장음표시 사용
61쪽
M ALBINI INTRODUCTI M. DL e. IL
62쪽
' Platonis Dialogos. I. Volantem aeredere ad Platonis Dialogos, decet prius non se, hoc ipsum, uuidnam sit Dialogus t Neque enim absque arte quadam facultate scripti sunt, neque secundum artem judicare tacile est, praeceptorum imperito Placet autem Philosopho, quamcunque rem consideraverit, naturam ejus inquirere, tum quid posui, vel non possit, ad quae aptum natum sit, ad quae minus. Ita enim ait: In omnibus, .nia
eum est principium, is , qui recte consilia inire volunt,probe intelligere, quidillud sit, de quo consultent, hoc quippe neglecto ab errare es necestri plurimos vero illud Iatet, qωod minaturam ignorant. Ut igitur nestium, parumque sibi constantisprincipio di quisitionis, praedentes quodpares consequitur, vi nec sibi psi, nee abis consientanea loquantur. Ne itaque idem nobis accidat ad Platonis Dialogos accedentibus, illud ipsum, quod dixi, considerabimus, quidnam Vialogus sit cum nonunt sine arte quadam scripti. Est
nempe nihil aliud, quam Sermoeonstans exquaestione es responsione de rebus ci-νilibus verabilosophis, ita ut mores decentes tribuantur personis assumptis,
congruens Orationis adbiberiturcompositio.
II. Sermo de Dialogo dicitur, ut de homine anima I. Cum vero sermo atrus internus sit, externus alius, intelligimus externum, Quia hic iterum vel continua oratione procedit, vel quaestione constat Aresponsione , proprie Dialogi fiunt interrogando responde do , unde dicitur sermo constare ex quaestson responsione. Verba de rebus civ as e Philosiophicis adjecta sunt, quia conveniens Dialogi argumentum esse debet , quod est civilein Philos phicum. Quemadmodum enim Tragoediae vel universim artis Poeticae congruens materia ex tabulis depromitur, ita Dialogi ex Philosophia sive rebus PhiIosophicis. Porro additur ut congruentes tribuamur mores assumtispersonis. Cum enim in Dialosis pro vitae ratione variat hae sint atque distinctae, aliae Philosophorum, laphistarum aliae, suos cuique mOrestribuere oportet, Philosopho, ingenuitatem animi, simplicitatem, amorem veritatis Sophistae contra varios colores, mentis fluctuationem& vanum studium gloriae. Ita Dprivato, rei domesticae studium.
Postea mOr,etur de accurata Orationis compositione adhibenda, Optime sane.
mons Themissi βααανιώ, sive erationem XXI c a diverses mores Philosopho ac Sophistae ex Platonis mente destrubit.
64쪽
Nam quemadmodum Tragoediae vel Comoediae conveniens metrum
aptari debet historiae congruenter effcta oratio , sic quoque necesse est, ut sua quadam diistione ac compositione gaudeat Dialogus, Attica scilicet puritate & suavitate, ac ne quid abundet vel desit.
III. Quod si autem sermo quidam, qui hanc quam praescripsi speciem non prae se fert, sed illa destituitur, nihilominus dicatur Dialogus, minus recte id fiet. Hinc, quae apud Thucydidem ab Imperatorμhus ultro citroque dicuntur, proprie loquendo non dixerim Dialogum, sed potius duas orationes contrarii argumenti, sibi invicem oppositas. Postquam igitur quidnam si Dialogus perspeximus , differentiam ruoque Dialogorum Platonicorum consideremus, hoc est eorum notasve characteres, quot sint summa eorum genera, Min quot lingula illo rum subdividantur. IV. Characterum genus est duplex, alterum quod narrat, alterum, quod in inquirendo versatur Character cui narrare estir positum,aptus est ad institutionem xtractationem demonstrationemq; veri: qui vero occupatus est in inquirendo, commode adhibebitur ad exercitationem&controversias, falsarumque opinionum refutationem. Qui narrat, res sere; qui inquirit, personas tangit. V. In Dialogis Platonis Timaeus pertinet ad naturalem disci- plinam, ad Moralem Apologia, ad rationalem Theages, Cratylus, Ly-lis, Sophista4 Politicus. Ad genus elencsticum reterendus Parmenides& Protagoras Criton vero & Phaedo, Minos, Symposium Leges, Epistolae, Fpinomis, Menexenus, Clitophon, Philenus, ad disciplinam
civilem. In tentarorio genere versantur Euthyphron, Menon, Ion.
Charmides in institutione Alcibiades, in consutatione Hippias, E thydemus corgias. VI. Postquam ita udisserentiam Dialogorum, quomodo distingui debeant,&Characteres illorum consideravimus, adjiciemus insuper,a quibusDialogis ad Platonis lectionem accessuros initium capere oporteat Neq; enim una est hac de re omniti sententia,sunt quippe, qui ab epistolis incipiunt, sunt qui a Thease ordiuntur. Alii dialogos Platonis in quadriloquia saetra logias distrahentes volunt primo loco illam legi, quae Euthyphronem Apologiam, Critonem & Phaedonem
continet Euthyphronem quidem, quia Socratem in jus vocatum perhibet, Apologiam, ob necessariam adversus impactas criminationes defensionem, Critonem propter sermones in carcere habitos,in Phaedonem, quia in illo Suriates excedite vita. Bulus quidem sententiae Dem
65쪽
48 ALBINI INTRODUCTIO Lib. III. e. Π
Θειων Hoc loco videntur quaedam excidisse, mi in versione utcunque Leonjectura sunt suppleta Et hoc loco verba quaedam deesse videntur.
66쪽
IN PLATONIS DIALOGOs Lib. Me. II.
Olliis sunt Thrasyllus, qui mini de personarum vitarumque ordine solliciti fuisse videntur, quoa alii forte rei non est incommodum, nihil autem facit ad hoc, quod in praesenti quaerimus. Nunc enim initiurn ordinem disciplinae, quae in sapientia versatur , invenire studemus. Hinc dixerim sermonum Platonicorum unum definitumque initiurri non esse, sed universos conjunctim integri persectique circuli figurae esse simillimos. Ut enim circuli nullum certum ac dennitum est princia pium , ita nec sermonum sive Dialogorum Platonicorum. VII. Neque tamen propterea perinde erit ubicunque ordiri. Neque enim descripturus circulum a quolibet puncto circulum ducit, sed a quo ipsi maxime est ad manum similiter etiam ut quisque Sero mones hoste lecturus est atactus&compositus, itaeaddalios quoque dia- Iogos primum sese conferet. Habitus vero nostri complures sunto diversissimi. Alii respectu naturae, ut sunt ingenii dexteritas vel meis plitudo, alii respectu aetatis, ut aetas ad studium philosophicum matura vel jam ei Foeta alii ratione electionis,ut qui se dat Philosophiae vel Histo. riae, alii progressuum ratione,ut qui jam profecit, vel adhuc rudis est: alii tespectu seneris vitae, ut cum hic Philosophiae navat operam, alter, gotiis civilibus distrahitur.
VIII. Qui igitur felici ingenio aetate ad Philosophiam matura gaudet, tum ratione electionis propterea aecedit ad Platonis libros ut in virtute exerceatur, nec non variis jam disciplinis imbutus est, dnegotiis civilibus liber, ab Alcibiade faciet inlatum, ut illuc convertatur
flectaturq; animus,4 intellisa quantum adhibendum sit curae4 indu striae ad optimu exemplar altequendum, videndumque quis sit Philoso. phus,quae ejus curatio, & qua in re sermones ipsius versenturillinc statim ad Phaedonem se conseret,in quo docet Plato,juisnam Philosophus sit,qua
in re sit occupatus,&de immortalitate animi disputans sermone de illa prosequitur. Inde accedet adtabros deRep. in illis enim a prima usque in stitutione omnem deunxit doctrinam, qua quisquis utitur virtutis sibi possessionem acquirere potest. Post haec, siquidem virtutis posse rem, rerum divinarum scientiam pro virili comparare ac caeteris conjungere, seque illis assimilare decet, Timaeum adlae fas erit, in quo historiam na- . turalem &Theologiam, totiusque universi ordinem ac structuram coognoscentes strenue nobis res divinas revocabimus in memoriam.
IX. Quod si vero quis summatim congruentem Dialogorum ordinem perspicere cupiat , Platonicae disciplinae futurus sectator, ex Pla-
67쪽
. ALBINI INTRODUCTI Lib. In .st
68쪽
Platonis ipsius doctrina hoc faciet quam optime. Cum enim contem platores fieri debeamus animi nostri, rerumque divinarum,ipsorum d nique Deorum, bonam mentem nobis comparare, ante Omnia animus amendacibus ac falsis opinionibus praejudiciis purgandus erit. Neque enim Medici prius corpus ex assumptis cibis emolumenti qui c. quam capere posse existimant, quam impedimenta ex illo ejiciantur. Peracta purgationes insitos sensius naturales excitari provocarique oportet, tum illos sinceros ad judicandum aptos reddi tanquam principia. Praeparatus hunc in modum animus, convenientibus imbuendus est doetrinis, quarum ope perficiatur, qualia sunt deis bus naturalibus, divinis, moralibus accivilibus. Haec vero ne excidant sed fixa inhaereant animo,necesse erit revocari singula ad rationem, ut a praefixo scopo minime ab erremus. Hinc contra fallas rati unculas animus
muniendus est, ne a Sophista aliquo abducti animum in deterioravi cstamus. Ut igitur falsas opiniones ejiciamus , fas est ut ad tentatorii generis Dialogos Platonicos nosmet applicemus, quippe qui in reda gutioneo purgatione versantur. Ad provocandos vero in lucem sensus naturales institutorii characterisDialogis erit opus, horum enim propria haec est virtus,siquidem Physica, moralia, civilia siceconomica praecepta
continent, quorum alia ad Theoriam vitamque contemplativam, alia ad actionem ii tam activam referuntur , in eundem quidem finem utraque, ut Deo similes reddamur. Haec, in animo recondita, ne exolescant, necesse Rerit ad Logici characteris Dialogos, qui ipsi sunt generis inqui litorii, facere accessum. In illis enim continentur methodi per divisiones& definitiones, tum per Analysin Syllogismos, qui huIωverat demonstrantur sententiae, I resutantur taliae. Praeterea ne SO .phistarum ratiunculis decipiamur, demonstrativi generis Dialogos tractabimus , qui nos, quatenus audiendi sunt Sophistae, qua ratione quemque in modum cavillationibus ipsorum occurrere Oporteat, optime edocebunt.
69쪽
AE antis Platonis frater Laert. III. q. Ejus Filius ibid. III. I. -υηM Platonicus , cujus commentarios in Timaeum Platonis laudat Porphyrius in Harmonica Ptolemaei p. 2I6. Proclus & AFFbines Neapolitanus,Academicus,Melanthii Rhodii dicipulus, Clitomachi condisciptilus Laertius in Aeschine II 64. Plutarch. an seni gerenda Respuol. p.79 . veso sive Agamestor, de quo vide Plutarchum lib. I. sympos quaest. p. 6ri. Minus, d. Quo dixi capite superiore. Ahinoin, de ovo infra lib. IV.
Alixande Seleuciensis Cilix , Peloplaton dictus, discipulus Favorini ac Dionysi Milesii Philostr et de Soehist. p. s 6 8.
elisu Tulcus, proprio nomine Gentilianus. Vide quae ad Eun apium. Ammonius Alexandrinus, Plotini& Origenis praeceptor Porphyr. vita Plotini. Ammonitus junior, Hermeae. F. Procli discipulus, de quo infra lib. V. Avia sive Amyclas potiLs, Heracleotes, Platonis discipulus, Laert IIL47. Aelian. III. i9. Var. miceriin Aegineta, qui Platonem a Dionysio ejectum emit, atque hoc facto nomen sibi compa avit, obscurus alioqui futurus, ut ait Syn
A tiochus Philonis auditor. Vide Augustinum II 6 contra Academicos &III. i8 ubi foeneum Platonicum vocat,4 Mnesarchum indoqὴ Stoicum ab eo auditum reperi, quod testatur etiam Eusebius XV.o. praeparat e Numenio Claruit circa Olymp. CLXXV. Hune Cicero audisse se refert, quintae auctorem Academiae Sextus I. Pyrrhon. Hypotyp. c. 3 3. quem secum habuit L. Lucullula, cum. Ma quaestorem Apost aliquot annos Imperatorem ageret.Conser
70쪽
PLATONICORUM. Lib. me . m. ς fer Ciceronem IV. Acad. quatit. QAugustinum XVIIII. 3. de Civ. Dei. omis Rhodius, Porphyrii amelli sub Plotino σομφοι et 1ς.
Apollomades Platonis servus, Laert. II i. 62. Apollonius Syrus Platonicus Spartian in Hadriano c. 2.-h. A Robus de quo lib. V. incesta Pitanaeus Crantoris discipulus clarus circa Olymp. X auctor mediat Academiae, S Epicuri aetate ad invidia illius Philosophi per-
amatus magnique habitus, ut notat Plutarchus contra Colotem
p. I 21. Vided Augustinum II 6 contra Academicos III. 7. tibi Zenonis Stoicorum Principis sub Polemone condiscipulum &postea adversarium fuisse Arcesilam refert. Confer Ciceron. l. Acad. quaest. Audivit&Theophrastum, Diodorum s Cronum)&Pyri honem, ut notat Numenius apud Euseb. XV praepar. p. 2ZO.
seq. ubi plura de Arcesila lactu digna Verisimile aliquid ccum
Carneade posuit, sed nihil esse certum, ut notat HieronImus a. in Rufi n. adde Lactantium III 4 seq.4 6 quae ad Hesychium illustrem Meursius,&ad Laerium IV. 23. seq. viri docti. Ex eodem Laertio IV. χ' ωPlutarcho de brtuna Alex cognoscimus nullum librum ah Arcesilla scriptum esse , licet epigrammata ejusdem quaedam refert. V. 3O seq. ωυ--ania iraemorat IV. 43. histoiam ad Thaumasiam necessarium suum exhibet 44. Hinc patet, illud προωφω,M IV. 38. non posse accipi de librorum inscriptionibus, ut facit interpres, sed quos I m e Regibus Eumenem accenserit4 cum eo locutus fuerit Arcesilas. Φιλοβοτ is fuisse notavit Phanocritus apud Athenaeum VII p.276.
Pro Archelao in latina versione Philopoemenis Plutarchi p. 366 reponendum nomen Arcesilai , ubi legitur Demophanem audemum Megapolitanos ipsius in Academia familiares futile.
AHdelus Arcesilae aequalis cujus mentio Laert. IV 4 I. instris LMrus Platonis discipulus Plutarch. Timoleonte. p. 238. Arsiis mistibanus, de quo infra in Musicis c. IX. Arsippus Cyrenaeus Lacydae auditor. Numenius apud Euseb. XVI. praeparat. I 6 diver sab Aristippo antiquiore Socratico, itidem Cyrenaeo, de quo dixi tib II. c. s. A so Platonis Pater.
--μι Messenius licet Peripateticus seeta scripserat'-- νουδου