Epistolarum Pauli Manutii libri 8 tribus nuper additis. Eiusdem quae Praefationes appellantur

발행: 1569년

분량: 689페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

HABEO , quod petieram . sedarii animum meum consolatione , consilio iuuim. nilni fas rius , nihil humanius opsola tua. cum multa, sunt a te graui me atque ingeniosi me commemorata: tum uero ethirifice sum exemplo tuo commotus , quem statuo imitari, quantum in me est , licet meae probevuidem conscius infirmitatis: cui Deus aderit, quod equidem Jero; uincemus humana omnia , triumphabimus in aduersias . . feret ad te tabellarius cum his litteris indicem . quem petis, missum ab Academia , tui fluidiosi disma. tradidi enim legendam epi totam tuam: nee

improbauit quisquam . quid ἰ nemo nonἡxtulit amaptismis laudibus. ego autem O qua sim ex eo rum iudicio affectus laetitia, ct quid ipse de tuis existimem scriptis; quia te puto illud, uel me tacente , pro amore nostro suspicari, hoc autem ex meis -- perioribus litteras cognouisse; non exponam hic pluribus uerbis. tantum agam gratias de ista tam inise propensa uoluntur, excellentiq. induseria: quaram alteram longitudo litterarum tuarum, teram elegantia declarat . Vale.

P. E I;D ELM , Mantuam Bi o v v M hie siturus sum nec eruuii distius Melper ualetudinem : nec uenissem leuibus causis .

202쪽

gente menc abitur. angor equidem, quod abesse cogar, quod accidit profecito non minus contra voluntatem, quam praeter opinionem: sed haec in manu nostra non sunt. ducimur enim, uel trahimur potius Didrum ut Ataque btimana omita ferenda ia quamquam non haec tibi , quem religio probum, doctrina

prudentem facit, sed mihi ipsi, ab ijs praesidiis,quae

muniunt, parum instructo, tamquam intus cano .

De rebus meis, de ualetudine, desudses, exigit o- aenino amicitia nostra, ut aliquid significem: sed neque nunc satis otij suppetit: neque, ut uere dicgm, libenter scribo, quae tu non libenter legas. mesiora tamen omnia paucis diebus fore uidebantur: itaque tiberiores a me litteras exspestato. Haec dictarii propere,multis distri tus negotijs,animo curis impedito. Vale. .: EIDEM , Mantuam. LEGa, quas remisist epistolas meas,ct cor rexi leuites, , ut homini licet occupato. de editione mquod hortaris, ut omnes potius,quam,ut ego statuerram,unam, aut alteram dita faciam, nonipe laudis , cscriptae sunt enim,quod res ipsa indicat, indiligenter,ac raptim sed quia notam esse aequis O iniquis nostram amicitiam uolo : quae me ornat iudicii tui

tesimonio: cum tamen ad iudiciumsingularis acce idat humanitas. Vale. Venetqs...

203쪽

PAVLI. MANVTII

, LIBER . in v. ARTUS

ILLUSTRI. COMITI

CENETENSI . EPIs Costo i- Cenctam. N G E R A R animi, nec fieri qui quam posse me uno miserius opinabar ita multa boc anno praeter exspectati nem, prorslis aduersa meis ratiombus , obtigerant: ratris primum amantissimi, deinde stoli suauissimi interitus, uxoris morbus , invalet do mea , rei familiaris incommoda. quam facile, nullo paenestrepitu, rerum mearum conuersus orbis est. de fratre, O filio iam fero moderatius; uetquod, ut solet, medetur dies; uel quia, quod aeterna lege Deus constituit, id abrogare uelle non solum iniustitiae, verum etiam imprudentiae uidetur esse. uxor conualuit: ego satis firmus. domestica uero damna, quae sarciri uix umquam arbitrabax posse,

facile compensat amor in me tuus; cuius mihi recordatio molestias omnes diluit ; quandoquidem uis me ad omnes casus crecordor enim tua uerba Ilibi. dium in tua benignitate maximum constituere. itaque leuatus a te grauit is curis, premi iam onere' ,

204쪽

l ptio in in quo sustinendo uiribus enitam

cunctis animi, ct ingenui: tantum ne e immo e iam iis, quas beneuolentia erga te nostra, ct si gularis addet obstruantia. quid porro tam difficile, aut tam amplum est, quod incitata studio voluntast non assequatur j verumtamen in hac re sentio esse haud paullo dissicilius mihi satisfacere , quam tibi. te enim nihil in conferendo beneficio lectare praeter ipsim uirtutem, quaesuis gaudet ac fruitur bo-l rus, nihil extrinsecus assumit, satis mihi multo antea persuasum es; praeterea nulla re indigere , nougloria , qua iampridem abundas , non diuitiis , quaso possides iam , ct contemnis. ego uero, qui ct ante annos sex, quo te primum die sum allocutus, eo ipso die benignitatis tuae praestantiam non uulgari

munere sum expertus; o nunc ab eadem benignitate multo etiam maiora, te iubente, cogor exist stare ; prorsus ancipiti cura Grahor, qui nequegratiam tibi umquam referre , neque nuda uoluntate contentus esse posm. Succurrunt enim multa, quae libenter cogitem: primum, humanitas tua, qua me

semper complexus es; deinde liberalitas, qua subleuasit; postremo consolatio issia, Christianae pietatis, O sapientiae plenissima , qua me quidem prori

mo Quinctili mense, cum ad te honoris caussa cinetam accessissem, rictum erexisti. atque haec quibus meis erga te ossiciis nullis omnino, salutatione excepta, quae ipsa mihi tum utilis ex prudentia,amque eruditione tua, tum etiam ex dignitate perbo - .

205쪽

I84 υ P A VJ I. N AN vTII v 'norifica fuit. Quae cum omnia colligo ; eximum ictoam, planeq. diuinam beneficentiam , it tumbi, uel potius ingeneratam a natura, auctam doctriana, usu confirmatam, atque pessictam, satis admia

rari non po uidi. Eι simul ad quosdam, opibus in

stuentes, multis imperantes natiombus, cogitatio tvem conuertens y doleo uicem bonarum . artium,

quae deserantur ab lys,quorum patrocinio si uterentur, bructamietribuerent eum , qμi est omnibus immper Is anteponendus . quid enim es immortalitate pracsantius quis autem em , nisi beneficio littera rum, consequitur ἐ laterent in tenebris obruti ue- , Caesares, Alexandri, plane omnis antiquitiis, nisi rerum praeclarii erasarum , quas cum audimus , taliandi cupiditate accendimur, tesem. haberemus hi loriam. Quo magis tibi gratulor , Antistes , ct idem Princeps egregie, qui hanc uerael audis paene uacuam hodie possesonem tam liben

ter occupes, MeteFemq. maIorum tuorum de omni-

bene merendi consuetudinem, nulla prorsus tua rum fortunarum ratione habita , constantissime r itiueas . Quod uero i tam uirtutem multis praeterea uirtutibus, usu rerum maximarum , prudentia, do- .ct rixa,eloquentia, maaime vero humanitate cumu--. Ias , atque exornas: iccirco ct antea semae, atqμe

in tuis legationibus, Ecclesiae caussas ceptis, magnificentisine genis , O nunc in urbe tua, quam diuino fimul O humano iure temperas , concursus i te quotidie fiunt itimqrumiuirorum, eorum

206쪽

omisime , qui aut ipsi ingenio, litteris'. pia sannauisaltem de ingeniorum litterarumq praeΩan iudicare possum. in quo saepe fortunam accusis, quae, mihi facultatem veniendi ad te ; quod eram bac ae sate pollicitus , est' cupio Behemeserti, adhuc qui dem eripiat. quod cum licebit, accurram . quid mm ista amoenitate iucundius , isto caelo salubrius' quid porro ad beate vivendum deesse potest ei, qui tecum uiuate cuius inaedibus. primum oritur ex tua disciplina uirtus, deinde excipit utristem liberali ras . Hoc igitur per negotia licebit dici uti nam mature sierat .interim re emoria tui Dar;teque, licet hoc terrarum spatis disiuncitam, colam ut praesentem, nec ullum erga te , quod ab homine tui si 'diosissimo possi e lectari, ani σιη genus,sintsu- dijpraetermittam. Vale. Vcnetiis. t G

C v M tui studiosissimus , praeclara

non solum indolis ,.sed iam etiam uirtutis adolescens , proa me reversus e Pammma, tuo mens-.mine salutasset; atque hoc victum lys uerbis quae facile tuum de me iudicium declarabant, sub secutus esset: cepi sane voluptatem incredibilem nec mediocres habui gratias Deo optimo RIax. cui soleo, si quid optabile contigit, acceptum referre i I a quo , se quid contra ,sperare melio a . nec ver

207쪽

tua mihi 'quid nam amicitia uel ad meam laudemissu trius, uel omnino amplius possum ex inimare ;emas audio fortunam a multis ita laudari, atque extolli , ut nemo tamen sit, quin fortunae uirtutem aut omit.atatue ego te cum ante aliquot annos, commotus fama laudum tuarum , diligere, ct obserua re coepissem; animumq. meum probare tibi litterisnehementer melle pudor uetuit, non omnino fortas β improbandus ; meq. ab hoc deterrere consitio, , quasi reprehendere natura mea maxime per ea uisa. quid j ix ne talem uirum , grauis Iarum rem one Atinentem, deditumstudiis praestantifisimarum artium, inani scriptorum genere appellese

reuocabat ratio , O habendam mihi tumognitatis tuae , tum modestiue meae rationem intelligebam is Sed profecto a restis mentibus non amlatione, sed ostio incensis, diuina numquam benignitas abest . qualem enim ego certe uix rem ab sterare ausus essem, ea mihi nunc a te ipso oblata facultas eIt reui de mittendo ad me embleraate, elegantisme , o, in quo summam laudem Hatuo , admodum pie conscripto, uenerit in mentem. quosum dupliciter affectus vicio, laetitia primum ex ipsa re: debet lim iucunda uehementer esse amoris, ae iudicii, a

tali praesertim uiro profecta, significatio : deinde

molestia quadam, quod, qtis humanitate uinci non facile patiar, nunc quidem a te captus, atque sp-. .pressus, tantum in hac virtvte , qua nulla magis homnem decet titi concedw necesse. en, quantum in

208쪽

in aliis, quibus te Deus ornauit, O industria tua ,

minime paucis . quarum fama nis Germaniae, aut Pannomae, continentium regionum , ambitu termia natur, sed Europam, quanta quanta est, ac paene terrarum orbem iam peruoluat uniuersum. uerumtamen ,si tibi , magis locorumlpatiis disiuncto ,si gularem animi mei ad te amandum , colendumq. propensionem ostendere minus possum ; apud eos saltem , qui meam uocem audiunt, meisq.saepe ster moribus intersunt, tuam doctrinam ,eloquentiam , in primis uero puram ab omni labe religionem assidue praedicando, profecto ipse mihi aliqua ex parte satisfaciam. nec raraen ita sterilem cognouimus. industriam nostram, licet mihi laudem ingeni, nullam adscisco, quin eastuctum aliquem, qui adivum. decus pertineat, nec sine tuasoria peruulgetin. Eiquando ferre post. quod aggrediar ita libenteris. Er ita studiose curabo, ut euentus futuri laetitiam avide praeripiam , q. eo , quod nondum praeserti, iam nunc, perinde ac si prasiter , ipse mihi gratuler.et huius quidem veluti praedem promiss,meae, restem uoluntatis, hanc ad te mittendam epistolam putaui . Vale. Venetsis

209쪽

hinc amni, leuin egregios viros, o te non de fariis solum , uerum Ietiam e sermone asdu- consuetua dimoptime nouerant , omnia de te summa praedi cantes audirem , Rudio tui sum incensus incredibilia nec meam deinde obseruantiam dies exstinxit, auc minust, sed auxit potius , ad summumq. perduxit . atque uidem nihil habui antiquius , nihil exat si ectaui magis, aut obseruaui diligotius , quam uti haec ad te amandum,colendumq'animi ei prope sio aliquo tisinon uulgari pateret victo e sed meam. e lectitio m siesidit euentus, nec uila Imquam. satis pn ortuna, uoluntati re pondit occasio . nunc. igitur, quod mbia fortuna denegatW , natui a mei ipso impetrare. Praeclarum aliquid praestare , di-. Dum uideli et ea, quam tu sostines, persona, di- Frum sua uirtute , cupiebam: non licuit r)at , quod, licet, demus operam ut id consequa r. licet enim itate studi, erga ne mei signimationem quandam . non expressem omnino , sed, quinetieuiter adumbra .ram , ostendere.'e quercu etiam 'quandoque cx- .culptum placet , non modo exi 0m, simulacrum'. i. Ugiem domi habeo parentis meti quem tibi unum , , cum familiari olim tuo., ct in ore , Oan amore esse , . homo insigni eruditione , moribusq. sancti is , radreas Patricius non semel virmauit. eius --.emplar venienti ad te,Patricio dedi. Putabis igitur , cum patrem meum quasi praesentem a picies, agere tecum , ut aditus mihi, , quasi fores a--Πriantur ad amicitiam tuam . quod. si assequor;

additum

210쪽

mdditum ad fortunas meas ornamenti, commodis' plarimum existimabo . enim speciosius, quid ad laudem, praeliantius , omnino ue utilius, quam Vrmcipum , hoceri , , tui similium virorum , stiis beneuolentia caitque . hoc video tu dum esse posi' tum in humonitate tua , quam Patricius ferebat in caelum ..uam ego quidentia nullis plane meritis , animo tameη ad c te colui. sed, ut i rod, meriora quoque occectvt. to erum enim ingenium ad tu iam laudem in appare t in tuo nomine , appro'

bante Deo , Muil abnuente perficitur, opus ut quod indusinae nostrae, eiusnodi fortasse , ccerte hoc exiremuo quod posteritas haud omnino conterninati Vale Venetiu. i r

A 31 o . valde probitatem , O, secundum eam eloquentiam . non quae uersia tantum coirigit, O nani vocum sonitu auribus obsti epit, sed quae uia me rem continet, seq. ipsa non minus grauita e sententiarum, qmam elegantia verborum o splen-aore commendat . baeote audio simul expetere, P aremiscoui , expetere autem ' inmo iam ess e conis eculum . quibus ornamentis magnum re isse , o ue istorem apud homines uere spientes exim--ma, sic inquam, ut ista,quae plerique, quasi sola bo. M , O te excepti admirantur , quae ipsa quoque iure

SEARCH

MENU NAVIGATION