장음표시 사용
241쪽
I nunc , tolle animos , & avitis extera regnis Adjice , dum durus te manet ille dies. O quanto melius , si sic Mars omnia versat, Quisque suo poterat consenuisse lare l
Bellica gloria vanitatem , in Pompeio ct Caesare expressam , animos ad pacem ct tranquillitatem impellere.
NE tibi sit tanti, studiis clarescere belli,
Nomen & invictos inter habere duces Una dies veniat, quam summis dixit & imis Eacus , ex illa vix quoque rumor CriS. Illa dies veniat, victis misccberis umbris , Nec minor has, nec te grandior urna teget. Urna teget cineres , cuius modo terra triumphis Deerat, & Europe parva Seriphos erat. Ah cinerest & adhuc Martem spiramus, & arma λTurbaque mortales ambitiosa sumus 3 Ah cineres & adhuc volitant in pulVere currus, Quo vocat effusas meta superba rotas
Heu i male dant signum litui : male plausibus
aether Consonat, & rapidis area servet equis. Siste triumphales , Pompei, siste quadrigas, Dumque licet , voti contrahe se a tui. Parva mora est : mors te media deprendet arena, Eque datis spatiis in nigra busta trahet. Et modo dum Libyae nectis , Solymaeque catenaS, Et Latio Armenias Mars tuus addit opes, Et nullum tibi Roma parem patiturque , timetq; Diffunduntque animos nomina magna tuos :Quid nisi probrosi petitur tibi fama sepulcri Clarior i I, famae sonsule , Magne, tuae Solve
242쪽
Solve rates : angusta tuis est terra triumphis :Mars favet: expectant carbala : solve rates. Scilicet ut Tanaim supra , Scythiaeque paludes Naufragium spargat ventus , & unda tuum. At, puto, navifragae tabulas atque arma carinae
Excipiet portu Memphis amica suo. Vaticinor , moneoque : Pharon fuge : litora sal
Illa Caphareas exposuere faces. Cur placet haec tellus Z nondum tellure receptus Cervices puero, semiviroque dabis. Quid mare tunc , terrasque metu complesse j vabit , Si trepidam tellus claudat, δd unda fugam 3 Quid Libycos ad templa Deum duxisse triumpho; Si Lybico vix te litore terra tegat Felix l si neque tunc cineres spargantur iniquo Turbine , nec jactent fluctibus ossa Noti. Non gelidi lecto manes nitentur e rno 2 Non , non illa tuae gloria mortis erit. Qui lacrymas , qui dona tuo ferat ultima busto, Qui tumulum statuat litore , nullus erit. Sola dabit gemitum fugiens Cornelia : solus , Et satis in pompam sordidus ustor erit. Hic funus faciet miserans, flammeque rogali Injiciet lacerae naufraga membra ratiS.
Forsan & optabit quid enim tibi grandius optetὶ
Armata soceri te cecidisse manu. . Ossaque componens: Heua fletu dicet oborto ,
Hic Mars, & Martis fulmina fracta jacent. Nec tibi, qui victor genero pereunte triumphas , Fors aliud, quamvis fit modo blanda , dabit. Quid tibi vis 3 ut te videant Capitolia regem Ut timeat fasces Roma subacta tuos 3 Dii melius i medioque precor districta Senatu Lxcidat attonita perfida sica manu. . Ni
243쪽
Nec Capitolinis servatos arcibus ignes Exstingui videat sanguine Vesta tuo. Ipsa Venus toto jaciet suspiria caelo , Nec poterit generis fata movere sui. M lle locis frustra rorabunt sanguine nimbi, . . Mille locis frustra collacrymabit ebur.
Terrebit vates, uxor terrebit euntem :
Nec sistet coeptas ille , vel illa vias. Ibis : & o cui te servavit Roma furori l. Hei mihi l Mars Idus horruit ipse suas. Ter quoque Pompeii gemitum simulacra dedere, Hostia cum tetigit languinolenta pedes. Haec vitae pars summa tuae : sic bella piastis Egregie fortes tuque , generque tuu S. Dixerat Anchises', cum vos in valle videret Elysia studiis ire animisque pares :Ne pueri', ne tanta antimis assuescite bellai: iduae petitis bello praemia , crimen habent. Tuque prior diu parce, genus qui ducis Olympo, Stellarum aucturus post tua fata choros. Projice tela manu, sanguis meus : illa feroces Illa petant Parthos et inde triumphus eat. I licet, aversis saeva ingere spicula tergis et I licet, umbra tuas poscit inulta manuS. Ah l nihil Anchises potuit , serosque nepotes Intra fortunam non sinit ire furor. Terre parem pudor est: pudor est spectare priorem: Nec pudor est patriae vertere jura suae. Roma ruit: Parthi votis , miserisque fruuntur ιΕxcidiis: aliquas signifer hostis habet. Qui bellum reparet, qui Martia signa reposcat, Qui Crassi manes vindicet , ultor abest. O Superil liceat curas odisse potentum, Nec veniat famae tam mihi dira sitis. Sit me fas Ulubris, sit fas celare Bovillis, Et procul a strepitu vivere , Roma, tuo.
244쪽
ΕLEGIARUM LIB. III. 227 Hic ebur , & fasces, & quae bona plurima falso
Vulgus amat, nobis unius assis erunt. Hic ego sim , facilesque mihi dent otia Musae , Quaeque canam , Musis ipse mihique canam. Nec mihi sit, vulgi mirari more curules. O quantum curis vita tuta juvat lHac tibi, Simplicitas , aedem ponemus, & aram , Materiesque operis promta futura mei est ;Seu densi frutices, seu vulsi ex ilice ram, , Seu de vicino canna petita lacu. Hic veniente die faciam , faciamque cadente, Et bona mens quavis hostia major exit. Nec vatum lauros , nec spernes pauperis horti Munera : res sacris convenit illa tuis. sic lateam , sic mecum habitem : neque scire laborem, Cui faveat Mavors , cui nova regna parer. Ipse ego rex , dominusque mei, felicia semper i Invideant reges in otia laetus agam. Simplicitas , & cana Fides,Verumque, Pudbrque securum regni me volet esse mei. Ei vigiles , haec me tutum custodia reddet, Dum Veniat mortis non inhonora dies. Tum te cara sequar , quo me , Natura , Vocabiφ' ordine, compositus, non timidusque mori.
Caserum manes aut pacem , aut poenas exigere.
PAcem iterum , Reges , pacem Veniamque ro
Hei mihi, quod parvo est nostra Thalia sono lMars fremuit: rapit arma furor et non audior ulli, Et litui numeris obstrepuere meis. Frater
245쪽
Fraternaeque acies, & regna minantia regnis. In miseras ardent cominus ire neces. 'Ergo erit, ut strictis satient mucronibus iras 3
Nec, qui , Macroni parcite , dicat, erit 3
Nec patriae luctus , nec vox suprema clidentum , Nec meus excutiat regibus arma dolor Ite , ciete acies : &, si victoria tanti est,
Multa cadant terra corpora , multa mari.
At qumcumque cadent, victis , precor , ira re surgat Manibus , atque in vos justius arma gerant. Insideant incesti solio : saniemque cruentam Per thalamos stillent vulnera, pCIque toros. Saepe minas , & mista minis convitia jactent, Saepe ferant trepido somnia plena metu. Et modo dicantur poenas sumsisse merentum, Dicamur cineres exsatiasse suos. Non levis ambitio , perituraque gloria tanti, Hostibus ut mediis Objicerentur, erat. Tunc, ita sim vates , infecta cruoribus arma , Ipsaque pallori praemia Martis erunt. Tunc caedes animis, tunc leti occurret imago Plurima, nec siccis vos sinet ire genis. Nec sinet aeterno signari carmine mortes, Nec titulum spoliis , exuviisque dari. Vera equidem moneo : jam nunc mihi vera monenti Fortia prae nimio verba dolore cadunt. Ipsa Pales mecum deformes ossibus agros Deserit, & lacrymas poste tenere negat. Naiades mistos horrent cum sanguine fontes :Sunt quoque, quae sontes deseruere suos.
Et stactis Satyri calamis , Faunique bicornes inseminant elegis flebiliora meis.
246쪽
Pacis augurium a columba , cujus in ore Olia vae ramus , S. D. N. Innocentis X. Pontia
scii Maximi gentilitia tessera.
Non ego bella canam, nec, si me Musa Poetis
Inferat, hinc famam carminis ire velim Quaerite , ictores, alium, qui talia cantet :Non facit ad Musas pugna, cruorque meaS. Et mihi nectendis nusquam placet herba coronis: Praefert nescio quas decolor herba notas. Caede madet, qu6sque illa bibit conspersa liquores De prope currenti flumine , sanguis erant. Nec mihi jam quernae possint succurrere frondes, Et quae servato cive corona datur. Ah l nihil est , quernam capiti meruisse coronam, Sanguine dum tanto laurus emenda venit. Sola placet, quam Pax orbi praetendit, Oliva, i Lamechidaeque tulit blanda columba seni. I bona , quo sancti rursum senis ire juberis Auspiciis : signum pacis , ut ante , refer. Sic tibi Tarpeiae secura cubilia turres , Et pellucentes det Tiberinus aquas. Sic rutilet cervix , & mille cidoribus Irin Vincat, & Eoo munera lecta mari. Sic populus neq; trux animis , neq; turbidus armis Exemplo pacem discat amare tuo.
Sic tibi se Reges , quod majestate mereris, Et pedibus subdant Martia fgna tuis. Proq; Semirami dos, quibus haec nutrita, columbis Te Syrus haud vana relligione colat Sic tibi sit , faustum 1 emper , quod & approbet
Regibus auspicium , Caesaribusque dare. Inquo
247쪽
Inque illo , qui nunc Romano Mesidet orbi, Pacificum nobis prosit hclere patrem. srha Hei mihi l plus aliquid Mavors,quam saecula Pyr-
Plus quam navifragas ille minatur aquas. En tibi sub pedibus 1 ruber est a sanguine campus, 'Nec tuus in campo pes ubi sistat, habet. En silvas , urbesque tenent delphines , & altis Incursant oleis, decutiuntque comaS. Hic segetes, illic vites sternuntur, & ulmi: Hic pecus , hic stirpes , hic rapit unda domos. At sperare licet: non frustra diceris ales Auspicii, quoties mitteris, esse boni. Auspice te quondam cecidit maris ira , cadetque Quae nunc Mavortis lavior ira mari est. Forsitan & jam nunc videas emergere colles, Altaque , quam carpas , eminet arbor aquis. I, ramos , i , quaere novos, pacemque reportae Iam sibi, jam per te redditus orbis erit.
x Rubra est scuti Ponti ii area,
248쪽
I. Ab amcre primum instituta esse convivia , Meoque hoc carmen.
i. Ea quidem initio fuisse frugalia , sed quantumvis profusa deinde fuerint, amantes nihil sui his inferre potuise. 3. Chrί umse edendum bibendumque apposuisse. . Ex ejus institnto divinum hoc epulum ingaurari. Novo sacerdoti gratulatio , quod secundum ipsas sacrorum primitias de Sacramentis publice is cum laude disputamerte , brevi universa Theologia placita defensurus. I.DRimus amor mensas genialiter hospes amati I Geditur, & pictos iustituisse toros. Primus
249쪽
Primus quid calices, quid possent fercula, vidit, Quaeque inter calices verba salesque jacit. Sic dulces coiere animae , sic oscula dextris, Et dextrae, fidei pignus, utranque datae: Cumque aditum dederat facilem domus hospita
mensis, Post etiam facilem tessera sacra degir. Queis idem victus, cum mens foret una duobus, Parne fuisse putes his quoque corpus idcm. Si non corporibus , certe nos mentibus unos , Nomine non uno, Carole, junxit amor. Nos quoque , quid dulcis valeat convictus aman
Novimus : inde tui pars ego , tuque mei. Pieridum sacros duce me tibi tangere lucos, Et juga summa manu prendere cura fuit. Fontibus hic pariter, pariter consuevimus umbris, Et brevis est lecto carmine visa dies. Quin etiam nobis praelit Polyhimnia cantu Saepe Pelasga suo, saepe Latina suo. O utinam Musis , nec sit mihi dicere tantum ,
Anteferat nostris postera fama tuas :Ο Ego , venturo dum tu celebraberis aevo , Pars dicax famae parva gradusque tuae. Hactenus haec : dum nunc epulum caelestis amoris Instruis , hoc a me carmen amantis habe. Carmina quis nescit mensis audita secundis , Dum vota , dum circa tempora nardus erat. Vina Phryges, longum Phoenissa bibebat amorem, Cum faceret pulchros pulcher Iopa modos. Et tuus hospes erat cum Caesar Achorea canta Audivit fontes, Nile, reserre tuos.
Et mihi iam faciles aspirant, Carole , Musae, Et mihi materiem lux tibi sacra dedit. Non verum causas , non sidera Carmen Iopae, Aut Nili Mauro Perkquar orbe caput. α. Carmen
250쪽
2. Carmen erunt epulae: sed nil hic marcida luxu Corpora , nil sumptus deliciasque moror. Delicias inopes , vinique & frugis inanes Arcani magni conscia Musa dabit.
Nec vero quondam stabant convivia magno; Tam victus simplex , quam rude vulguS erat.
Plurima si deerant, supplebant plurima vultus,
Et coenae pretium conciliabat amor.
Sat fuerant vulsae teneris a stirpibus herbae, Et tempestivae, quas dabat hortus , opes: Aut lapathum, malvaeque leves, aut roscida mella, Puraque fictilibus condita mella cadis. Imbellem leporem, raptumque ab ovilibus agnum Qui. poterat mensis addere , dives erat. Legerat ipse suis natas in collibus uvas , Rorabant horno pocula parva mero.
Si qua levi fueram, ut crant, instruct a paratu, ornabat verbis qualiacunque suis. Sensim aliquis multo duxit convivia luxu, Sylvaque delicia, Oceanusque dedit. Spumarunt pateris longinquo vina petita Litore , quae Lesbos, quae Mareotis habet. Cum sitis in gemma , cum sese explesset in auro, Explerunt aurum gemmaque pota sitim. Prodiga res amor est : uni patii monia mensae Intulit, de regum fregit & hausit opes.
Omnia cum dederat terra quaesiita marique, Pars tamen haec inter non erat ulla sui. Saepe queri solitus , nec deerant Verba querenti,
Quod dapibus licuit, non licuisse sibi :Non licuisse sinus animae , non ima subire Pectora : se praeter quod daret, esse leve.
Audierat regina tuos lugentis amores, Cum fieres raptum sola relicta virum. Inferias tumuli celebres, vittasque comasque, Aureaque accensis addita dona rogis. Audie-