De imperio summarum potestatum circa sacra. Cui accedunt D. Blondellus. De jure plebis in regimine ecclesiastico; et De officio magistratus christiani, alius autoris opusculum. Hugo Grotius

4쪽

HIO GROTIUS

IMPERIO SUM

MARUM POTESTATUM

CIRCA SACRA. Cesaccedunt DELI M.

IURE PLEBIS

IN REGIMINE ECCLESIASTICO, .

ET DE V

OFFICIO MAGISTRATus

CHRISTIANI,

alius Autoris aulailum.

6쪽

AD LECTOREM

SAcrorum curam, benevole Lector, fundatores Imperiorum Rerumque Misarum sibi mendicare tos, quo magis in ob quis relu, Onis escaria ubjectis bipopia continerentur, hi-

soriarum tam antiquiorum quam recentiorum monumenta declarant. Ceterum controver

sabis ad ea Potestate antiquioribus aegibus, aut Rerum pubnicarum Rectoribus a quoquam unquam motam esse , nultam ex at mes, gium , cs extra dubitationis aleam positum es Sacerdotium a Regali culmine Aependisse: -

tur populi, ipsi Reges sibi assumere Sacerdotium

con everint. Posteriora demum rem' post-θtam insania Aminanae corripuit infulas, Principibus id turbidum ju fecere; quod junestums pius exstitit Imperio Romano poni cum: erga Imperatores aemulatione atque sperbia; qui cumprimo humilisarepastorali excula, μιo arbitrio ag rent, mox dignitatis Principum aequantes, tandem v fra quicqmia augulum regiumque es elevarissimus, iura eorum circa rea nefario ausinptrabere use varo quandos ferro bi

7쪽

riserere. sivae rabies cum generali ρο avitagen. tium conoetudine σ Praxitot retro Regum tam ethnicorum quam populi Dei refelleretur, cordati subinde miri Geruditione praestantes, defendentes

juma Principum indignitatem rei aeqva imo orbi ostenderunt. Et inter eos quidem viros prioribus feculis multum eminuit Gibelmus Occam, cujus ad Imperatorem exstat illud: Tu me Cor gladis, ego te calamo defendam. Sed lures risii, quorum Catalogum recensere hic operae pretium non es. Nos vero temporibus de eodem Regum jure eleganter egit Hugo Grotius, cujus tum n men id operatur , ut itaritas iste commendatione non egeat; Nos, ut porris operum nostram σ AEum erga publicum te sicaremur, eundem compendi ori,quam hactenusinorma donaries pluribus mendis repurgavimus jubjunximus im

Magistratus Christiani, commodisatis ergo, σut quicquid adeam cause acit, uno quast obtutu spectaripossit sperantes Te, benevole Lector mmorem nostrum adstu ani lubsicum qui e consulturum. Vale.

8쪽

IMPERIO

CApuae I summis Potestatibu imperium circa sic

competer .

su M MARIUM.

ι. Ex Datur status Controversi a. a. Imperium summia pote, fisi ι

γindicatur ex universidate materia, qυε probatur auisoritate Sacrarum Literarum. p. Et ratione naturali. . Item ex unis

versitate sinis, fui probatur ἡ S. Litero. s. Et confessione Phialosophorum. 6. mni istur idem jus inrecta auctoritate ae i.

narum Scripturarum. r. consensῖ Christianorum ve eruis . δ. Et Reformatorum. p. Et Gentium. ιo. Cum respectu se sit ud nem aeternam. H. Et adosicitatem tempora m. ta. Θεγeram Religionem sequitur vi providotia d inae. s. Et msuapte natura. 1ρ. Pontificiorum confessio. i. UMMAM potestatem intelligo personam aut caelum, eui imperit in sit in populo solius DEt imperio subditum. Vocem ergo Summa, Potestatis non pro iure sumimus, ut sumi interdum solet, sed projMhabente, quomodo di Latinis mos est loqui ct Ciecit. Neqvs

9쪽

α De Imperio Summarum

ullo sensu Apostolus Paulus dicit υπερεχουσας ε ξουmM quos αρχοντας instavocat de Dri Misistros, ca) ut manifestissimum sit personas, non ossici ut desgnari. Illud ipsum με μν Regi Petrus attribuit , ad notandum dis-erimen ab inferioribus potestatibus. Vulgus Summum Magi ratum vocat hunc, de quo agimus, contra Latinae vocis usum. Nam Romanis Magistr.

Dia minorum potestatum nomen est. Per nam dixi aut caelum, ut osten.

de rem non Reges tantum proprie dictor, quos ab lutos plerique appellant, hoc nomine venire, sed di in Aristocratica Republica Optimates, sive ill senatus, sive ordines, seu quocunque alio vocabulo nominentur. Debet quidem id, quod summo imperio imperet, esse unum, sed non necessaribunum natura: susscit enim si sit unum instituto. Imperium latiori significatu sumimus, non qua jurisdictioni opponitur , sed qua eam includit quo ambitu comprehenditur jubendi, permittendi, prohibendique jus. Solius Dei imperio subdi hoc imperium dicimus: ideo enim Summa Potestas dicis Fur, quia superiorem inter homines non habet. Sic optatus Mileuitanus adversus Parmon. lib. 3. Super Imperatorem non est nisi olin DEUS, qui ferit Imperatorem. Et Tertullian, ad Scaput. Colimus Imperatorem, siu qromodo re nobis licet, π ipsi expedis, ut hominem a DEO fecundum, α qui vides a DEO consecutum, o DEO minorem. Hoc si, volet: μ enim omnibuι major est, dum filo vero Deo minor es. Hoc imperium sub uno Deo Graeci το κi vocant, πι ν κυρου γοην Aristoteles; Σρχην Philo, το κροτος alii. Latini quidam Mis satem dixere. Sed ea vox magis dignitatem ab Imperio Summo emanantem , quam ipsum imperium lignificat. r. Hujus ergo Summa Potestatis ita definitae Imperium dicimus, non ad profana tantum , sed ad sacra quoque extendi. Quod paucis probabimus f primum argumentum sit ab unitate materiae, circa quam versatur P testas summa, dicitur i paulo Apostolo DEI esse Ministra, rindex ad iram eiqui malum fecerit. so Mali autem nomine comprehenditur etiam omne quod circa sacra committitur. Indefinita enim locutio omnino hic tantumdem valet atque universalis, quam expressit Salomon, Rex folioju

10쪽

rite tum circa sacra. 1

dotistoteles vidit, cum inquit, οἱ νοαοι ἀγορευου Pν. e Fi matur hoc ipsum a simili, uno a minori. Nam Patris Imperium minus est. quam Summae Potestatis: De Paterno autem Imperio dicitur, Filii uerit parentibus in omni su. fὶ In omniatu autem sit in t etiam sacra. Plane similis est huic nostrae illa patrum ratiocinatio, cum ex eo quod Paulus dixit , omnem animam g summis potestatibus subjici debere, inferunt itidem subjici sacrorum q voque administros, Etiamsi Apostobo sit; etiamsi aη sis , etiamsi Pνophera, inquit Chrysostomus; h cujus vestigia sequens Periabardus in Epistola ad Archiepiscopum, somnis, oe regra, qpi vos excipit ab unirer te. 3, Et sane eximi quicquam ab Imperio siminae potestatis ratio nuli patitur. Nam id ipsum quod quis eximi volet, aut nulli imperio humano subjectum faciet, aut alterius, qeam summae potestatis ; Qui nulli imperim

subjectum volet, praeterquam quod exemptionis probandae onere adstringi ur, quam probare numqvam poterit, manifestam ebam in rebus exemptis statuet etκαως in , cujus auctor Deus non est, qui omnia tam natur lia quam moralia certo quodam ordine disposuit. Si ea, quae Summae P testati iii bducit, alterius imperio subjicit, jam in uno populo duas essicit Suin mas Potestates , quod ipsius summitatis naturae minimὸ est consentaneum, imo ei repugnat, quoties vox illa non negativo tantum, sed & assi

malivo significatu sumitur. Quo illud spectat Tertulliani, Eassummi condylio, ut nihil isiud adaeqvet, nedum superet. Atque hoc potissimum, argumento Deorum multitudinem sancti Patres oppugnant , quia quoa Summum est, idem nisii Vnum esse non possit. Praecipue vero Imperii vis istam summorum multiplicationem repudiat: nam sicut in homine una est voluntas, quae cunctis membris membrorumque actionibus imperat, ita i civili isto corpore quod imperat, unum est. Ars enim imitatur naturam. Et Respublica ipsa una dicitur praecipue respectu unius summe imperat tis. Hoc verum esse effectibus demonstratur, ex quibus de potestatibus dc facultatibus judicium fieri solet. Effectu, enim imperii sunt obligatio, ας ictio. Si autem plures essent summi imperantes, ut plures,possint esse imperata contraria, aut contrarietatem implicantia. At contraria aut o ligatio aut coactio circa idem naturae rerum repugnat. Atque ideo quo A i lita