장음표시 사용
221쪽
Pontificem ipsum Siricium , quem insensum absque causa aliqva , ut ais . pati coactus fuit. Mox causam inquirens, cur Siricius alieno fuerit animo erga Paulinum , hanc producit , quod nimirum Paulinus adhuc laicus a Lampio Barchinonensi Episcopo ad ordines fuerit promotus , legitimis temporum interstitiis nequaquam servatis . Id vero cum displicuisset Siricio , qui Ecclesiasticae disciplinae vindex erat acerrimus, ideo iis benevoli animi fgnificationibus . quae
tanti Viri meritis , ac virtutibus congruebant , Paulinum excipere noluit; quod tamen in Stricio Baronius non probat, cum Paulinus invitus, ac nolens , ad sacra Altaris Ministeria obeunda fuerit initiatus. Neque vero deerant illustrium Virorum exempla, veluti Ambrosii. ac aliorum , qui vel ex ipso laicorum statu . vel etiam e Catechumenorum ordine , nedum ad Sacerdotii , sed etiam ad sublimiorem Episcopatus gradum ascenderant, verius evola
Nullata,idia, il- LXXX. Meminit idem Baronius quo plausu Paulinus Romam
vox nuitu i i rum adveniens exceptus fuerit. Magna enim . ac potior Urbis pars , Cinum aversamur. vium scilicet, Praesulum . ac eorum, qui publicis fungebantur muneribus, praeter advenas, plebejosque homines una commixtos. certatim , di velut agmine facto , ad eum invisendum confluebat. Equidem plausu. ac admiratione digna reserat, Paulinum Virum Consularem . humili Sacerdotum veste indutum aspicere . Cavendum vero, ne ullam ex tanta Urbis gratulatione criminationis materiem in Stricium refundamus. Tille montius tomo I 4. Nemoriar. pro
Issoria Ecclesiastea sex priorum stetitorum , in vita sancta Paulini
art. 24- , de hominum frequentia . qui ad Paulini domum convolabant. sermonem habens , putat Siricium ideo subinfenso, ac alieno in Paulinum fu i ste animo , quod communis favor, ac plausus egregias tanti viri virtutes celebraret. Hinc livorem , ac invidiam, quae in Paulinum exarsit, exortam a firmat. Tillemontio a sentiuntur alii iniqui sane Censores . nempe Baillet in vita sancti Paulini die a 2. Iunii num. . , &Dupinus seculi quinto nova RHiotheca tom. 3. pari. I . pag. 28o. Has tamen in sanctum Pontificem impactas calumnias facile erit contundere , si quae Pater Franciscus Sacchini intita suηcti Paulini apud BOIIandianos die a a. Iunii cap.4. nlim. 2 o. in hanc rem scripsi. huc revocentur . Ait enim , Si ricium satis aperte loquutum , se nempe Paulini ordinationem praeproperam nimis, atque praecipitem, probare non posse; ideoque consueta benevolentiae, ac humanitatis ossicia in eum exercere noluisse. Hanc unam ille producit causam . quae Stricium a Paulino paulisper alienavit . Sivit Siricius emanare sermonem , ejus hoc est Paulini) se consuetudinem nolle ; scilicet ne repentinam hominis consterationem probare , ct lata
ab se ipsemet enervare leges videretur. Nihil ultra gestum, satis Ue Duilired by Corale
222쪽
dunt illa Paulini ad Semrum verba: . Qui nos odisse , s a consertio sanctitatis sua segregare dicuntur . Id ipsum assirmat Cellier rom. Io. Hylar. Generalis saetorum Authorum eap. II. num. 8. . Cui consonat Florentinius in citata Exercitatione p . Ioos. , di Pagius invita Siricii
LXXXI. Alias rationes iidem Florentinius, ac Pagius attexunt, Aliae , qua strie ivm ut quamcumque simultatis suspicionem , quae in stricium intorque- Σ-- 'ri posset, excludant. Munt igitur, sanctum Paulinum contra dissolutos Romani Cleri mores liberius declamantem, multorum odia, ac obtrectationes, quod & Hieronymo, ut supra adnotavimus, contigit, in se concitasse . Hinc alienis clamoribus commotum, ac Veluti fatigatum Siricium, a Paulini familiaritate recessisse : Addunt praeterea, Paulinum optimis quidem, atque integerrimis moribus praeditum , in aliis tamen dijudicandis minus solerti fuisse ingenio, ideoque de stricio Pontifice , quem nondum satis perspexerat, sui si se conquestum . Audiendus Florentinus : Sed vere etiam fatendum es, Paulinum ex humana ratione optimum non fuisse hominum , G Grumdem morum astimatorem , dum Stricium superbae discretionis insimu- Iat, quem Hieronymus nimia simplieitatis , innata bonitatis quodammodo eoarguit: Et quamvis sanctitate morum Pausenus polleret, minus acris judicii reputari potes. Id ut confirment memorati Florentinius.& Pagius, rationes addunt nonnullas, quas hic repetere super λ-
LXXXII. Quaenam vero hac in re Nostra sit sententia, hisce
quas subjicimus animadversionibus aperimus. Prima est, sanctum Paulinum , statutis temporum interstitiis non servatis , ad Sacerdotium fuisse promotum, contra legem a Siri eici statutam in Epistola ad Himerium Episcopum Tarraconensem eap. 9. quam an te raulini ordinationem siri eius conseripserat, stata temporum intervalla definiens, quae a Laicali statu ad presbyteratum debent intercurrere, ut in saeris praecedentium ordinum Ministeriis rite exerceatur, quisquis ad Sacerdotium cupit accedere . Quamobrem ejusdem Stricii Decreto accurate secernuntur , qui ab infantia Ecclesiae ministerio mancipantur , ab iis, qui aetate grandaevi, Clericali militiae adscribuntur ; quibus idcirco lex indicitur , ut per Ecclesiasticos gradus paulatim ascendentes, tandem statuto tempore ad Sacerdotium perveniant. Cum ergo certa, atque explorata sit causa , quae Stricii animum a Paulino abalienavit, haud licet aliam aut incertam , aut minus stolidam obtrudere. Porro ea. quae a Paulini ordinatione petitur ratio , ceteris aequior est, magisque Consentanea . Si enim Siri eius ad eam benevolentiae significationem , qua Paulini probata virtus digna erat, descendisset, multorum
animis haec insedisset opinio, Stricium, Ecclesiasticarum Legum, quas Dissili co by Corale
223쪽
sitieius in Paulinum si ouanto bene o.
& paulinum intereessi diserepantia . eorum sanctitatem non laedit,
quas pridem promulgaverat, quasque in Paulini ordinatione violatas noverat, Contemptum negligere, aut tacitum dissimulare.
LXXXIII. Sed & illud animadversione dignum est , Stricii seve
ritatem erga Paulinum , haudquamquam diuturniorem fuisse . neque ad obitum usque suisse productam. Satis enim Siricio fuit semel, atque iterum durius excepisse Paulinum ; mox enim composito ad benevolentiam vultu , quam prius occultaverat paterni animi benignitatem , tamdem manifestavit, eaque Paulinum complexus
est . Tille montius in loco citato art. ao. , post evolutas Paulini Epistolas assirmare non dubitat, egregium hunc Virum quotannis ad celebrandum natalem diem beatorum Apostolorum Petri, di Pauli Romam accedere , ibique decem circiter dierum spatio commorari consuevisse . Quid vero interim Paulinus Romae ageret, sic ille aperit. An temeridiano tempore Ecclesias adire , & Sacra peragere solemne illi erat: Pomeridianis vero horis , in iis , qui salutatum
venerant, excipiendis, erant autem quam plurimi, qui turmatim ad Paulini aedes accedebant, totus occupabatur; nec ullum vel exiguum illi supererat temporis spatium, quo vel epistolam scriberet, vel pagellam percurreret, ut tot, tantisque implicitum curis ani. mum recrearet . Nox una quietem , breviorem tamen, Paulino conciliabat. Quo primum tempore mos ille inceperit Romam accedendi ipso Apostolorum Petri , & Pauli natali die, idem Tillemontius inquirit, probatque hujusce sacri Ritus initia ab ipso stricii Pontificatu esse repetenda . Hinc inseri, Si ricium postremis
vitae annis aequiori erga Paulinum fuisse animo , ideoque eum Romam accedentem , ac Romae commorantem , multa dilectionis, ac benevolentiae significatione excepisse . Secus , nec Romam accedere . nec ullam ibi moram trahere decrevit set Paulinus, si in sensum Siricii animum fuisset expertus. Ubi Paulinus suboffensum Si ricium cognovit , ab Urbe recessit; si ergo in Urbem sub eodem Siricio regressus est,jam pacatum, sibique benevolum probe noverat. LXXXIV. Tertio loco dissimulare non possumus, duriora illa, quae supra retulimus verba , a Paulino in Stricium. non etiam a Si ricio in Paulinum suisse prolata ; ideoque , si liceret de alterutro judicium serre, Paulinus, non Stricius de acri illa, ac inossiciosa expostulatione esset culp/ndus . Verum hac etiam animadversione posthabita, si rem ad rigidioris judicii lances exigamus , hoc unum colligimus, aliquam scilicet inter Siricium, ac Paulinum intercesssse discrepantiam . & animorum offensionem , quae neutrius sanctitatem evertit. Ut id Pagius confirmet, notissimum in Vita Siri. cii affert exemplum contentionum , quae sanctum Willelmum Episcopum Eboracensem , dc sanctum Abbatem Bernardum ad invicem commiserunt; qua de re fusiori sermone Nos item egimus lib. a.
224쪽
de Canonidatione Sanctorum cap. 4 I. mim. I 3., qui insuper sub num. 8.aliud exemplum produximus de privatis contentionibus inter sanctum Leonem Magnum, & Hilarium Episcopum Arelatensem, ut silentio praetereamus alia gravioris momenti dissidia, quae in sequenti capite 4 a. ejusdem operis indicavimus. Nihil tamen illustrium Virorum virtuti, ac probitati quidquam inde decedit: Aliud namque est simultates , intercedere ; aliud, controversias excitari. Illud caritatem infringit, ac in odium erumpit; hoc in sola animo rum dissensione versatur, quae voluntates non dissociat, cum ingenia committit.
LXXXV. Unum adhuc, antequam Nostris hisee Apostolicis τ r4 in i iςii Literis supremam manum imponamus, superest examinandum; o .ihi: ''d'
sit ne siricius socordiae, ac simplieitatis erimine insimulandus , νομiος 'quod in Origenistis damnandis minus sollicitum se praebuerit. Hoc est praesentis controversae postremum caput, cui expediendo Νο-stra haec , quam subjicimus. oratio occupabitur. Ut ab impacto desidiae vitio Stricium purget, clarissimus Annalium Parens anno Christi po7. notissimam profert Parabolam Evangelici Patrisfamilias, qui zizania ad messem usque svit crescere , ne alioquin sollicita nimirum cura actus, dum zizania evellit, ipsum quoque it 'lis commixtum eradicaret frumentum . Laudandus sane Baronius, qui ut insignem in veteres Ecclesiae Patre, animi sui pietatem, ac singulare obsequium testatum faciat, eum illorum facta commen dare non possit, benigniori saltem interpretatione excusare con tendit . Sic ergo Baronius : Licet se aliqua saltem ex parte excissatis nem illam p rexere iurepotuissi, quod ex mpla Evangelici Patriis mi
Iias , vsque os messem siverit zizauia crescere , ne eum eis ebellaret tri riclim , expectani nimirum . ut qui vere es rei Haretiei, perspicue, m 'tura segete, certioribus signis forent mauis, . Hane ipsam Baronii
sententiam sequutus videtur Petrus Coustant in toties memorata Collectione pag. IO . , ubi Hieronymi eensuram contra Siricii sim plicitatem expendens . innuit praecipuam christianae simplicitatis dotem hane esse , tardo gressu incedere , & composito ad indulgen-ν eos,χ desipuerunt, patienter expectare, ut facilius
reu piscant. Interdum etiam nonnihil dissimulandum censet, ut errantem praebenientibus demulcens Ufeiis , eum ad meritatem allicere queat.
Neque desunt saluberrima sanctorum Ecclesiae Patrum monita, quae eo ut modi tolerantiam suadeant. Prostant apud Lucam d Acherlum in Lomst a. er s. Spicile ii. Epistolae Romanorum Pontifiςum Simmachi , di Innocentii II., qui ad majora mala vitanda, atque ad pravorum mores in meliorem frugem revocandos , licere ajunt aliquando posthabita Legum severitate . ad christianae patientiae. α benignioris dispensationis regulas confugere , ut errantema ac
225쪽
devium fratrem facilius lucrari possimus. Sepenumero, verba Eulogii Episcopi Alexandrini apud Photium , aliqua temporaria oecono in mia ad breve tempus prodiit, aliquia indebitum tolerans , ct amplectens, ut continuum ct inconcussum robur pietas acciperet, ct ad dissimn disrarum , qui veritati insidiabantur, insustus . oruenistarimi er-- LXXX v I. Etsi vero memorata Baronii responsio , tot monitis, 's ae testimoniis illustrata, improbanda non sit, ab ea tamen abstinemus, cum alia opportunior, ac pro Stricii causa tuenda longe
validior, Nobis praesto sit. Baronius Stricium haeresis origenistarum conscium supponit; hinc prudentem tarditatem causatur. At Nobis Origenistarum errores, Si ricio superstite, omnino delituisse videntur ; quamdiu enim vixit Siricius, pessimi simulat res, ovium vestimentis contecti . lupinam improbitatem occuluerunt . quae tandem sub Anastasio Pontifice Siricii successore detecta est, atque damnata . Nullus igitur excusationi locus , ubi error, qui nondum innotuit, quamcumque in Stricio improvidam simplucitatem excludit. In rem hanc testem producimus ipsum Hieronymum , qui causam inquirens, cur origenistae , atque omnium Ioco Rufinus, Communicatorias Literas a Siricio postulaverit, hanc unam producit in Epistola Ia . ad Principiam , in novi Ver
nens fiditione rom. 1. pag. 'ς a. num. Io. , ut nimirum heresi nondum evulgata, Catholicae communionis pallio obtecti , securius ex Urbe discederent. Cernentes Haeretici, inquit S. Doctor, de parva ficintilla maxima incendia concitari, is puppositam dudum flammam jam ad culmina pervenisse: nec posse latere , quod multos deceperat, petunt, ct impetrant Ecclesiasicas Episuas, ut communieantes Ecclesia discessise
viderentur. Non multum tempus in medio , succedit in Pontificatuis ViriUgnis, quem diu Roma habere non meruit, ne Orbis capit' sub tali 0 ρσο truncaretur; imo idcirco raptus, atque translatus es, nesemel Iatam sontentiam precibus suis sectere eonaretur . Hisce verbis enucleandis intentus Cardinalis Norisius in citata Disserta sisne pag. 72 s. duo securus assirmat: Alterum nempe, Rufinum Roma abiisse , ne, de-teistis erroribus, a Siricio puniretur ; alterum vero errores illos Siricii aetate omnino impervios dei ituisse . Praestat ipsum No- risum loquentem audire . Itaque, rese Hieronymo , Rufinus Roma discessit, veritus non posse latere diutius Origeniani Voluminis errores , ac
proinde a Siricio sibi timebat, quem si propitium sperasset . poterat tutus
ceterorum clamores surdis auribus contemnere. Ex illis verbis: Nec posse latere, emistat eos errores nondum publicatos; sed tantum clancu-
Ium a1sertos. Οιid mirum s Siricium latuerint psub Anastasio Ponti- LXXXVI l. Egregius item est locus alter ex Episcla I 3 o. sidet,... . . , . '' Demetriadem in cita . tom. I. Editionis Veronensis pag. 936. num. I 6. ,ribi S. Doctor Origenistarum errores sub Anastasio Pontifice dete- Dissili od by Corale
226쪽
stos, & praescriptos assirmat. Dum esses parvula . ita Demetriadem alloquitur , ct sancta, ae beata memoria Anqstasius Episcopus Romanam teneret Ecclesiam, de oriemis parribus haereticorum s. tempestas , plicitatem mei, qua Apossi mee laudata es, polluere, ct labefictare eo. nata es. Sed Vir ditissima paupertatis , ct Apsolica sollicitudinis . sa-rim Noxium perculit caput, o fibilantia bisa ora compescuit. Hinc juremerito infert Florentinius pag. Ioo 3. praefata Exsrcitationis, haeresim Origentilarum Siricii tempore nondum e latebris prodiisse ;tum vero caput exeruisse, cum Anastasius Romanae praeerat Ecclesiae ; ποηdum haeresis patefacta erat , hoe enim tantum accidisse sub Ana sino , adductum ipsius Hieroi mi fragmentum demonsrat. LXXXVIII. Nec facile poterat Origenis larum haeresis ad alio. Multa origς in rem
rum notitiam pervenire, cum Runnus , ejusque socia , genus hom si, lanotescitat . num Vaserrimum . qua poterant arte , vel fraude, errores obtege
rent. Prava haereseos dogmata solis familiaribus manifestabantur. neque extra Rufini, & Melaniae consocios,& asseclas, arcana illa doctrina evulgabatur. Ita vero Origenistarum calliditatem describit Pagius ad Annales Baronii ad an . Christ 397. num. I p. Nondum hare-
sis satis patefacta erat . idque tantum accidit sub Anastam, ficet penes Humi, er Melan a familiares iam malesana doctrinae suspicis invalesceret. Pari sollicitudine Rufinus versionem libri Periarchon, Si ricio
Vivente, occultavit, ne alioquin ex obvia lectione virus deteger tur . Verum eum Origenis errores, inquit Pagius loco citato num. I 6. ex maIa Rufini interpretatione ante Anasusium latuerint, quid culpabi-D Siricius omiserit, non amaret; O' Communicatorias Literas Rufino de more concedens , dum hie optime apud omnes ante vulgatum Roma δε-riarchon audiret, non videtar in crimen vocandas. Imo vero eis Rufi nus Roma abesset , de Aquilriae moraretur, ubi biennio permansit, adhuc errores simulare curavit . Hinc nondum fraude detecta ,
Chromatii Episeopi familiaritate usus est: Hinc ipsemet Chromatius apud Hieronymum, & Venerius Mediolanensis Episcopus apud Pontificem Anastasium pro Rufino allaborarunt. ut de venerio Episcopo constat ex ejusdem Pontificis Epistola ad Ioannem Ierosolymitanum . Qui ergo stricius nosse poterat origenistas. quorum errores vel ipso Anastasii Pontificis tempore aliquamdiu
delituerunt 3 Si errores non noverat, nullo modo culpandus, quod errores non condemnaverit. Quocirca Parabola illa Evangelica, quam Siricio Baronius accommodat, de Patresamilias, qui maluit zizania ad messem usque intacta relinqui, ne pari, eventu gizania, ac frumentum una divellerentur, minus consona videtur, cum Paterfamilias zizania tritico commixta noverit; Si- Iicius vero Origenistarum errores Catholicae doctrinae in sensos
ignoraverit. Si quid ergo ex Evangelica illa Parabola ad rem norim. VI. D d stram Diuitig Corale
227쪽
stram Iieeat decerpere, illud est, Patremfamilias nullo modo culis pandum , quod etiaania in agro lacereverint . cum ipse bonum semen, electumque frumentum terrae mandaverit. Non enim illius incuriae, sed inscitiae tribuendum . quod inimicus homo occulta fraude . & nocte concubia , zizania in sementem effuderit. Pari jure Siricius vindicandus. eum eo superstite, nulla in Christi Ecclesia Origenistarum prava semina innotuerint. Quod si Anastasii Pontificis aetate Haeret leorum Zizania apparuerint . excusandus omnino Siricius , cum . aut eo vita functo, aut si nondum vita cesserat, pr
fundae noctis silentio, ipso nimirum Siricio id penitus ignorante , noxia illa errorum zizania ab origenistis fuerit disseminata . LXXXIX. Ea est pravorum hominum indoles, ac Haeretico-
septi sunt, exempla rum versutia, ut innumeras ad decipiendum obtendant fraudes.
quibus vel ipsis Romanae Eeclesiae Pontificibus, etsi doctrina , ac sanctitate praestantibus , aliquando imposuerunt. Ut novo Stricii, simplicitatem vindicet argumento . Petrus Coultant pag. TO 6. aD fert exemplum sancti Augultini . ae aliorum . qui Pelagio jam de haeresi suspecto. Communionis Literas non denegarunt, quibus ille in Concilio Diospolitano usus est , ut haereticae pravitatis ΠΟ- tam effugeret. Mox utrumque exemplam quamsimillimum Sirici .& Augustini una componens , ita ratiocinatur: sua m re fi culpandus Stricius . quanto magis culpandi essent tum Agusiatis , tum alii,
qui Pelatio jam barem suspecto similes non denegarunt Epi ias, quibus ille ad depellendum a se hareseos erimen, Di poIliam in cinetho a seu es FAlia a Cardinati Norisio congeruntur exempla sanctorum Pontificum Aniceti , Iulii, rasimi. di Damasi . qui licet Sanctitatis fama claruelint , nihilominus perspectos nequaquam habuerunt pra-Vos errores, primus Praxeae, alter Marcelli Episcopi Ancyrant . tertius Caelellini Pelagianorum Principis . quartus Vitalis Apolli naristae. Sed longe majora sunt, quae Barcinius eommemorat de Viris illustribus , ac summis Eeelesiae Pontificibus, quos insidiis, ac fraudibus circumventos , improborum versutia eo usque perduxit . ut innoxios , ac insignes pietate Viros exosos aliquando habuerint, duriusque tractaverint. Non mireris lector, inquit Baronius ad an. christ 464. Num. 8. in nupera editione Lucensi . Romanum Pontificem Hlarium adversus Mamertum addo vehementer insurgere . Virum ut declararunt eventa j sinctitate insignem ς In his enim , qua contentis Ρ-ri sunt . perfacile est quemque decipi. Persiniis etiam sancta Leoni accidit . qui in sanctum Hilarium eadem frme ex eausa acerrime invectus es. aQuis nescit sepe accidere , ut falsis accusationibus , ct subreptionibus aures Pontificum reptia Mur , s cum putara agere, quodnsum an
chroma tum . mi. exagitent innocentem
A' Enimvero, ne a Rufino discedamus , si quae pro eo gessit
228쪽
Chromativs, sanctitati Chromatii non ossiciunt. Notiso teste, η'ne Me esseta Chromatii sanctitati nocuere : Si D. Augustinus citra ullum probitatis dispendium , magno in pretio habuit Rufinum , ut patet ex Epistola in veteri Edimne I f., in nrva 73. , quem insuper in pri- sinam Hieronymi amicitiam, etsi gravioribus ex causis dissolutam. restituere conatus est : Si nemo Paulinum reprehendit . quod Rufinum coluerit, & Melaniam Origenistarum Patronam commendaverit ; cur Siricius damnabitur . quod acerrimum Rufino bellum non indixerit 3 Chromatius. Paulinus . Augustinus excusantur, quod dolum, pravosque Rufini mores ignoraverint: Sed & Siricius ipse ignoravit; nec poterat Rufinum aversari, quem nondum n verat scelestum; non poterat scelestum nosse. quem Communis fama. & opinio probum adhuc habebat. Quo eodem argumento utitur Pagius ad Annales Baronii in suis Adnotationibus ad an. Christi 397. num. II. ita scribens: Nec quia Siricius , dum viυeret, bene de Rufino sessi, nondum eunita ejus venenata doctrana , e sanctitate decia ait : scuti neque D. Augusinus dum Epistola I s. qua nom ordine es t ter Augustinianas 73., Rufinum conciliare Hieronymo laborans, ilium magni fecit . quamquam jam lol elisa , ct amarulenta opuscula interutramque vulgata essent sub Anasam.
XCI. Pari excusatione Baronius Paulinum tuetur, qui cum
pravos Melaniae mores ignoraret, ejus Sanctitatem impensius lauis gruit eusino. davit. Aberat nempe Paulinus a Melania , nec nosse poterat, aut
debuerat, quidquid ab ea clam . & secreto gerebatur in Palaestina M laniam, verba sunt Baronii ad an. Chror 397. , cumse a PauIino laudatam vides, ne mireris; res quidem ipsa , atque majoribus digna pra- coniis videbatur , nescientibus. qva paucis arbitris in Palaesina , non tam ipsa, quam per ipsam , a suis consciis, de inducendis in Ecclesiam erroribus Origenis, refragante sancto Hiero nymo , ac penitus obnitente
S. Epiphanio . gesta essent. Gomodonam . quaeso, Paulinus sciret, qua nec qui Ieroselymis essent. nse potuerint Quod de Paulino absente
habet Hieronymus, Nos de Siricio Romae commorante repetimus . Aderat Romae Rufinus, non inficiamur ; sed vicinia frustra obtenditur , ubi extra parietes domesticos, aut extra societatem eorum, qui pari laborant errore, prava doctrina non egreditur. Lupos ab agnis secernunt mores; sinceram a vitiata arbore, distinguunt fructus. Si ergo mores lateant; si fructus non erumpant, nec lupi rapacitatem , nec arboris vitium licebit cognoscere . Pravus
Rufino erat animus , prava doctrina e sed cum soli Rufino, ejusque familiaribus errores essent perspecti, perperam siricius tamquam minus sollicitus accusatur . Ignoti nulla cupido ; nulla i tenta
XCII. Novum pro Stricii vindiciis argumentum Nobis praesto qui Rufinum 33
- ,, , ε . . stasi damnatum deis
229쪽
esset, si eam amplecteremur sententiam . quam multi & doctrina.& Ecclesiasticae Historiae peritia satis instructi . sequuti sunt; Rufinum scilicet ne ab ipso quidem S. Anastasio suisse damnatum, quamvis Anastasio illuὸ laudi detur, quod in Origenistarum causa
partes omnes apostolici muneris optime impleverit . Considenis
dum in hanc rem opus posthumum eruditi Viri Iusti Fontanini Archiepiscopi Ancyrani, quod inscribitur resoria binaria Aquil
sensis lib. s. eap. I 8. Consulenda item , quae Vallarsius adnotavit in Epistola S. Hieronymi Ia7. ad Principiam pag. 9sa. , ubi animata vertit , nullam de Rufini excommunicatione fieri mentionem . nullumque proferri posse vetus. probataeque fidei monumentum . ex quo de aperta in Rufinum sententia dubitate non liceat. Addit vallarsus . Rufinum , quamdiu vixit, nedum amicitiam , sed& similiaritatem exercuisse cum sancto Paulino Nolano, mr matio Aquit ensi, Gaudentio Brixiano . quibus, ex Fontanino Ioco citato num. 3. , addendus S. Petronius Bononiensis. Nemo autem dixerit , Rufinum ab Ecclesia ejectum . ac peculiari decreto damnatum , societatem , ac consuetudinem cum tot, tantisque Vuris , virtutibus, ac Religionis zelo praestantibus, servare potuisse. Ex quo inseri, nonnisi in directe Rufinum in Anastasi Decreto suilla comprehensum : Cum enim Summus Pontifex in Origenem nominatim sententiam tulerit, & ipsos indirecte Origenistas, quos inter eminet Rufinus , damnavit. Qua in re nihil Rufino accidit probri, quod ceteris Origenis Sectatoribus, qui venenatam ipsi doctrinam profitebantur , commune non sit. AEu h. i. .laci Rφliquum tandem est, ut simplicitatis, sive improvidi nimium consilii macula , qua Siricius aspergitur, plane diluta, di ipsum , quem ab ejusmodi crimine tamquam a causa profluxi se aliqui putant, effectum , hoc est celerem Siricii mortem, explodamus . Aliquos in ea suisse sententia , ut providus Deus Siriacium ex hac vita rapuerit, ne Origeniana haeresis invalescered, atque Anastalium suffecerit, qui origenistas prosterneret, jam s pra animadvertimus , ubi illa Baronii verba recitavimus : Saepe quidem , atque pavet His es demonstrasti m exemplis , quod Pontifices tu qui causam. Fidei paulo segnitis tractaverunt, ac remissius cura Lerunt, a Chriso primario omnium Pa lare fuerint quam celeriter ex hac vita silib- tracti. Hanc tamen sententiam piam sane , sed minus solidam , rejiciunt Florentinius , Norisus, Pagiua in vita, Stricii, aliique Scriptores bene multi , quorum responsa , & argumenta , ut brevitati consulamus, sat erit innuere. Primo igitur loco reponunt, Stricium si Pontificatus tempora etiamur, in supremo Eccle-sae gubernio quatuordecim , si ve . ex veriori calculo, quindecim annos egisse; si vero aetatem consideremus plusquam septuagena
230쪽
tum ex hac mortali vita excellisse. Quocirca nec breviores Pociis .ificatus anni, nec mors immatura iam tum Siricium exagitant. Secundo, alia exempla suppetere Sanctorum Ecclesiae Pontificum, Damasi, ae Iulii, qui licet Haereticos, a quibus decepti fue-Fant, non damnaverint, celeri tamen morte sublati non sunt: Hie tamen ab his quaererem , inquit Norisius, eur Deus ab haretitarie tum Damastim non satim e livis subsulit, uti eum Stricio factum putant 3 Iulius Papa ris absolutum Marcellum Ancyra Episcopum, quinquιηnis superses vixit , eum illum Liberius posea damnaverit. Tertio , si accuratiori temporis supputationi, quam Norisius producit . & probat, haereamus, supremo Stricii vitae anno Rufinus sigenia nos libros Periarchon latinitate donavit; ideoque Siricio , qui non nisi menses aliquot superstes fuit, tarditas, & s cordia opponi non debent. Iuxta ejusdem Chronologiae ) ealem. Ios, ita Norisius. Siricius pos latinitate donatos libros Periareian Origenis, aliquot tantum menses superses fuit. Hus Nero Successor Anas sitis , pos triennium ferme sui Pontificulus Ronum eum ceteris Origenistis condemnavit. Ex quo fit, ut cum triennalis mora, Anastalii sanctitati non noceat, longe brevius mensium aliquot intervallum Siricii probitati non ossiciat. Sane Anallasius judicium protraxit . non quia socors, sed quia cautus; ut nimirum , quae ne cessario praemittenda erant, neutiquam negligerentur . In qua procrasinatione, sequitur Norisius, in toties a Nobis laudata Dinsertatione , nullum secordiae vitium vituperari potes, sed exactius ratis causa examen commendandum venit. Postremo absurdum vide tur. Siricii Pontificis obitum , etiamsi celerem , atque sestina intum suisse haud inviti daremus , divinae ultioni adscribere, cum teste Hieronymo in epis. Ia . ad Principiam , breviores Anastasii Pontificis anni, singulari Divinae Providentiae beneficio tribuantur, ne scilicet Orbis caput sub tali Episcopo truncaretur; ima idcirco raptus, atque translattis est , ne semel latam sententiam precibus suis flectere conaretur. Improvidi ergo consilii eth , divinae voluntatis Decreta de variis vitae, ac mortis eventibus, curiosius investigare. atque ad hebetioris ingenii humani captum illa demittere; sicut enim , proposito sibi exemplo Stricii, atque Anastasii, ratio- Cinatur Florentinius pag. Iooa. , mali eadem vita festinata abscissio,. in uno ad insintilandam negligentiam , eodem contextu Inducitur in alio ad Sanctitatis indicium. XCIV. Et sit judicium, quod de Sancti alicujus nomine Maris e usa aee ra.
tyrologii tabulis inscribendo. aut in Martyrologium, unde ex- Σ' -- punctum suit. restituendo. instituitur , multum disserat ab eo judicio, in quo solemnis Canonigationis agitur causa, ut Observat Christianus Lupus in oris ad Onethum m. rimanum sub Le ne Ix