticis larvam deia trahunt, eorumque malis detectis artibus, omnem saeuitatem aliis nocendi, subsque instillandi et- rores penitus adimunt. Istud itaque Sancte inquisitionis ossietum . sibi a summis Pontificibus
conereditum magno servore contra Haeretie Albigenses obierunt Fratres Praedicatores , quoiarum tamen Zelus,&levera in Haereticos eorumq;
autotes justitia tam gravem adversiis ipsos persecutionem excitavit, ut in odium Inquisitionis ex urbe Tolosa seeedere compulsi , sacro instructo agmine, sicut reseri Spondantu ad annum MCCXXXI v. bini & bini exierint, animis ad martyrium comparatis, Symbolum Fidei, & Antiphonam Salve concinenteae. Qua in re egregii illi Fidei Athletae contra Haereticos intreispidis animis decertantes, secuti sunt exempla sanis isorum Patrum Albanam, Augustim, Meronymi &aliorum, qui Haereticorum conatibus sese aeerti me opposuerunt, eos severiore stylo confixerunt, nec timuerunt unquam , ne a procacibus illi, hominibus apteterentur vicissim acerbioribus
'injuriis, sed poti is quidquid plagarum ab illis
laeeipiebant, in decorum & benefieiorum loeci reponebant. Sed de Eelo Fratrum Predieatorum in expugnandis,& convertendis Haeretieis pluta in sexto Colloquio dicemus.
D. Debellata hae pestifera Albigensium
haetes, quae tot ae tantas in Gallus excitavit ira.gce lias, emet et untne caerulo decimo tertio aliae
haereses, quae florentissimum Galliarum Regnum vitalento suo anhelitu infestatim M. Libri Aristotelia Seeulo Eeelesiae deis
cimo tertio Constantinopoli recens in Gallias asportati, E Glaeeo idiomate in Latinum itans lati, & ab erroribus, quos continebant, necdum purgati . occasionem praebuerunt quibusdam subtilioribus Theologis in Galliis nova proe dendi erimmenta, & relicta veta ac purio i v tetum Patrum doctrina, ex turbidis Atabum lacunis foeculentoς proserendi errores. Homineus quidem ut tectὶ observat Lactan/ι ω lib. 3. Diavinarum cap. I a.)ideofalluntar. qu. domi reletiovem se scipiunt, omissa aut Sa pientia sui studeur, Mnissa reuisηe : eῶm alterum Fae altero non past ego verem. Cadunt ergo ad
tiam retier aerust, νε- Hos docere poterat . Hi
Theologi rerum novarum cupidi, Aristotelis Phlial ophiam in sibsilium errorum, quos spargebant, advocantes, in eausa suerunt, cur tibii illius Philosophi , qui novorum semina errorum eo tinere videbantur, damnati de eombusti fuerint in
Coneilio Parisiens anno MCCIX. eel ato , de
sub poena excommunuationu cautum, uesuu deca is
tero eos secrabere, utere pr sumere . vetae in babere, sevi testatur Rigor in vita Phi.
An Augusti Galliatum Regis ad annum M IX.
Hane damnationis sententiam in libros Aristote.
Loii Syacido Parisiensi latati eonfirmavit Gretois νι in IX. Pontifex Maximus anno MCCXxXili. in Rulla ad Magistios & Seholares Patisienses. quae exstat in Magno Pastorali Eeesesiae Parisi.
tistotelis Philosophia tot ignominiae notit inusta Patisis exularet, & qui vel leviter eam attigicsent, haeresis sit spicione aspergerentur , Commodum adsuit S. Trimas, Doctor Angelicus, qui Atistotelis Philosephiam piaeelatis suis Commentariis sie illustiavit,& ab erroribus rapurg vit, ut eam fides obsequio mancipatam ciuistia. ni deinde Philosophi, probante Apostoli ea sede.& toto plaudente Orbe Catholico, obviis ulnis
excepet int , atque pro ejus defensione eas in Scholis pugnas moverint . quas vix boni Cimpto aris, ac ne is su sevissem. D. Fortunae Aristotelia certὶ non invideo. sed eorum me miseret, qui Saeulo EGesae deis ei mo tertio ex lectione & studio librorum hujus. ea Philosophi in vatios abducti sunt errores, qui.& quales suetint, quosve Authotes habuerint paucis hie exponere debes. M. Ineunte Saemio deeimo tertio A ariis esu professione Clelie , ἡ territorio Carnotens, villa, quae Reua dieitur, oriundus; Parisiis duci studeret, & argutiis Aristotelicae Dialectieae plus aequo deditus esset, Haeresim promulgavit, teste
in Issia Philivi Augusti Galliarum Redis ad annum MCCIX. ubi Ere habet: ari Almarieus e .m in arte Letica perum essu . GScholas de arte i .is aliis a tιbis tiberatisin divi νε-xisset, transtulit se ad sacram paginam exeslaudam. Semper eame. saam per se modum doeeuri cs ἀ- scendi habuis, se opiniorem pravatam, Grudicium
quasi sectum , cs ab albis separatum. Unis G in
ipsa ιο ia aWin es constanter asseverare, quia suιMει Gνφι-m aeneatur credere se esse meis hrum sti, nec aliquem posse s vari, qui hoc niscrederet . . . minas quam si nau crederet Christam esse natum cs passum , vel alior Fides intrensis.
Hunc Armaries, eiusque Sectatorum errorem
damnavit Λeademia Patisiecisis anno MCCIV. euius doctiinali iudicio state nolens Almaricis
ad summum Ponti fieem Innocentium III. n ou
cavit, Romamque prosectus est. At, eo audito. lectis quoque litteris Academiae Patisiensis . de utriusque partis aequa lance tonderatis rationibus. Pontifex sententiam adversus eum latam eonfitiamavit , praecepitque ut serim publies de coram Academia P tiirensi ejararet errorem, quoi quidem anno MCCVII. Parisios reversus A admfictd et aestitit, ore palinodiam cecinit. de Orde haerelim retinuit. Paulo post, in morbum lapsus, obiit,& juxta Coenobium Sanct. Matirtini de Ca-po sepultus est. Diseipulos reliquit, qui novos et totes impietati Magistri addiderunt, dictita lex primo , potestatem Patris durasse, quamdiu viguit Lex Mosaica r Legem novam a Chri stoconditam ad sua usque tempora vim habuisse. sed eam deinceps cum omnibus suis Saeramentis
antiquitam loeum dedisse Spituus Sancti Regno, in quo Baptismus. Consessio, Eueharistia & alia
Saetamenta, & salutis adminicula jam non essent neeessaria, sed sola gratia interiori Spiritus Sancti , citra ullum bonorum operum exercitium, unumquemque salvari polle doeebant. Praeterea. Charitatis virtutem sie extollebant Almaries Discipuli, ut flagitia ipsa, stupra & adult tia,aliaque id genus gravissima peceata per ipsimheita reddi a stetere non dubitarent, muliereulis, quibuscum earnali commercio commiscebantur, & rudibus, quos decipiebant, impunitatem precati hoc pacto promittentes, sevi refert Retar , Author coaevus, ad annum MCCIX. ali
48쪽
Aliorem errorum Diseipulos insimulat Hanc efiraenem & Seeulis inauditim de rebui
Caesarias moti Mensis lib. s. Dialog.cap. 11. ubi divinis diisserendi licentiam aegi E tulit it-- illos aeeusat, quod dicerent primo, non aliter esse hujus nominis III. Episcopus Patisiensis , & in Coepta Clitisti in pane Altaris, quam in alio pa- Concilio,quod anno MCCXL. eonvocavit,deetinne,& in qualibet te. Secundo, 'ubd assererent, damnavit errores ex SeriptisAnonymis exeerptos, Deum loeutum fuisse in Ovidis, sicut in Hattusts- qui erant his verbis conceptir I. Divina es vita ... Tettio, quod negarent resurrectionem cor- νn se , nec ab Angeis, nec ab iamιne videiar . mispocum . Gemantes nihil esse Paradisum. nequa V debitur. II. Luet Divina Essextia eadem su iis Infernum. rib, quod Altaria in memoriam Pa re. Blis, ta Spiritu Sancto , tame u in hae s Sanctorum erigete, & thus coram sic Imλgi. sentia, cs in ratione forma , una est ε. Paris , es nibus adolete, Idololatriae crimen esse periende. Fuis, non in inritu Sancto. III. Spritis Sanctis. tent. Quinto, quod eos, qui Oila Martyrum de- δυην est amor cs nexus, nou procedat a Filis , s doseulabamur, sugili rent. Postremo, quod do- taut .ma Prire. IN. Multa veritarct μήνυκε aseerent, eum, in quo est Spiritu Sanctus. Peccare πισπο, qua nonsum ipse DE S. Primum kuise, deineeps non polle, & fornicationem in pso per- vel ν η Ut m , es creatio passio, non sunt ora .ri
aestrὶ mihi persuaserim. Hujus Sectae Atmarim πιι γυαε o. VIII. 'velis in eodem iis πιι diseipulorum Cotyphaeus erat quidam Vν luimur οι est esse in diversiit is, ta est ali3uo , A ..is.
Aurifaber, qui, ut auram popularem aucuparetur, i X. CH- m rura fuerint natiaratia , ..eus riὸ quasi a Deo mitas elset, di Prophetiae dono illu- m or erat graι , taginta. X. Disti quam stratus. quatuor plagas infra quinquennium even- ββb it, de ρasset stare. Nee etiam Arimi, sis turas vatieinabatur , famem scilicEt super popu- tu centia. His decem erroribus iam laud
tuae, stadium super Principes, errae hiatum ad tu, Bisi Archieliseopus Parisiensi. &M Cive, Totb.ndos, ignem luper Ecclesiae Prael, gistri Facultatis Parisiensis , qui huie Coneis istos, quos Antiehristi membra mpudorato ore ap- aderant, totidem Articulos oppositerunt hoe te pellibat, Romanum veris Pontificem Antiehti- no e οῦ Ι. Firmuιν credendum est, ta nota .. ,stum, de Romam Babylonem vocabat. Sic omnes dubitandum, quod DEUS in sua sub alia, Foliis. Meteliae Ministros eam no dente rodebat Arcadius πιι π iura, videbitur ab Aisinae Saainis,se vim
ille Opilio. qui tamen. ut Nitim sugusti Gallia- b-gtor Matu. IL L .a est essearia fas initia tum Regi, ubi favorem conciliatet,dicere solebat, πιι natura in ratre es Etio, o Spiriis μήλ. E omni, Mundi Regna sub Lege Spiritus Sancti, e dem 69M AE Η ιμ- form in tribus Pres trihuie Galliatum Regi, ejusque filio, fore prope. ni. θε tu δε-u , prou/ mxus est ρο -- . diem subjieienda. Contra illos Sectarios, Arma- cedis ab utros , se uer a Patre o F . iv. νισι diseipulos, Petrus, Parisiensis Episcopus, Syn- asia wris fuit Matreno, qua est DEUS. Godum Parisiensem indixit anno MCCIX. in qua Uer ta fiat ab aeterno, qua non sis ira m risis. eo, sisti iussiss&eonvictos damnavit, & ne ulte- V. Pri νη unc es creatis passis, est eoata a. tias inlanirent, praeeepit Rex Christianissimus. VI. -- - ωι αδ qua ἐν μιι Misa, . γ λ. st ut illi utitieibus fiammis addicerentur, alii per- ρς ς ηδε G - ώs. VH. Irim es eo .r ωι isci petuo eateete plecterentur, istis mulieribus venia scilice Em reum C tam, danctorum Auriis.,
cap.2. his vetbis: reprobamus eratam,ta damnamus visum quidem est canR doctrinae . sed non io- pervers ma- dogma impιι Almariet, eujus mem preissa ea, quae apud Theologos in Galliis inole tem sic pater mendaviii cacoit, u uri non vera , de rebus divinis philosophandi plurigo. eam haeretica censen fit, quam insa a. Eodem . si quidem anno MCCXL. F. Gmsi rivi
Eodem saevio Ecelesiae deei molertio sum ordinis Fratrum Minorum Professor, in Selmonerunt .lii in Gallii, Theologi . seu potius Theolo. S anne Baptista , quem in Fratrum suo-ga ti, qui neglecto protrus Scripturae&Sanct rum Ecclesia habuerat ad populum, duas promistum Patrum doctrinae studio, ad stivolas Aristo- stiones erroneas astiauit, de quibus il supra lau- teli eae Philosophiae regulas nostram erga DEUM dato Episcopo Parisiensi , α Saetae Faeulcilla fidem exigere voluerunt.& in rebus divinis nihil Pari sensis Doctoribus publiis reprehensus . ea. praeterquam philosopharites, vanissima, supra eotam frequentissimo coetu damnare eompulsiusquam eredibile sit, opinionum commenta pro- est. Prima propositio haec erat : Uberuis ambiaeuderunt, a gentes, detrahentes, circumscri- rium habet 'rem am uasaratim ad raei e-bentes, dividentes, promiscuE, Bd indiscrimina granam, o est a , αδ quo modo, s. s. t -
49쪽
tis recepti ηἱ coeperantem. Secunda: Qui dum ffin est, nunquam fuit ιη grat , sed θωρινο-aEιavit lividas fuit, L nunquam Senet cente Sa ilo decimo tertio, hoc eit, anno MCCLXX. Si. om myster Episcopus Parisiensis, trede cim proseris sit propositiones erroneas , quibus nonnulli Theologi Parisienses Aristotelicae Philo
iaphiae subtilitatibus delusi sanam Theologiam
corrumpebant. Hae autem propositiones his veris his erant eonceptae r I. IVDctm omnι - λαι--m est sum idem numero. I. Ilia propositis est fessa, vel impropris: Homo sntestist. III.
humari a d viva pro υιδεηιιa non retuntur. XIII. cirruptibili reι DEurammortalitatem, vel incorra ptio .em dare non potest. Alios errores, quos mTheologiam invexerat Aristotelica Philolbphia,
seopus Patisimili anno MCCLXXVI l. ad quem
ea de re anneu XX vulgo dictus x P. Pontifex
Verum elim nullis Cenaci Leelesiasti eis cohiberi posset haee ingeniorum lascivia , mitique indies exurgerent Theologi, qui secutis antiquae The Iogiae relictis callibus, novos , ae nullius adhuc tentatos vestigiis, quaerebant, & do nas flaguliosa sua novitate infames obtrudebant, causam tandem suam vindicavit ipse DEUS. & unum existis errorum Architectis tertibili morte punivit.
quam noster Thomas Cant ratanaia , Auctor coaevus, lib. 2. de cap. g. num. s. his verbis
eaurim datus su represumsensum in execranda con
εας plaga percussis est , cum que is dum mortis paea quasi mutuis comparatin est Iameatu snissem
bis, o t. taxuria foeduata permansit. D vida μ
vatibat. Eo stupendo prodigio didicerunt illiva temporis Theologi, qui arcanas aeterni Numini divitias curiosus persciviati audebant, de DEO silete, quam loqui, longE cautius, melius, ac con
D. Multum vereor, ne i haee Theologorum Patisiensitim de tebus divinis disserenda prurigo intulerit Academiae Parisiensi Meulo Eeclesiae decimo tertio gravissima damna.
M. ita est i Magistri Aeademiae Parisiensis, a GmPelina de Sunus Amore, viro jurgiose, & miua procacia obstinato. potissimum instigati,contra Fratres Praedicatotes ejusdem Academiae alumnos tumultus eo neitarunt, qui celeberrimam illam Universitatem in summum Mileti men Saeeulci de. cimo tertio adduxerunt. Haec invidiosa lis. &sunesta controversia, cujus memoriam refricare
cogunt me Historiae leges, taurum habuit anno MCCXXX. Regnabat tum temporis in Galliit S. Ludovicin hujus nominis lub tutela matris suae Blaueba adhue eonstitutus, apud quem Universitas Parisiensis de vi Seholaribus suis per cives di incolas Suburbii San-Marcellini Parauis illata.& de nonnullorum morte inde seeuta eum suillis conquesta ἔ non modo repulsam passa est, sed ad
eam eomprimendam dispositae sunt Plaetoriano tum militum C hortes in armis. Ea re ostensia
Univeisitas Parisiensis a Lectionibus abstinuit, de Magistri Parisii, seeedentes, alii Remos, alit Anindegavum, alii alio abierunt, libertati de securitati suae locum tutiorem quaerentes. Dissipatis ergo hae illie Magistris Fiatres Praedicatores, ne omni no eonticesseerent Musae Parisienses , Cathedram unam Magistralem in Theologia, eonsentientibus Gruisse,no Episeopo Parisiensi, & Cancellatio Aeademiae Parisiensis, tenuerunt. QIadriennio Post. Parisios levetss Magistris, & restituto in integrum Studio Pariliensi, alteram Cathedram The logicam erexerunt Fratres Praedicatores. Quae res magnorum inter Magistros Parisienses, & Frattea Praedi eatores dissidiorum causa fuit ac Seminarium. AEgth siquidem ferentes Magistri Parisienses, quδd Fratres Praedieatorer duas Cathedras Theologicas haberent, & verili, ne alii Religiosorum ordines id facere eontenderent, seque suis ipsimet sedibus pellerentur; hoc Decretum com
munibus votis lanxerunt & edixerunt, ut num Regalarιum Conventus duaι simul Cauhedras solemnest Theologwas tu posterum obtineret. Huicce Decreto Fratres Praedicatores se minimὶ obtein
petaturos Dum proseisi sunt, eo quod duas Cathedras jam per aliquot annos paeifich oecupa.ram, & summa eum laude, atque Discipulorum
applausu rexerant. Utcumque tamen inter eos ocAcademicos pax maluit usque ad annum MCCLI. quo tempore, ut inquit a. XVbm in Annalibus notum ad hunc anaum et Orta es magna H
50쪽
pristi.um flatum resuui. Nec solum ab iis M. sed etiam ab eius successore Aiax dro IV.Frities Praedicatores pro sua in Academiam Parilietisem testitutione in integrum quadcaginta obtinuerunt Diplomata, qtue in Pariliensis Ecclesiae Tabulatio silervantur, quibus Parisiensis Aca-Minia aliquandiu reluctata . eandem aliquando cessit, & Fratres Praedicatores in societatem Magistrorum Patisiensium admisit. Hanc tamen concordiam missi si de Saricto Amore totis suis viribus impedite molitus est. Is qui 'pe Magistrisoriis de maea . δε colao Decano de Barro super quam, & Christiam Canonico Bellovaeensi,alitiaque tractis in par: es , ad infamandos Religiolos Mendieantes, re ex Academiae gremio expellendos nihil intentatum reliquit . totumque virus in ipsos effudit in libello male eonsarcinato, cui titulum indidit i Deperieulu Nwssimorum remis perum, quem Alexandar IV. Pontifex Maximus post maturum ac diuturnum examen proscripsit
nitis ostendemus in quinto Colloquio. Hunc exitum habuit luctuosum illud dissidium, quod,
proh dolor i Saeculo decimo tectio exarsit intecMagistros Patisienses , de Fratres Praedicatotes, quodque, ut obitet dicam, non latis eandidὶ aetinceth describitur ab Egassis Bulo Iom. 3.ria riversitatu Paralis is, ubi, par tum studio
abreptus, miselmo a Sancto Amore, viro ab Ecclesia damnato, Et insensissimo ordinum Mendieanistium hosti, plus aequb favet, Causam Fiatrum Praedieatorum , qua nilim potest , deprimit, eos velut totius dididit Auctores ae concitatores a racarbone depingit. perstringit , iniectatur , de omnia, quaeipiis patrocinari possunt, coiisulio
aut elevat, aut dissimulat. aut lini stram in partem huer pietatur. At, velit, nolit Rutius, Caulae Fr trum Praedicatorum aequitatem aperie probant non sollim innumeta Summorum Pontificum Ιἀ- nocenισι IV.& Alexandra IV in gratiam Fiatrum
Praeditatorum data Diplomata , sed etiam eam manifestam reddit ipsa vis veritatis, quam Thamas Doctor Angelicus,ordinis Praedicatorum, Aeademiae Palilientis , & universiae Ecelesiae cois
lumen de ornamentum, invictissime tum temporis defendit, error eique M. gistri Gu stelmi δε Mincto Amare, acerbi illius dissidii stimulato tis,maeelatis, Elidisque Scriptis eonfutavit. Pluta in hane tem dicerem , nisi mi Li silentium indiseeeret Domininieana Familia,quae antiqtiae injuriae immemor, Academiam Patisiensem pluribus sibi devinctam beneficiis maximo temper honore pr sequuta est. D. Asserebat mibi nuperrim vir eruditus, sed Monaehis haud pallim insensus, huic contro versiae . quam Fratres Plaedi eatores eum Magistris parisiensibus Saeeulo decimo tertio habuerunt. occasionem dedille novum quemdam librum inscriptum Evangelism Et renum, ait Auxa dro IV.
Pontifiee Maximo damnatum , quem ordini FF.
Praedaeatorum attribuit Martham Paris , di in quo blasphema eontinentur dogmata , quorumhaee praecipua adhuc memoria teneo: videli eὰt Evangelium e te u- , seu Evangetium
evacua dam,ueexu virtute sua ad ancum M LX.
plativa perfectisnem non Disse consecutos i contem o
rorex. v. V m. .im Monachorum Ordanem Daeurum , qui dignitate gloria reliquis antecessit.
i. quo amplebιιur Frophetia Psalmisa ieentis . Funes cecidet unt mihi in praeclari , etenim haere. ditas mea praeclara est mihi. Eι quν tune maximjt resu sconvalestet,cum clericorum ordo perisu.
Patre toιικι Eccusia regimen ahquibus ex ordino Coniugatarum , sic in tertio Mundι statu comminis te et .m a S'ruu Sancto auquibus ex Oratiae Mana.
mata continentur in hocce libro, qui inscribitura Evangelium Deruum. citius Authores, cum sueiarint FF. Praedieatores, mirum non est , si illis litem movet, ni Magistri Parisenses , de in eos
tam in Seholis , quam in publicis fuggestibus
M. Si revera Fratres Praedicatores edidisse lithune librum . qui inscribitur Evange M ME. eruum, quique haee, quκ mox protulιsti, de alia benε multa eomplectitur blasphema dogmata seorum damnationi incunctanter subscriberem, nedum Apolopiam in eorum gratiam adornare vellem. At hune librum erroribus eapite adealeem se tentem a Fratribus Praedieatoribus fuisse lumbratum immanissima calumnia est , hie Saeto Ocdini de Ecclesia ben. merito pet- petam a Mattias Pars is impacta, qua . ut inquit'
od riem Ra'naiam in Continuatione Batonii ad annum MCCLVI. Num. . vel ex eo dereuitur, quod Matthaeus parisius nassi caris Aπιλνι bano libram is crabat, sed tanquam nefaudum partum
ab omnibus Fiatribus Praedicatoribus edatum risian ei. cuid enim magis a verisimιtitudine abh. Nour , quam eos, seu Fratres Praedicatores. libri
Huius libri Mauros e terna Authorem Dannem is Parma Italum , Ordinis Minorum septimum Generalem Ministrum, vulgo existimatum suista
testatur noster meruus parte R. Dιrectoratu.
quissorum, quaest. 9. ubi agit de erroribus in his detestabili libio contentis. Sed ma inibus in Annalibus Minorum.&Inebraririus in Actu Sanctorum ad diem XIX. mensis Martii, ubi inseruit vitam Da.nu Parmensis, negant liuile harusem P mὸissem mille Authorem illius male nati libi Evavetii Morem, quibus lichi ipse ultro astensum praebeam, non possum Attamen. quia fatear, hune