Pet. Dan. Huetii, et Cl. Fr. Fraguerii Carmina

271쪽

CARMINA. 279Virmium specie Pura, vitaeque colore Samplice, quam pulcra clarior arte fuit. Hic septein spatro lustrorum annisque duobus Exhausit vitae tem; ora cur a suae, Mens apprima sagax, Vaiose in corpore vires Insenaar, longi causa fuere mali. Pulmonumque lues invisa tabe peremit, Cui dc derat moestos saepius ire dies. In tabulis vivax, in caris vivit amicis Qui sibi praereptum nocte diequc dolent ;E quibus unus ei titulum hunc in sede remota Fixit, ut aerernae pignus amicitiae.

. in D SOMNUM

BEnigne Somne , delicate Somnule, Levaste blandus anxiam aegritudinem , Modis tulisse gratias iambicis Tibi poeta deditus pares velim, Susurrus ut nec ipse sibilo levi Levem crepante suscitet molestiam.

272쪽

AD NICOLAUM

E Si mihi Burgundis expressum nectar ab uvis . Est mihi Camp ni grata saliva meri,

Et glacies vini lena : atque salacibus herbis Insipersum, dense cum salis imbre, piper. Est oleum antiquis mistum mihi munus Athenis, Et nive pura magis candidiorque ceres. Est agni semur, & lactucae in jure natantes, Atque Otheriaco nata columba jugo. Haec est simplicitas nostri mundisiuna victus, Libera, divitibus nec satis apta viris. At tu , si Dcilem non aspernabere coenam, Immensas resum despicismus opes.

273쪽

MOPSUS,

SCHOLA PLATONICA

M Hominis perfectione.

LECTORI

VI sum est operae precium exponere quousque progressa sit apud veteres disciplina quae moralis a Cicerone dicitur. Veteres dico qui hristum Dominum tem pore praecellerunt. Petendum id omnino fuit ex Platone, qui& sua fecit quae erant priorum, adjecit propria, atque in iis

concinnandis tanta cum laude versatus est,

nihil ut dichum in eo genere postea fuerit quod non ille plenius ac melius explicatum habeat. Nihil hie fere nisi ab illo, quod de facile agnoscentii qui Platonem triverint,

274쪽

CARMINA. 483 Platonis explicet de hominis persectione ;faciatque id interiogatus, quod cum in Tus- culano suo facere profitebatur Μ.T. Cicero, scholas aiebat habere se more Graecorum. Quis enim universam scholae Platonicae doctrinam uno vel longissimo poemate comple statur Ut autem ea versibiis poliarem , fecit materiae tristitia quaedam & severitas , quae erat minuenda , sed ut elegiacis potius quam heroicis , qui de aptiores

fuissent & habuisIent plus dignitatis, fortuna id accidit, cum recens ab elegia quadam animum qui erat in c ursu ad haec appellerem , neque tam longam meditarer. Nam cum inter scribendum nasceretur unum ex alio, longe prolixius poema et glacum extitit quam initio de lignaveram. Quamquam video veteres sua versibus

plerumque elegiacis , iisque permultis , conclusisse ; quo genere etiam usus est Dionysius Petavius cum Ecclesiasten Graec Everteret. Atque hic est huiusce opusculi scopus, haec ratior, unde si quid etiam comparatione ethnicorum pigeat sui Christianos ac pudeat, bene locatam atque utiliter operam nostram existi mpbo.

275쪽

FRANCIAE CANCELLARIUM,

ET REGIORUM sICILLORUM CUSTODEM. v I Une mihi Socratico pictum subtemine peplum

Explicat ante oculos nosera camena tuos.

Adisice o forsan hic, Themidis divine sacerdos, wnies ista non aliena Dea. Hac raram sermone Plato perscripta reliquit, Boi mihi s versiculis quam potiore meis Suos ut fortὸ leges, ipsum sepone Platonem, Na tibi sit musa vilis opella mea. Luid volui demens y tanquam secludere possis Guius inexhaustas mente recondis opes ;xui mea si vivus legeret, mihi causa timendi Verior a tanto judice nussa foret. suo magis erratis par es te ignoscere nostris, Ut sudium cerre consiliumque probes.

276쪽

VI v iri u s t an mors est quod vulgo vita v

catur,

Vita tot ac tantis exagitata malis Includiue animam tumulo spirante putandum est , Cum specus immundi corporis illa subit Et veteris noxae vitio poenaque tenemur, Unde dolor nobis exitiumque venit Nil satis est votis hominum, neque limite certo Fixa manent,quae sors,quaeque ministrat amor. Ergo aliquis , clauso nummorum dives acervo, Tabe sicit magnas inter egenuS OPes. Atque alius, medio sitiens in fonte leporum , Mista venenato gaudia felle dolet. Ambitio furor est, & curarum essera mater Vix timet Herculeas, sertilis Hydra, manus. Nil facit ad requiem robur, nil serina, nec aurum s Intima si caecis aestuat unda vadis. Hae pestes animi. jam moles corporis ipsa Frangitur innumeris, mox peritura, malis. Qui numeret morbos, idem numerabit arenam. Nos sumus undosae pervia naviS aquae, QuamBoreasque Notusque ruunt,& verberat aequor, Arbitra nocturnae dum latet Ursa viae. Inde fit adverso videatur ut omine nasci Victurus tali conditione Puer.

Iamque cici lacrimas , dc questibus ilia rumpit, Praescius aerumnae ludibriumaue suae.

277쪽

Haec Damon M O P S O juvenis praesenst canebat, Eliciens docti verba diserta senis.

Tempus erat, cum se icitis monstrare pararet Natus Idumaeo paciser orbe Deus s ns veri, veraeque dator pietitis & audior ;Lumina , prae cujus lumine, cunxta silent; Stricturaeque leves dici, aut speciosa merentur Somnia , mox navo discutienda dic.

Iam sole infuso , fuerit quae praevia, seu lux , Seu tenebrae, paucis exposuisse juvat. At tu, Mnemostne, magno dilecta Platoni, Quid Mopsus puero dixerit, ipsa refer. Tempore Mopsus eo claris vivebat Athenis, Mopsus Socratici gloria prima chori. Utilis ille quidem bello, si bellatia flent, Clim foret externo Giaecia pressa jugo. Insanos populi mature sprcvlt honores,

Iuraque perplexi fugit iniqua sori.

Non amor, aut dulces animum flexere hymenaei ;Ut tranquilla, thoro caelibe , vita seret. Ule dicm nodiemque Deo librisque vacabat, Divinas animo concili inte dapes: Ambrosiaque famem egregiam sedare laborans Scilicet, ac puro ne fixis imbre sitim. Forma decens oculique, & Nestoris aemula linguae

Vox liquida, Hyblaeo dulcior illa fixo.

278쪽

CARMINA.

Simplex munditiis & culm pura suppellex ,

Spirabant tota florea serta domo. Artibus exculti servabant atria Vernae,

Quos victus & justi cura tenebat heri. Subridens ergo & vultum ad Dainona reflectens , Ma te animo, dixit, consilioque, puer. testitiam nosti, & praegnans tibi lumine mens est , Ossicii quam sit vera docere mei. Nempe aliud quiddam scopus est finisque bonorum, Nescia quod voto mens petit aegra suo. Quae, nisi concretas abigat sol candidus umbras , Non unquam cst oculis meta videnda tuis. Meta DEUS , si quaeras, ea est: hiic dirige cursuma Et Deus optatae sons tibi pacis erit. Tu modo certa tuis adhibe medicamina morbis.

Nec tibi deserta si pudor ire via. Delirant homines, dc rerum vana secuti, In mala praecipites & stelus omne ruunt:: Dum simulacra petunt avidis quae futilis offert EbEctas miris ludificata modis. Utque puer motis in pariere luditur umbris, Atque ubi sunt larvae, corpora vera putat 3 Haud aliter, falsi tenebris & luce maligna,

Jam nunc obscurae temtiora mortiS agunt.

Quippe animam, caeco quae condita corporis antro . Vixit ut obscuro condita talpa LMO .

279쪽

CARMINA .

Socratis ut mortem perhibent, qui triste venenum Impiger haud alio perbibit ore senex, Qtiam , festis olim dapibus laetissima vina, Sive tuis , Agatho , sive, Philebe, tuis. Adde quod ipse sibi crux est malus ; utque latendoeFallere mortales possit & ille Deos, Poenam habet in se se , qua vix Acherusia major

Sontem in Tartareo gurgite poena manet. Contra autem, ingenuum ducit qui puriter aevum

Quod nec quisquam hominum, nec Deus. ipse sciat, Certe, nec Deus ipse , c ilicet mihi ponere falsum, 'Omisia clim vigili sint manifesta Deo )Pectore tranquillo, totius & ordine vitae . Gaudet, inexhaustis perfruiturque bonis. Nec mala di miscre bonias, ut naenia narrat Vana, sed ex illis quod fluit omne, bonum est, Adde quod, ut poenae vitio, sic publica merccs, Virtuti a superis , a populoque venit. Quae simul ac nullo patuit fucata veneno, Pro merito laudes obsequiumque facit. Et dubitamus adhuc studiis impendere curam, Ad superos hominem quae levat una Deos νAt non ille Plato, quo nomine Graia superbit ' Mater doctorum gens & alumna Virum.

Sed patre se Phaebo dignum claravit, & unus Praestinxit cunctos, sol velut astra, sephos ;

280쪽

Cum siri Pythagorae de sontibus arva rigaret, . Consta frugifera Socratis arva manu. Felix qui tali potuit gaudere magistro , Deque ipse illimes fonte recepit aquas lHujus ego , infidi cum viseret ostia Nili , c Essem, vel modica nave, secutus iter lCumque Syracosii peteret spelaea tyranni, Intrassem tuto non adeunda pedet Quod potui, praeclara legens quae scripta reliquit,

ornabam vitae tempora Verna mea .

Et nunc, doctrinae in studio quod vivere restat, Doctor Lic est senii deliciumque mei. Illo doeet miserae secreta Piacula vitae, . Ille animas nota ducit ad astra via. idem lumenque hominum, suadaeque medulla, Cujus Cecropio verba lepore madent. Cujus apes, roseis pueri ut sedere labellis, Praesagum ingenii pignus & omen erantia Vim numeri primum ille animo pervidit & usem, Qua patet omnigenae cognitionis iter. Nempὸ ea naturas dat se natura per omnes, Et constant numeris omnia fixa suis. Musca tota quid est numeri nisi cantibus apti, Quos regit artifici lingua mantisve sono 3Mis, Amphionias non tantum daedala Thebas, sed totum inriseri condidit orbis opus.