Pet. Dan. Huetii, et Cl. Fr. Fraguerii Carmina

251쪽

GOTHO FREDI GULI ELMILE IBNIT SI INICO LAO REMUNDO,

Ut pro Homero Platonem curet ;& novo Maroni Fraguerio, ut majora canat, EPISTOLA. V Ietilius Gallui Graio succurrit Homero

Carmine mirifico, quo se Fraguerius acer . Extulit, oe doctos in Dardana s ciIat arma. Ad ebpeum talem Phrygia per inane phalanges Ingenti tremuere metu et pars vertere terga , O qirandam caput ine Paris: pars tollere vocem Exiguam , inceptus clamor frustratur hiantes: Dυimiaque suo cum vata triumphat Achilles, Nee talis , Remunde , tuis ille indiget ultra. Majin opus practare moves o junt altera bella, Bella tua peragenda manu : sapientia vestram Poscit opem , rivi gladio succinina Platonis. Cacus eam ex antro ingenti tenebri que profundi, Infestat, diramque exhalat in astra mephitim .

252쪽

Flammarumque globos fumo confundit opaeo. Hinc 'aria scelerum facies mortalibus agris Irrepunt, inopesque Dei terrestria mentes Sola petunto latet, aut patitur pro erimine vir uia Tu vero Herculeos easus, Vulcaniaque arma Indue, Lernaa feriens capita arduus hydra. Tum specus ut patear, disjecta repagula solve, Et tenebris immitte diem. Fugientia monstra Trrorum, Fraudumque,ct Tartara clausa videbis : . Caleses contra Formas fulgere per orbem, Ambro qua animas ct puro nectare pasci. In eantus divina novos Polyhymnia Iurgens , 'FRAGUERI , tua pie a voeat; tibi sanctus Apori Parnassi melioris opes, iugaque edita eredit. 'Sonferat haud tibi se Lucretius , Aoniusque Infelix. unus poterit se tollero contra l positos tibi , Lucreti , recludere fontes . Nuper purpurea redimitus ' tempora mitra ;Fsinetque utinam prodire in Iuminis a ιrasi Conspirat tamen hic nobis . eaptisque favebit. Tolle caput mundana supra , qua maximm

auctor

Ex centro radios in terram sidera miliis ι Et nostris ostende oeulis de tamine tamen , Exemplumque Dei mentes, animataque cuncta, Atque anima in quavis clausi fata omnia mundi. Palavius. ' Cardinaliι Polintactu.

253쪽

Neeprater Monadas quicquam submera fixum , Et Monadum harmonian , qua nutam expresuo

audet . -

omnipotentis opus celebrare creantis honorem.

Hinc leges, Natura , . tua , finesque supremi Consilii , nihil ut melius tibi sinere fas' sit. Nec Bonitas plus quam Sapientia erescere possit, Et eausa' esseiens finali pro at ortu. Corporea δ Aremi fugite hinc , Eumen quo frustra

Credita: partieula in misima micat Ateger orbis rNullum materies patitur eahos : organa cunctis 'Indita, ornatu nihil out nostente vacavis. IEt rector Deus es. respublicaque optima mundι

mi qua ct poena nasiuntur ab actibus ipsis. is uicquid in atheria pulcrum tibi finxeris aula , Rei est vota super: tanta hine Mueia sanctis,

Tantus amor, ram cana fides , tam pura voluptas. 4 piee, Hagueri , quam te divina eanentem Materia exspectet, quantus tibi vertitur orbis. νyamque animas video se dedare carmina capra Suaωθono , veroque ardore assurgere in Ura Majores sperare nequit rua Musa t iamlhori

254쪽

FRAGUERII

XXX v I IL AD GOTHOFREDUM GULIELMUM

. Responsis ad superiorem epistolam.

Corpora, Mibriis, divinas noxia mentes Tardant, & parvo subigunt insistere giro.

Ut neque terreni fines transtendere mundi, o Aut rapidis valeant ad caelum evadere pennis,

Ergo alii patriae leges perplaxaque jura

Exquirunt. alius medicas accingitur rates. .

AEthera vestigant multi, signisque notatis Intendunt pelago cursus, & caerula verrunt. Quid leviora sequar λ dulces aniat ille Camen' Hic veterum insudat chartis, acrique labore tavit & Guni, & triplici signata metallo. Noe spatio plerumque hontines natura coercet. Pauci adeo aetheria succensi pectora flamma Altius emergunt, & veri quidquid ubique est Arripuρre. suos vix explicat una volatus ivida de muItis anima, & caccedit olympo, Unde genus ducit. licet illuc tota seratur

255쪽

CARMINA. 361

Sponte sua. qualis nido derepta columba, Quam puer imbelli luctantem, claudit hibisco,

Ingemit, de caros adspectat moesta penates rClaustia tenent, lentoque sedet captiva cubili. His tua te vinclis obniκum industria solvit. Et quamquam infra te positas non despicis aites, Rita renes, agit que vehens ad candida curru Templa Deum , immensi spectas miracula caeli. Hanc tibi Pythagoras, & nomina magna, Me . Iissus a Parmenidcsque, Platoque viam fecere priores , Magnoiiun artifices opeium , populisque regendia Clari omnes. quorum assiduo vestigia passu Certa premis , nivea praecingenS temPOIa vitta. i. Mens arcana Dei Per te & sapientia nobis Tota laatet. rerum ignotas tu numine in ipsis Scrutatus causas aseris, perscctaque monstras Omnia, nec culpae esse locum, quamquam optic

Culpatur ficta vitii fib imagine virtus. Namque ultro, set vire sibi dum plurima coguntii Se mundi partem exiguam praeponere mundo l

Adsuescunt homines , dc si quid labis in illo

Deprendisse putant, aut si levis ossicit umbra, ictori vertunt vitio : neque protinus omnia ιΛpta situ opposito melius commissa latcntur. Scisicet errorem hunc ima ab radice ravellis. r

256쪽

At seperant Graio monades tibi nomine di . Argumentum ingens , & magnae lucis origo, Si modo discussa pateant caliginis aura. Hactenus ex illa radios lucemque malignam Hausimus : Eolim veluti cum nubila selem Fec totum occultant, nec totum evieta recludunt, Transversi erumpunt ignes. Luetantibus aude Ingenuum retegens oculis praepandere lumen, Et jubare exserto mistas depelle tenebras. Adspice purpureo disjectum a Praesule mons,

trum,

Democriti prolem infaustam, quem lentus sum.

Pavit Cecropias recubans Epicurus in umbra; Post autem Aonia Iinxit Lucretius arte, Adjecitque leporem, & non innoxia verbal: Stultitiam verae larva rationis huimbrans. Hanc idem elisit pestem, q ii deinde furentes ' Europae populos aeterna pace revinxit Formosam duplici frontem vclatus oliva. . Ecce , jugis errans nitidi Remundus Hymetti Flemi iter qua parte vocas, floreque. Platonis Carpit apum ritu , dc condit caelestia mella , . Exitium tetris animi Iatura venenis. Isse quidem hoc meditans, &Pulcri percitus oestror

Delicias

257쪽

Delicias juvenum ac florentes negligit annos ιVirtutemque ab ea solers essingere forma Socrate quam Phaedrus quondam ostendente vide bata Emicat, inque suos gaudet transfundere mores, Felix & studiis, totius & ordine vitae. Hic ego , quem longi cruciat vis improba morbi, Ut potero, floresque legam nectamque coronas. Dumque alii Paeana canent, . ego simplice Muci Exiguum in vestros deducam carmen honores.

At chorus Aonidum justo te carmine dicet Felicis lumen patriae , qui pluribus unus Principibus curas & docto dividis orbi: Unde Italum genus, & Celtae, extremique Britanni

saepe suos lavcre tuis de sontibus hortos rNec magis illustri per gentes nomine fertur Ille Syracosiae civis 'mora longa minae; Aut qui mobilibus pennis ac praeeere nisu Instruxit lignum, & volucrem dedit esse colui

258쪽

FRAGUERII XXXIX.

AD IOSEPHUM

OLIVETHUM

OUdd te frigida perculit gravedo,

quM tussis quatit inquieta pectus, Thuleri, doleo. 'At diu silentem Dubd vis morbida sitscitat Camenam , Versus ut facias Tibullianos , Id vero mihi prosi erum Videtur, Sic, ut hoc precio,vclim pacisci

Musas tam faciles, ut eleganti Possem carmine te remunerari. Quod si deposito mali veterno , Cis flumen properes, domumque nostram Actutum venias : ibi iocosa Te mulcebimin adlocutione, Non magni Iaris ignibus calentem. Quin & coenula te manet, merumque ali vinitor, AEduis In agris, .retatem pater irrigat Barosus. Τ' Ο LIV ET RUS. gentile nomen ae paternum e TNULERI U S . ab avunculo cum substituta haeredItate transcriptum. et Lexi coii Burgundicum Bernardi Monetae

259쪽

AD AURORAM

CUxxu gemmea lucido

Incedit roseis acta jugalibus , Aurora, Ec varium jubar . Late perpetuis explicat ignibus. Hic tu Tethyos in sinu, Titan, necte moras, mitior adspici Dum lux irrigat aera, Et mistis hilarat cuncta coloribus ..

Tali lumine divites Vestit, credo equidem Iuppiter insulas, Secretosique pios 3 quibus

Mulcet pectora Socrates, Et mystes Plato Socratis. Qui te, Diva, thoro conditus intimo Surgentem adspicere abnuit, Ille Orci tenebras & specus horridum , AElei niun miser accolat. At qui te, viduo mane cubiculo, Excitus propere videt

Fulgentem , assidue Daphnis obambulae Felix Elysias domOS, Daphnis prasilium o dulco decus meum. t

260쪽

XLI. AD ANDREAM DACERIUM.

: l Conjugis.

v T Ivit amata tibi, nostris jain libera curis, Nec timet humanas amplilis Anna vices. Tu gemis erepta merens uxore maritus ;Cernis & in tota nil nisi triste domo. Non sic Eurydicen ploravit flebilis Orpheus 'Bis raptam stygia trans vada furva rate. Tu gemis. Anna tuo fruitur, jam Diva, dolorea Et lacrimis gaudet nobilitata tuis. Non tamen ut solitae corrumpas munia vitae , Aut stilus e dextra languidiore cadat. Namque, ubi desertum fletu fitiaris amorem , Senseris & viduos lentius ire dies ;Te jubet ipsa modum facere, ac, merore seluto iTaedia non longae ferre molesta viae. Scilicet ad metam propere Veniemus eamdem, Noster & admissis uritur aris equis.