장음표시 사용
201쪽
Norant item Severum Sulpitium sancti Martini discipulum . numis quam ad Bituricensem Episcopatum suisse evectum, quidquid Gui-hertus commentus suerit, quem tamen Hieronymus de Prato in vita Sulpitii Severi discipuli sancti Martini g. I 3. ita refellit: Pergit
Guibertus narrans, Smerum a Bituricens Claro ex Monaseris adductum, Archiepiscopum ejus Urbis constitutum. Nihil magis repugnans veritati,
quam Severum nosrum Bittiricensem Episcopum fuisse. Sed di illud , vel ex ipso Gennadio nosse poterant Sulpitium Severum nonnisi Presbyterum fuisse ; quod deinde recentiori aevo indubium reddidit gemina ejusdem Sulpitii Severi Epistola a Balutio reperta, de Miscellaneorum tom. I. inserta , hac apposita Epigraphe: Disola Sancti StiI-pitii Severi Presburi. Utramque hanc Epistolam a Balutio collectam probat Tillemontius . in Adnotatione qtiinta ad vitam Sulpitii Severi sancti Martini discipuli; nec dissentit Hieronymus de Pratos. Io. vita Sulpitii Severi, monumentorum potius, quae Balutius edidit , quam Gennadii, cujus fidem habet suspectam , auctoritate commotus. Libet Hieronymi locum, etsi longiusculum . integrum hie exscribere. unde itaque . inquit , Gennadii testimonio innititur Severi Predrteratus . quod tacentibus ceteris quid valeat non video . Moneo tamen , BaIvtivm in Miscelianeorum libra primo exhibere Epytilas duas Sulpitii Smeri Presbteri Aquitani, quas er nos dabimus in Appendice tomi secundi, quarum utraque hune praefert titulum: Epistola sancti Severi Presbyteri; prima vera etiam hane appositam habet coronidem : Explicit EpistolaSeveri Presbyteri ad Claudiam sororem suam . Itaque ni malimus ex auctoritate Gennadii huic nostro S ero , evidua illa Epistola adscribenda lidentur, Presbtιri titulum a Librariis
additum, aliquantulum hine ejus sententia accedere momenti. suh .his sui=l si XLIV. Falluntur ergo, qui putant, Sulpitium Severum cujus
4μ' memoria incidit in diem a9. Ianuarii, esse discipulum sancti Martini, cum Sulpitius ille Bituricensis Episcopus dicatur; hic vero sola Presbyteratus praerogativa praesulgeat, ex qua praepostera sententia illud necessario sequitur , ut e duplici Sulpitio Severo , ministerio , ac dignitate plane dissimili, unus constetur , cui duo haec simul conveniant, quod Episcopus Bituricensis fuerit. itemque di., stipulus Sancti Martini. Quo quid absurdius p Haec tamen Persio. narum commixtio suam duxit originem ab Apologia Abbatis Gem-blacensis, cujus opinio Sigonium , Galesinium . Victorem . Giselinum , aliosque plures in eumdem errorem pertraxit. coriis... sim 4. XLV, Neque egregios illos viros , qui Martyrologii emendatio-
Sulpitio Presbytero nem sub Urbano excuderunt, latuit absurda haec opinio ; quam-
, .. 'vis compertum sit, nihil de ea rejicienda fuisse solicitos. Cum enim certo nossent, Sulpitium Severum , de quo in Romano Mar-urologio ad diem a9. Ianuarii , Episcopum Bituri censem suisse.
202쪽
ideoque plane diversum a Sulpitio Severo sancti Martini discipulo,
nihil illis curae fuit ea ad examen vocare, quae contra posteriorem Sulpitium Severum opponi solent, ne alioqui extra praelii tutos fines vagari viderentur . Huic quaestioni locus quidem suisset , si de Sulpitio Severo sancti Martini discipulo. aut in Martyrologium inserendo, aut inde expungendo , judicium institueretur . Verum cum nihil tale in disputationem veniret, rem hanc intactam relinquere satius duxerunt. Quod enim ad hujusce Sulpitii Sanctitatem attinet, nemo est ex antiquis Scriptoribus, qui eum Sancti titulo exornet: Sane ab antiquis Sanctitatis titulo haud decoratur : ita legimus in Bibliotraphia Patris Michaelis tom. 4. pag. ς s. Quod si apud Saussajum, & Petrum de Natalibus Sancti nomine aliquando donetur , nihil inde conficitur; jam enim praemonuit Longuevat in Historia Ecclesias. Eccles Gallicana tom I. lib. 3. pag. 397. in not. sub IlI. A Optandum esse ambos ea auctoritate suisse donatos, quam non habebant , & quam habere sibi falso persuaserant. XLVI. Quae de Martyrologii correctione Urbani tempore instituta, ac de methodo, quam Reformatores sibi servandam proposuere , huc usque narravimus, Hilloricae veritati, quae ex Actis Con- ο est .gregationis indubia est, plane consonant. Rei gestae seriem paucis hic repetere . nec inutile erit , nec injucundum . Die a T. Januarii 16a8. habita est celeberrima Congregatio coram Cardinalide Torres , cui, praeter alios , interfuere Fortunatus Scaccus , Bam tholomaeus Gavantus, Grentius Alciatus,& Hilarion Abbas sanctae Crucis in Ierusalem , ut ex Actis , quae recensentur in Codice I 24o.
Manuscriptorum insignis Bibliotheca Barberina pag. ςa7. manifestum est. Primo loco igitur vetus Elogium ex Martyrologio jussu Gregorii XIII. castigato productum est , atque inter Acta relatum , cujus tenor, qui sequitur : Ianuarii a9. apud Bituricas sancti Siapitii Seυeri
Episcopi, discipuli sancti Martini. Quid de ejusmodi Elogio sens
rint egregii viri, que is emendatio erat concredita , ex Historica, quam subi Himus, narratione audiamus: Videbatur hoe loco agi de re,qui
scripsit vitam sancti Martini, qui tamen mortuus es Presbrer, non Dias copus, ct incidit in errores Origenis, edi Pelagii, licet resipuerit. tesiabus Gennadio , BAIarmino de Scriptoribus Ecclesiasticis, ct Baronis in AnnaIibus. Fuit alius hujus nominis Discopus Bituricensis, ex Antonio Democar in Catalogo Episcoporum Bituricensium, qui tamen non vixit
nis longe pos sanctam Martinum Turonensem Episcopum . cujus fuit alioquin imitator, ex Petra de Natalibus . auibus omnibus eonfideratis , δε-
eretum es deleri ea verba: Discipuli sancti Martini, ut de Episcopo Bituricres satim intelligatur Marureligit textus, non de alis , discipuli
sancti Martini, ct Scriptore vita . : sulpitu gno ,
XLVII. Quae verba cum satis aperta sint, nullisque ambagibus qM Bituri ensis Epia
203쪽
involuta , nihil iis, quae supra retulimus, addendum superest. Hoeunum, antequam controversiae finem imponamus, juvat hic adnotare, duos nimirum Sulpitios Episcopos Bituri censes extitisse, quibus nihil commune est cum Sulpitio Severo sancti Martini discipulo . Primus obiit anno syi., alter vita cessit an . 694. De priori l quitur Martyrologium dieay. Januarii, Posteriorem die II. Huiadem metuis commemorat. Ne nominis , atque Episcopatus assinitas confusionem pareret, alteri cognomen Severi, alteri Pii cognomen est additum; Hinc de altero Sulpitio die 17. Ianuarii legimus : Apud 'Bituricas depositio sancti Sti itii Episcopi e nomento Pii, cujus vita, ct mors pretiosa gloriosis miraculis commendatur. De Sulpitio, qui Severus cognominatur , non etiam de alio. qui Pius Vulgo audit, excitatur controversia, sit ne a Sulpitio Severo sancti Martini discipulo se- Cernendus ἔ quae tamen controversia post correctionem Urbani v III. e medio sublata est . De gemino Sulpitio Bituricensi Episcopo consulendus Cardinalis Barcinius . tom. ς. Romaηa Editionis adan. Christ43 I. g. Sed illud hie considerandum. & in Notis ad Marurologium Romanum die a9. Iau varii, Patres Bollandiani die a9. Ianuarii intita sancti Sulpitii Smeri Episcopi Bituricensis F. a. num. Ia., Mabillonius
in Annalibus Benedict. nis lib. a. num. 9 I. ad an 62 ., ct in Actis Sanctorum ordinis sancti Benedicti See. a. ad an. 644. in observationibus pra- viis ad vitam sancti Sulpitii Pii num I., Dionylius Sammarthanus in PIlia Chrisiana tom. a. edition. Parisiensis an. ITI pag. I . num. 2ς. so pax. Ι6. num. I9., Le Coint in Annatibus Ecclesiusicis Franeorum adan. Chrisi s 9 i. pag. 292. . ubi ad rem nostram ita scribit luculentissime: In Cathedra Bituricensi duo sederunt Sulpitii: Hie Severi nomen obtinuit . ut ab altero dsi veretur . evi cognomen Pii eest; a que inde factum es, ut a Pserioris κυi Scriptoribus discipulas sancti Martini pra-d caretur , ac talis in Mart)rologium Romanum irreperet quarto Kalendas Fobruarii; donee Urbani H II. Romani Pontificis auctoritate abrasa sunt illa voces Discipuli Sancti Martini, his duntaxat servatis: Apud Bituricas sancti Sulpitii Severi Episcopi virtutibus , est eruditione eoU .cui. Consulendi quoque Annatus lib. . theologia positiva art. 26. &Dominicus Georgius in notis ad Martyrologium Adonis die 17. Ianuarii .
VLVIII. Eruditissimis Patribus Bollandianistam. 3. meψs Majiinstini d e I . pag 263. mirum plane subit quod in Romano Martyrologio
Frori mi in i P Ilieodori Summi Pontificis nomen nulli bi occurrat, eum illiu
ii iudici. expressa fiat mentio in gemino Martyrologio Florentino, altero Magni Ducis Etruriae . altero Senatoris Strogeti; quibus, & illud accensendum , quod Florentiae typis excusemestan. I 86. Hi ne ea
204쪽
tis aliis fasis . maxime Romanis . ejus nomen insertum reperimus. Quae .erba de Theodoro I. Summo Pontifice intelligenda esse, temporis definita ratio demonstrat; cum Theodorus II. post dies viginti in
Pontificatu actos. ex hac vita migraverit an . 9or. Bollandianis adhaeret Franciscus Pagi in vita Theodori I. tom. I. Breviarii Romanorum Pontificum . Mirari tamen desinet, quisquis animadvertit, Correctores Romanos ea tantum in Martyrologium transtulisse Sanctorum nomina , quae ex veteribus, probatisque Martyrologiis petebantur . Porro tantam auctoritatem recensitis Martyrologiis conciliandam non esse arbitrati sunt: Hinc . cum alia deficerent monumenta, uni Codicum illorum fidei acquiescere noluerunt. Alia de strIela
XLIX. Quod vero satis mirari non possumus , illud est, si-t M. tau -
ricii Pontificis nomine, quod vetusta aeque, ac probata exhibent ris -- quam plura Martyrologia,quae a Bollandianis commemorantur tom. 3.
Februarii pag. a 3 a. , Nosque infra indicabimus, Romani Martyrologii Codicem tamdiu caruisse. Ubi primum post Gregori anam Correctionem innotuit, ejusmodi Pontificis nomen in diem a6. Novembris relatum non suisse, Clarus Vir Franciscus Maria Florentinius doctam scripsit Exercitationem, quae in Martyres ii sui notis add. cyam Novembris diem jacer ordine XVI.; in qua multa sane cum laude, ac eruditione demonstrat quam consentaneum sit, ut tanti Pontificis nomine Martyrologium ditetur. At Florentinii lucubratio suo caruit effectu, cum non nisi post absolutam Martyrologii correctionem Romam pervenerit. Iterum instituta Urbani VIII. tempore nova Marti rologii correctione . nulla de Siricii nomine inci' dii mentio , quia nulli curae suit ejusmodi causam . qua decebat vi.& alacritate tractandam suscipere . Cum vero Clemente X. Ecclesiae clavum gubernante , Sacra rituum Congregatio Basilicae Lateranensi ossicia propria sanctorum Romanae Ecclesiae Pontificum concessisset , Stricio praetermisso . rursus de hujusce Pontificis Sanctitate , ejusque ossicii concessione agi ceptum ; irrito tamen e Ven- tu ; siquidem Archiepiscopus Myrae , qui tune temporis Promot ris Fidei munere fungebatur , acriter obstitit, quod Siricii nomen
in Romano Martyrologio nusquam occurreret; Ea namque Sacrae Congregationis mens erat, ut Sanctorum Pontificum Romanorum, quorum nomina in Martyrologium relata suerant, ossicia concederentur . Et quoniam ipsemet Fidei Promotor in suis Animadversionibus obiter attigit rationes praecipuas, ob quas Siricii nomen in Martyrologii emendatione suerat praetermissum ; hine monitu . at que hortatu clarae memoriae Cardinalis Casanatiae, celebris Henricus Noris tum Augustiniani ordinis Prosessor, mox communi plausu ab Innocentio XII. inter Romanae Ecclesiae Cardinales adscriptus, pro tuenda Siticii Pontificis Sanctitate, satis accuratam, ac validam
205쪽
Qux Bostra aetate prosilieti causa gesta
edidit Apologiam , quae nulli tamen fuit usui; cum ea, quae in Sacra Rituum Congregatione agitabatur,Causa de concessione Oficiorum, ad exitum pervenisset; nec jam liceret post absolutum judicium, veterem excitare controversiam . En igitur Siricii causam iterato Propositam , atque ad primaevas silentii tenebras iterum reaire jussam . L. Tandem Nostra aetate . Nobisque id agentibus, novus destricio Pontifice recurrit sermo. Cum enim felicis recordationis Clemens XI. Praedecessior Noster munus Promotoris Fidei, & deinde paucos post annos Praebendam Theologalem in Basilica vaticana Nobis contulisset, e re Nostra fuit, Sacrae Rituum Congregationi supplices offerre preces, ut quae Basilicae Lateranensi pridem concessa fuerant sanctorum Pontificum Romanorum ossicia, ad Capitulum . Canonicos, & Clerum Basilicae vaticanae extenderentur ; quod obtinuimus: Similique exemplo commoti Basilicae Liberianae Canonici par Privilegium haud multo post impetrarunt.
Τum vero opportunam occasionem nacti, Stricii Causam urgere ,& eximiam Florentinii exercitationem proferre caepimus. Cumque Nobis nuntiatum esset, celeberrimam a Cardinati Norisio super eodem argumento procusam fuisse lucubrationem . ad eam perquirendam curas, animumque convertimus, ut validiori praesidio
muniti, rursus Siricii causam deliberandam proponeremus . Sed quamdiu Promotoris Fidei munus obivimus, Norisiana Dissertatiosuit Nobis impervia . Postquam vero singulari beneficentia Beneis di sti XIII. Praedecessoris Nostri, ad Cardina latus dignitatem ascendimus, quo tempore Scripturarum Cardinalis Casanatiae ad sacra Mitarum ossicia spectantium, indiculum conficiebamus , ut Ope ris de Canonigatione Sanctorum , quod tum meditabamur , bono,
ac utilitati prospiceremus, inopinato optatissima illa Norisii Dinsertatio ad Nostras pervenit manus; quam idcirco summa diligentia , ac fide exscribendam curavimus, ejusque eXemplar una Cumis
aliis monumentis. quae ex prae laudati Cardinalis Casinattae scriptis accepimus , Nobiscum Anconam primo, mox Bononiam detulimus . Scripturarum memorati Cardinalis integra series in celeberrima Casanat tensi Bibliotheca summa cura asservatur; quae vero a Norisio procula est lucubratio . tomo 4. ejus operum Editionis Veronensis an . IT 32. pag. 722. ct seqq. impressa est . Nec desuere ex Recentioribus alii, qui de gestis sancti Stricii multa cum laude, c eruditione disseruerint. Consulendi inter ceteros Franciscus Pagi in Breviario Romanorum Pontificum in lita Sirisii, & Antonius Pagi ejus Patruus in Adno attonibus Criticis ad Annales Baronii. Ll. Quaecum ita sint. Nostro muneri deesse profecto videre
mur . si Nos, quibus de Siricii Pontificis Sanctitare multa praesto
206쪽
sunt argumenta , quam olim in minoribus curam suscepimus , ad Summi Pontificatus Apicem Divina miseratione evecti, ad opi tum exitum non perduceremus. Hoc autem negotium mutatis viciabus . dissimili ratione , ac methodo est hodie pertractandum . Olim Nos in filiorum numero positi. a Majoribus,& Patribus,quae gerenda essent, audiebamus: Iam vero cum e Filiorum statu , in Ecclesiae Pastorem. ac Patrem evaserimus, quid hac in re decernendum se , aliis indicimus. Si ricii Pontificis nomen Romano Martyrologio inscribendum censemus; neque idcirco anterioribus Martyrologii Emendationibus , quae Stricii numquam meminere , aperte Contradicimus. Unius quippe nominis additamentum , quod nova, ac validissima suadent argumenta, aut praeteritis correctionibus nihil ossicit, aut usque adeo levem inseri varietatem, ut nullum,
aut fere nullum ex eo obveniat detrimentum . Contin-sa status Lll. Atque ut totius controversiae status, qua decet methodo taeerea rapi virlae ordine pertractetur , rem universam in quatuor summa capita - 'secernendam decernimus; ita nempe ut primo loco inquiramus, quae fuerit Siricii Pontificis, cum adhuc viveret, ac post ejus obiis tum . Sanctitatis iam 1 : Secundo quaenam Martyrologia, Prob tae ne, an potius suspectae Fidei, Si ricii meminerint: Tertio quaenam contra siricium militent rationes, ob quas ejus nomen Romano Martyrologio numquam fuerit inscriptum : Postremo quodnam de hisce rationibus judicium serendum sit; num scilicet eae si-hi constent, an verius tutiles sint, ideoque explodendae. LIII. De Sanctitatis fama, quae Stricium adhue superstitem pi i ,
commendavit, splendidum suppetit testimonium valentiniani Im- sitieiiciastitate
peratoris, in Epistola ad Pinianum Urbis Vicarium , sive Praes elum data. De valentiniano hic loquimur. non jam recentioris aetatis, cum nempe adhuc puer, blanditiis, ac suasionibus Matris Arianorum erroribus imbutae, erat implicitus; sed v lentinianum producimus grandaevum, sapientia .& virtutibus instructum , quas D. Ambrosius in Oratione in ejus obitu habita commemoravit. Porro Magnus hic Imperator suas ad Pinianum dedit Literas, postquam sanctus siricius, reiecto Ursicino, qui schi Lmate Romanam Ecclesiam turbaverat, concordi Romani Populi acclamatione summus Ecclesiae Pontifex renunciatus est. Hanc Epiliolam ex veteri Codice Bibliothecae Vaticanae erutam , suis Annalibus inseruit Cardinalis Baronius ad an. Christ 38ς. . di Petrus Coustant rem. I. Disolarum Romanorum Pontificum edidit ordine secundam inter eas quae Stricio Pontifici adscribuntur. Quid vero de Siricio senserit valentinianus , quae sequuntur, verba demonstrant: Proinde quoniam religiosium Siricium Antistitem Sanctitatis sie praesse Sa- et dono mIuerunt, ut Ursicinum improbum acclamationibus violarent,
207쪽
Il merium data. Avis larem inmmendat asi, telas Calibatua leia gere asseris. panisque l. dictis constinat a
nostra tum gaudio memoratus Episcopus ipse permaneat, Pinune earhyme. ae jucundi me . Siquidem magnum innocentiae , ae probitatis exemplumes . in una acclamatione is ipsum eligi , ct ceteros improbari. LIV. Himerius Episcopus Tarraconensis sanctum Damasum Siricii Decessorem gravissimis de rebus ad Ecclesiasticam disciplinam spectantibus, more Majorum consuluerat. Himerii tamen Epistola Romam pervenit , cum jam s. Pontifex Damasus ad Superos evolasset. Hinc qui Damasci successor datus est Siricius. rem consecit, atque hisce verbis est alloquutus: si dira necesse nos erat in ejus labores , eurasiqua succedere . cui per Tei gratiam successimus in
honorem. Magna quidem Ecclesiae Catholicae utilitate . mignoque
Eeclesiasti eae disciplinae prosectu . quidquid Himerius Damasis proposuerat, exposuit, declaravit, ac definivit Siricius , ut patet ex illius Epistola ; quae inter collectas a Petro Coustant occurrit ordine prima. Quam quidem Epistolam tot nominibus commendatam , usque adeo utilem, ac necessariam . notis illustravit Cardinalis de Quirre tom. a. Conciliorum Hspaniae differt. s. in epistolam Siri-eii Pontificis pag. Ia6. ct seq. Etsi namque Stricius solum Himerium
alloquatur, decernit tamen , ut quae ad unius consulta rescripsi, ad omnium Coepiscoporum notitiam perveniant, nec eorum omnium duntaxat, qui in Himerii Provincia erant constituti, sed praeterea ad Carthaginenses , ac Boeticos , Lusetanos, a que Gallicos,
vel ut in aliis Manu scriptis legimus Gallicanos vel GaIlie anos. hoc est Gallaeciae Antistites universos. Ex quo factum , ut integerri mum Siricii responsum . Clericorum mores in variis Orbis Catholici partibus corruptos emendaverit, ac pri itinae integritati restituerit.
LV. Non levem sancto Stricio conciliat laudem, quod Caelibatus Legem in Clero firmaverit, ac poenis in violato rex indictis stabili verit, ut liquet ex ejus Epistolis, & praesertim ex ea, quam
memoratus Petrus Coustant exhibet ordine quintam. Hoc nixus
fundamento sanctus Innocentius I. in Episola ad Exsperium Episcopum , quae in praealtata Collectione jacet ordine sextis . contra Diaconos . & Presbyteros incontinentes, easdem poenas, quas Siricius pridem statuerat, exequendas decernit hisce verbis De his G Di vinarum Legum manifesa es disciplina . ct beata recordationis Viri Si-rieti Disi i monita eυidentia tam mearunt, ut intantinentes in Ossetis talibus positi, omni honore Ecclesiastico priventur , nec admittantur acincedere ad Ministerium , quod sola continentia oportet impleri. Eodem
fultus praesidio Aneas Episcopus Parisiensis nono Ecclesiae seculo clarus, quem Lupus Ferrariensis Episcopus in Epis. 98. multis esseri laudibus, quaestionem de Caelibatu contra Graecos pertractans, in libro contra eos scripto eap. Ioa. apud d' Achelium toma I. S Dissili os by Corale
208쪽
e Iuli Editionis Parisiensis a v. 1723. pag. 133. urget auctoritatem Epistolae quinta Siricii ad Episcopos Africae , quam his verbis en tollit: SancIus Stricius Papa in Ecclesia beati Petri Aposolorum Priveipis in Oneilio residens, ct Fratribus se Coepiscopis per Africam Ecclesiastica jura describens, inter cetera, hae de pudicitia intulit Oe. LVI. Praeterea ardens pietatis studium , di eximium Cathol i-
eae veritatis amorem ostendit sanctus Stricius in damnandis errori- Finei me uiroViai bus Joviniani, aliorumque ejusdem sectae Haereticorum , ut ex ver- 'his Epistolae septima in praenarrata Coustantii Collectione comperistum est . Apsoti secuti praeceptum, ita Siricius loquitur quia aliter
quam qued accepimus annuntiabant, omnium NUrum tam Presbterarum . θ Dιaconorum , quam etiam totius Clari unam scitore fuisse sententiam, ut Ioviniantis . Auxentius . Genialis, Germinator , Felix, Pistinus, Martinianus , Ianuarius , ct Ingenissus. qui incentores noυa haresis , ct
blasph mia intenti sunt, Di Dina sententia , ct Mytro judicio in perpetuum damnati, extra Ecclesiam remanerent. A postolicam hanc Siri-eii Pontificis solicitudinem . ac vigilantiam sanctus Ambrosius una cum aliis Episcopis in Mediolanensi Concilio congregatis, summis effert laudibus, ac Pontificiae Sanctioni sese ultro consormat. 2 cognovim tu sic ad Siricium Ambrosius, aliique Episcopi in Epistola tusa memoratae Collectionis in Literis Sanctitatis tua , boni Pasoris excubias , qui diligenter commissam tibι januam serves , ct pia sIieitudi- n. Christi ουile custodias , dignus , quem oves Domini audiant, ct sequantur; & in fine Itaque Iovinianum, Auxentium, Germinatorem. Feι-eem , Platinum , Genialem , Martinianum . Ianuarium , est Ingeniosum, quos Sanctitas Tua damnavit, scias apud nos quoque pecundum judi-eium Tuum esse damnatos. LVII. Albo, sive Ab Floriaeensis destricio Papa memoriae Pusirisii sitielmai, tradidit, quod exosos habuerit omnes Haereticos, maxime Maniis' chaeos. Enim vero Prisci allianistas, qui cum Manichaeis in multis nefarie conveniebant, &:sceleste conspirabant. Urbe ejicere armis Spiritualibus non potui siet. opem Theodosi imploravit. Husisque praesidio, quod summopere optabat , tandem obtinuit, ut prudenter conjicit Cardinalis Baronius anno Christ 389. num. 63. Haud impari solicitudine ad coercendam audaciam Bonos Episcopi Macedoniae, impie asserentis beatam Virginem post incontaminatam Christi Domini Nativitatem alios filios peperisse. Episcoporum Concilium Capuae indixit, ut colligitur ex epistola nona inter eas, quas Cous antius coordinavit. Plura adhuc ex aliis Siricii Epistolis, praesertim ex decima proferre possemus de singulari tanti Pontificis solicitudine pro restituenda in Galliae partibus Ecclesiastica disciplina. Verum hane provinciam iis tractandam relinquimus, qui Stricii vitam, ac gesta commentariis illustranda suscipiunt; qui- Dissili od by Corale
209쪽
quibus satis amplam de stricii laudibus materiem suppeditant
Anastasius, sive Auctor Pontificalis rem. 3. Romana Editionis, & quae ab eruditis Viris Schelestrato, Alta serra , Bencinio, Blanchinio, Ciacconio , Somi ero. ac Pagio subjiciuntur adnotationes . Testimonia ἀφ imii LVIII. Ex dictis satis constat de fama Sanctitatis quam Siricius
.hii uti. vigilanti inmus Eccletiae Paltor , ct Catholicae Religionis auertot
sibi adhuc vivens conciliavit. Nec minor, postquam e vivis excessit, invaluit opinio. S. Innocentius I. in Episola prima Collutioniscit niti, pari elogio commendat Damasum , Stricium, ejusque Recessorem Anastasium , ita scribens: Cui etiam anteriores tanti, ac
tales viri Praedecessores mei Dissopi, idest sancta memoria Damasivs. Siricius, atque supramemoratus Vir Anastasius in ita detulerunt cte. Porro de Damasi, atque Anastasii sanctitate nemo dubitat. S. Leo in Epistola ad Anastasium , assirmat se illi conserre Primatum suis per Illyrici Ecclesias , beata recordationis Stricii exemplum sequutum. Eodem in sensu Concilium I. Toletanum , quod paulo post obitum sancti Stricii habitum est , Literas saneta memoria Ambrosii.'sancta memoria Siricii multa cum laude commemorat. Ex quibus m numentis rite expensis, Cardinalis Norisius in praecitata Dissertatione , & ante Norisium Florentinius in Exercitatione I 6. pos diema 6. ditembris pag. Ioo6. ct seqq. solido inserunt ratiocinio, ejusmodi laudum titulos non Pontificiae dignitati duntaxat, sed insuper vitae sanctitati esse tribuendos, cum Siricius Summo Pontificatus honori multa, ac splendida virtutum; Religionis, ac Pastoralis vigilantiae exempla bene sociaverit. Hinc illud Petri de Natalibus pro Stricio elogium : Et nsequa in Sedem Apostolicam feliciter glibernasset, dormivit eum Patribus suis, ct sepultus es ad sa ictum Perrum plenus sanctitate . Nec desunt in Scriptoribus, qui Petri de Natali-hus aetatem praecessere, insignia de Siricii Sanctitate documenta; squidem Hordericus Vitalis assirmat, Sirietum circa Gregem Dominicum valde fuissessicitum; & Luit prandus Horderico vetustior . siricium sancta memoria Papam appellat. ampla a prori R LIX. Ad aliud controversiae caput . quod Martyrologia consi,uiasis, ' derat, in quibus de sancto Stricio fit mentio , Nostra haec oratio progreditur. Qua quidem in re non tam Codicum numero, quam eorum auctoritati studemus; Hinc Martyrologia, quae minori habentur in pretio, missa facimus, quibus ea item accensemus . quae Cyriacum Papam. hoc est Siricium , ut nonnulli perperam in te
pretantur , commemorant; nullus enim Cyriacus nomine , ut cuique notum, inter summos Pontifices numeratur . Ea igitur . quae majoris momenti sunt, Martyrologia innuamus. quae sancti Stricii nomen praeseserunt. Haec inter sese Nobis offert Martyrologium
Bedae, Rabam, & Monasterii sancti Cyriaci hujus almae Urbis, quo
210쪽
toties usus est Cardinalis Baronius in Romanii Martyrologii emendatione . Occurrit praeterea Martyrologium Eccleuae Occidentalis , editum a Florentinio die a 6. Septembris ; necnon Antuerpiense ,& Corbriense, utrumque antiquissimum , de quo ipsemet Florentinius in Notis. Alia insuper Martyrologia numerantur ab eodem Scriptore in citata Exercitatione I 6. , & a Patribus Bollandianis dieaa. Februarii pag. a 8a. , quorum aliqua nec Cardinalis Baronius, nee qui sequuti sunt Martyrologii Romani Reformatores, nosse poterant , cum eorum aetate in Archivis, & Bibliothecis adhuc delit scerent. Hinc fortasse, ut prudens Florentinius haud temere suspicatur, Stricii nomen a Romano Martyrologio tamdiu abfuit, quod veteribus multa suerint incognita , quae posterior aetas manifestavit: Accidere facili tuit, quod ηυῖra aetate inventa plura vetvstoris Martyrologii exempla non viderint.
LX. Hanc tamen Florentinii conjecturam non probant, qui mul' Mulia te sarieIismin . eaque non levia , contra siricium obiciunt crimina , quae a No- j --ux -- bis singi l lati m enumeranda sunt, ut tertium controversiae Caput.
juxta propositam divisionem, expediamus . Primo loco , vitio datur Siricio , quod in Apostolicis Litteris conscribendis sancti Hieronymi opera usus non fuerit; qua in re nec Praedecessoris Damasi exemplum sequutus est, nec Hieronymi famae satis consuluit. Notum quippe est, sanctum Hieronymum a Siricio neglectum , inimicorum calumniis, ac maledictis usque adeo suisse obnoxium , ut coactus idcirco suerit ex illorum conlpectu sese proripere . atque ex Urbe discedere . Secundo , haud obscuris indiciis manifestum est , Stricium Pontificem sin minus in senso, saltem minus aequo fuisse animo in sanctum Paulinum , Virum moribus, ac vita integerrimum . Tertio, improvidum nimis, ac tardum Sirieti consilium reprehenditur in rejiciendis Origenistis, eorumque haeresi coercenda ; cum in Rufinum, 8c Melaniam , longam nimium patientiam adhibuerit; quam ob causam festinavit ex hac mortali vita educere illum Dominus, a que Anastatam sussicere , acerrimum Origenistarum oppugnato
LXI. Neque tria haec, quae in stricium congeruntur , criminaia , Ηγ- obni m -- quorum item meminere Florentinius, atque Norisius, Nosque me--ψ ' 'minimus lib. 4. de Canonieatione Sanctorum pari. a. cap. sub mιm. 4.
gratis conficta sunt, sed ex validis Ecclesiasticae Historiae monumenistis confirmantur. Quod enim ad Hieronymum Romae male habitum attinet, haec habet Baronius ad annum Christi 38 ς. Cum autem, non ut Tamaseus fecerat, Sirisius Papa in seribendis ejusmodi Literis
Hie Umi opera uteretur , neque eum , ut ille , quod par erat, amplecteretur, atque βυeret, mox Ponti is Romani desiturus praemio , idem Hie- νουmvs acerbissimos pati coepit persecutostes, illas scilicet Clericos, quorum. - Tom. H. Bb mores