장음표시 사용
41쪽
tes respectu totius, quia causant per illimet exlii. bitioirem, & quod erat antecedenter causa, fit effectus. Verum ista obiectio non sbluit rationem adductam, nam etiam cau ia realis intrinseca dicit causalitatem, quam non dicit compositum, proo causa realis tiam intrinseca , di itinguitura tuo effectu. Dicunt contra primam propositionem, Cau salii intrinsecamabium esse veram causam par.
tialiter, non vero adaequate : puta,vpi materia cum vnione, vel forma cum vnione, non autem
materia, forma,& viaio simul sunt causa totius, Contra e it, quia tunc materia, forma,& vnio sunt actu causae, quando vere cauiam , sed vere causant, quando solum sunt unitae, ergo materia, forma, δο vnio simul sunt vera causa totius; aliter sequeretur, quod nunc anima Petri mortui actu causaret, quae non est corpori unita; quod qui in falsum videtur, ergo selum causant partes , quandosimul lunt unitae, separatanamq; materia a forma, nihil restillat totiust, &separata forma a materia, etiam nihil totius eue nit, sic pariter destructa unione; igitur in tantum illae partes c uiant, in qualua umul uniuntur;
42쪽
s tur: Deducitur ergo, quod partes simul unitae, cum si ni causa totius, dicausa distinguatur ab Um este tu , debeant a toto realiter esse distinctae . HEt haec fundatur ratio in Philosophi aut horitate varijs in locis , praecipue adhoc intentum f., Metaphysices cap. I . dicentis, non esse bis a tria, hed semel sex ,, 7. Metaphysices cap. II.llabam Ba non esse P. s Ami liter ins cun . di do de Anima, ubi expresse ait: Totum Use aliquid
praeter partes,& hoc non alia ratione, nisi quia fundat diuersam unitatem, ab ea , quam fundant partes unitae, unde illas ab illo inter se differre, nece siarium est ; Attamen quam pluribus obijci potest argumentis,&Primo,si esset distinctio inter totum,& parte maxime adaequate, vel inadaequale et non adaequate, quia tunc aliqua distinguuntur adaequas te , quando omnia, quae sunt in uno , non sunt in alio, sed compositum est materia, forma, &vnio, igitur non adaequale et nec inadaequate,
uia sic distinguuntur,quando unum in- cluderet aliquid, quod non includeretur ab alio, ni
sed quicquid includit totum, includunt partes, ergo nec inadaequa te distinguuntur.
44쪽
partibus in fieri, non vero de partibus transa -ctis ; Istae enim sunt hoc modo extra totum, &Tertia entitas, quia homo non est materia, forma, & vnio, sed ex materia, forma , & unione.
Ad secundum dico, quod totum distingui, tur a suis partibus adaequatis in fieri, non autem a partibus transactis , sic enim idem sunt, &ad exemplum de libra plumbi, nego quod medietates sint ipsa libra, Se licet habeant idem pondus, nihil contra, quia etiam duae diueris qualitates eiusdem ponderis esse queunt. Exempli gratia, ipsa mei libra plumbi ,& libra ferri, &ia me inter se distinguuntur,urgo pariter quam uis habeant aequale pondus, libra cum suis medietatibus, Iibra,eiusque medietates inter se distingui poterunt. Ad ultimum, non est supersua tertia entitas. sed potius necessaria, secus confunderetur totum, cum suis partibus, & valeret praedicatio
in recto de toto , qtiae valet de partibus, quod in Philosophia haud admittitur, definitur enim homo physice, quod sit ex materia , forma, &vmone e non autem materia, forma,& vnio, nec
eii unum per accidens , quia haec tertia emitas
45쪽
non aduenit alteri enti completo,sed fitens co a pletum ex incompletis, nempe partibus. Verum cum Philosophi textus in praedictae difficultatis,de distinctione totius a suis parti bus, & e contra decisione dubius procedat,problematicam promisi resblutionem , quam equidem seruabo, si argumenta, quae in principio pro parte affirmativa dicta sunt,soluero,sic enim utraq; sibi sententia, tam in argumentis, quamn relponsionibus respondebit. Quamobrem praenotari volo, aliud esse partes unitas, & aliud materiam, formam,& unionem. Primum importar communicationem partium, inter se: Secundum selum partes, ex quibus re- saltat, quod stomponitur. Dico ad primum de causis: verum esse,quod eausa realis distinguatur a suo effectu reali, i quem influit: sed falsiam, quod partes unitae sint
causa totius , ut bene dicebat responsio, in eodeargumento superius adducto ; Vnde ad obiectionem. quod in rantum partes causant, in qua eum sunt unitae. Distinguo, partes inadaequatae concedo, adaequatae nego: non enim partes inadaequ tae debent sumi solitariae, & praecisis, hoc
46쪽
IIest materia ut sic , vel tarma vi sic: sed materia recipiens formam, si est in compositis materialibus, & in spiritualibus materia Libitentata a forma, de forma communicans suum effectu formalem , media unione, ita esketus, oui resultat, non dicitur aliud a partibus unitis, Ied sunt ipsemet partes, quae a statu separationis, de multiplicitatis, in unitatis flatum transeunt,& dicitur unum compositum per se. quod qui dem patet ex corruptione,quia quando destruitur hoc totu compositum . nihil aliud sit, quam partium separatio, ex quibus constabat: cum autem , quae separantur sint selum materia, se ma, de unio ; inde est, quod istae erant in composito, & per hanc silutionem,omnia alia re buuntur argumenta .
Ad Philosophi authoritatem dicentis, syllabam BA,no eue Bin A.dico loqui, vel destructa
unione, vel quod non reddat eundem sensum, vel etiam, quod neget rationem unitatis per se. Sic etiam patet ad alium textum de numero senario, quod bis tria non sint idem,ac sexi intelligi potest, quod non sint idem formaliter, non vero realiter ; hi etiam ad tertium, quod totum
47쪽
sit aliud praeter partes e si lenimi mestigit id partibus unitis , dicenduiti essit, loquide ipsis in.
adaequata,' si vero loquatur de partiora in .vnitis sui vere loquitur Philosisphias distingui qui dem realiter asserendum est quod nos fatemur anam tunc deficit modus realis . nempe unio a Unde communis ibi utro,paries. α otum distin
Haec pro A ristotelici textus e plicatione mihi tenue suggessit ingentu a quo expeditara,Hippocraticum , breuiter enucleaqduma roggredior
Qui quidem est Tertius exse*hilo libro . us. Procedens a minus uniuersili Ap incincultatis Princeps in priotibus osti: qphuris si de semno in particulari, quatenus in acutis moxinabis bonum , vel malum portendit cauterii inaphorismo ad uniuersaliora progrediens se no lsolum de somno, verum xtiam de vigilia servi
monem instituit in cista intentionem,dicens s Somnus,s vigilia ubi modum excedant,malum. Cuius sementi e rationem reddens, ostendere intendit, non solum res praeter naturam nocere. verum etiam naturales , quales suraesemnus vigi-
48쪽
3s vigilia, si extra modum sint, quae si in bene valentibus contingam,futurum morbum prudens dpraecatiora Medicus qui ex illis innuitur ex semis no nempe stigidus vigilia calidus. . Tertio, uut in Horbis ex utroque malum coniecti mus - . Quae aphoristica sententia in demonstrativureduci potest argumentum tali medio . Id,quod, aut furtimm demonstrat mortauris. Aia praesentem augeri denotat.est in m dii lSon mut de vigilia ultra modum; aut modi
buni praesignant, aut praesentem deterioren L.
Somnus igitur; & vigilia modum iacetandia, in
malum Maior est clara, Mino probariar; quia se innus praeter modum . 4ndi ci plenitudinis in in sanis . quare morbi nuncius .,In aegris malump&lo Musa,quia naturam hebetat, μ ut signun f, quia humiditatem, siua frigidia itatem excedentem innuit. Pari rations Vigilia i insano calida indieat intemperiem in aegro,& ut caiisa , quia vires dissolute, & in signum, 'unia cς rebri siccitatem, ac caliditate pras gnat.
49쪽
consistere,ut sit mediocris quantitate, qualitate,& tempore: ubi igitur, aut multus est, aut pro' fundus,aut commutatus, modum excedit. Nam naturalis semnus quantitate decem haud excedit horas, qualitate suauis, neque admodunia profundus, tempore nocturno, ut consuetum est ; ubi igitur haec innovata fuerint, malum, portenditur, minus in, bene valetntibus, maius in aegrotantibus, & magis adhuc in acutis: est
autem pessima febris, cui perpetua ad somnum est propensio, sicuti cui perpetua est vigilia, at tamen magis timendus est in calido morbo somnus, & vigilia in frigido: quia morbi malignitas patet ex illis: sicuti peius est in ardenti iebre,
non sitire,quam sitire. Secundo perpendendum venit,semnum ultra modum bitarie fieri posse, aut praeter consuetudinem, aut praeter naturae indigentiam Intui igit Hippocrates de somno ultra naturae exigentiam: nam fieri potest, ut semnus duorum, aut trium dierum non sit malus, immo bonus in his, qui diu vigilarunt, veluti etiam in pueris. hic ergo somnus est porro ultra consuetum
d. tendi tempus, at non extra naturae necessitatem
50쪽
tatem. quapropter simnus, & vigilia ultra modum, intelligere oportet mala elle, non quia 1blum consuetum dormiendi, vigilandiq, sempus excedunt, verum Vel, quia extra naturae indigentiam sunt;augetur enim calor per semnum qu amitate,per vigiliam qualitate:quare utriusq; alternatio necessaria fuit: est enim semnus pro pter vigiliam a natura ordinatus, quia calidum ad vigiliam praeparat. Tertio ponderandum puto, Somnum tantae Θ esse in nobis emcaciae, ut non silum ad Sanitatem , verum etiam ad vitae longitudinem, potentissimus sit; maximu enim est cruditatis remedium, de virium restauratio: decet namquo multum dormire, atque praecipud in cruditati- bus; Crapulam enim, te ebrietatem discutit Somnus, qui non Ium nocturnus, sed etianu diurnus confert. Unde a Cardano Ficinus arguitur, putans ad vitae longitudinem ante diluculum surrectionem conducere i quippe illo tempore maxime somni iuvamenta patefieri,
aquare potius dormiendum; at Ficinus prima Gnocte Amniim ad saturitatem capiendum supra ponit, ut postea cum sile homo ad opera so
