장음표시 사용
12쪽
Veterum script0rum qui de Mithrae Dei 0lis Invicti cultu
Q. Curtius usus Papinius Statius
16. Justinus Martyr 16-LucianuS
13쪽
Dionysius re0pagita 8 Laetantius Lutatius Placidus
Photius N0nnus Myth0graphus Suidas Eudocia acrembolitiSS Nicetas erroniensis Scholia in Platonem Vita Athanasii incerti auctoriS I)e testim0nii agitur Inseripti0nes latinae e graecae ad Mithrae culi uni pectantes reperiuntur Persarum nec non aliarum gentium Staticarum inscriptiones Mithriaca traduntur Nummos aut gemmas diversarum staticarum linguarum litteras Stentante reperiS Numm0 ac gemmai Asiaticae originis, oluibus graecae litterae impressae Sunt, labeS Nummi et gemmae imperatorum Romanorum exstarit N immus, quem ipse inveni his litteris ornatus est C0mpendia Nomina locorum, quibus inscriptiones Mithriacae repertae
Inscriptionum tractatio exponitur Dei simulacra explicantur Praefatio
De imaginibus Mardi libri agitur Simulacra libri indicis secundi exponuntur Simulacrinia, de tu plura in clibro decimo sexto indicis invenis, explicatur Exp0nitur quibus locis Mithriaca in reperta Paucis de locis, luibus Mithriaca Sunt reperta, agitur
Quae imagines nos d0cuerint exponitur Conclusio Inde librorum Script0 de vita Sua pagi
Semper domum spectavi, cum hist0riae etenim tem-p0rum me dedidissem, ut quam p083em intellegerem, qualis quantaque uerit vis christiana religi0nis ut ad destru0ndam gentilium superstiti0nem, ita ad exstruenda regna christiana Brevi autem in phira quam pro humani Viribu8 0lui88e, cum c0gn0vissem, statui primum unam rem, qua illam p088et praepararo c0gniti0nem pervestigare. u laci Mithriaca, id si Mithrae Dei 0lis Invicti cultus, id0nea mihi videbantur, quae, quali8 mori venerati de0rum imperii R0mani p08 Christum natum, 0ptime me docerent. Primum enim cultus ille Dei 0lis, etsi a R0manis receptu8, nec R0mana nec christianae riginis est, deinde una cum religi0n Christi apud 0man0 pr0pagatus exstitit, tum n0n valde abh0rruit a multis christian0rum sententiis denique ab imp0rat0ribus neque a servis n0 est perpetratus. Quae cum ita sint, quis est qui neget me Mithriaca 0mana accurate investigantqui primitias quasdam desideratas illius c0gniti0nis
Cum id igitur mihi pr0p0suissem ut omnia, quae de Mithra Dei 0lis invicti apud 0man08 cultu pr0pagat0 traduntur, summi cum studi c0gn08cerem, inscripti0ne8, quibus de ea re agitur, c0Begi, simulacra Dei Servata inspexi, eterum 8cript0rum testim0nia c0mp08ui ea, quae 8que ad 0 tempus viri 0et de Mithra disseruere legi. Qua in re ptim0 0mnes inscripti0num libr0 excutiens quadringent0 quinquaginta tres titul0 nec n0 innumerabiles simulacr0rum imagines inveni atque quadraginta tres scrip-t0re8, quorum testim0nia interprotati0n digna videntur, d illa
re n0nnulla narra880 0gn0vi Tamen, quamquam permulta tradita sunt et permulti in cultum illum intellegendum incubuerunt,
14쪽
deo ipsa nihil fere certius atque accuratius eriatum esse negari nequit. Omnes enim viri d0cti, qui adhuc de Mithriacis disseruerunt, neque omnia ad cultum spectantia c0llegere neque distincte atque rdinatim rem tractavere. Quam 0b rem iure atque merit iudi averis an multa a minime multum de Mithriacis esse exp0sita. Quae cum ita int, nephira secutus nil expediam, de iis quae v0lui statui haec cum seri n0n 0980 0nstet, quin is de inscripti0num tanta multitudine dilucide disserat, qui primus eam c0llegerit, id unum meum esse putavi indicem titul0rum l0cupletissimum et accuratissimum efficere. Veterum autem testim0nia et diligentere0lligenda et subtiliter investiganda esse duxi. At de simulacris, ne vagis c0niecturis utar, id unum mihi pr0p08ui, ut ea quae imagines ipsa sine dubi0Ἐ0cere videntur accuratius intellegam.
Vir0rum autem d0et0nim sententias varias minimeque b0nas repetere longum 88 putaVi.
Ex tant autem inscripti0num ac script0rum testim0ni 0rum numer n0va et n0tatu digna quaedam asserre, difficile esse,nem est qui credat tamen, cum perpetuis praeceptis t0tam rem rdinatim non p0ssem libello exp0nere, initia rectae c0gniti0nis etsi parva dare, quam plura in rati0ne ptima enarrare malui. Illum enim peris mei cursum adhibens Sper Dre, ut prima et certa vestigia ad plane c0gn0scendam
Put aut 3m melius eum c0nsulere, qui ad aedificandum litterarum sacrum saxa quadrata asserat diligentissime, quam eum, qui aediculam min0ris pretii ipse c0nstruat. Disp0siti0nem peris statui hanc Primum script0rum testim0nia temp0mm 0rdine usus exp08ui, tum explicavi ea, quae script0res 80li 0eent. Quibus c0nlaetis adieci indiceml0cupletis imum titul0rum mnium qu0s repperi. P0rr simulacre0rum ut verum , intellectum ex illis ipsis 88equar, nil, qu0d e seript0rum testim0niis c0gn0vi, adhibens explicavi. Denique mem0ria dign0s libr0s, quibus de Mithrae cultu agitur,
Veienim eripi 0rum quid Mithra Dei Solis Invidii eultu eripserunt
Initium laciamus ab antiquissim veterum cript0rum testim0ni0. 0cent enim verba Her0d0ti auo σι ε
Perspicuum est nil n0vi ex his verbis He cultu ips0sives a Persis sive a R0mani peraci intellegi 0880. Idem fere qu0d ex prim Xen0ph0nti te8tim0Πi II 2. Xenophon. 0gn0visti intellegas ex verbi διιν Diti sol ox δεθθν ν'). Sed c0mmem0randum est h0 l0c script0rem Frum iure iurand n0n tantum quasi i0ci 0c utentem fingere, sed p0llicentem se valetudine restituta definita rati0nee8se victurum. Perspicias igitur verbis script0ris c0nstare Mithrae cultum en0ph0nti qu0que temp0ribus apud Persas valde 0ruisse.
15쪽
Mihi a , καὶ virtvr ν καὶ feodis ' καὶ πυρ καὶ λ ν i a se oti καὶ do)ρ'). 0ngum est perve8tigare tria sit fidρ tribilenda ei qua script0 de Persarum religi0ne narrat. t lucet Strabonem, cum ign0ret Mithra cultum in specubus abditis celebratum es80 neque disserentiam cognitam ab at inter S0le et Mithram, n0n satis Dei 0lis cultum apud Persas intellexi88e. Sunt qui putent Strab0nem ali qu0que b)c de
Mithriacis l0cutum esse. Nam narrans praesectum regium Armenia viginti milia equ0rum per annum regi Persarum misisse addit et oi IIt: Ἀρακώοις 3. Quae Verba unus c0de manuscriptus misit, cum alii praebeant M 9 PGκινοῖς, Ui: PGκύxori et c0niectura lacta sint
II/γριακυiς, Ut cilcii Oiς. Mihi quidem c0nstat null0 modo tradita ad Mithra cultum tertinere. Quid enim sibi v0lunt viginti milia equ0runt ad sacra illa quae in spelaeis abditis vel rec0nditis peragebantur Ad
quam rem putas equ0s adhibit0s esse, elim, Ut cimus, b0ves tantum cultus perpetrandi causa imm0larentur ΘΝ0nne denique insali 00s egisse putandum est quitaniani equ0rum id est animalium ad belli utilissim0rumc0piam dei c0l0ndi gratia imm0lare ut Ali autem m0d ad Mithriae celebranda qu0s ill0s esse adhibit0squis est qui credat. Quam ob rem et dubit0, num script0 de Mithriacis tradat, et statu minime ea
script0ris n0stri verba ad rem quam per8equimur pertinere.
Jam pr0grediamur ad aliud de Mithra a Persis culi 0 testim0niunt. Q. Curtius usus enim tradit Ipse sci
tradunt c0dices manuscripti sacrum et aeternum invocans Haem, ut illis dignom fere gloria maiortimqν monu
psisse. qua re ex e qu0que apparet, qu0d addit verbum sacrum, 'Πω Verb0 seu m0mine tum dii illiti R0manis cultum nunquam esse significatum e testim0niis script0rum facile c0gn0sci p0test Curtium Rusum autem Claudii imperat0ris dii p0ribus pr0 eri habemus Vixi880. Quam b rem cultum iam ill temp0re per t0tum R0- man0rum imperium ir0pagatum fuisse ac l0ruisse quis est qui credat. - Sed minime licet ea quae traduntur de Persarum cultu Mithri ac ad 0 man0s transferre, immo ver id unum turtii testim0ni 0hicere dicip0test, cum ad sertitudinem militibus inspirandam deus ille tum cultus inv0caretur, Mithram Persarunt a Mithra Η0manorum abl abh0rrere Cum enim ad miles fere peragendas res auxilium Qui ius Dei a R0manis stlitum sit, tamqn muli I0e, traditur um ad inflammand0s
militum anim is esse inv0entum.
seu Perse sub rupibus sentri Indiqnata sequi torquenten cornua Mithram' i quibus
paucis multa mihi efficienda esse videntur. Primum quid in script0 Mithram dquies Persarum fuisse et
16쪽
in antris abditis cultium esse e0gnitum habet. Tuin investigans quid sibi velint verba indignata torquentem cornua intelleges script0rem ut 0ves ad Mithriaca peragenda mactat08 esse audis8e aut vidisse simulacrum
qu Deus Mithras b0vem neeans fingita. quidem pr0cert habe Statium imagiuem Dei vidisse. Nam cum saepius ab artis cibus gunitus Mithras Invictus
b0vem mactans c0rnua eius t0rqueat, quin cript0rspectatam rem narret dubium n0 est. Quam b rem quaerendum est, utrum script0 de illius ult0 fuerit necne. Nisi enim Drtuit c0ntextum rium 38 credas,
Statius, cum reserat de Osiri frugilar pr Ph00b0 v. 18), 0gn0visse qu0que videtur necati0ne 0vis indicari, s0lem fructus e terra elidere Attamen valde a Mithriacis initiat ali 0num est relat m0d de cultus arcani l0qui; quapr0pter statu Statium, etsi minime Mithri acus fuit, tamen simulacra Dei vidisse nec n0u intellexisse cultum in apibus perpetratum esse a Persis. Quam rem c0gnitam, cum c0nstet script0rem D0mitian imperante vixisse, ad pr0pagati0nem Dei 0lis in R0man0nim imperi cultus plane investigandam pretii
Ρr0grediamur ad gravissimum fere veterum erip-t0nim testim0nium de Mithrae apud R0 man0s cultu. Plutarchus enim P0mpei res gestas describens n08 certiore saei de translati0ne Mithri ac0rum in R0ma-n0rum imperium. Distinctis autem verbis affirmat peregrin0s cultus nec n0n Mithrae Venerati0nem R0ma-n0s a piratis didicisse. Addit etiam Mithriaca suoqu0que temp0re 0rere. Nam si verba tria di fui&ς
sti0nem de rigine Mithriac0rum a R0mani peract0rum 0mittendam 3s putabis. At Plutarchi affirmati0ni minima tribuenda videtur esses fides Ac primum
' Vitae parallelae ed. Sintenis III 70. Pomp. 24). Lipsiae 1843. 8'.
quidem n0tandum est script0rem de destructi0ne templ0rum a piratis facta narrantem, cum singula n0minatim tradat, lante40no qu0dam uti, deinde autem quae n0bis pervestiganda sunt tradentem, tantum pini0nem suam exp0nere quibus c0gnitis intellegimus, utrum iure merit0que script0 iudicaverit, necne. Plutarchum autem c0niecisse quinque ex causis r cert habeas. Primum nautarum nec j0 iratarum uniuscuiusque aetatis religi0nem abh0rruisse α, arcanis mysteriis, quibus 'Persis Nithriaca perpetrata esse i0gnitum habemu8,c0nstat. Quamvis enim, cum s0lis ac stellarum c0gniti0 ne in naviganti, nisi sint, verisimile sit 00 S0lem et innam venerat0 essae aliaquae sidera. tamen mei Solis Invicti Persarum cultus eis peregrinus apparui8Set, neque enim eum mente c0mprehendere p0tuissent. Tum ques rati0nes piratae Mithriaca perpetraverint minime intelleg0 Qu0 enim l0e qui in mari navigand vitam d0gebant cultum i0luisse putandi sunt ad quem peragendum specus medessarii irant dixeris in fris terrarum 40 Mithram venerari Ῥ0tuisse, meque sal80. Mihi auteni 0nstat nulla aetate h0mines 1108dam religi0nem habuisse riuae cum vitae ac M0rum ratione minime c0nsentiret Accedit tertium argumentum null0mod verisimile esse R0man0 viet0res ab h0stibus illis piratis victis n0vum et peregrinissimum cultum didicisse,
neque intellegi 0sse, qua rati0ne 0mani Mithriacis amaritimis illis praed0nibus initiati essent. Quis enim est qui credat cives imperii B0mani, cum respublica ipsa
nec n0n de0rum cultus fl0rerent, ex narrati0nibus piratarum
vict0rum 110vum deum e0lendum recepisse. absurdum denique isses videtur pirata. illos vict0res mysteriis patriis initiasse, qu0 sine dubi n0n secissent, nisi cum iis amicitia fuissent c0niuncti Restat ut intellegas pirata qui innia templa script0re n0str teste destruxerant ad cultus pr0pagand0s minime suis8 pr0peΠ808.
17쪽
Mihi quidem videtur rem ita sere se habuisse. Scriptor pr certo habuit cultum Mithrae sit ex Asiae ccidentalis partibus transvectum esse et primum ill0 temp0re, ii P0mpeius piratas vicerat, deum illum aB0manis cultum esse. Quibus c0gnitis n0n abh0rruit ab affirmatione illa Dei Solis venerati0nem Η0man08a praed0nibus maritimii didicisse. N0 igitur id unum d0euit Phitarchus Mithrae ultum primi ni P0mpei
temp0ribus Romam esse translatum. - Denique Verbum dicisco hicia explicandum est. Eam signis eati0nem,
nisi illa aetate cultus Dei 0lis a Romanis suisset vetitus, seript0 non adhibuisset neque in Itoici dixi88et, si accuratiorem eius habuisset 0gnitionem. Qua repr0babile est seript0rem senserationis Mithrae riginem apud R0 man08 0n satis habuisse c0mperiam. Plutarchum igitur hac de re neque reete neque inutile disseruis8 constat. Nullius fere pretii sunt alia quaedam de Mithraa Persis culi verba Phitaretii. Script0 enim Artaxerxem d0num accipientem , io, Mid ριὸν Α dicentem facit. Quam briem, cum hilarchus hac in re narranda optim01Dute sine dubi usus sit, Persas per Mithram iura8se his qu0que verbis apparet. Quae sequuntur Verba λος ὼν καὶ iiDν αν ἐκ lGκριις ιαχυ 'Uειε ιελιήλ, ν risi ευθεi d0cent iu8iurandum hic n0 magni 88 m0- menti sed i0e0si quasi verbi l0c esse adhibitum. Porr apud Plutarchum de Sole Iuviet reperis verba a sιοι σεβos ενος Micio ii τε ι ii μεγα καὶ δεξιυνβασίλειον Quibus seript0 iterum tradit ersas per Deum Sol0m uvietum iuraturanda perpetra88e. Cum autem V0cibus Uiγρου et iiij s Fria aut earum sententiaenuli ali loco ecurramus, minime licet hinc efficere B0man08 qu0que e0dem m0d de de illo ensi88e.
Aliud Flutarchi testimonium degimus capite quadragesini sexi libri deraside et Osiride. Verba sunt
dryosce lιεσον δε ἀ/ινοῖν ior ID HX Ii Ωι δι , καὶ Micis, ν Περσ& r huii ν άν sic λυσιν Α) Negari nequit multa de cultu illo his verbis intellegi posse. Ac primum quident, quamvis sals iudicasse script0rem minini e0nstet, tamen, cuni 0mani n0n distinguerent inter b0num deum se malium, id unum intellegas lutareh0 Persarum quidem cultum Mithriacum plane n0tum sui880. C0mmem0rare lieseat scriptorem ali l0e nihil detersiea0rigine religi0nis illius dicere, quam iij rem videtur putasses Persarum cultum Mithra suisse alium, aliam a piratis ad Romanos translatam venerati0n seni Dei 0lis nisi s0rte existimandum est illo temp0re, quo de Mithraa 0mani cult disserebat, tum plane ei sarunt illam religi0nem ignorasse. 0 enim persuasum habe Scrip-t0rem, cum originem ultus e Persidis Mithriacis duci intellexisset, affirmare potuisse a piratis R0nian0 illam religionem accepisse neque addidisse ivltun ipsum 'Persis ad alios populos esse translatum. Quae eum ita int, alterum habemus testimonium illi Plutarchi narrationi de origine eultus Mithriaci apud B0man0 minimam esse sdem tribuendam.
Plutarchus in libro de fluminibus deniquo de Mithra
sabula illa narrata lueere putasse eripi0rem semina8, cultu Nithrae apud Persas valde abh0rruisse. at
18쪽
credibile est Plutarchum genituram filii Mithrae cum genitura Dei ipsius, quae ex aliis script0rum testim0niis intellegi 0test, e0nfudi SSe. N0tatu digna qu0que sunt verba Apulei Madaurensis in libri Metam0rph0s00 capite vicesim et vicesim0 quint0. Quamquam enim tantum traditur a scriptore Isidis sacerd0ti cuidam n0men Mithrae in suisse, tamen, cum apud Aegypti0s 0dem illam extitisse minime c0nstet, iure merit0que iudices script0rem de cultu Isidis narrantem meminisse Dei 0lis Invicti cultum ab illo
minime abh0rruisse. Rem autem ipsam accuratius ei inn0tuisse nem qui m0d exp0sita intellexerit credet. C0mmem0rem h00 0c alia script0nim testimonia, quibus Mithrae n0mine h0mines qu0sdam rnat08 88e intellegimus, cum minime ad cultum pertineant, Inniam praeteritSSe. Saepius austinus Martyr qu0que Mithra cultum c0mmem0rat. In dial0g enim cum Tryph0ne verba reperiuntur haec αν cis o et om sit 1 νυν ira Vix sita
lώνοις υ ibi Ircis,ia διδουσιν ). Scriptorum idem fere tradere intellegas qu0d 0rphyrius, Firmicus Maternu8. Hunc enim V0ce Θεῖς κ πί s,uς, illum fere eadem de initiatione tradidisse intellegemus. 0xam autem exp0nit Justinus causam de qua gentiles in rupibus mysteria Mithriac0rum peregerint, cum putet 0 tactum 88e, qu0d Deus e saxo esset 0rtus. Cui autem sententiae quis est qui dubitet quin minima sit de tribuenda. C0nstat enim re ipsa mysteria tradentes spelaea ad cultum perpetrandum adhibuisse, ne arcana illa in apert00mnibus stentarentur. Justinum autem cultui n0n savisse iam huius l0ei ex verbis πιιθι ει ἐν ad recisicidi δουσιν
elucet. Cum autem script0 graeca v0ce usus tradat G ar ιον καLδ σι ιὼν όπον I, 9 80 0niecisse ipse coarguit.
ἐπίστω09ε, actia, δυνασθε ' Quae sibi velinta seriptore tradita facile intelleges. At quanta fides
verbis sit tribuenda pro cert0 0 habe0. c primum quidem statuendum esse ut ex Verbi o noxi ροὶ aisιονες iterum elucere scriptorem valde Mithriae condemnasse. Quae eum ita sint e0nstat eum aut, cum saeta
19쪽
quaedam reniinti et ab aliis de cultu ill certi 0rem actum esse aut Scripta quaedam de ea re legisse Verba autem
quibus minime usus esset, nisi rati0num quarumdam quae tum ferebantur meminisset script0r, 0cent et Justinum n0 inaedurate Mithriae cogn0visse et tum quidem multis, quid sibi velint Mithriaca, inn0tuisse. At eo ipsa id est de irrisi0n christianae religi0nis certe diei 0n 0teu. Script0rem autem cum Verbis utatur certis plane salsa tradidisse quis est qui credat. Attamqn dubit his intelle etis tam gravia de cultu ill0 dicere, prae8ertim cum mnia, qua alia de Mithriacis script0rum testim0nia n0s 0eent, ab irrisi0n aliarum id est peregrinarum religi0num valde abh0rrere videantur. Aededit ut sane gentiles n0n panem et aquam edpanem et vinum ad irridendum cultum christianum adhibituri suerint Pan et aqua autem multa significari p088 qui est quin sciat. Quam b rem id unum persuasum habe in Mithrae apud Persas venerati0ne acti0ne perpetrata esse, quae c0mmuni0nis sanet altarissimiles viderentUr. Sed Lucianus qu0que Deum Mithram bis comme-m0rat. Primum enim de e narrat in capite etav J0vis Trag00di. Qu0 0e Mercurium l0quentem induet verba hi di δε οεν καὶ ' νουβις κεινοσὶ G Aras, αι ὀνὐ Λιτις καὶ δ ίθρης καὶ ἐν λοι λοχρι σοι κ αὶ βαιγεῖς καὶ πολι 1 lux 'ot 0 GD θιὼς ). 0nv0catus enim erat de0rum c0nventus in qu singuli dei a J0vee 0rdine sedes btinere iussi sunt, qui c0nveniret preti0 materiae, e qua simulacra ips0rum fingerentur. Cum autem seript0 id unum exp0nere vellet summ03 008 pessimas habuisse sedes, Lucianum Mithrae simulacra ex auro s0lid laeta esse d0dere putandum n0n 8t. Intellegas e re ipsa narrata c0gn0sci 0sse Script0rem Mithriacis minime saVi8Se.
lavacrum initiantur Isidis . alicuius aut Mithrae r).
Minime autem deuratius distinxisse script0 vidutur j eultum Isidis et venerati0nem Dei S0lis Mithrae. Cum enim ad illum peragendum lavacris Aegypti0s 808 88000nstet, a null0 0bis traditur seript0r ad Mithriaca qu0que pertractanda illa esse adhibita Praecipue autem, cum verbis minime distinctis ea de re agatur, Tertullianum errasse neque eius narrati0ni dem tribuendam esse statu0. Sed c0gn0seas ex his Verbi eadem eludere quae n0s 0euit Justinus Martyr 000 a me Upra citat0.
20쪽
Aliui habemus arguntentum, Tertullianum Mithraeculi nni accuratius i0 novisse, in capite quinto d0cimo libri me corona. H0c enim l0c dicit Erubescite, conr-milisones eius, an non ab ipso Ddyanili, sed ab aliquo Mithrae milite itis et initiatur in spelaeo in castris
vere tenebrarum, coronam interposito ita lλ ih ohlatoni, quas vitaranti murtyri Phinc capiti suo accomo latam monetur obria manu capite Gyellere et Vii humerum,
si forte transferre, dicens Mishram Midirae habent c0- die ei iptimi esse coron om suam. sique exta de un- quum coronatur idque unum habet ad probatisnem sui, sic ub temptatui fueris Um sacramento tatimque cre lisur Ῥίthroe miles, Discerit coronam, si eum in
deo suo esse Uberis cynoscantus inveni uboic ut nos de suorum fule confundat et iudiei) Quibus nobis non solum tradit scriptor de modo ac ratione initiationis sed etiam arcano ad pr0bationem cuiusdam ign0. Ac primum, quamvis, cum Vertit M utatur obvia manu, non ibi id Tertullianus narret tamen pro certo habendum est initiando in putastis atris corona, cui gladius suisset interl,0situs, capiti imposita, eam in 'umerum transtulisses aes Mithram 40him 0r0uam 'eram esse
dixisse. Qua in c0ronatione signum initiatorum duxit originem. Nam si Mithrae cult0ri χ0ronam quandam
cor0nam esse χptimam. Quibus 0gnitis 'cript0rem ecclesiasti eum tam benae gentilium cultima illum intellexisse isti times iure mireris Qua autem rati0ne Mithri ac se aecuratius innotuerint, utrum p Ae ea peracta viderit, an ab aliis de illis stertior redditus sit, cum ut decernam nil habeam argumenti, sana e0niectura minime utar N0tanda quoque sunt illa extroma quae snnt noscamus lenia Uiaboli sit Deo suaedam Medi in is ofectantia , nos de suorum te confundat. et iudicol uuibus verbi apparet script0rem puta8se 'amillis temp0ribus christian0s ritu sive eorum quaedam
similia ad cultum peragendum multum valuisse aut Mithra cultores christianam religi0nem c0gn088 nec n0npr ludibri habuisAd. Tamen quae Justini testim0nia investigans dixi repet0. Qu0t enim c0r0 nati0nes m0r christianae religionis tibi ritu gentili xim inustuis. Jam inve Aligemus alia Tertulli aut d Mithrae cultu verba Cum inim vitulieret, laganos in imana divin0
cultu sive venerati0ne c0luisse, tradit haec sicut arida cedi ardentia maturam sacramenta V onc. Mithro philoso
cultu in isti legi nequit Etsi enim Rigallium v. d. iii
haec c0mmem0rat in sacris Mithra sive S0lis adhibebantur le0num simulacra. Erant autem Sacramenta, h0c est signa seu mysteria solaris naturae, aridae et ardentis. Iunc enim aestus intenditur, 1lantes et luvii sic an-tur cum ingredi Ic0nem sol dicitur recte iudicasse putandum est, quis 3 qui veram seripi 0ris sententiam intellegat, aut quid de cultu ill his verbi cogn08cendum sit erunt. Equidem id unum c0mpertum habeo h0 quoque b)c sthicere Tertullianum Mithri accli 0 mana accuratius cognita habuisse. Cum autem Itic n0n res gestas sed sententias tantum quasdam quasi litt080phicam reddat, his verbis Ieript0 minimes idne ad Dei