장음표시 사용
161쪽
tot hostibus Poloniam: quia tot hostium Domitore t Nemo campos illos abhinc steriles dicat & incultos, in quibus e barbarorum terrore nata est Europae securitas . Erit propugnacu- . Ium Orbis terrarum, erit Sarmatia , dum infestis mundo Lu-nis Turcicis hanc Tu oppones terram , ut Obumbret. POrtenritum suspicari visae sunt externae nationes, cum Te Bredana clarissimi Spinotae castra ineunte, Luna caelestis ire in tene-hras confestim atque pati deliquium coepit: ominis iam h bent interpretem hunc Triumphum; Castra modo Tua ingrediebaris, cum repente caligo barbaris oborta. Hunc Te Suis
162쪽
164쪽
VOD nemo Nostrum sperasset, Serenissimi Principes, caeteriq am plissimi Auditores, en iterum, viκ toto exacto biennio, SI GISMVN DUM Regem, di Reginam CON STANTIAM, in magno duo, &Orbis delicio, maesti tumulamus. Quid itaὸ Nimirum sicut illi nouam oppetiere mortem, amissa eius vitet parte, qua post 4unera nobis, &orbi viuunt: ita nouo a nobis lanere efferuntur ι tanquam redii ssent in idem triste se retrum , in quo nuper iacebant, se rates amborum urnae, quibus in una hac ALEXANDRIC A g o Ll Principis Nostri supremo oscio parentamus, inquam posthumam eorum vitam praecox satum condidit. Itaque multiplicato surrere, creuit & luctu,; qui nescio an
165쪽
aliud solatIum admittat, quam non tota morte in obitu Filii Progenitores ob ijsse; sed superesse illis plures adhuc vitas,
quibus non ipsi modo, sed nos quoque vivimus, vel ideo, nisi auguria saltant, in longa Rcula duraturas, quod sata in minimo', ultimoq. Fratrum caeperint, ut statun desinant, vel diu cessent, nos serire. Nisi etiam vel hoc ipium in solatisssit , voluisse sehcissimos illos Magnorum Parentum spiritus partiri inter Filios , caeli terrarumq. Regna, ut Maximus natu
hic pro ipsis, minimusvi cum ipsis Regnaret. Caetera iolatia , etsi ea interdum fingere sibi dolor soleat, tantus luctus,&iactura respuit praeter lacrymas, quas si ad Achyllis busta Alexander Magnus,si ad Alexandri statuam primus Caesarum
suderat, illacrymemus ti nos, di magis vel tibus, verbis parentemus A LEX AND RO C A R ,rrcipi, non minus re, quam utroque nomine Magno . Aa urinnam Alexandri stamus, sine Magni titnio Max: mi, qui alia, magnitudine Macedonicum square, si & aetate potu luetss' aucis quaeso, mecum, Auditores , expendite. Tametsi Magni cognomentum ALEXANDRO Nostro sata cum vitae eripuere, quod iam ita mereri incipiebat, ut peragratus ab eo Germanicus, atque Italicus orbis , Magnum lare affu- Iaretur : Magnus tamen inprimis Regio genere erat, ipMagno Alexandro Maior; quem cum Deo natum, riqdamassentationem, antiquitas iactat,Philippo Patre perauprobrum spoliat; quique non tantum orbis subegerat, ut Ma.gnus dignus diceretur, quantum incIyta Gottorum, ac , an datorum Gens victricibus armis peragrauit, ut Magnosteros iaceret; qnantum vel nune unica Augusta Domus Imperio obtinet: cui nouos ad victoriam mundos quaeri opor
rebat, ad quos aspirare tantum, ac illacrymari moribundo ALEXANDRO licuit, sponte professo, sedem subiugasse. Hine si Magnos faciebant, inani & ambitaOso titulo, usurpata, Gottici, Vandalici, GermanIci, coulyo-
166쪽
HIna ut saltem illa in trophsum irent, cum populi vinci non
possent ; an non multo maior Princeps is, qui non titulo, sed genere tam magna pisserebat nomina prsterquam, quod uirtute eadem meruerit, & alter Germanicus indola, gloria,
lato, fuerit . Nostro igitur ALEXANDRO nihil ad primam hanc magnitudinem defuisser, prs terquam , ut Regibus ad Regna natus , etiam Rex esset; ni mereri Regna, ac deberi prς clarsus sit, quam habere: nec minores faciat satorum iniuria , quos genus, & virtus maximos . Destinabatur ille, orbis iudicio, magnis sceptris, & dignum Imperio consensus gentium , vox populorum satebatur: nec erat, qui natam Regno indolem, dignam Imperio faciem contemplatus non ederet vetus oraculum, Regnabis ,si vives. Orbis hςc culpa, vel iactura, qui dum annos expectat, dum deliberat, quam sui partem Imperio eius traderet, maluit vel ipse mori, quam sero Regnare e vel squiora sata inter inuidiam annorum, Regnorum q. ne stati suet , in qua immatura licet, iam Regno
maturus erat: neue sceptris eum tacito voto ambientibus iniuria foret, maluerunt, ut sternum tota posteritas dignum orbis Imperio iudicaret,quam ipse no toti Imperaret. Deinde Magni illi Progenitorum Manes,cum Alexandrum suum,non Bucephalos , ut ille Macedonicus, sed Orbem regere pota, immo maiores terris spiritus gerere e Clio vidissent, aliam Macedoniam,alia Regna, id est, aeterna qu stare iubent et rati, satis hic imperatum, cum meruit vel a Cetto ambiri; satis Regnatum , cum Regna fastidire didicisset. Itaque Magnus hac parte erat, Auditores, ALEXANDER Noster: sed Regio animo, heroica indole, augusta corporis matella te maior. Non is lacata illa , & ingeni js Historicorum adumbrata ani. mi magnitudine praecellitii, ut currere nisi cum Regibus jexemplo illius Magni, nollet. Aliis se prodebat h e in ipso magnanimitas, longe q. nobilioribus indici js. Curius ei ad
167쪽
& arrogantia; quq assentatio Regiam magnanimitatem voeati sed Principe digna in omnes comitate, quae a Maiestate nusquam discederet: sed virtutis aemulatione, quae discrimen personarum nescit, mereturq. a purpura vel in vili lacerna honorari. Inerat ergo illi animus Regius, sed non ad fastum ; inerat magna indoles, sed qua non ludicro cum Regibus , sed vero, solidoque cum omnibus ad immortalitate tria. cursu certaret. Sed neque ad Coronam cum Lescis Nostris, dignus ad quem Coronae potius currerent ,' nec tardavissent snisi ad immortalem ipse maluisset. Eiusdem ingeniti ad prae.
clara spiritus, vel ipsa vultus dignitas, ipsa oris maiestas, ocu lorum vigor, frontis laetitia, augusta proceritas indeκberat; per quae diuitias animi non inuida prodit natura, quaeque alijs impertiuerat, quos terrarum orbis Magnos dixit, vel ha buit. Quid hoc iuuene orbis vidit vel sine mollitia formosius, vel cum virili maiestate venustius ξ ut licet oris gratia, vel ipsas vinceret Gratias ,' emendaret nihilominus in se paternum Caesaris encomtum , ut nonnisi omnium virorum vir sore videretur . Mirabatur nostra Sarmatia, etsi saepe visa mirari deinsuescimus ,' mirabatur Germania, atque Italia, quae cognitum adamaverant, Vt amissum magis deflerent; mirabatur, in
quam , hos Regiae indolis indices, qui neminem fefellere, nisi
praematuro occasu, qui Omina, spes, vota, auguria, omnium vno momento euertit. In caeteris neminem tam augusti mentis interpretes frustrabantur. Non ociose mehercule in illa fronte, illis oculis , illo vultu natura posuerat vim quandam maiestatis, quae & Regium quid spiraret, & intuentes ad venerationem , amoremq. pelliceret. Non celat illa in homine, ut in terris metalla & gemmas, intimos thesauros; sed ex te rius praecones pola it mentis, qui totum intuentibus narrent hominem. ijdem narrabant ad primum obtutum omnibus
A LEX AN DR M Nostrum, nec sesellit natura, aut ipse naturam. Nam si spirabat toto vultu ingenuam bonitate . ,
168쪽
eomprobauit illam cultu in Superos , pietate in Patriam , ob. seruantia in Regem, beneuolentia in omnes ; si referebat Regiam grauitatem, asseruit illam dictorum, factorum q. coninstantia , etsi haec in pertinaciam degenerare facilis, saepe innoxiam Principibus labem adspergit: si redolebat prudeliam Pmagnanimitatem , munificentiam , adstruxit eas pluribus, quam pro aetate,& sortuna experimentis: quae adhuc pro tanisti eapacitate animi minor, angustiorq. premebat in augusto , ac generoso pectore magnitudinem illam, quae in parua sortuna seipia minor, in magna maior solet apparere. Si ei prouinciae, exercitus, populi, uno verbo dicam, Regna per statem, & sata obtigissent, nescio an non probe cum Historico dicere ausim, per omnia hunc Nostrum ALEXANDRUM, similem Alexandro Magno futurum suisse, sed sobrio, & non
iracundo, quorum utroque iam eum vicerat,multis aequaue
rat. Verumtamen cum adhuc Regna deerant; sibi ipse, ut alijsse iret, Imperabat, ac se literis, eruditione, peregrinationibus ad Regna erudiebat: cum exercitus, & castra i ludi.cris se exercitabat, simulacra pugns domi edendo, castella ex arte ae munimenta struendo, oppugnando, defendendo, machinas bellicas fabricando, venando, iaculando, equitando . Quid multa ξ quamuis in impari adhuc, suo generi, suo
animo, fortuna: nihil tamen humile unquam cogitabat, aut agebat , nisi ad horam, ne otio noxia accerseret, egregie vel 1nhoe ipso nominis sui Imperatorem Alexandrum Seuerum, ut solebat alios quoque Carolos & Alexandros, aemulatus , solitum vilioribus etiam per ocium operis manus exercere , sed tamen ocio Domitiani nobilioribus. Tandem vero, ut aliquando in veris eastris rei gerendae occasio daretur,quam ha ctenus aetas, vel tempus negabat, ultro eam ipse & soris apud
Caesarem FERDINANDVM Avunculum suum quaerebat, de do mi apud Fratrem Regem summo studio post suum ea Germania,Italiaq. reditum es Bagitabat. Nec optimus Rex
169쪽
disserendum ratus tam praeclarum Iuvenis desiderium , haud aegre eum ad bellum Turci cum assumpsit, ut sub sua discipli,na , ac ductu, inq. tam clara militia tyrocinium deponeret.
Ivit, ivit sortissimus Iuuenis, iam militi Caligula , sed non Caius , alacri animo ut suum , vel hostilem sanguinem landenret, ut Religioni , Fratri, Patriae, prima militiae rudimenta consecraret ; nil nisi castra, hostem, pugnas toto itinere agi tando . Sed, d satat postquam sama Regiς expeditionis hoἐstem terruit , fugauit, exarmauit: flamma Martii pectoris, quae in hostem efferbuerat, in ipsum , quod tam facile debellatum esset, eoq. prima militiς auspicia irrito.voto ab ijssent, sensim dςRuijt; auctoq. ex contagione morbo intra paucos dies absumpsit. Extollat nunc,& serat ad astra adulatrix antiquitas, Regios spiritus ALEXANDRI sui,ad victorias paternas ingemiscentis,metuenti'. , ne nihil vincendum Pater sibi relinqueret. Gravitis ecce alter hic A L E X A N D E R ad
victorias fraternas , inter priuatae, publicaeq. lstitiae affectus indoluit; quem cum victrices Aquilas ab ultimo Septemtrione in Orientem serre cerneret, ipsaq. nominis, & aduentus sui fama terrorem Orbis terruisse; veritus, ne sibi non superesset gloris materia, superesse ipse noluit. Licet enim suum putaret, quicquid in commune decus Regiae Domus Frater REX gessisset: luperat tamen omnes in generoso pectore affectus gloriae cupiditas, ut ei & pietas Paterna, & caritas Fraterna,
sepe concedat. Qua etiam A L EX A N DER hie Noster
victus, etsi istabatur fraterna, & publica isticitate, & su premo spiritu colluctatus, exemplo alterius Alexandri Regis Proaui sui, pro domitis Barbaris laetas sterno Numini gratias referebat: indignabatur tamen satis , ac properatq paci, quς sibi ad bellicam gloriam viam pr clusissent . , Sic ille: At REGI Nostro, at Nobis, & Reipub. ut rerum mortalium
seri natura, in tanto rerum successu, cumulati'. trophetis re
dijt funesta Aemiliani triumphi post debellata Macedoniam
170쪽
saeles .perculerant ibi tum amissi duo filij Patrem triumphantem: hic amissus Frater Regem Victorem. Sed utrobique una & de hostibus ,& de priuata calamitate triumphatum. Donauit ibi Reipublicae Pater luctum suum , ex priuata D mus suae iactura publicam Delicitatem auspicatus: donauit de Reipubl. Nostrae V LADIS LAVS Rex eodem allectu, pari augurio, ut & se ipsum pridem , & tanquam victimam piacularem saluti publicae deuouit. Binos di hic fratres, ut ibi Filios,aggressa erant contagioso morbo fata ; sed Caelum uno tandem contentum, Te IOANNES CASI MIRE,
Magnanime Princeps, seruauit, ut alter vestrum Superis, auter mortalibus documento essetis caritatis in Patriam Regis Nostri, qua secum utrumque immanissimo hosti obiecit; esse'. Tu insolatium, aut subsidium Dominationis Fratri, &Patriae: gerens interim has cicatriculas, nobilibus cicatricibus aequandas, in perpetuum tuae in Religionem, & Rempub. Pietatis, quas propugnatum cum Fratribus ibas , documentum ,' quas non tam tibi morbi malignitas, quam Martius acidor, quo in pericula & vulnera serebaris, expressit. Tu vero, Optime Regum , neque enim sas est, te non alloqui, qui etsi Reipub. causa abes, ut hoc etiam ei donares, affectu tamen, di Iuctu ades Tu inquam, non eras contentus, ut Te, ut Fratres publicae incolumitatis causa periculis obiiceres, nisi altero eorum amisso , Tuum luctum Reipub. donares. Qui quidem tantus erat, ut Tua vox aeternis monumentis digna audita sit tum, cum tibi referretur in Regio monumento non superesse iam nouae urnae locum ; respondisti enim, sore uni Iocum, quem utinam ego occupassem. Sed absit, o Domine, triste dicto omen; affectum Fratris in Tua hac voce laudamus,
rem abominamur. Tuam vitam tot salutes complexam carius Superi, & Orbis, quam Tu, aestimant . qua vivunt in
Te, viventq- nobis omnea boni, & Magni Alexandri. Immo lettum