장음표시 사용
101쪽
uilis: quae iterum cicardescunt, &, nisi falloran exitialem magis .flammam . Britanniam 3 perpetua in Ca bella Cedesque. de quod nunc paullis per in pace est, imperio debet pacati sexus. Galliam 3 vide& miserere. ctiam nunc per omnes eius artiaculos gangraena serpit sanguinolenti belli. Nec aliter in totoo be. Quae cogita Lipsi; & communione hac miseriarum, tuas leua. Atque ut triumphantibus a terso destitui seruos solet, qui in medio triumphi gaudio idemtidem interclamaret, H mo es: sic tibi monitor iste semper adsistat, esse haec humana. Vt enim labor cum pluribus communicatus leuior fit: sic item dolor.
CApuae XXVII. Sermonutorii semclusio ad repetendum eum rummundum breuis admonitio.
EX P LI C v r copias meas omnes & sermonem, Lipsi: Mhabes quae pro Constantia diccnda mihi censui in i
cori luso direm. Q Vtinam non grata tibi selliin, scd salubria: nec de Q lectent,sed magis iuuenil Iuuabunt autem , si non inaures se lum, sed in animum demittas : nec audita iacere &itrarescere Re miti mo ea patiere, ut semina sparsa summo solo. Denique sir c
zz': serio & ruminabere . quia ut ignis e silice non uno concussa elicitur: sic in frigido isto p b re, non primo admonitionurii ictu accenditur latens & languens in nobis vis illa honesti. Quae vivere aliquand9 in te ardeat, nec verbis aut specie, sed re & factis, supplex quaesi venerorque aeternum & diuinurn ilulum ignem. Cum dixisset, surrexit propere, &, Eo Lipsi, inquit. sol hie. meridies prandij mihi index. tu sequere. Ego alacer ac libens, inquam: quodque in mysterijs solet; iuren cacclamem,
102쪽
, Fusae in graui & diutumo meo morbo, anno
. - . ID. LXXIX. AEtatis meae XXXII.
Sidera: quem metuunt mortali ecti animantum: χω, sine quo Has in luminis oras venit, ne quo nilexit luminis oras: uice me quem languor habet, quem tabida vexarri exiguam suadellerare salutem. Annue ne pariter cum corpore mens brutem Neu timefacta meum fugiat Co Ns TANTIA 'Ain Certa etenim vitae sinis mortalibus in AEt cuncti properamus eumdem tangere portum: Non cursus tamen omnibus unus. δ illa beatus,
dii mitae infames scopulos' usi ua saxa E sima potuit praeteruexisse rinal
uando voles mea Turca, sequar nonhὰ urreuo pessior curis : nec me fucata veneno
VHera, nec rutilo seundor perstrinxit ab auro. Sola mihi ducta amisit peltacia Musi: Hanc quoque sermo bbens. tu tantum d deorum,
undimens aeterna, menarrabile numen,
scipem , latum me orim sede repone.
103쪽
P satio & introdiictio. querela item aliqua de Belgarum turbis.
CAP. ii. Peregrinationem non sacere ad internos morbos. indicinam eam
esse,non medicinam. nisi ii sortE in leui quodam & primo ait sectuum mota
CAP. iii. At veros animi morbos non tolli ea,non minui: thab per eam recrudescere. Animu esse qui in nobis Hrotet : eiqiae remedium a sapientia &Constantia petendum. CAp. vii. Definitio es Constantiae, Patientiae, Rectae rationis, Opinionis. Item Pervicacia quid a Coni tantia differat de abeat:& a Patientia, Abiectio. CAp. v. Ratio&Opinio unde in iginem habeant. utriusque vires & efie- .etus. Alteram ad Constantiam ducere, alteram ad Levitatem. CAp. vi. Constantiae laesa: seriaad eam adhortatio.
C A p. vii. Quid sit & quotuplex quod
Constantiam turbet. Bona & Mala externa esse. Mala autem dupliciae, Publica & Privata. ex iis grauia dc pericul sa maximE videri publica. CAP. viii . Mala publica oppugnata. sed ante omnia tres Adfecti is courciti. exque iis hoc Capite ambitiosa quaedam simulatio . qua homines Mala propria, ut Publica lugent. CAν. ix. Simulatio ea cluid; retecta,& ab exemplis. obiter de vera Patrii dictum, item malitia hominum gaudentiu malis alienis, cum ipsi extra ea. CAP. x. Q aerela mea de increpati ne Langi, iam libera sed additum, Phi- losophi id munus esse. Conatus item refutandi superiora:& obligatio amo que,qui in patriam.
Ap. 'M. Refutatus secundus Adse-
ctus nimii amoris in patriam . quem Pietatem falso vocant. idbue ostensum. Item unde origo illi Adse iiii. αquid Patria propriE ac verE.
CAp. xii. ertius Adfectus temper tus, qui Miseratio.eam in vitio esse. lilia criminat lucis caussi, a Misericordia. quomodo,& quatenus ea utendum. CAP. xii l. Remotis obstaculis, ventum serio ad eleuanda aut tollenda ip Publica mala. quattuor ea P puis a gumentis oppugnanda a n e & expi
gnanda. Ac prim5 hic de Prouidentia
dirium. eaque probata inesse & prα- esse rebus humanis. CAp. xiiii. Nihil hic geri nisi Prouia dentve eius nutu. abca clades in robii-los aut urbes immitii. ideo parum iri Esuper iis queri nos aut sere. Deniquo adhortatio ad parendum deo,cum quo temere & frustra pugnatur. CAp. xv. Ad siecundum pro Consta tia argumentum transitum, quod iNecessitate. Vis eius & i inpetus. Dupliciter ea Necessitas conlideratai & i iubin Rebus ipsis. ic Ap xvi. Exempla ne si triae muti
tioliis aut mortis in toto orbe. Caelum te elementa conuerit,aliquando interi
utra. Id in opidis spectari, in prouinciis,& regnis. Deniquς pyrare hic on nia, nec quidquam stabile aut si r uiri p.xvii. Ventum ad Necessita eniquae E Fato. Fatum ipsum primis adiectu in . Vulgi in eo & sapientii in unitie sum quemdam consensum fuit se, ista in partibus dissensum. Q mul lex pria scis Fatum Cap. xviii. prima genera Fati explicata breuiter. omnium definitio
104쪽
p. vix Quartum sueveruna Fatum exsicini. De nomine ipso dictum breuiter. Id definitum tenuiore filo: de ostensum a Prouidentia distore. CAP. H. Distinctiim & diuulsum id
a stoico filoquatuor terminis. Ostensum accuratius,quo modo vim non inferat voluntati. itemq; deum nec ni ρ- mali nec auctorem esse.
CAp. xxi. Conclusio tractationis de
CAp. i. occaso repetiti sermonis. iso ad Lan j amoenum hortum, eius que laudatio.
CAp. ii. Hortorum in genere Laudatio. Cultum eum antiquum esse,& a natura.Reges &viros magnos usurpas se. Denique deleaatio eorum ob oculos posita , α non improbum meum
CAP. I ii. Contra curioses quosdam dissertum qui hortis ad vanitatem dc ignauiam abutuntur. Quis vcrus e rum usus. sapientibus de doctis id neos esse . de Sapientiam ipsam altam in iis & educatam. CAP. iiii. Ad Sapientiam igitur adhortatio. per eam ad Constantiam veniri. & serio monita iuuentus ut serias
Philasse 'hic litteras cum amoenioribus illi, & liberalibus coniungat.
CAP. V. Sapientiam non uoucdo,sta conando acquiri. Reditum in serna
nem de Costantia. Cupidinem discendi, bonum esse in adolescentia signum.
Cap. vi. Pro Constantia tertium ar-smentum ab Vtili. Clades bonas este, riginem intueare sive Finem. Oiisl
nem enim a deo sumere . qui aeterni imo: immutabiliter bonus. ideoque cauta si nullius mali. CAP. vii. Finem item cladium semper diripi in bonum etsi per aere eae per
noxios nomines, de noxae caussa administratae. Sed frangi & temperari e mrum vim a deo. secti omnia in nosti uvsum. obiterque dictum cur Malorum opera in iis deus utatur.
p. viii. Magis distinctὸ de finibus A P I T V M.
Fato. monitum, periculi plenam de ancipitem eam esse. non curiosξ ind. agandam. denique adhortatio seria ut vires animo imprimantur a Necessitate. C A P. x xii. Ignaviae latibulum aliquod quaeri solere in Fato. sed id detectum. Fatum agere per caussas medias, eo l. illas ad hi Dendas. Quatenus auxiliari patriae, quatenus non oporteat. Finis impositus primo libro oc sermoni.
ipss. eos triplices esse: & qui, quibus
conueniant. Mox paullo fusius de Exercitio,quod Bonis non viro modo pr dest.firmando probando,praeeundo. CAP.Ix. De castigatione, qui secundus finis. eam quoque ostcnsu ui ex usum, sti o esse, lupliciter. CAP.x Denique Punitionem ipsam bonam ct salubri in est e. dei respectu, hominum,& eius qui prinitur. CAP. xi. De Fine quarto,qui hominiam bisuus est. eum pertinere vel ad Conseruationem tutelare liue Uniue si vel ad Cultum. Singula uberius ex plicata. CAp. xii. Contra iustitiam diuinam vetus& vulgata obiectio: cur impales poenae. O inquisitio ab homine rem ta,& ostensa impia. CAP. xi II. Tamen ut curiosis satisfiat, separatim ad tres vcteres obiecti nes resposunt.& primo ad eam de Malis non punitis. quos differri docemus, non dimitti . idque vel hominum ipsoruna caussa r vel natura quadam dei,
CAP. xiiii. Deinde ostensum plures esse Poenas:& quasdam occultas in te nasque, qtiae scoliis ipsum comitentur,&quas improbi est igiunt numquam.
quae grauiores quam ullae externae. CAP. x V. Poen .as cti a Postumas
manere improbos. & plerumque imbipsas Externas : quae exemplis aliquot illustribus adfirmat x. CAP. xvi . Responsio ad alteram obiectionem, 'e Immeritis. ostensium omnes meruille r mam, quia omnes in 1 culi a.
105쪽
eulpa. o qui in s aut mitius, ae*Eimo nullo modo ab homine pol sedit cerni. De im solum este,qui noxas clarEvideat, ideoque iustillime puniat. C A P. xvii. Responsio ad obieehionem tertiam, de poenis translatis. exemplis monstratum id etiam apud homines fieri. Quae deo translationis huius caussa sit. & pluscula alia satis curiosae subtilitatis. CAP. xviii. Transtus ad Locum ultimum factus , qui ab Exemplis . &ostensum utile interdum ςsse,ieris medicinae admisceri quaedam iucunda. CAP. xiae. Non tam grauia esse Mala publica, quam videntur. idque primo , sed breuiter, Ratione ostensum. Circu iniecta enim rebus plerumque van P timeri, non ipsas. CAp. xx. Ad clam parationem venistum. sed prius exaggerata Belgarum de huius aeui mala. eaque opinio commi niter resutata, &ostentum insenium humanum pronum ad augendos sitos luctus.
CAP. xx I. Magis deinde proprie de
pressEid resutatum ex Comparatione cum veteribus malis. Primo de bellis.& de clade mirabili Iudaeorum. CAP. xxii. De Graecorum item Ro- manorumque cladibus ex bello. M gnus interiectoruin numerus ab alia quot ducibus. Item vastatio noui orbis. de miseriae captiuitatis. CAP. xxiii. Pestis Famisque priscae insignia maxim E exempla. item Tribu torum magnitudo quae olim. dc Rapia
CAp.xxiiii Crudelitatis & caedium narrationes aliquot, mirae, de silptii omnia scelera linius aeui. CAP. xxv. Tyrannis etiam nostracleuata. ostensa ea a natura siue malitia humana esse. & externas internasque oppressiones futile olim. CAp. xxvi. P ostremὼ doctum non mira alit noua esse haec mala. hominibus *entibusq; omnibus semper communia. & solatium in ea re quaesitum. CAP. xxvii. Sermonis totius Coi clusio . & ad repetendum eum ruminandumque breuis admonitio.
πη O s duos I. Lipsir de constantia libros , mel hoc nomine dignos censeo, quod non iam , ut altie eiusdem lucubrationes, libris ω tipi libita, sed ipsi animo caliganti tinguenti uelucem medicinam adferunt j quibi, si admiserit, ad iiDd robur proficiat qui ue ac conualefiat, ut sistactus ligabatur orbis, im
pavidum seriant ruinae. Guillel. Fabricius Novio m. Apostolicus ac Regius librorum Censor.
106쪽
Dv Μ patrum exercet plus quam ciuit bus armuriste inter Reges discidinis ην populos, ob quantum tu i a deaet quantumque datura est Sanquinis i at vos o DI meliora date. Non illaem castris, auibus non militat isdem Tetrica, heu ciues perditum is ipsa seuos. Totoru que aeu sperata sine laborum iecipimur. mendax spes ea abit miseris.
Eri mirum aduersa rerum succumbere mole Deque gradu tantum non animum excidere 'Ceu nauem inuitus Tector pugnantibus Austruieserit, pelago ludibrium ire sinit. Id en prohibet I v s T v s nihil addimus vltra Ter quem degeneri non licet esse animo. II i oetam Dux non inglorius infert Fortunae,envise ut totastupet titulo. Jde addi vires animoseo: turpe labanum 'net mente stare facit filia
omnese impavidum contra casusque minasquectu contra sectus stare solent sevub ,
ut iam, Socraticos quamuis fir ere magistros, o, tum quam ea, melsius nilalibi inuenias. F. Dulcius I. C.
107쪽
Et nota haec L I P s I munere' BATAvIs, Narrantu nobu,quantum PRUDENTIA, quantum P it in humanis pectoribus RΑΤ Io. Odite ROMANI S API EN T ES, cmbu GR AI I: anne aliquid maius S o L videt hoc opere Ianus Doraa Filius.
DE CONSTANTIA. Ni L mirumsubito mortales rebus in arctu
obs cere audaces ex animis animos.
Vsa quota diu latuit Co Ns TANTI A, nostris Robora quaesolita est indere pectoribus. Minum fortunaesitabria ludicra eius Vires atque vices disicite ferre Domines. Sit vobis ductor non vanus L Ι Ρ S I V S, Flospviab, atque ocu lus Pieridum , charitum Ipsa a quo didicit Co NsTANTI A stare, librisque phus erectum tollire in astra caput. Iabris, quos L IP s I siductum nomen desset, AEthereos aecum composivisse leos. Franciscus Raphelangius Filius.
108쪽
Vno L prius sECvNDVs diuina Auente clementia electus R . manorum Imperator semper Augustus, ac Germaniae, Hungariae,
Bohemiae, Dalmatiae, Croatiae, Sesaiaoniae Rex. Archi dux Austriae. Dux Burgundiae, Stitiae, Carinthiae, Carniolae & VVirtembergae, &e. Comes a stolis,oce. Nostro & Sacri I inperi j fideli dilecto Ius To Lipsio gratiam nostram Caesaream Postauam inter alia,quae D E v s immortalis hominibus liberali manu dedit ὀona, illustria inprimis illa& quasi diuina sunt, quae in litteris liberalibusque disciplinis consistunt, quibus scilicet
homines non tantum ab animalibus ccteris rationis expertibus, scd a rudi etiam & imperito hominum vulgo ita distin uiatur,ut tanquam Dij quidam splendescere in terris videantur: rem sane praeclaram loque dignam
illi praestant,qui diligentem iis ipsis in litteris ac disciplinis operam ponui:
praeclarissimam vero de Reipub. utilissimam, qui eas ita excolunt, ut ali ruin menti docendo scribendo lumina praeserant, eosque cx ignorantiae tenebris quasi manu educant. O vos cxcitare,quos amare atque animare,
ad dignitatis nostrae munus, ad quod Diuino vocati benescio concessuque minus, inprimis Pertinere existimamus. Cum itaque ab iis,quorum nobis spectata fides, quique iudicare de Litteris possint, acceperimus, ii signes te animi ingemique tui dotes tibi a natura insitas S primis temporibus aetatis tuae ita litterarum ac disciplinarum studiis excoluisse atque cxornasse, ut olim iuuenilibus adhuc annis praeclara florescentis minimeque vulgaris eruclitionis specimina praebueris, dum Obscura in antiquis scriptoribus loca, quae quaedam tanquam lustra crant,illu strasti, quaeque in iis iniuria temporum cleprauata&corrupta fuerunt,restituisti , dum vetusta Latinae antiquitatis rudera in nouam subinde strueturam lingulari artificio eleganter conuertisti: ad exquisitam adeo & raram doctrinam, quae magnam de te apud doctos quosque viros opinionem excitarit, peruenis se,eamque variis abs in libris acri &graui cum iudicio scriptis atque in lucem editis ostendisse,ut in eo quod tam feliciter tractes scriptionis genere paucos tibi pares hodie reperire sit: iam vero matura te aetate virum, viro magis magisque digna,& viris doctis grata ac Reipub.utilia scribere,quinque a primis illis Romanis olim auctoribus scripta fuerunt, a mendis pur-Dre, M lectissimos quosque ex Musarum hortis, in quibus assidue verseris. siores colligere . concinnare, quibus Lectores mirifice recrees, & e naria pectus ad prudentiam,probitatemque informes: haudquaquam praetermittere voluimus, quin RCipub. ad quam haec abs te ornamenta con- ntur, causa, Caesareo te nostro elogio decorandum &quamuis per te
satis ipse animatus sis, animandum magis patrocinioque nolim defendendumpto benigna nostra in te susciperemus Voluntate. Quoniam ve- se lucubrationibus atque operibus tuis in laicem edendis, peculiarem te eligere vςlle Typ Graphum, accepimus, Diplomate hoc nostro priuilegi uete&Tydisraphum tuum aduersus quorumcumque fraude, qui sicri causa, quod Gi solet, eadem excudere aut typis imitari forte velint, anitos cupimus. imbrem pro auctoritate nostra Caesarea decerni
109쪽
mus, statuimus, vetat nusque, ne quis Typographorum, Bibliopolarum,
atri alii ,rum, ibi librariam negotiationem exercent , COS libros, quos tu
editurus es, quocunque modo, charactere, aut forma, siue integros, siue aliquam eoni in partem typis imitari, cdere, excudere, aut venundare limrra sacri Romani Imperia, Regnorum'; ac Dominiorum inos seorum ii reditariorum fines triginta annis proximis a primo editionis die compi tandis, absque tuo tuorumve heredum consensu audeat: Hac autem lege addita, uti tria vimininitim cuiusque libri exemplaria, quemadia dii inoris est, ad Imperialem nostram Cancellariam mittantur. Si quis vero cdictum hoc nolirum transgredi, violare, aut contemnere deprehensus fuerit, eum non si tum eiusmodi libris , tibi, heredibus'etuis uxilio Magistratus, ubicunq. rcperti fuerint, vendicandis, priuari, sed triginta etiam archaium auri puri mulcta , cuius semistis quidem Fisci nostri Procur tori fraudis vindici alter vero semissis, tibi heredibusve tuis pendatur, --niri volumus. Mandantes uniuersis dc singulis nostris A sacri Romani In reri; subditis de fidelibus dilectis, tam Ecclesiasticis quam Politicis, cuius cxi inque status .gradus aut ordinis extiterint, praesertim vero iis,qui in Magistratu conlinuti, vel suo vel superiorum sidorum loco aut nomine, ius dicunt, iustit . inive exercent, ne quemquam hoc Privilegium nostrum impune violare,spernere aut negligere patiantur: Sed, si Quos contumaces conarererint, constituta a nobis mulcta, cos puniri de quibuscumque in dis coerceri curent, ni & iplimct grauissimam nostram in se conuertero indignationem velint. Id quod hoc Diplomate, manu nostra subscripto, es rei nostri tigilli impressione munito, confirmamus. Datum in a cc nostra Regia Pragae, die prima mensis Augusti:Anno Domini Millemmo Ouinoentesimo, Nonagesimo secundo. Regnorum n 'strorum Romani decimo septimo, Hungarici vigesimo, oc Bohemici itidem decimo
septimo. Stib Cn. Ru DoLPHUS. Iacobus Curtius a sensitem e. Ad mandatumsacra caeso ac proprium. FIO. Banaitius.