Thomae Valpergae Ad amplissimum virum Ludovicum Arboreum Gattinaram de Breme ... epistola altera ad criticam pertinens litterariam

21쪽

Quamquam hoc leve; illud non ferendum, quod volunt vatem, Si quis unquam, SenSuPulcri atque Sublimis praestantissimum, Sibi nihilominus in concinnitate quadam lusu quo puerili similiter desinentium Placuisse adeo, Ut putaret eo specimine Se omnibus demonstraturum quantUS OSSet Poeta: quum vorsiculi illi procul dubio demonstrent ingentiam , at quale alicui tribuas non Virgilio, sed Orbilio, ut ipse etiam Iudam similibus Sonis. Quare eXemplum hoC equidem hab0osabellarum, quae non Caventibus obtruduntur , aC VULSuum, qui obscuro facti studio ignotorum hominiam, magnis qUand OCUmque

nominibus sunt inscripti. Quamquam alii aliter; ac plerique a libris veteribus quum

haberent auCtoritatem, reCentiore doctorum animadversione fiant eXplosi; Contra Veroa conjectura est recentiorum quorUndam, quod inscribantur nunc Maecenati, quos superius a jebam Per lusum vid exi confictos.

22쪽

De quibus ut absolvam, quae dicenda

sunt, fatear, oportet, mihi, quamvis Sata genti, non SUCCurriSSe, ni Si nuper demum, EOS quaerere in memorata modo An hologiameterum Latinorum. Quam ego meae momoriae tarditatem neque miror, qui jamdiu eam deficere, meque jam crebro fallere aC desti tuere , heial nimis Saepe experiar, et in hoc Saltem non doleo, quum huic oblivioni fortasse debeam totam hanc ad te, ami CS OP-

time, CommΘntationem et Carmen. Nam Sistatim in ea Anthologia legissem, quae Sunt adnotata ejusdem primi voluminis P. 4 Ia 415 , poteram facile nihil amplius quaerere,

neque QXCogitare. Ibi enim quae Burmanno probantur, nec Μaecenati Sunt injuriosa, et tomPOra nequaquam perturbant ejus mortis atque Horatii. Etenim de initio verSUum, quod in textu, nescio Cur, editum eSt Lugent, O msa Vita, Burmannus in annotatione SUO suffragio plane Confirmat sententiam, CUjUS

23쪽

auctores aut SuffragatoreS laudat Scri verium, Andream Scholium, Salmasium, Al Ciatiam, Massonium, qui omnUS legunt LucenteS, mea vitar qua emendatione non Satis qUidem apparet quid toto Carmine SPQCtaverit, qui Pamxit ; at nihil reliquum est Ciar eum noli S OSSe Maecenatem. Vide modo hic rescriptum, Ut Ιogitur in adnotatione Salmasii ad Historiae Augustae Scriptores, PariSit S a. I 62O, P. 412.

uerillos mihi, Flacce , nec nitenteS Nec percandida margarita quaero ἰNec quos Thynia lima perpolivit Anellos; nec iaspios lapillos.

Ubi quod Thynia est sine c, id quamquam

Contra ConSenSUm est librorum, quos indic Vi, Placere tamen ideo Potest, 'liata versus ab

Isidoro sunt allati ad vocem Thynius, quae in libris, quos viderim, omnibUS QSt Sine c. De Thynia autem, quae regio est in Bithynia septentrionali ad Euxinum vide Cellarium

24쪽

t. II. p. 24o, et JO. Ant. Vulpium ad Catullum XXV. V. 7, Ut XXXI. 5. Restat ut dicam de ratione temporum, Per quam nequit carmen funebre in Horatium haberi Maecenatis. Afferam autem primo verba Suetonii, ad quae adnotatio pertinet Valarii, qUam 8USCepi refutandam. Ea igitur, ut ipse edidit, haec Sunt: Mgece

naS quantopere eum risexerit, satis testatur eo epigram a fg, Ni te visceribus meis , Horati,

Jam plus diligo, tu Τiti sodalis

Sed multo magis eaetremis, tali ad Augustum obogio, Horatii Flacci, ut mei est o memori. Docpigrammate ConSulere licet Burmannum

in Anthologiae jam bis indicato volumine

P. 415. Nobis satis est quod Suetonius non neniam Flacco Cilnium cecini Sse refert, Sed extremis eum flagranter Augusto Commondasse. Nam quod post alios Valarius id fac-

25쪽

tum interpretatur testamento, quod Cilnius

triennio aetati S supremo inSOmnis atqiae aeger sive sCri PSerit, Sive DUI CUPAVerit, Praemoriturum Se PUtanS, qUOd Contra QVenerit,hOC SOmnium CSt rei, qUae Sane Poterat fieri, at non us verbis tradi, quae PerpendimUS. Etsi enim quod fuisset testamento faCtum aliquot ante mortem menses, dici factum poterat extremis talullis, non adeo a iidem referendum erat faCtUm extremis simpliciter

et absolute. Adde modo, quod a Suetonio postremum de Horatio perhibetur: Humatus

et conditus est extremis Esquiliis juxta Maecenatis tumulum. An vivi adhuc' Hoc vero fuisset disertim significandum, ne legentes falleret , quibus erat Pronum Cogitare, eo id faC- tum, quia, quum Esquilias tunc, ibique omne jus sepeliendi heres Μaecenatis haberet Augustus , idemque heres Horatii ossicium procurandi ejias funeris aC sepulcri, Clientem voluerit Compositum juxta patronum, a quo

26쪽

fuserat sibi singulariter Commendat US. Con Stat praeterea ex Dionis Cassii libro LV. 7

ΜaeCenatem a. V. C. 746, Asinio Gallo, et Marcio ConSorino COSS., quibus ConStalibus testo Suetonio decessit Horatius quinto k lendas doCembres. Supererant igittar ad anni sinum dios omnino triginta quatuor, in quOS

interitus Conjici Maecenatis PoteSt, at eiam adhuc tum valetudine usiam Sati S Commodu, ut va Caret sCribendis versibus in amici mo

tem, iisque nugacibus, id vero probabiliter dici nequit ab his certe, qui letalem ejUS

invaletudinem eam autument, qUa, tUSve Plinio H. Ν. I. VII. C. LII, febri laboravit in

Singula animo Versa, quae Tranquillus narrat, facile intelliges fieri omnia minus veri similia, nisi prior sit Cilnius vita functus. Neque ambiges quin id ipse putaverit Historicus, qui novi Sse optime CenSendus

27쪽

QSt, quandoqUidem natus post Horatii obitum annoS CirCiter Septuaginta et octo, floruit Romae , ibique multam ac diliguntum dedit operam ii S CognosCendis, quae de Claris tra dorset Grammaticis, Rhetoribus, Poetis nominis Romani. Neque obest, quod falsus tamen cernatiar in ratione putanda annorum Vitae Horatii. Nam in facillimis , quia minuS CR-Vent, errant interdum alioqui diliguntissimi:

rum habere veriorem, quam indicationem ConSulum, tum adhuc serius annis duobus vita foret Horatii producenda. Nam de ejus natali, Sexto idus deCembres, Lugio Cotta, et Lucio Torquato Co88. a. V. C. 689, non Solum eumdem Tranquillum habemus testem, Sed Poetam iPSum, quum alibi, tum ubi librum SUUm, Primum epistolarum, his dimittit:

Forte meum Si quis te percontabitur aevum, te quater undenos sciat implevisse decembres,

Collegam Lepidum quo duxit Lollius anno.

28쪽

Qui consules quum fuerint a. V. C. 755, demptis 44, habes natalem annum eumdem V. C. 689, cui si addis 39, quot attribuit Tranquil- Ius vitae Horatii, Prodibit supremus a. V. C. 748. Jamdiu autem sentio me pluribus disputare fi Uam Sit OPUS, Ut obtineam, quod Ultro omnes dabunt Statim atque viderint mendo sos illos apud Isidorum versiculos vel non CSSe Maecenatis, Vel non lugenti S Horatium.

Ad Carmen igitur accodamus, de quo illud

Primum SCire te volo, ejUS mihi Scribendi causam Praecipuam fui880 Ut munusculum haberem, quod ad te mitterem, quale aVebam. Argumentum, Statim atque ejus me subiit cogitatio, Vi SUm QSt ejusmodi ut eXPectandum jam non putarem opportuni US meae

voluntati. Itaque protinus impetu quodam animi aggressus illud sum, de viribus nihil CogitanS, an Vel exiguae illae, quibus olim interdum quaedam latinis versibus lusi, adhuc suppeterent. De quo tuum erit judi-

29쪽

2 Cium. Uniam OCCUpabo, quod videri possum nunc id fecisse, quod fore stultum ipso praedixerim eo Carmine, in editis XIII, quod inscripsi ad Horatium. In eo enim POSCOn

stulto , boviS aemUla rana, Memet disrumpens nisu, nova fabula fiam.

At plane alia res est. Nunc enim quod SU Scepi, non est imitari artis formam ot quasi Characterem, Stilum, versus Horatii in iis, quae Scripsit sermoni Propiora ; Sed ejus Pe

lum extat ipsius exemplum; quod quo dum longo subsistit infra lyrico8 ejus modoS, Tenuit tamen demitti ad saturae Lucilianae

ac jocos, nihil eget illius latitantis acuminis

ac Sali S, Urbem quod saperet festivam , aulamque dicacem

Ingenuer

30쪽

Itaque omnis incoepti mei dissicultas erat non in imitatione, Sed in quadam quasi divinatione eorum, quae verisimiliter Horatius

extrema aetate eXCogitare PotuisSet atque adhibere ad solamen Augusti in morte MaeCenatis. Quod nihilominus non deerunt, qui non probent me conatum ; qui si ideo aspernabuntur, quia male praestiti, nihil haboo, quod

reSPondeam. Sed erunt, qui tantummodo malloni id a me factum Italicis versibus; quos orabo ut aequiore animo Sinant Suam ipsius unumquemqiae indulgere voluptati, quae Sithonesta. Erunt qui Propterea rePrehendent, quia nullOS omnino volunt versus jam latinoedi; qui non sunt in hac epi Stola redargUendi, quam non legent. Sed tibi me gratum s a Cturum Plato, Si quaedam ad SCribam, quaO mihi videntur non ad desideria ac voluntatem docte aut Callide cogitata, sed ad verib