장음표시 사용
101쪽
Rot. eoram Cali. daeig. III. nam. fri illa perspicua, a fit animau vertendo primum. Summo Pontifici lappositum fuisse, jamdiu Gregorium XV. per
litteras in forma Brevis expeditas aflignasse S minario so. modia frumenti,&tria plaustra uvae, quotannis solvenda ab Administratoribus Montis , quando ex litera ejusdem Brevis, dumtaxat impartita videtur licentia ah Administratoribus contribuendi praefatam fructuum quantitatem , si vellent, absque ulla tamen obligatione, prout agnovisse videntur ipsi mei Administrat res Seminarii, qui a die eoncessionis d. Brevis, usque ad annum aro . numquam ausi fuerunt coactive praetendere S Curatoribus Montis Pietatis hujusmodi annuam praestationem, quae nec etiam sponte unquam ab illis soluta apparet sso quamobrem,si in verisimile prorsus est,quod lo rillimi temporis spatio omnes neglexerint, quod negligere non expedit, nec pro communi usu
derig. s II. num. is., quid magis inverisimile viso deri poterit, quam quod ab anno Isaa. , quo d. Breve San. mem. XV. expeditum fuit, nemo unquam illud executioni demandari curaverit, praesertim, cum Seminarium numquam, ut dicitur,reditus lassicientes habueriti profecto hac ra- ε, tione moderni Deputati nimis gravem negligentiae notam inurerent tot solertissimis viris prae
decessoribus suis, quas hi spatio unius fere seculi nimis ostitanter omiserint Iura Seminarii perquirere, dc vindicare, id autem eum minime ferendum sit, nulloque iusto colore praesumi possit,quod,si revera Mons Pietatis ad hane praestationem eoactiva obligatione obstrictus fuisset, numqua in Ministri Seminarii pro illa egissent,
6a est,adeo longaevam taciturnitatem,& diuturnam acquiescentiam ex eo processisse quod ipsi agno verint,praefatum Beve,nullum necessat tum tituis Ium , aut obligationem, sed meram dumtaxat facultatem praeseserre, ad firmata per Tondat.
Quae quidem observantia negativa elicita exsa non facto Administratorum seminarii tanti valet, ut, etiamsi dubietas aliqua hae in re adesse quoquo modo dici posset, ea penitus ex illa su lata remaneret, eum apta sit declarare, quid revera ind. Brevi Gregorii XV. fuerit dispositum
έν coram Assido deris. 79. nam. 33. , si essicit, ut interpretatio illa sequenda, amplectendaque σε sit, quam confirmavit ivbseeutus usus, tametsi contraria intelligentia magis eonsentanea esset verborum proprietati, immo, etiamsi sensus ab εν Observantia comprobatus malus esset, & de Iure non recipiendus, ad notas uris nostri regulas, de
urgebit in east nostro, quia coadjuvatur Iuris ra- 6 tione, bc voluntate Summi Pontificis concedentis , Abb. in cap. Misis sum. I s. de praeferipi.,
ιum quia i Atque etiam, quia non altari ur ad effectum praeter, vel eontra mente uris, & v luntatem Summi Pontificis praestridendi istiusmodi annuam praestationem, sed allegatur so- 6slummodo pro interpretando Brevi d. summi Pontificis, hoe enim casu, tamquam mere i terpretativa, non rigidum, sed henignum expin
Rursus expositum fuit Summo Pontifici, Ad-m nistratores Montis nuper statuisse in Consilio ropnestare seminario loco frumenti, & uvae scuta so. singulis annis, quae porro narrativa, non demateriali facto resolutionis invalidae, sed de valida resolutione intelligenda quippe hane solam II respicere, de haec sola summum Pontificem m
102쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XIV.
vere potuisset; falsa omnino est ob nullitatem,& injustitiam d. relolutionis fi facia namque aptiore propositione, ut examinarentur rationes, ob quas praestatio controversa frumenti, dc uvae - , fieri non deberet, re minima discussa extemplo, contra propositionem factam, resolutum fuit, praestanda elle scuta so. , & quidem non minus nulliter, quam injuste , nedum quia, ut supra
dictum est, rationes expense, & examinatae non fuerunt, ec resolutio capta prorsus adversabat tir
a alteri praxedenti ressitutioni ejusdem Consili
ubi diligenter discussi 8c examinatis rationibus, decretum fuerat, nihil esse contribuendum Seminario, a qua quidem resolutione legitime jam , ae mature capta, hae irregulari ratione , agendi, recedere nullo pacto lirebat, A ad aliam contrariam devenire, nisi prius ea cassata, Scabolita, per Text. in eap. eongregata de eleel. ,ea Cossitatis de appellas. anocens. in cap. considera
Verum etiam , quia scrutinium ex desecturo unius ealculi , qui numerum Consiliariorum impleret, nullum, & irritum suit, Cusiatiis. de
rs va suffragatione sanari minime potuit, ex quo, tempore illius publicationis, nonnulli ex Consiliariis discesserant a Quamobrem prior, ad patentem hane nullitatem animadvertens, sessi nem, sive sust agationem dissulit, & prorogavit ad sequentem diem, otia per modum conti Duationis Consilii autecedentis diei suffragatio expleta fuit, exclusis iis Consiliariis , qui de no- 6 vo supervenerant. 5c praeterita die non interfuerant . At aequE nulliter, fle invalide, uam, omiseso, quod solus Prior potestatem non habebat hujusmodi prorogationem faciendi, cum ipse sci- tum proponere debeat, non autem quidquam valide, hil legitimh decernere possit, quod a majori parte Consilii, ut moris est, non fuerit a prohatum s nec etiam, quod magis est, deJure licebat sumagationem, una die coeptam, ad seruentem diem continuandam. & ahsolvendami serre, individuitatem subjectae materiae,quae unico actu expleri dehet, ut examinat Bare δε-
eig. Bonos. I 8. po DL, ad quem in specie temi Gsve se habet maL ad Murras. Favent. abferv. ad
Et quamvis etiam admitteretur , posteriorem hane 1umagationem non fuisse continuativam primae, sed denuo, &, ex integro inchoatam, a .lue persectam, nihilominus nullitas resolu- s tionis captae evitari non posset tum ob spretum, atque eontemptum illorum Consiliariorum quia suffragio serendo exclusi fuerunt, Alb. D cap.
Im Iros. s. Sed duro etiam eopam Priolo, A G-Men. Parachians supra usitarisne as. Iunii I xo. fruatio missa eoram Fationeris , ex quibus licet aliqui firment, neminem alium, praeter contemptos agere polle ad annullandum actum, gohene tamen locum sibi vindicant in casu nostro,
quia cum omnes Consiliarii, & Montis Curatores adversus d.resolutionem modo re lament.& inter eos procul dubio fiat etiam illi, qui spreti, 8c contempti fuerunt, id profecto suffoit,
ut eadem resolutio nulla, 8c irrita declaretur, ex mox allegatis s Tum, 8c certius, quia resolutio
capta fuit, unico, vel ad summum altero tan- 8atum praeponderante suffragio, qui numerus m dicus dicitur, Batri in eap. EeeIesia is a na. 1 f.
derigao a. num. I I., praesertina aliis Consiliariis usque ad numerum septem expresse renuentibus, quando alioquin requirebatur. ut omnes expres- gase consentirent, attenta qualitate negotii, de quo agebatur , quod cum non ellet necessarium, nee utile Sacro Monti, sed mere voluntarium, non sufficiebat, ut major pars consentitet, sed 33 adeo opus erat expreta omnium consensu, ut,
si unus tantum contradiceret, actus non valeret, Lap. alietas. na. I. et erg. in iis enim. CV. G DEI. Biem. , ct ignorant. inspere. Io. nam. 8., O f.,
Quae profecto omnia s Papa scivisset gratiam nullo pacto conchisisset s Ideo enim illam elargitus fuisse videtur, quia credidit. jam ah Anteis cetare huiusmodi contributionem fuisse absoluth asligna iam pro erectione, vel manulenti e Seminarii, atque etiam qaia arbitratus sv.t, re solutionem a Consilio fui te legitime captam Cum itaque in his duobus , quibus Summus pontifex pol illime motus fuit ad demandandam hujusmodi contributionem, falsa expositione d ceptus appareat, dubitari nequit de obreptione, 84 universam gratiam infeiente, eum jure nostro definitum sit, ut, qui salsam exponit, careat im- M
optimam reddens rationem, his verbis is sed tibi exprimis, jam frimas Has animam, O quidem decorum, vinde diei potes, hoe esse e ira risi v Iantatem iam puresuesuis di Merti . Plenusteti.
colle83. per Farinaeci, ubi, quod dispositio d.nxia, procedit etiam ingratiosis, is V cen. B
me falsitas expressionis respectu assignationis factae per Breve tin .me.Gregorii XVesalvari po- 86test suh obtentu, quod d. assignatio aliquo pacto
veri Mari possit. eoncurrente nimirum volunta
103쪽
evitandam obreptionem s Illius namque emen dicatae interpretationis color repugnat tum D
turae , & proprietati verbi, tum exponentium intentioni, tum demum intellectui, & volun-83 tati summi pontificis . Verbum enim illud os
gnars suapte natura proprie si niscat rem in alterius dominium transferre , illique proprie, ac peculiariter attribuere, it aut is solus Dominus
sit, quemadmodum explicat Hottomam in com metit. vrab. Dr. Dreb. assienare, Calain. in Lexie. Iurid. pariter viri. asi gnara , quod ut verificari
88 pollet in easu nostro, dicendum esset, praefatam quantitatem frumenti & uvae, Seminario assignatam,exiisse de dominio Montis, dc pleno, aelibere ad Seminarium pertinere, itaui non esset amplius in facultate Curatorum ejusdem Montis illam tradere, vel non, sed eadem omnino, dc
praecise praestanda esset, quod nemo non videt, quam alienum fuerit a mente nedum pontifieis concedentis, verum etiam Communitatis suimplicantis, dc impetraniiss Ipsa namque voluit quidem, & petiit, a summo pontifice licentiam impartiri Administratoribus Montis, ut, si vellent, possent d. quantitatem Seminario praestare, eum alioquin ablue hujusmodi heneplacito nequaquam bis licuistet id facere,tametsi vos uisesentiat numquam in mente habuit, quod Summus Pontifex eos ad d. quantitatem praestan-89 d uir Onnino compelleret. 8c obligaret, quin immθ, cum maximum Monti praeiudicium inferret , nee etiam ipse Summus pontifex secisset,
inauditis Curatoribus ejusdem Montis, ex sup
firmatis. Praeterea dicta Interpretatio nee etiam congruit menti. Se intentioni exponentium, nempe Administratorum Seminarii, qui numquam intellexerunt exprimere Summo Pontifici, assignationem fuisse conditionalem, & facultativam, dum ab eo absolute, . simpliciter peti
runt executionem literarum san. in . Grego-yo rii X v. super assignatione praedivia, quod supponit, illos praeseserre gratiam omnino puram , de non conditionalemi ineptum namque suillet si petere a Summo sontifice puram , sic absolutam executionem gratiae conditionalis, de pendentis ab arbitrio , & voluntate Curatorum Montis pietatis, sine qua illa puris cari non noterat, sed
conlulto illam tam tuam liberam . 8c absolutam exponere volueriint, ut inde Sunam. Pontifex
intelligens hujust die tributionem, sive annuam praestationem a Pra Herestare suo jam eiae Seminario assignatam, facilius moveri pollet, prout evenit j ad illius executionem demanis
dand am, ut optime advenit Rota eorum Boiu- casa deess. Mo.tiam. f., ibi di timitiis esu νὰ rex ira
lem extorqueret, sρὰ eusnestaret motivam pro pria indemuitaris, quae an et vivite in mediis a considerata, essectat entis δειδε tas vial disi dosendit, quid nimiam fuerit tu amatis intentio x ad Texι. .m; His denique addendo,non suf-s 3 secisse ad evitandam nullitatem, quod ipsi per
expositam assignationem intellexeritia de eonis ditionali, & facultativa , noci autem de pura, ξc absoluta, nisi eorum mentem taliter expresserint , ut Summus Pontifex percipere posset quid revera ipsi exponere voluerint. Idem vero Summus Ponti lex tantum abest quod istiusmodi assignationem mere facultati- vana esse perceperit, ut potius liberam , & absolutam 1upposuisse videatur s In toto eui in Brevis contextu numquam facta legitur mentio concessionis novae gratiae, nee ullum adhibitum p ex illis verbis, seu claululis,de stylo 1emper adi, ci solitis, quoties pontifex intendit ultra conti mationem facultatum,a Praedecesibribus concessarum, superaddere aliam gratiam, seu aliam dispositonem non radicatam in actu confirmato , ut praeceteris admonent Corae de Luca de reges. Lfa a. m in i Q. , O d D. I sq. tiam. I. ,
eent. , atiis relatis, Mare sat in die iis moedito in Eo visu. praetos Proxene iei p. ya- Laari. III 4. s. Tum etiam quiu, sed simpliciter demandare videtur executionem literarum
san. mem. Gregorii XV. super assignatione praefata, quo perspicuum fit, Summum Pontificem s sin concessione dicti Brevis credidisse, memoratas literas Praedecetaris sui nequaquam continere assignationem mere facultativam, sed liberam , ὀc absolutam , ideoque confirmando dumtaxat gratiam jam sectam, ejus mentem ysalienam suille a concessione novae gratiae, quaesieet in litera concessa legatur, deficit tamen in syspiritu, fle voluntate Summi Pontificis, qui ad solum actum confrmationis re*cxisse videtur.
bdisDM . Et sane, si Summus Pontifex novisi set, priorem gratiam ei te conditionalem, &li- osmitatam, vel novam non concellis et absque
smili modis ratioue, vel saltem disseilius, juxta
egregiam doctrinam Yo: AAdreae in eap. I. nam: de Miti Praeib Ieroram in &quam post multos alios, quos allegat,& praecipue Rοι. in decig. 9 I.
num. I. pari. I. I b. I. dioees , laudat ,& sequitur eadem Rota coram fan. meis. Auxandro VIII.
derigos. nam. 3., oe 4., in qua subreptio, de , obreptio deducitur ex co, quod expressum non Ioci fuit gratiam Antecessoris esse madiscatam nam, si pontifex certior factius suisset de priori coim celsone limitata, illam non mutallet. Qiiod vero pertinet ad expressionem reuolutionis captae in Consilio, mulio minus nullitas
104쪽
De Re Ecclesiastica . Votum XIV.
tot evitari posse videtur ex eo, quod reveria dictaiesolutio iii Consilio eapta fuerit, non attento, an bene, vel male id actum extiterit, quippe idi odi exponentes latebat s nam, admissa etiam in exponentibus ignorantia diciar resolutionis , ista excusare quidem poterit illosa dolci s At num-icia ouam eiscere, quod sustineatur gratia, nil, false supposito emanata, cum liaec stlatim corruat ex defectu voluntatis principis concedentis, qui eam non concelli let, si scivisset, dictam resolutionem nullam ,& injustam Diui Ioaratia. ad
Nilque turbant ea, qu e dicuntur de praesum-io 1 prione militante pl O validitate grati e dc de illaten retatione capienda ad effectum illam sustinendi, quoniam procedunt in dubio, & quoties concludentibus probationibus demInstratu in non fuerit, gratiam, prout hie, fuisse nulli-1os ter, & falsis suppositis extortam, ut ex se paret, cum praesumptio cedat veritati. & interres pretatio non cadat, nisi in iis, qu e dubia sunt, de docent ipsaemet auctoritates in contrarium allegatae .
Rem itaque perstringendo, videntur corruere sundamenta omnia, super quibus Seminarium intentionem luam fundare queat, nam Breve aia sau. mem. Gregorii XV. est procul dubio mere facultativum , ideoque ejus vigore eompell inon possunt Administratores Sacri Montis addi tam praestationem solvendam , alterum vero Breve Summi pontificis sceliciter regnantis, ultra quod est lubreptilium, R obreptilium, ex supradictis, praeterea solummodo enunciat exi stetitiam assienationis relative ad Breve san. m2. Gregorii XV. , ejusque executionem deman dat, non autem illam canoni 1at, unde optime, ci8 applicatur regula illa, quod Lex, quae supponit, ito a disponit,juxta theoricam Fesim in eap. fides
Denique nulla vis ad e sectum, de quo agitur, fieri posse videtur super nonnullis solutionibus recenter factis, ab anno nemph 1 o . usque in arci praesens, tum quia sunt actuet recentissimi, Mcauiam dederunt hodiernae disputationi, proin deque nulla de iis ratio haberi debet, ut de acti-yus retentibus Palma Nep. estigat.2o. nam. 6. s
Rota derig. a s a. nam. I. pari. s. recent. eris. 77.
est id, quod de facto fit. sed quod de jure se- 1airi debet, ut ex doctrina Iason. iti Ieae. licet nam.
quia Curatores Montis magis solliciti de evitanda executione ab Episcopo comminata , quam de suo jure tuendo, expedire censuerunt, obsequendo majestati supremi principis, illius Judicio adquiescere, quam ob .em ex eo, quod ex
reverentia , & obsequio auctoritati Supremi Da Principis, cui resisti ne auit, gestu ni suit praeiudieari nullo modo iv,tuit iuribus Sacri Montis,
plen8 conservatum fuit per prolestatiquem e- II amissam in unaquaque ex dictis solutioni hus, Ieg. Herensias s6. vers. qaid enim si si etiam proie-
de actu momentaneo, sed habente tractum suc- ars cestivum , R essectum reiterabilem , dictae s lutiones ad summum nocere poterunt quoad tempus praeteritum, non autem quoad suturum, juxta originariam distinctionem Burtoti is laee. m. in . f. de Cossis. Prine. . qaam sequamur Barsos in eas. Cum aerescis ut nam.ε. de Consitat . , ct in tro. deum. ct res Episco. a
105쪽
Emphyleusis Castri Bagnariae ab Imolensi Episcopo concessa, & frequentissime renovari s lita pro Baio stato, Homiaibat, O satis perfosii ps ensibus in asdem Castra, Territo νιο, er Carte , i oramque heredibat , erseessenιibus, non prohibet, quominus, iserequisito Episcopo, & absque ulla novae imvestiturae petitione, ac solutione Laudem ii, alienatio vel divisio Bonorum emphyleuti- eorum fiat inter ipsos Cives, seu incolas. in eo Castro possidentes, iique sve a Civibus, s ve ab exteris emant eadem Bona, empti Pleusi subjecta.
Cives , qui eam Miles, tum Ggati is emis
ditionis reparantur. 6 Ahesarionem iaιὸν omnes tu emphyleus com
a s Dictis singuli ejusdem natura es , ae dictio quilibet. a 6 Ee Oisius, intim is fotidam tribais.
Videntes commodius eum Jossus melioreis facere .
106쪽
De Re Ecclesiastica . Votum XV.
per quam Bona ad extνaneos deferamur .
juxta nasuram actus . 7 Noe adea orationem avent, ut eomprehen-
7s Emphγι si reuomura Universiati , hominibus , & singulis personis possidentibus indicto Castro, remprehendu fum per am ,
hoimnibus, 3c singulis personis possidentihus in Castro. ipsorumque heredibus, &
CUM Episcopi Imolenses Castrum Ba
gnari ab Othone IV. Romanorum Imperatore ipsis donatum, in emphytα- Ism eoncedere consuevissent Universitati , Rhominibus ejusdem Castri, ut probatur anti- aquis investituris, quarum meminit Ponias eang. 6 . uam. ., ct Ba. 38., Card. Ferdinandus Milia lin. Episcopus imolensis ejusmodi emphyte ss concessionem renovavit anno Isas. Pro
euratoritas, & Massariis dictae Universitatis, qtii pro f. , ct olea , ct nomitie Daliorssatis , O homissis , ct sagalaram personaram,s dentium is CVνο , TeννDorio, o Carea B anaria, ct i uram heredam, O Defendeatium , praedictum flagratiae Castrum, qua late ii uJpatet, eonduxerunt, constituto, ut moris erat, annuo Canone forenorum ....
Ad normam antiquarum investiturarum, quihus , ut observat Portivis dieris eos. 6s., O L derctivis eo c., adponi solebat pactum , quod investiti, irrequistis EpIscopis, Bona alienare nequirent, huic etiam novae investiturae adj cta fuit similis leae , ut nemini Bagnariensium
107쪽
fuit, verbis illis . quods uos fecerist, eadant d
Verum dignarienses prohibitionem hanc, &poenam sibi locum minime vindicare posse,censebant in alienationibus factis inter Cives, quemadmodum Poniai. 9 Liserehia, locis eitatis interpretati fuerant antiquas investituras, simili-hus prohibitionibus. & pactis munitas a Et r ver eum antiqui Miseopi ob huiusmodi alienationes loeum caducitatis factum fuisse olim declarassent, controversam omnem composuerunt transactione inita anno Ias I., quam refert
Ut etiam Reverendis limus Episcopus Zanus, acerrimus ceteroquin iurium siccies ae suae vindex, eum ob alienationes pariter inter Bagnatienses factas acceptasset eaducitatem, quam suae Cutiae Viearius alienantes incurrisse, per scia tentiam declaraverat, Causa in gradu appellationis delata ad Romanam Curiam, partes litem omnem transegerunt concordia, in qua Ba- gnarienses promiserunt,antiquas investituras, &pacta, illis adjecta, prout juris esset, Observare,
que Episcopus sibi praeservavit quaecumque sim, iura, praesertim ea, ex instrumento anni Ioas. i psi competentia. Quoniam vero hac transactione eonsrmabantur contractus dumtaxat alienationum, inter Cives ante illam gesti, Eminentissimus Card. de Verme, hon. mem. Reverendissimi Tani fue- cessor ob alienationes in eosdem deinceps factas requirere coepit, & cogere intendebat Empi res Bonorum , ut, soluto Laudemio, novam in vestituram reciperent,iuxta pactum adiectum d. renovationi Emphyleusis facta de anno I say., quae controversia cum per illius translationem ad Ecclesiam Ferrariensem sopita , sed nondum extincta fuerit, paginarienses meam sententiam pro veritate exquisiverunt super hisee Dubiis, nimirum an liceat ipsis, Episcopo inconsulto, alienare haec Bona inter Incolas Baanari secundo, an teneantur solvere Laudem tum,
R suscipere novas investituras pro huiusmodi Bonis emphyleuticis , vel a civibus, vel ab
Et tertio. an obesse quidquam illis possit ad
hune essectum trancictio Iuno I 689. celebrata Porro quaestionem non novam examinandam
mihi propositam fuisse , comperio , eadem
namque Iamdudum enucleata silit a Ponis d. e f.6s., ct Ladoctia d. eisf4o. s novissime vero luculenter tractatam. tuisque ponderibus examinatam, invenio ab eximiis nostri aevi viris, Cinois A tirata de Feriuriis,O D. meo Ad secuto Sacripora, qui iura linolensis Episcopi, quae non levia vita fuerant portio, ut ipse test
tur ae cong63. Eam. Is . , pro viribus vindicavit,
censens, Baguarienses sola immemorabili cor
suetudine diligentissime probanda juvari posses
Verumtamen,pro mei ingenii tenuitate re dilia genter examinata, libentius in illam feror stimi eiu iam, quam secuti fuerunt Pontus, Lade chius,& Advocatus Ferrarius,polle nempe inter
Cives Bamariae absque Episcopi eo sensu fieri
hujusmodi alienationes, illos non teneri novam investituram recipere, aut Laudem tum praesta re, & denique eisdem praejudicium nullum a tulisse predictam transactionem. Ita sentire posse mihi videor ob eam rationem, quod in remotione emphyleusis , quam anno I 63 p. Card. Millinus fecit procuratoribus Universitatis, ti hominum Bunariae, Bam rienses contemplati, atque comprehensi fuerunt, tum uti universi, tum uti singuli, ideoque nee snova investitura, sive Domini approbatio, nec Laudemii solutio requiritur, ut valeat alienatio facta in illos , qui in emphyleusis concessi
ne admissi, &eomprehens jam fuerant, Ripa
Immo vero, etiamsi Emphyleutae sub cadueitatis, aut alia quavis poena promistant non 4 alienare, irrequisito Domino, valeret tamen ali natio inter ipsos facta, nullamque illi incurrorent poenam caducitatis, quia Oh communem omnium in contractu empli eusis comprehen- ssionem omnes ejusdem conditionis r utati, Saequaliter ah investiente approbati ab initio ce
ut comprehensio isthaec tacitam secum ferre vi- 6 detur investientis voluntatem, ut permnla sit ali
108쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XU.
factam erit, tune eas pontoxea, praediumve cum easona ad Rempublisum Tusca auorumpe Iinere,
volo di qaidam ex his Libertis xendiderant partes Iaai Collibertis Dis ex eodem eo pore M., qaasis, an parto. Mitae, ad Rempublieam Tuscula noram pertinerent 8 respondi, nati perrisere ae Rinfra vi quia Emptore, fecundam voluntatem De
Disa , ex illis Derunt, qsuas p rmiferat T satrix Destiadari E, O MM ui GIost in figurati ne Casus, & sub verbo ex Libertis ait, hane v luntatem , cui Textas innititur, tacite desumi ex illa Collibertorum compreheusione. Bagnarienses autem in postrema concessione, seu renovatione contemplatos reperiri, tam uti universos, quam uti singulos, ac per consequens fuisse in illa comprehen 1bs. elici polle videtur cum ex natura actus . tum ex lites a d. renovationis factae a Card. Millino i Resultat quidem 8 ex natura renovationis 3 nam, si renovatio em phyleusis easdem debet praeseserae conditiones, easdemque complecti personas in antiquis inves stituris eomprehensas, sue expresse, & nomina
tim in illis designatae. sve tacite vigore scilicet
longevae observantiae partium consensu ante re novationem confirmatae, admissae illae fuerint,
certe omnes Bagnarienses comprehensi diei de-hent in d. renovatione, quoniam illi in antiquis investituris admissi laetant, immo sic in illisio comprehensi videbantur, ut Episcoporum com sensu approbatae diu fuerint alienationes , quae inter ipsos, Episcopis irrequisitis, celebrantur, ut
ait Port. cons. 7 s. uiam. 47. , O 48. Clarilis verti l itera renovationis eamdem comprehensonem confirmat, nam illa conccita fuit . Massiariis, o Procaratoribus pro fe , Omice , ae nomine vulserseatis, ct lominum , OD Ioram Personarum 1 I .nsiam in Castro, Territorio Bunariae, O i brum heredum , ct Descendestium is, quibus verbis nemo non videt,
investitam fuisse universitatem, de investitos etiam fuisse singulos homines, ac demum investitas fuisse singulas person is possidentes, earumque heredes s de Descendentes, ad eout Baar gnarienses capere ex illa commodum valeant .uti univere, & jus etiam proprium habere possint uti singuli, ut lai ε probat Lad reb. coaegio. s. ario feri po tot. Et quidem, s plures personas de re aliqua in solidum, ac uti universaliter singulas, de sim et a gulariter universas investitas esse, dicimus, quinties plurium personarum expresse si insequitur dictio sititit eorum . , Sores . in ter ροὰ Romae
para. s. tom. I. rela & hoc tu regula illa reiecta, qua statuitur, uolidali acquisitioni loeum non es- II se, quum unusquisque pro portione sua recipit, ut apud Rotum coram Remsonis derig ao4. na. q. dictio illa distributiva quihbet tanti valet, ut I rem onisaibus in solidum tribuat, omnesque i uesti log ita coniungit, ut venire possint ad portionem deficientis, vel per non ius decrescend i,
vel potius per directum jus accrescendi, Bellos.
d. cia 6. d. quasi I 8. num. 47. , vel demum perjus 1iaceeleiadi ex investitura, αι. de . 76.
hre locum sibi vindicabunt in hae hypotest, inua alii bita neunm fuit dictios Iuli, quae ejus-em naturae est, ac dictio Duirit, & omnibus roactu in in solidum tribuit,hod edi Leous ... 8.sed praeterea Universitatem de tota re, de tota etiam re omnes homines, dc de tota denique re sngulas personas investitas futile, demonstrant I
vcroa illa di uniorestatis di hominumπ sngalinam personarum ae possidentis , cuorum verborum natura adversativa est, diversam lue rem praes serunt, ac personas diversas, d ve se etiam sumptas complect intur Ladracdieitong l . num. 8.,
O s. seqq. , ali id namque est Universitas,& aliud singulae personae, nec eadem ratio est ghominum, si simplieiter sumantur, ac eorumdem hominum, prout illi possessores alicujus rei sunt, ut egregie probat idem Laderis. d. esnflo. xum'.., ct f., ct sqq. syndicus si quidem, & pro uratores stipulatim inimh fuerunt pro ipsa Universitate dumtaxat, ut etiam renovationem minime acceptarunt pro singulis tantum hominibus, & possidentibus, sed Episcopus perspicuis verbis emplis teus m illis concedit, non solum mire, O nam ne aliorum, sed etiam pro B, his verbis ae renovationem e cessit pro se , O lira Universisti e. . Cum autem nee in hujusmodi renovatione , immo vero neque in antiquis investituris divisio ulla Bonorum facta legatur, demsertim, Terris rium , at Cartem Eugnariae concessim fuisse appareat, veluti rem quamdam individuam, i post. in antiquis contractibus sola lege illud meliorandi Port. d. eonfε s. sum. . . Hinc ast quimur, iure suo qnem libet ex hominibus Uni- IOverstatis. & suo quoque jure procuratores ipsos,& syndicum pros, ut diximus, stipulantes ad
nos in solidum fuisse ad maestionem Castri. N perin-
109쪽
se itidh ae si illud inteste, & qua late patebat, concessum Universitati fuisset , re namque , si pluribus concelsa, uti individua, R in nullas portiones divisa. simili omnes, & solidali jure
α, ubi integralem hujusmodi eoncessionem aequi- pollere a mimat expressae clausulae in solidum. Immo vero, si Me individua concessio rei emphneuticae, in partes a Domino nequaquam, a sei se, silapte natura tribuit Emphytculis facultatem, ut illam Jure suo inter se dividere possent, irrequisito Episcopo, tum ut illam com-
αι modius meliorantes, concedentis voluntate ni , plenius implerent,rum ut proficuum cuicumque
solet Jus illud, quo fuerat ad ampliorem rei
posseisionem vocatus, prout aceidit inter Dadis tres Patri succedentes, remem phyleuticam inter se dividere minime prohibitos, Peregria.de
eenseri potest alienatio absque Episcopi sonsen-ar sua N.im alienare inter se non prohibentur , qui prohibiti dividere non fuerunt, ΒοιοLis d.
aeneaeών, inquiens, spectari solum debere, num quilibet ad millias ab initio in solidum fuerit. Et non recedendo ab argumentis desumptis ah individuatione concellionis, si, ut prae- sifert litera renovationis , in dubium venire , g nequit, Baanarienses ita fuisse in irae emphyleusi re smul, de verbis conjunctos, ut vel Jure accreiceu di, vel Jure non decrescendi, vel etiam Iure succedionis, dc Investiturae , vel de iniim iure repetitae concessouis, ut late diseserit Belus. de δεν. accresci cap. 6. quaest. 3 8. num. 36., Φ s . portionem descientis pertineas re ad superstites, ae in illis consolidari, voluerint, dicendum est, inter eos i qui hujusmodi Iure conjunguntur , & individua investitura colligunt ut . permissam esse alienationem absque
ad nullumque pro ea deberi Laudem tum, GabrisI.
to II. de Iemp. legat. IV. I. cap. 7. viam. ac .li lusai namque Iccrescendi essicit . ut alienatatius vo catus censeatur ad portionem alienantis, &, ut-poth in eontractu comprehensus, novus Emphyleuta diei nequeat, GratiaI. ibid.nam Z., Prom
deque Jure, meritoque Laderra. d. eang. 4 num. I. Ob hane rationem, Episcopo irrequisito valere, ait alienariones hujusinodi , quae inter Cives Bagnariae celebrantur, quia compertum sibi erat, vigere omnino inter illos Ius hue ae- crescendi. Praeterea, si Ius accrescendi emphyleusi inesse semirer dicitur . quoties illi locus fieri potest faex mente Contrahentium , pro eo inducendo
Eam vero latis este, quod illud certe includat, II vel saltem illi non resistat, ad trad la per Roι.
Mens lite Contrahentium in nostra hypothesi primo elici posse videtur ex qualitate personae investientis, quae, si, nonnisi contractum honae a fidei, persccre t olerat, duri accrescendi locum
autem inpioposito, Principis concessio bonae assi ei eontra ius dicatur, Menoch. cons I. num.
Aum.4. talis etiam dicenda erit conceuio facta ab Episcopo, quae pari Iure censetur, Alt 37
mam . namque dignitatem , qua pollet Episco- a pus, idem supremo principi aequiparatur. cap. fibrae de muserie. , ct Obed. , ibiq. HIII., Bar
vero haee obtinent in nostra hypothesi, quiata agitur de contractu celebrato in Terris Ecdesiae, in quibus eum servetur aequitasJuris Ca- 3s
110쪽
De Re Ecclesiastica. Uotum XV.
6 ideireo iste emphyte uileus non jam stricti Iuris , sed bonae fidei dici debet, Besae in eap. a
Non absimilis etiam fuit mens personae investitae a Nullk siquidem facta divisone rei emin 1 phitheuticae investita fuit Universitas, quae, utpote eorpus quoddam politicum, & universale, eam habens naturam . ut vel in una sui corporis parte manere possit, LMerra. d. cong . num. 24. s. non Oh t, facile admittit Jus ae-4a crescendi , vel non deerescendi, ut probat ,
43 stati,conceduntur non aliter descere censentur, quam,si integra deficiat Universias, haee vero si 44 tamdiu manere dicitur, ouamdiu superest unus, in quo Jus, nomenque Universitatis resideat, deg. scat. g. al. F. quod cujusq. Duiuersi. , Ius4s acerescendi disjunctum esse nequit a concellione facta Universitati, cum illius tantum virtute res concessa, integre pervenire potest ad postremam illam sui partem, in quassus Universitatis conservari, & durare adhuc dicitur, ut, pluribus relatis, ratiocinatur Belisu. da Drare
Aecedit his stipulatio emphyleusis extensa 44 ad Civium heredo ct risendentes ostendens, de re ne actum fuisse inter Contrahentes, ut concessio temporaria non esset, sed successivata, , certoque generi ita assignata, ut per me omnes, sub illo genere comprehense, sibi invicem essent substitutae, &Jure acerescendi iuvarentur ad portionem deficientis consequendam, quamdiu
Quamobrem I molenses Episcopi, qui primo. 4 investiverunt Universtatem, quae semper manet , nee desecisse dicitur, donee unus superest, deinde vero vocarunt omnes homines, inde singulas personas, & postremo eorum heredes, &Descendente harum omnium personarum comis pictensione non solum elare demonst arunt, se velle, ut Bona perpetuo inter Bagnarienses ma-43 nerent, sed praeterea se velle ostenderunt, polie
Cives, veluti in contractu comprehensos, &Jure accrescendi adjutos, quocunque modo inter ipsos alienare, ut his sere vectis considerat Lais
derans hane stipulationem pro heredihus, RSuccessoribus, quam pariter observat Pori. d. conf6s.num. 3s., inquiens idcirco, quamcunque Bonorum alienationem, quae fieri inter Cives 49Bagnarienses contingat, censendam potius esse mutationem quamdam, aut praeventivam rest, tutionem, qu .im alienationem . Praeterea haec omnia confirmari posse videmtur, tum ex individua natura rei concessie in , sotia emphyleusim , quipim agitur de Investitura Castri, de sortalitii individui concessi una cum Territorio a Si autem Cataim ob individuita- s rtem, pro parte ad Episcopum reverti non potuis
jure nostro dicere possumus de domibu aliisque sasonis, in Territorio existentibus , ac in Investituris comprehensis, non enim Bona in uno, e demque eontractu concessa, eisdem modo, sor- sama, & eonditionibus adhibitis, diverso inter se Jure censeri debent, juxta notissimas regulas , tum etiam ex perpetuitate temporis s quo Inve- s4stitura, Neoneestio duratura erat, quae essest, utJuti accrescendi, ac alienandi libertati, quam illud tribuit locus, esse videatur, Alio ad. d.
Cuius Investiturae perpetuitati derogare ne quit tempus sexaginta novem annorum, illi ad postum ι Nam, praeterquam quod d. temporis praefinitio operatur, ut portio deficiens conso- ssiidetur in superstite, eui, elapsa statuta die,ren
nostra hypothesi demonstratur, quia, limitato tempore 6s. annorum, adjecta fuit obligatio s6 concessionem renovandi tribuens Universitati contra Episcopum actionem , tum realem, Mhypothecariam, tum personalem ad renovam dum . seque perpetuam reddens concessionem, Rota derig. sy. m. f., Oper tot post Tornpari. Dransuere C, O detis. 8 3 .nam. 6., ct feri.
pari. I s. rec., O eoram Rembolae decisa 4. m. I s. eam confirmantibus subsecutis renovationibus inducentibus immemorabilem consuetudinem tribuentem adversus Episcopum coacti- γvam, qua cogi possit ad emphyleusim rursus mucedendamia Resa in eHebri nauius, δεῖ S