De libatione veterum Graecorum

5쪽

QUAM

CONSENSU ET AUCTORITATE

UNA CUM SΕΝTENTIIS CONTR0VERSIS PUBLICE DEFENDET AUCTOR

7쪽

pietatis ergo.

9쪽

hasi iam multi si doctissimi viri do iis caerimoniis disseruerunt, qua faciebant Graeci deis, heroibuS, Or- tuis, tamen usque ad hoc tempuS, quantum Seio, Recuratius dictum non est de sacrificii quodam genere, quod dignum videtur, de quo singulari libello disputetur, dolibatione. Quod fieri non posse mihi persumum est, nisi adumbrata quadam descriptione, cum tanta sit materia, ut Omnibus prolatis ac pertractatis haec Opella ultra

modum extendesur. I. Exordium capiam ab iis rebus, quae nominum interpretatione probari vel verisimilos fieri possunt; ' Imprimis tria adhibentur verba, quibus actio libandi significatur: primum σπένδειν, de quo flectitur vox σπονδή doindo λείδειν, de quo λοιβή , tum χῶν, quod inungendum est

cum Is L.

Ac primum quidem mihi disputandum est de σαένδειν, cuius radicem iam in Indorum lingua invoniri oro omnes viri docti consentiunt rati, σπενδ-ειν arte SSeconiungendum cum pand vande, quod germanice vertim D uoran, tu talassen. Quamquam non inveniuntur

'magnas ago gratias . Detschmero . d. qui has controversias difficillimas explicans consilio benigne me adiuvit. - Cf. G. Curtius Grundatig de griechischen tymologie p. 247

10쪽

loci, ubi haec notio inest voci σπενδειν, tamen G. Curtium illam recte explicasse censo ex hac sanseritici verbi Significatione, ita, ut interpreter: proicere liquorem manu celeriter promota et raptim retracta.' Quo fit, ut non effundantur, nisi perpaucae guttae, quae hoc mododo dentur,' id quod maxime premendum esSe mihi persuasi. enfey, qui primum iure idem sensit, ac Curtius, quod attinet ad radicom pand tum minime verisimiliter vim libandi ex efflato liquore derivans interpretatuS St. Nam talis actio libandi nullo modo confirmari potest ottotam illius v. d. rationem altius petitam esse iudico Vocis στένδειν significationem antiquitus non fuisse nisi Toligiosam recte Oti' contondit multo post translatam

ad talia, quale δακρυα στενδειν alia, de quibuS OSten. Jam vero transeam ad alterum verbum λείβειν, quo eodem modo in Summam antiquitatem ducimur. Quod nemo negare poterit omnino respondere latina voci libansi quae eandem actionem religiosam priscis iam temporibus significat. Sed XStat controversia, utrum VOX latina e graeca petita Sit necne. Qua de re vulgo iudicatur, lictare e λείβειν ortum eSSe, quamquam 1irm urgumenta afferri non OSSunt. - Cui opinioni quidem non assentior, 3 quod duae res obstare Videntur. Primum quidem voci libandi praeter notionem religiosam alia inest tollendi sine demendi, quae verbo λείβειν nullo loco tribuitur, ut hac e 1 4 apparent, genuinam eSS VOcem lutinam.

sum accedit, quod ut libatio significetur Romani non utuntur verbo nisi hoc uno libandi Atqui cum iam in