Pet. Dan. Huetii, et Cl. Fr. Fraguerii Carmina

261쪽

Quod superest aevi Musis tradamus ; di ipsa

Constet mutando nostra labore quies. Haec ratio vitae vobis, hic temporis usus. Musarum in castris & vir & uxor erant, Anna, colu posita, Graiorum scripta terebat;

Aut factum praelo docta parabat opus. Te stilus, aut vigili cura relegenda juvabat Humida compositis pagina facta notis.

Unde tot ad seros ibunt monumenta nepotes s

Majus & ex vobis Gallia nomen habet. prilis ignotam mortalibus extudit artem , Exprimitur totus qua simul arte liber, Miltiaque ex una ducens exempla tabella,

Proposuit cunctis adspicienda locis, 1s leto eripuit nos nostraque , &omne per aevum Doctrinae faciles fecit habere vias. Namque olim, si quid scripsisset idoneus auetor, Utile quod nobis, eximiumve foret, Saepe recens, charta fragili pereunte, peribat. Aut longa in plutei nocte jacebat iners. Vestra sed aeternis clarescet gloria libris, Totus & ex illis doctior orbis erit. selix conjugio, D A e E R I, cui nobilis uxor Adjiciat famae lumina tanta suae t olli nunc Elysium tenet, atque insignibus umbris Mista, pios ornat, dignior umbra, choros.

262쪽

Cui, simul ut virides intravit candida lucos, Obvia fit passis Irulcra puclla comis, Filia, quae prima nuper demessa juventa, Fletibus assiduis causa perennis erat. Venisti, genitrix carissima, dixit ; & illi Lacrima gemmata multa fluebat aqua. Stant animae circum, quae dum pietate moventur Virginis, & sanctae gaudia matris amant, Vicino egreditur saltu praestantis Homeri Placato species aequiparanda Iovi. Dextra gerit sceptrum. Velantur tempora lauxo Tota stabit vatum pone secuta cohors. Haec est Anna Iaborum, inquit, tutela meorum. Anna comes Amae subsidiumque meae. Quod vici regnoque , tuum est, nec Zoilus ultra Nomen ab opprobrio quaeret inane meo. Tu veri custos, rectae tu regula mentis. Et sapit ingenio Gallia tota tuo. Divit. At illa pedem spatiis selicibus infert, Atque amat herbosis lenta sedere thoris. Accedunt comites , natae melioribus annis, Nomina vel summis invidiosa viris. Sed neque eam Sappho tantum , neque docta Corinna,

Andromache quantum Penesopeque juvant.

Disit rod

263쪽

CARMINA.

JOS. OLIVET AEO

RUticanti in Algia. REm jocosami sic delitat Remundiis

noster, ut nihil supra. EX qtio reversiis est Londino, vix quidquam nisi de amoribus suis loquitur. Qui sint isti amores,tu cognosces ex Propertianis versibus, quos in eam rem scripsi , & ad te mitto. Ipse etiam, iri probe nosti, ευτικlν G ex persbua Cornelii Galli cecinit Huetius o De Mopso edendo nihil hactenus certi. Absurdiim scilicet videtur negotiis hominem & litibus implicatum talibus implicari seu nugis seu delitiis. Utinam hic adesses, qui & dubitationem tolleres, & laborem.

Vale, dc me amantissimum tui ama. Memineris multa minatum te , si vacuum tepido cepisset vQuia tecto. Itaque commota est peregrinationis tuae magna eXpectatio. Iterum vale. Ego sane non valeo: quem si

valere vis, scribas saepiuscule, imb saepis si me : in literis enim tuis acquiesco. Nemo venit huc, qui salutem tibi plurimam non dicat. Parisiis, xv. Id. Octob. M. DCC. XX. Z iiij

264쪽

REMUNDUS

de Acaria sua. i

Ulla est quam nostrae possit conferre Mariae i Inclyta formosis Anglia virginibus. lHuic neque pulcra Corinna , neque Aonidum aemula Sappho, Nec doctor magni Socratis Asiaasia Praeripiat primum ingenii vel frontis honorem. Et bona tot nostris sunt procul ex oculis ιο r mihi quam libeat fluctiis tranare Britannos. Cernere & undosi littoribus Thamesis Candida cum sociis nudatam pectora Nymphis. Seu lavet, aut violis impleat illa sinum. Illam de latebra tacitus mirarer opaca. Phaeacum umbrosa qualiter e sillIa Alcinoi natam latitans ad perit Ulisses , Ignorans hominem conspiceretne Deam. Cujus ut ingenio paullum oblectata puella Restitit, alterno garrula colloquio, Primula secretae concepit semina flammae, Ignoti meditans gaudia conjugii. Felix Nausicae, felix Ithacensis Ulysies, Si facilis voto scisset utcrque fruit Certe ego progressus latebra , genibusque volutinc Debita sit vitae lux, precor, ista meae P

265쪽

ε ARMINA. 27 Atque inter lacrymas, inter suspitia supplex, Possim vel imi frangere duritiem Illa quidem fugeret primὁ , sed victa rediret ,

Formosas humili porrigeretque manus. His me pascit Amor : qtiar nocte dieque revolvens, Perditus heu l cassis ludor imaginibus.

XLIII.

RE MUNDO XENIA

. An M. DC d. XXL Q Uid faciam ut dulci persolvam munus amico .

Clim novus integros impulit annus equo. Diva , mone, dixi. Dicenti pulcra Thalia, En, quae poscis, habet munera Pindus, ait. Et tibi fas nostros etiamnum erra1 e per horto . Ac desueta tibi per loca ferre pedem. Tu potes, e multis, puros ibi carpere flores, Unde seni Teio serta logebat Amor. . Est pallens viola, & ferruginei hyacinthi, Et rosa constructis injicienda thoris. Est myrtus, dilecta Deae, quae taedia mulcet. Ac mista curas diluit ambrosia. Hic ego : Amatori sint haec aptissima gona ;Sed meus ille aliud quod meditetur, habet.

266쪽

Tum Dea: sunt lauri, tibi quas defringere fas est, Doctus ut aeterna tempora fronde tegat. Hac Maecenatem nostri cinxere poetae, Sed quercum lauris implicuere suis. Nam laude ingenii, doctorum antistes ; at idem Principis eximio clarus honore fuit. Civicaque ut doctis miscebat commoda curis, Non minus Augusto quam mihi carus erat.' Cujus & ad solium regcs regumque ministros Sistebat domino pignora magna suo. Utque pari florere vides virtute Remundum, Sie illi a nobi par decus omne Venit. Dixit, & intextam duTilici de fronde coronam, Unam ad te Charitum quae serat, ire jubet.

ΕΥ TAPI ΣΤΙ ΚΟ N. Q, I possem numeros Catullianos M Musa vincere delicatiori, si Tei senis ebrii leporem ἰHuc totum Charitum chorum advocarem, Ut Pro munere te tuo, facetis

267쪽

CARMINA. 2. IUltro versiculis remunerarer. Nam vinum mihi, non Maronianum, At longe melius bi aroniano, Uvae progeniem dedisti Iberae. Quid dico, mihi λ non mihi, at Remundo, Sed quod reddidcrit mihi Remundum, Hoc est, . me mihi: qui malo jacentis Illius mage quam meo dolerem. Ad vinum redeo. mihi videtur Mores ingenio tuos referre. Nam suave est simul elegansque vinum . Sic venas habili fovens calore, Ut mentes facili capis loquela. Et est principibus virisamicum, Ut es principibus viris amicus. Nec mensas modδ , sed cubiculorum Servat, quod facis, intimos recessus, Ut semper pateat, bonumque in horas Donet consilium. Venuste, rides, Cum te persimilem vides Lyaeo. Ride: vera tamen bonae canentem Laudabunt Charites e superque mens, Nostra haec, ad sonitum lyrae, nigranti Pingent carmina non inepta vino.

268쪽

AD REMUNDUM. D. se se.

Im neque me docti comitem, Remunde, Catulli Aoniis mistum ludere virginibus Vita sinit ; neque Maeonii vestigia vatis Certantem Ausenio insistere Virgilio. Una sed austeri rusi or praecepta Platonis, Ut, lvens animam a sensibus omnivosis, Gaudeam ei paullatim alacres saccrescere plumas, Quale solet diae remigium csse aquilae. Illo fretus, in aetherio me fornice sistam,

Concilium ut constat ισοθεοις.

Aspiciamque Bonum Pulcii caput, unde supera Dessuit in terras sancta Διαγοσύνη. Illue te, Remundo, voco. Tanto altior ibis, Ex isto quantum carcere detrahitur.

Hei mihil quam duro ficta est mihi plumbea morboris animae, liquidis debita sideribus ι

269쪽

hyemantes anno I a I quod Remundum elegantia atque urbanitate captum Acnerent, ut eum rarius videret.

π Mportunae an mae, seri Britanni. A Excetrae trucibus pares molossis , Nunquamne in patrias Icditis oras. - . Ut isto exsul o livetis orbem, Quem totum inficitis peregrinando , Pestis, prodigiumque , belluaeque, . Et nullis scelera expianda sacris Isite spiritus aict & venenum Pulcre vos alit, & sale ulcerosia . Pulmones fricat, ut dccet : reditq- ῖΑd fuligincas ternisius auras Aer spurcitiaeque, Tetricaeque ,

Unde copia cogitationum Dirarum caput ebrium subibit, - - . Sic, ut taedia vos & acre virus Justae maceret aegrimon ai:

Et mox frangere yos gulam subactos Cognatis canibus dabit vorandos, Qua meum eripitis mihi Remuadiun,

270쪽

FRAGUERI I

XLVII.

WATE AVI PICTORIS

EPITAPHIUM.

s I te Picturae studium, candida virtus

Tangit, & aetatis gloria vera tua: λPictoris Belgae ateavi nobile bustum, Quisquis ades, madidis aspice luminibus. Quo sincera modo dat se natura videndam, Sie studuit docili pingere cuncta manu. Talis Apellatos distinxit forma labores, Nescia mentitum quaerere forma decus. Ergo non veterum tabulas aut signa secutus, Praetulit ingenuum, quod sibi fecit, iter. Felix & pueros & molles ponere Nymphas , Corpora quae Charites & Venus ipsa probet, Quin & cum nostio vestitas more figuras Egregium rarae Pingeret artis opus, Gratia pingenti radium formosa regebat, Stabat & insueto capta lepore Venus. Rura etiam, lucosque Deum, nemorumque latebras Solerti facilis compose ne modo. Arcadiae filius, rorantiaque antra putares, Et loca sylvicolis trita videre Deis.