장음표시 사용
111쪽
risere fine alumentis alimentorum in potesate non est a non autem in ea vivere in ρο- testate est i quod faciant, qui se inci velaat; ita bene viperesiae adjutorio Dei,etiam in Paradsso nos erat in potestate: erat autem is potestare maIe vivere: sed beatituriae non peraeacurd , G peradjusti md secutura. Denique lib. de cor. & grae. c. xx. n.3I. Nec ipsum ergo Deus esse voluit fine suo gratia, quam reliquit in ejus m. bero arbitrio . &uoniam tiberum arbitriam ad malum sulficit, ad bonum aurem parum est , nisi adjuvetur ab omnipotenti Boso , Ge. de num. 32. Tunc ergo dederat homini Deus bonam voluntatem a in tua quippe eum fecerat, qui fecerat rectum et G. derat a fae adjutorium, sine quo , in ea non posset peraeanere , si velut . . . Fosset ergo permanere, F velleta quia non deerat ad torium, per qu)d posse a GDe quo nou posset perseveranter honum tenere, quod velis . . . Si autem Me adjutorium vel Astela a uel homini, cum priaeam facti μην , defuset: quoxiam non tolli uatura facta erat s si fine disino odistorio poset manere, fi uellet; non utique sud cu*d cecidissot: adjutoriam quippe δεμυθι, sine quo mauere Eoa possent . . . ut autem is bo no permanereta egebat adjutorio gratiae, sine quo id omnino non posset . Eadem scribit c. I 2.ni37. & 38. N alibi persaepe : ut plane de mirer novum Augustinum libde Grat. primi homin. & Angei. c. f. ea seripsisse: Nisi Augustinus omnia principia doctrina δες retractare uelit, regitur merita flatus innocentiae a non speciali
dona Dei , sed arbitrio libertatis ascribere. Intino di it Iud , ex Baii jam proscripta doctrina, de primo homine, & Angelis ibidem pronuntiasse et Neque justa
viro , neque perseverantia eis erant a Deo speetati donariollo largienda et idemque docuisse l. a.de Grai.Christi Salvat.& alibi passim. Quod eo magis etiam miror a quod ipsum video non multo ante nempe c. Io.de Grat. prνm. ho m. &Αng. omnino aliter loquutum . Fatetur enim ibi , Pelagianos non In qo tantum errasse, de haereticos habitos esse , quod in statu naturae lapsae; sed etiam, quod in statu naturae integrae a & Innocent Is , supernaturalis gratiae necessitatem
negarent . Idque ait ad Fidem Catholicam pertinere s εν testimonia pro Gratia τeritate , c, in statu innocentiae necessitate, ita, is operibus Augustini crebra esse; ut quicunque iliam sibi zel Iabesactaadam, .el negandam, vel etiam in dubium refocandam exisimaret; ut a quibusdam factum fuit; eorum pondere , eae multitudine a non minus, , quam Eccis auth itate , fit obruendus: hoc enim, tanquam Ficti dogma, credidisse antiquitatem, εν expresse catone credendum sanxisse . Benh est: ruoniam hic a se ipso tam plane discordat, non jam novo Augustino veterem ,ed novum ipsum oppono , eumque proprIa Ipsius confessione sic urgeo: In sta. tu etiam innocentiae ad Coelestem beatitudinem obtinendam necessaria erat Gratia et ergo Coelestis beatitudo tunc quoque erat ex Gratiar quδd si ex Gratia , i ars non ex debito: al Ioquia Gratia iam non ea Gratia, ut e si manifestum per seses ostensumque est supra art. I. b. v r. author Itate Pauli , & Augustin I. Sidad S. Dinorem revertamur, qui l. Ia .consess.c. 3.n. . duplex beneficium
Angelis collatum , viis nimirum, & beatitudInls ita distinguἰer ut G quodcun. que τιτis, eae qMd beate vivit, ros deberet, nis gratiae tuae. Idem in praef. lib.debeata vita n. s. asserit se nihil aliud sidere; puod magis Dei donum vocandum sit. Epἰ11.autem I 47. ad Paulinam c.6.n. I 8.citat illud Ambrosi j super Lucam l. r.e. I. ir. Neque enim is potestate stostra es videre a sed in potestate illius apparere . . Tamersi potestas uos es videndi, est gratio prooerendi, ut videre polsimus, Ge. Epist. is s. ad Maced. n. a. Nemo enim potest verariter amicus eo hominis, nisi furat ipsius primitus veritatis, εtiod si notis non fiat, nullo feri pacto potest. De qua re etiam philosophi multa Lxerunt , sed ... qaia beatam vitain ipsi ni quodam- . modo fabruare sol cruat , potiusque patrondam, quam impetraodam putaverunt a -
112쪽
bonis dabit, ut beati sint, quia ejus etiam aeu ur esis ut bour into bie enim etiam ep. I 3 o. ad Probam c.2. n. 3. Nam inde necesse est 3 ut fiat hamo beatus, unde fit Mianus ... IIIe boe in eis, est per eos agit, qui Spiritu suo bonos fecit. Legenda quoque ep. I94. ad Sixtum c. s.n. I9. ab iis verbis ἰ Cum Deut coronat merva nostra, nibu σIiud coronat, quavi munera sua , caec. item lib. Io.de civit. .et. Sed non est nobis ulius, eum his excellentioribus philosophis in bac quaestiolle con lictus. Viderun orim, suisque Iiterii mustis modis copiosi πὸ modaverunt a inc iHos , de Gnos,
fieri beatos , objecto quodam lamine intelligibili , quod Deus est illis, G a d et ,
gram illi, a quo illastrantur , ut elareasta atque ejus partιerpatione perfectis bearique subsistant. Nee non lib. Ia .c. I. n. a. mamvis non omnis beata post secrea rura a s neque enim hoe munus ad lyeuntur a sui capiunt feras ligna, saxa , e, 'quid eujusmodi est 3 es tameη, quae potest, non ex se ipsa potes, quia ex mbιlo ereatas; sed, ex illa, a quo creata est. Quo in loco naturae creatae denegare videtur Cum rationem ipsam boni perfectὲ beantis a tum etiam potestatem , atque vitantem ejus boni obtinendi, quoniam id, di munus vocat, eamque ex se ipsa bea tam fieri posse negat. Uti etiam lib. 19. c. 23. in quo ita scripsit e non est ab ho mine , sed super bominem, quod bominem facit beati viscre; nec solum hominem, sed etiam quamlibet Potestatem, uirtutemque cgustem. Favet nobis, ta illud, quod davisione Dei tradidit lib. 22. c. 3 p. n. I. in haec Verba et quantum est , aut quid sit no stra intelligentia ad iIIam exeelientiam λ IH etram est pax Dra, quae, sicut ait Apostolus Philip. rv. q. si erat Oaenem intcIIcll V.gurinus nostrum , aut fortasse
etiam omnium sanctorem Angelorum non exιm G μι . Sι ergo Sanm ιη Deι pace victori fluat, profectὸ in ea pace, visuri sunt a quae superat orevem inreliectum , ω De illa autem, qus Dei visionem sequetur ex ναμαρτισια, ita libri e uiacmcap. 3o. num. 3. Vertim hoc quoque Dei munere, non sua Denique illa omnia, si recte considerentur, quae demta aeterna sapienti scribit in lib. de Grat. & lib. arb. a num. IS. ad 2 a. Quamvis enim de naturae lapsae dicantur, generalia tamen sunt,& ad statum etiam natur ιtis accomodari facile possunt ς Augustini mentem non ineleganter expressit Claudius Marius Victor l. I.
Gen. sic enim cecinit: Nanque se in hoe est magna Dei indulgentia I mm. Dum quod son meruit, sed rastum sponte benignas Largitur famulis, nostri cupir esse labori Et te, quod donat, mavuIt debere videri. Legendi praeterra Ius Abas ep. 2 ra. ab iis verbis r opus summi artificii Uei, sedula ast φρGI P
rificari rursus a Patre, non adsentitia qπsdam glaris , ob N φημ' ο ., 4 propria su , ω naturali . Postremo Thes. l. I 4.c. I. In futuroaspinam habituri sunt sancti eiri participationem μιtatis: enus
113쪽
sed gratuitae potius munifieestiae, Ge. prosper Aquἰζ. sent. I 43 . Creaturae ratio- uatis , mel intellectualis bonum , quo beata sit , non est a us Deus: quod ei non ex Dina est : quia ex nibilo creata est et Ied ex tuo, a quo ereata est . Ex his autem in telligentiam habet, quod paulo ante citavimus ex Augustiat lib. I a. de Civit. c.
in ep. ad Rom. VIII. a ver. Iq. Nuoniam saepe famulas etiam accipit aliquam a domino baereditatem, non tamen Filii eo sors relinquitur ἔ necessario adjecit , eo is redes autem Christi, ut ejus inenarrabilem Minanitatem parofaciat, esse vide etiam quae in c. VI. v. 23. ia ad Eph. c. I. v. 19. Lib. s. Haeret. Fabul. c. 2I. Fromisit autem munificus donator, nihilea datum, caec, iis a qui digni erunt , eae laee fruentur intellectuali, G disina. Lege etiam, quae in Psalm. cra I. I. in Aggaeum III. I S. Dialog. I. cui titulus Incommutabilis & 2. cuἰ titulus clueo usus: deonique orat. X. de Provid. Salonius dialog. in parab. Salom. Omnes enim lapides
saeculi , idest , Dacti, cae eIecti uiri opera Iunt Dowini, quia nemo suo merito Hectus est o Domino, ut aedificationi esset aptus, sed sola gratia , ει miserisordia . Genisnadius ipse: Angeli, qui in illa , qua creati sunt a blatitudine perseverant, non natura bonum pos ent, Ge. Gelasius I. in opusc. coni. Pelag. Spiritus ιID , qui quod erat a nec sempiternum habebat omniso, nec Iummuina per rapinam maluit occuparet quama per authoris gratiam, perpetem consequi dignitatew: quemadmodum B. Aucu in divina gratia permonentes consequuti Iuni sempiternae beatitudinis firmit tem . Io. Maxentius in sua Profess. Liheruis autem naturale arbitrium ad nibusliud valere credimus , nisi ad discernendo tantum , G desideranda, e . ad ea veris, quae ad vitam aeterasin pertinent , nee euitare a nee velis, nec desiderare , nec persi cere posse , nisi per infusionem, cae inoperationem intrinsecus Spiritus Sancta . . Non utique per donum naturae a Lyc. Fulgentius primum Divinae gratiae auxilia Aa gelo , di homini in statu etiam innocentiae, necessaria essa statuit ad salute sel ib. a. ad Tras.c. 3. ab iis verbis: Ipsa agitar etiam homini reparando fuit nece saria, quia non alio stantem Angelum a ruina potuit custodire; nisi ilia, quae Ianum bominem post ruinam potuit reparare . Una est in utroque gratia operata , se. Item In ep. ad Probam n. s. ab iis verbis : idcirco autem gratuita semper est Dei sancta
largitio , Ge. epistis o. ad Theodor. Senat. n. 8. & 9. Nos hoc exqualitare esu ditionis humanae habetur , sed ex benignitate disinae illaminationis aequiritur, Ge. Ep. II. ad Petr. Diac. c. I 2.n. 23. Sic humano generi gratuitam gratiam divina bonitas tomulιt, Ge. & num. 2 q. Frimis homini , qtiem ad suam linaticem gratuita bonitate bonum fecit, si juvantem se gratiam Dei non desereret, praemium vitae aeterna , Ge. & num. 23. Frroetis homo accepit quidem gratiam , quo posset non pecea re a fi vellet : ηοndum tamen tantam acceperat gratiam , cyc. Praeterea ep. ad Probam de orat. c. n. q. Nee Angelica potes.nee humana prinstare natura , Ge. lib. de TrIn It. c. s. habebat liberum arbitrium , ut possier bonus esse s si pellat, non quidem fine gratia Deis e c. cap. XI. Gratiam igitur, quam primus homo habebat ante pcecatam a Gc. lib. 3. c. I s. n. 24. Liberum verὸ humanae mentis arbatrium in primo homine rectum creatum est o non tamen sine adjutorio gratiae, Ge. cap. II. n. 27. virtus itaque hominis, quae minorem habuit gratiam , Ge. lib. de Fid. ad Pet. c. 3-n. 3o. Non est igitur natura, quae in aeternum possit. . . Tars itaque An gelarum a quς a 'o Creatore Deo, quo sola dono beata fuit, Laee. num. 33. Si possi FiIe esset , ut humana natura . . . multo poFbHiss hse natura haberet Aueuca seyc. cap.23.num. 6q. Non est Angelis naturaliter i tum, sed postquam creati Juης, gratiae divinae larviate coliatuis , Ge. Denique lib. I. de ver .Praed.& Grai. c. I. na
114쪽
rum μ. E I .ad Ferrand.la responsad quaest. r. na. 3r. Diritus ergo ratioralia acie ita Deo, ω videat Peam: accepit stique per gratiam cste. lib. de Trinit. cap. S.Iestimalam Angelarum naturam de ei sui dam Hota. Adhaec videnda prscipuὲ i ib.
Praed.& Gr .cap. .n.8.e ad Pet.Diac. I 7.cap. 2I.n. qa. lib de FId. ad Pet. cap. 3.n.28.29. 3o. Gregorius Μagn. etiam de auxiliis divinae Gratiae ad beatitudinemne eessariis ita primo scribit lib. .in cap. .Iobinap.38.n.88.Suis ergo ipsa quoquo uatura Angelieasissemeti'sa mutabilis lib. a . in ca 34. cap.o. n. 9. & IO. Cum eineti noverimur, quod γ humana anima, Angelici Spiritus lib.28.cap. I . nu. 36. E Iesi Angeli etiam cum redemptis is reuudi fine hominibus largitatεm gratia , Ge. Tum alia similia aliis in locis quam pluribus a quae iani vel solum notare distae. det. De beatitudine ipsa illud lectissimu est quod scripsit lib. I 8 .in c. 28 Gob. c. qq. num. 92. ab iis verbis Ostorus Ne hominibus dixisset absconditu. Isid. l. I. S. II.
Grorid dictaeus,non natura esse iscommotabilesAngelaratac.MaximusCent. .c. I s. Supernaturalis ratio a quae absqNe una conversione νransformat naturam is Disilli- ratem , fee. item c. I S. Beda tom. g. lib. ar. quaest. q. II. de lib. arb. bona natura rationalis creatarae a cooperari quidem Masma apposita gratia potes . . . Deus
diciturin 1cire cuncta a quae Dat per vim naturae , vel per sim Iibertatis. Dici tar eriam scire ea, quae μην boso a futura esse bona, per πρositiorem gratia . iaci igitur Fraedestixotio est divinae gratia appositio .... Idem in Psalm. LXX. I 8. Nepataremtis gratiam ad solor δomines pertineres cum etiam pertineat ad Iupercale- ριι Spiritus: quia ce hoe a quod sust, Est quod bene visura , ides , quod is verito e pernunt a s ex gratia . Vide apud ipsum a & Com. in c. I 3. I ad Chora locum ex ep. ad Paulin. Si quaeris unde videbimus a reDondeo, Gade Angeia videnta quibus tum erimus aequales ... Ipsi enim Iunt oculi a de quibus Apostolus dicit: ilium satos oeulos eorris vesri, Eec. Si euaeris asurum etiam a sicuti est , aliquando pUN.ideri : respondeo a filiis hoc esse promisum, di in c. o. ep. I. ad Thimoth. locum ex l. r. de Trinit. Aderi Uivinator humano Muo nulla inodo potest, Ied eo sisti ei- detur , quo jsm qui viderint a non bomiser a Jcd ultra hoisines sunt . Nec non ex tractat. super Psalm. cxv I II. 33. Uictum est a Deus habitat lueem isseces i-Dmr cae audimus tamen et accessite ad eum , cst ιlluminamus . aua utiqua Iolsi. e maestio: u3 inaccessibuli fit viribui nostrio: accedamr autem ad eum maneribus suis. Ioh. Damascenus l. a.de Fid. c. 3. AEngeli natard ua comparati μην, ut ad
malum ure morari s nos ramin omniaeo son moveri popat: nunc verὸ . . . quod νamen non eorum naturae, sed gratia a tac. generaliter autem , di pro omni statu,
divinae gratiae auxilia ad salutem necessaria docet his locis l. 24 de Fid. c. I a. 29. D. lib. de duab volunt. num. 29. dic. De ipsa vero beatitudine l. a. det Fid. c. . ab iis verbis et ipso denique se tremorum bovorum possessio a Ge. di in parat. Iib. 3. tit. I. ex Nysseno ab iis verbis ζ praemium viristis est a Deum fieri , G m. si a luinnaeomstrari, Ge. Anselmus toto cap. 3. de casu diab. di cap. II.
ab iis verbis r sed modo multo rei ιδ ιμας enim conduisse naturi non poterat Minbere 3 naul veris, meriιὸ ευκοι eu*ς zon debu habere. Tum in orat. 3I.
Neus per Huum Dum beator Angelos o peccato seruasit. Denique integrisaeapitibus a. M 3. quaest. 3. de concord. Praescis cum lib. arb. Bernardus de Grat. de lib.arhae. I 3.n.43. Dcul nanque dososua, qsa dedit hominibvia in merita
insim , ει praereia: ap-n estio per liberam posses aem nostra interim serest
merita, cst futura per gra/uitam sponsionem expectaremur a immo expueremur, ursebi ... Dei sum procia dubio inustra tam nostra operas quam ejus prima ἔ cst est se fuit debitorem is tuis, fecit est sor promeritores ex his. Quod non solum
da homiathar sed de Angelia quoque dicit atque e licat auta. 4 4 6 dic
115쪽
trio , ne laberetur ... caebas rariose fuit aequὸ utriquὸ redemptio , solvens illum sω sersana istum . Liquet erro sanctis Ausit Dominum Christum fuisse retiaeptio- αιm , sicut justitiam, sicut j opientiam , ficu sannificationem , cis. .
Ex Seolasticis satis sit audire D.Thomam.Is in I. 2.q. Io9.art. 1.dirnue Inquiestratuito superaddita virtuti natura induer bomo is statu natara laterra a quantum ad operanduis,cksolenta bonum superaaxurale.Cili quo certe componi tina potesta quod asseritBajus theis3.Absurda est eorsismistia, qui diem, dono quora supernom rati,ει gratuitesdem vero S DOctor agens de lib.arh. art. 7. Si creatura ratiasalio esset naturaliter impletabilis,ex puris naturalibus nὸ gratia, ad beatitudia posset per Oenire, quod Feugianam baere sapere vicitur & q. 4.de Malo careatis,inquit, di einae si xii dupliciter eonvenit alicui οῦ uno modo sic a quod uox habeat ex se , aude possis ad disiuam visionem pertenuc: G fle carentia ei nis rivisae tempeteret ei, quo 1 solis naturalibus esset, absque peccato . Sic enim earentia divisae visionis non esseι pc os sed desectus consequens omnem notura creatam Idem. I p.q. I 2.a. Imposibile est,quod aliquis istiellectus creatus persua naturalia esseatiam Oti videat. Cognitio enim cou tinxit , secustam quod cognitum est in coo cente cogat um eatres in eo Oscente, D'cundum modum cognoscentιι α q. as. a I. Fiari,ad quem re croatae ordinantur a Deo aes duplex: unus, qui excidit proportiouom uatura creatae, GDeuuatim : G Hesinis est vita aeterna a quae in dimina τ cne consistit: quae est supra naturam erissubcrcreaturae.Denique q 62.2.2. Angeli indiguerunx Tratiabod bo qu)d conserterentur in Deum, prout est obiectum beatitudinis . . . Nolia creatura rationalis potest habere morum voluntatis ordinatum adulam bearisidiae' us aeotasu raa urati agente: es hoc dicimus auxilium gratiae. Idem Sentit Scotus: sed aliis rationibus ducitur. Vide q. I. Prolog. Quod libet. Iq. 2. D. I.q. 9. Idem reliqui de Schola Theologi: Deique uiuonem efferunt Iupra omnem naturam a quae Deus non sit.
Iraque ad prImum respondeo, etiam pro statu naturae lapsae, plusquam sex
centis in locis , & vitam aeternam a S, Doctore vocari mercedem a imo , dc justitiae coronam ; & bona opera,auxilio Gratiae ab hominibus edita,meriti noomine nuncupari . Sic tibiae Grat.& I.arb.c.8.n. IO. visa auruas qua bona vitae redditis . . in quoniam praemiam efful es a g otio est pro gratia , tanquam mercer pro
justitia ; & in illud Pauli ad Timoth. rv. 8. reposita est mabi eorοκa justitiae , Ipse c. d. n. Iq. cui redderet, inquit, toronam justus Pudex, si nos donasset gratiam inmscricors paser λ ω, quomodo esset ista ereora justitiae,nisi praecederet malia,quae iusti scor impium, & In ep. Is .ad Sixtum c.2.n.6. Nulla se Iunt Merita JUorum pDM pisse, quia iusti sust, sed, ut justiferent , intrita nos De sp .. Quid est iu
tur, quod locis nobis objectis, factum dicit Gratia donum , quae mereti meriti fin zro erope meritum autem resticesscere jubet Nunquid in statu innocentiae he titudinem mereri poterat homo ex se ipso Minimὸ, inquit Augustinus cum aliis pluribus In IoeIs supra citatis , tum Enchir. c. I Od. n.28. De gratia ster tu Hism meratum e se potu et . Quare Igitur scribis , modo saturam tamaram acci ς ε ρον gratiam, quod fuero , fluon peccassu, occepturo per meritum p Respo dot; quia , post illam ruinam a major est misericordia Mi. Nempe, quia nunc nubὶδ esse possunt hominum merita , nisi ex specialissima Dei gratia , ac longe ma j0Ii a quam quae est ab initio primo homini data. Novum autem non est s imo n familiari etiam sermone usurpatur, eum duo simul comparantur, quod mi
nu est a nullum dici: queta loquendi morem acceperunt Paties e Sacris ipsis
116쪽
XIX. 26. omni habenti dabitur, G abundabit: ab eo autem , qui non habet, quod habet, auferetur ab eo . Denique ad Rom. XV. Io. Non ego , Ied gratia Dei mecum. Gratiam autem status innocentis praesens Gratia his praecipue excedier haec enim appetitum rationalem debilitatum , ac vulneratum primi hominis cul. p. peculiarem in modum adjuvare, confirmare , roborare debet: ut appetitui sentienti resistat. Secus vero illa : cum appetitus superior nihil dissicultatis haberet ab inferiori: eumque nutu suo, planὲ ad arbitrium a regere is ac gubernaret . Praeterea gratia praesens nobis non solum non datur ex debito ; sed datur male merentibus, & plane indignIs. Illa vero nihil quidem merenti collata fuit, sed non indigno . Imo , quamvis homini, ut homo est, non deberetur ;eidem tamen debebatur, ut ad finem supernaturalem evecto e neque enim P tuit Deus homini , quem ad eum finem extulerat, opes illas, atque auxilia denegare , sine quibus finem illum adipisci plane non potuisset. Quamvis igitur ea supra propriam hominis conditionem foret; nequaquam tam em conditio
nem illam, superabat, in qua positus est ab Initio, fingulari Dei beneficior
quae conditio , cum ab Augustino naturalis dicatur , quod nempe in ea primum conditi sumus; eaque omnia naturaIis dicantur, quae simul accepimus cum natura; mirum non est, eundem scribere , saturam Fumanam, quae ab illa conditione excidit, accipere per gratiam , quod fuerat, si non peccasti occeptu ra per meritum : non quod merita modo non sint, aut tunc gratia non fuerit;
sed , quod meritum modo est ex gratia longe majorI, quaeque adeo non di betur statui illi, & condition I, In qua nascimur, & quam fimul accIpimus cum na tura; ut id potἰus cum natura trahamus, quod ea gratia nos indignissimos eff-cit , nempe peccatum r sumus enim naturd filii irae . Ad secundum respondeo, S. Doctorem in eo Sermone PelagIanos aggressum dupliciter, & bipertito : authoritate , de ratione . Authoritate sic pugnat: plu ra profert Sacrae scripturae loca , quibus perspicuum est, hanc esse praesentis pro videntiae legem , ut, qui peccato obstrIcti morIuntur, addicantur aeterno sup plicio ; qui vero innocentes e vita decedunt , regnum Coelorum obtineant: ita ut nullus sit locus, iis quasi relictus , qui neque ad supplicῖum , neque ad reagnum pertineant. Venturus est , ait c. 3. n. 3. Dominus, G judicaturus de vivis, s mortuit, ut loquitur Evangelium et duas partes factisus est, dexteram, e nistram ὐ ιIlam regnum nominat, hane eum diabola damnationem . Nullas relictus est medius locus, ubi ponere queas infantes; de pleis, ει mortuis judieabιtur; alii erunt ad dexteram, alii adfinistram; non novi alium ς qui indueis medium , recede e medio . Tum illud Apostoli I. ad Cor. VI. Io. Neque fures, neque avari, ne que ebriosi, neque maledici , aegis rapaees regnum Dei possidebunt, ita expendit c. q. n. q. non dixit, ilii, G illi, tales, G talas igne aeterno rorquebantur, sed re gnum Dei non possidebuat; subtractd enim dexterda non remanebit, ni fisinistra Ex his autem manifeste sequi dicit, parvulos sine ulla culpa morientes, & deI- 'teram tenere, di regno Coelorum potiri . Quod cum Pelagiam negarent, in ipsos merito iis verbis Invehitur: ianare patrimonium regni Glarum abripis in diocenti P innocenti scilicet obligatum praesentis providentiae legIbus, quae a dextera neminem n Isi reum excludit. Sarae est ista justitia λ cnm duae statutae fine hominibus sortes inter se maxime contrariae, damnatἰo reis , innocentibus re gnum; promissi a pactionibusque non stares eumque, qui nussam habet euI pams nec Dama nec de parente tractam, regno prohibere, est sorte Sanctorum Rationem quoque, ut dixi, in pugnam hic advocat Sanctus Doctor: non eam vero a quam tinguat Bajani, &Iaasea istae; ut nimiruta natui uimanae Inno senti
117쪽
cent I apertam Dei vIsionam deberi contendae, idque auarali lumina probari posse putet . Pelagianis ipsis deterior sie, si ita iudicet; ab iisque , immo Ipie
a sese statim tedargui possit. Quid tu Naturat humanae a quantum vIs conan Ati , suisque viribus, Se facultatibus recte a atque honesth operanti regnum C ς Iorum deberi negas, atque eam gratiam a quo regno Coelorum dignum ali quid agat; eidem vero in puerulis nihil adhuc operanti regnum Illod debeti contendis Nunquid minus est natura cum suis omnibus praeclaris actionibus , atque promeritis, quum sola natura Dico Igitur, Augustinum alia rat Ione
Pelagianos aggressum; contraque ipsos ad hominem , ut aiunt, atque ex ipsorum opinione , ac persuasiones pugnasse. Si enim naturς humanae tantum trν huebant , ut eam suis dumtaxat operibus, ac rectὸ factis mereri dicerent regnum Coelorum , ut praemium, & coronam ἰ cur non etiam dicerent, eandem naturam , si sit innocens, nec tempus merendi detur, regnum idem obtinere , ut patrimonium, ac veluti haereditatem Conditoris sui λ Vim enim hanc iis verbis inesse puto, eur patrimonium abripis innocenti Sicut enim, Pelagianorum confessione , puer per Baptismum obtinet regnum Ccelorum, nulla adhuc edita actione laudabili; cur etiam non illud obtineat, per naturae innocentiam Sed ipsum S. Doctorem praestae audire qui c. s. n. Si aliquis, inquit, dieat parvulas inerito in centiae , fuit ouitis, uos solum babuuros salutem , G sitam aetertiam, sed eae regnum Cilorum, unde πυd vos definitum , certuisque est, fine baptismo, regnum Ora non habituros p Uum ouomodo Iusterabitis λ Euoniam eorati uando contra evictatissimam autboritatem ratia Dinavet delicta . 'Proferte ipsam regulam rationis vestrae, istum vincite . ego sine praejudicio parres Bajus parumper
suscipia, G d eam quod ipse non sentio; ex vestra vos sententu oppugnabo: atque alia subjungit, quibus intelligas , sicubi S. Doctor visus naturae invocenti tri buere jus ad regnum Ccelorum, non ex suos sed ex Pelagianorum sensu,
Ad tertium respondeo, Id Ipsum de Coelestino , quod art. I. I. III. dictum est da Leone , & Prospero, atque adeo de Augustino ipso, aliisque , qui naturalia
vocant ea dona , quae prImus homo accepit simul cum natura. Ea omnia recole , atque Insuper, sic habeto et Patres hos de natura hominis loquutos, ut ad praetentem pertinet providentiam . Eius autem duo praecipuE , considerandi sunt status, Gratiae scilicet , & peccati; qui si comparentur inter se, ea verius , ac rectius natura dicatur , cui superaddita fuerunt gratἰς dona , quae Ipsam perfice ient; quam , cui superadditum est peccatum a quod ipsam plane vitiata atque Inficit. Sic Augustinus l. 3 de lib. arb.c. I9.n. Naturam aliter dicimulaeum proprie loquimur,naturam hominil, inqua primu is suo texere inculpabilis fastis est: aliter saxa,in qua,eae silius domaot p a,ta morarier ullari,ta carnis ditiarastinor , iuxta quem reo re, iacis AEdostolus 3 fuimus enim G σοι naturaliter fuia Item l . I. Retract.c. IO. n. δ. ipsa enim vere , ac proprie satura hominis dieituro translato autem vocabulo titimur, ut nasuram dieamus etiam qualis nascitur homo & c.
s. n. θ.propriι natura dicitur , in qua sine vitio creati sumus. Quoniam igitur possibilitos, de qua Caelesti inus,& alia superna dona,de quibus alii loquuti stat EccIe. sae Patres, starum gratiae sequuntur, N Hominis primordia fuerunt: contra ver eius possibilitatis amotIo, successoque ignorantiae id Issicultatis , doloris, mortis a& aliorum Omnium malorum , quibus urgemur; sequuntur statum peccati , resupplici j tationem habent, eam ob causam illa, non haec a Patribus notaralia metito nunc u pantur a
118쪽
I Idem nobἰs obiisunt a primo , proprium naturq rallanis parse IpIs finem p . situm esse in Dei contemplatione: nec qualicunque, sed, quae plena hominis
animum expleat s ipsumque perfecte beet. Secundo, quod Ost simile hujus, Deus juste non potest rarionalem naturam prorsus Innocentem addicere aeternae miseriae: homo autem regno coelestis de aperto Dei contuitu exclusus In aeterna esset miseria r vel enim expeteret eam beatitudinem , vel non Si non expeteret esset miseria ipsa perversias. Si ex pereret, & nou obtineret, esset miseria ipsa privatio . Qua ratione usum di cunt Augustinum serm. 294.c. 6.n. 6.
SEntent lam profecto nostram ratIo Illa tuetur , qua vere usi sunt Patres tHomo natura Dei Servus est i non igitur Ipsi debetur regnum Coelorum squod verae haereditatis rationem habet, eoque nomine in Sacris literis crebro usurpatur. Id ipsum probat , quod de clara Dei uisione Patres Omnes confir mant loci Scit. art. I. Se 7. praecipue vero Dionysius , eam nimirum esse ordini Diτιηι . Etenim ordinis Divini non sunt perfectiones illae , quae hominibus etiam debentur, vi vivere , intelligere, velle, Stea sed qus soli Deo deben. tur: quae quidem sunt in duplici classe et alis enim ita soli Deo debentur , ut ab ipso participari non possint cum re ulla creata : cuiusmodi est Deum ipsum iu telligentia perfecte comprehendere : aliae vero ita soli Deo debentur; ut ab eo Communicati etiam possint cum Angelis , & Hominibus: euiusmodi est , Deum ut est in se ipso, clare , di aperte intuer I. Nob Is rationes tandem diae militant squibus hane Dei visionem Scholastici efferunt super omnem planὲ naturam Creatam: quas recenset Sua res I. p. l. 2.C. 9. atque illa praesertim , quam ex D. Thoma affert nn m. 7. his verbis : Modus essenda Dei es altioris ordinis, est rario nis ab omni ese, seu mis eludi omnia ereaturae possibilis, ergo laten Gιlitas Des est alterius rationis, eas ordinis as omai modo cogno1cendi connaturaIi euicunque erea turae possibili, ergo a nuIlo videri potest per vires suae aesturae .... Etenim modureuη eenda est accomodatus modo essendi, ει similiter evnosibiIitas , seu inreuiti bilitas Dei est proportiouata perfectiocis ejus ingensre extis: ergo, quo res baberi. suo esse citiorem modum esudi , eo est istelligibitis aIliora modo , e, e contra io, qu habet inferiorem modum es di, eo est eo oleuisa, seu inteIlectios minui perfecto modor ergo ex modo efinia diverso objecti intelligibilis , cst uaturae intelligentis a recte colligitur eorum ivroportio a s unum ab altero natura Iuer cogauci non post
fit perfecte , G pro ut in Ie est .
IΤaque adversariis respondeo , quod utramque ratIonem nobIs obiectam simul
refellat a proprium naturae rationis participis finem , praemiumque honesta ιuin actionum positum quidem esse in Dei contemplatione , 8e amore ; sed ordimnis naturalis. Id vero ita ejus animum expleret a ut in eo non existeret deside rium ullum vehemens a acre a atque a utajunia abolutum a de suo boni ma Ioris
119쪽
HrIst quod eius pacem , beatudinemque turbaret. SIeutI modo Beatos anxiis os, aut moestos non habet desiderium perfectioris visionis, seu hyposthatteae Unionis . Haec autem melius intelliges quaest.sequen.art.3.sit igitur .
QUemadmodum In superiore Quaestione 1 septem artIculis, ea δmnia ab
hominis natura removimus,quae ipsi adversariissupralpropriam eius conditionem,attribuun t; ita hic contra , tribus articulis s eas omnes opes,& facultates naturae hominis restituemus, quas ei conita jus, fasque omne adimunt. χα-titur Igitur.
I. Utrum in homine, ut homo est , sit naturalis saeuitas honestarum . actionum , seu diligendae veritatis, sapientiae , iustitiae . II. Utrum , & facultas amandi Deum super omnia . III. Utrum possibilis sit naturalis beatitudo .
Hos vero arilaulos dabimus in alia publIca Coaeertatione , quae la hoc e dem Collegio propediem habebitur .