장음표시 사용
81쪽
S Ententiae vero nostrae rationes plurimae sunt: eaedemque clarIssimae, atque
fit missimae : sed, quoniam brevis esse cogor s ex his Omnibus, tres tantum , Mmulto quidem pressus squam hactenus feci , propono . Primo , proprium est hominis, Ipsique a natura tributum , & habitus adipisci per actus, & , quon Iam menti nostrae, ex se nudae prorsus , atque inopi, rerum species , atque imagines extrinsecus sunt expectandae; scientiam quoque omnem , ac disciplinam i adipisci per sensus. Duobus his positis , quae sane ab eo , qui naturalem homin Isconstitutionem rite perpendat,negari non possunt,e sequens est , non quod ali quibus venit in mentem asserere , primos parentes reipsa fuisse ita conditos a ut ad legis naturalis , & aliarum etiam rerum scῖentiam paulatim, & gradatim, ne Gsae exercitatIone , ia studio pervenirent; contra est enim , quod de illis scri tum est Eccles. XVII. s.& 6.dis uad intellectus renesis illas. Crearit illis scuam iam spiritus,sensu implapit cor 3llorum s G mala , ει bona ostendit illis Ge. Sed id tantum , quod in praetens defendimus s eos nimirum, etsi plane innocentes , ἰta tamen condi , filisse possibile: quaeque duo ipsis data sunt , ut nec habitus e sese e ex actibus , sed scientia manens scientiam moventem omino antecederet; nec menti rerum species, ad intelligendum necessariae,emendicandae essene a sensis
hus; in ea duplici re proprium humanae naturae defectum a Deo peculiari quom dam gratiae dono fuisse suppletum . Quod si supra , hominem fuit, sine ulla exercitatione , & industria, & ab ipso statim vitae exordio , juris naturalis scientiam habere ; eam habere plenam s atqae perfectam , expletamque suis omnibus nummeris , M partibus, cujusmodi fuit Haec profecto homini, in homo est, adeo non debetur , ut ab Ipso , naturae viribus , ne paulatim qnidem , nec magno ad hi bito studio , a que cura , posse acquiri. Cum enim menti nostrae, ut diximus, ex se Ipsa aptii, paratuque non sit,quicquid ad intell*endu est opus,ac propterea, ut phἰlosophi docent, ad ipsam illam corpoream facultatem sese convertat, aemque demittat, in qua imaginandi vis inest; ibi rerum simulacra minus idonea reperit, quam ut ex illis eas posse species essingere, quas perfecta illorum cognitio requireret , quae sensu m efiigiunt, Sc ab omni sunt concreticiae materiae penitus remota , & abstracta . Huiusmodi autem cum fit ratioIusti , & Honesti , quae certe in extima rerum specie , quae sola sub sensum cadit, nullam sui satis aptam imaginem,& similitudinem habet;hanc semper, &ubique illic etiam, ubi est maxime M implexa, & abstrusa, certo,atque ovidenter deprehendere,humaciae opi Matque uirtutis non est . . Hoc autem & altera ratis magis confirmat: praeterquam quod en Im mens illaenius cognitio a sensibus incipit, eorumque ministerio, atque opera Indiget ἰ e suamet conditione minus luminis habet , & hebetior est , & obtusior; quam ut agendorum , fugiendorumque rationes prorsus omnes subtilissimas et Iama ac pe nitus abditas manifestὲ detegere , ac distinguere valeat; principia ipsa naturae n ta per sese ei tantum lucIs non afferunt; ut dubitare prudenter non possit dea tu
naturae praescriptionibus; quae ex his nexae quidem sunt, sed valde subtiliter smultisque interiectis , atque inter mediis, in quibus Recti notae , & insignia sunt
minus a&minus semper illustria ,&perspicua, quo magIsa primis receditur . Immo vero plurima sunt in toto jure naturae , de quibus , ex duobus hujus DCiplinae principiis aeque notis , & apud omnes receptis, In utramque partem ita disseras ; ut non solum quicqv mi certi pro neutra appareat 3 sed ne quid magis quidem probabile fit', occurat: Ita sunt in illis contrariarum rat Ionum parra min
menta . Sed fac a quod quidem concedi non potest, quidquid in hac disciplina
82쪽
vetum est In se Ipso, magIs etram appareat, ae Recti speciem, atque notas magIs expressas, & insignes ,rae se ferat; sic tamen , ut honestatIs insigne non plane ob. scuret in altero , Ipsumque rationibus suis non penitus e X armet, atque obterate sed ei probabilitatis tantum relinquat, quantum sapientum etiam an Imos, Vel Ipso praesente, percutiat. In hoc rerum statu , ut legis naturalis ignoratio esset aliqua, sic error etiam esse posset: neque enim necesse est , ut lancem in libra deprim I, cui plus ponderis Impositum sit ; sic animum semper majori probabi-IItati cedere . Ubi enim res evidentes non sunt, ad inclInanda urio libuerit hominum judicia, magni momenti, atque ponderis instar habet VoIuntatis imperium: ut docet D. Thomas I. I. q. I7.a 6. & tradidisse videtur Augustinus in Epist. ad Hieronym.olim I9.nunc Sa .c. I. n. 3-qui locus transcriptus est in cap .EMD-
is dist. 9. Deberi autem homini, si Innocens se, de quidem nulla adhibith cura, nullaque interposita mora, quoquidquid in hac disciplina verum est , idem evidens sit, & e contrario, quidquid est falsum , sit idem plane Improbabile ; hoc
enimvero nullo satis firmo fundamento nititura ac temere astruitur ab adversatriis: contra quos. Tertio demum pugnat Ipsa huius disciplInae rat Io,atque habitudo: ea enim latissime patet, rerumque & circumstantiarum varietatem habet plane infinitam, quae magnam oppido prudentiam, atque experientiam requirit: ac disquisit Ioni-hus, Se ratiocinationibus plurimis indiget a hisque omnibus adhibItis, singula Probe tenere; expensa, percepta a comprehensa a rata a fixa , firmaque habere sui opus foret, ne locus esset errori, ignorantiae, opinationi, suspicionis di a unci nomine, iis omnibus, quae sunt aliena firmae, di constantIs assensionis, plane supra hominem est.
Itaque ad pHmum respondeos id esse amblauum, atque eius simile, quo quis
affrmaret,puram naturam evehi posse ad eum finem , qui est supra naturam : quosi intelligi vellet, naturam, quae ab omnibus supernaturalibus bonis nuda prius, di vaeua suerat, posse ab eo statu in hanc longe meliorem sortem,supra propriam ipsi uis et conditionem, transcribi, id utique ipsi concederem , quod sane evident mm est. Sin verost,ut velita naturam ad eum finem evectam, post quam etiam de propria conditione migravie, puram esse, & dic; posse; id oppido nogem ,&ad contrad Ictionem Implicare dicam . Siquidem ipsa illa natulae hujus evectio, elatioque supernaturalis est, & bona secum trahit quam plurima , quae naturam paster superant . Id igitur ad rem praesentem traducito, ac sic habeto, υποςαρον ενουσιν 'postaticam unitionem supra naturam esse quam maxἰ me , eaque secum advehere, quibus natura, quae assumitur, rationem jam non habeat nudae naturae alisque defectibus careata qui tametsi naturales sunt, & culpa vacant; indigni tamen sunt homine Deo, ipsumque maxime dedecent: hujus modi autem sunt Concupiscentiae motus pravi, & indociles e ac legis naturalis
Ad secundum respondeo, falsum,& sine fundamento esse, quod ab Ipsis assumitur, legis positivae ignorantiam peccati poenam non esse: neque enim sive Au gustini, sive Hieronymi, seu cujuspiam Sacri scriptoris testimonium ullum proferunt, quo nobis id approbene. Immo aperte repugnant sanctis illae Doctoribus Augustino,& Hieronymo,qui, cu adversus Pelagiano S contenduntIgnorantiam malam esse,& peccatum, plurima ignorantiae facti, de iuris positivi exempla producunt. Quin, de secum ipsis pugnat: Ian senius enim I.3. dest. nat. purae c. Io. de Ia. nullam miseriami malum nullum in homine reperiri docet a quod in pect
83쪽
peeeati poenam inflictum non sit. IgnorantIa certe Evangeli I In Infidelibus magnum malum est , magnaque miseria z cum Uῖtur ut an senius Ipse fatetur, I.6 de s .nat-lapsae c. s. haec sit Ignorantia facti ,&iuias divIni; consequens est , ut facti etiam , & suris divisi ignorantia peccati supplic sum se . Ad tertium respondeo , naturam rationis participem ex se id quidem ex Igere , & suo sibi quasi iure vindicare , quo possit, & ea adsciscere , quae sunt consentanea ultimo fini , Se ea repudiare , quae sunt contrarIa s. Id vero non utcunque , sed pro suae conditionis mentura , ω modo : de quantum Ipsius ultimi finis ratio postulae . Eam porro esse homInis conditionem , ut sine perfecta iuris naturalis notitia esse possit, & hac etiam in re Interdum a vero aberrare , nuper ostendimus : quod autem id etIam permktat ratio ultImi finis, negari non potest e ut en Im supra probatum est satis , ve I si finis supernatural Issit, cujusmodi est coelestis beathas nobis modo proposita, ab eo non eXcIuditur a qui juris naturalIs isnorantia Invincibili laborat et nec opus est , ut illum assequaris ,:quq amplecteris , alit declinas, omnia vere In se ipsis esse honesta , aut his contraria et satis est , si tibi, nulla tua culpa , Ita appareant sic enim recte, & laudabili ter agis: natura autem rationis particeps, nisi se a recto averterieritia suo ul. timo fine non excidit.
Utrum eidem debeatur Sannitas , O alia dona
antet primo , quod vitium esse docet humanae naturae, Deo non adhaereis re per charitatem : quo illa spectare dicune, quae scripsit l. 22. de crvItae. I. n.2. in haec verba et Sicut eae citar oculi uitium ess, est idem ipsum indicats ad tamen vi dendum oculam esse ereatum , Ge. ita natura,quae fruebatur mo , optimam se insti-ν tam docet etiam ipso sitio, quo ide o misera est , quis non fruitur Deo , cala, quorum similia sunt l. xi .c.r7. Non itaque esset vitium recedere a Deo , nisi naturπ sς υι id vitium eδ . potius eompeteret esse cum Deo - Ωuapropter etiam voluntas ma
la grande testimonium est naturae bonae . Atque huc advocare potuissent illud An selmi Monol .c.68. Rationalem ereaturam ad hoc esse factam aut βmmam e sentiam amet super omnia fons , ωc. . Socundo , quod addersus PeIaglanos contense, puerulos , si nulla cuIpa 3nquinati nascuntur , etiam si Baptismo non abluantur, iis tamen divinae adopistionis, & sanctitatis bonum deberi: nec , sine Ipso, posse quemquam illorum e Vita decedere , quod aperte significasse dicunt, cum scrῖpsit l. I.operis impers. Cont Iul. n.3 s. ric,qua justitia ille parsulas adoptetur in baptismo,isse fine bae adoptione moriatur , cur nou sit ambobus honor iste communis λ Ge. & num. 9. dic aflpsit ν cur ambos adoptare nolaerit, qui certὸ ambos ad imaginem suam condiditas. V. Diqitigod by Corale
84쪽
ΕGo vero . eum omnibus plane Catholicis doctoribus, nego : M primum Sacras literas iis oppono, quae de hujusmodi donis tam splendide , & magnifice loquuntur, ut nefas sit dubitare , quin hominis naturam , & conditio nem quam longissime superent. Sic enim Psalm. LXXX. 16. Ego dixi,dii estis,
G filii Mees omnes: quem locum ita explanat Augustinus : Manuesum est emgo , quia homines dixit Deos ex otia sua de catos , cstc. si filii Dei facti sumus, cedit facti sumus: sed bre est gratiae adoptantis,non naturae generantis a Ge. Eodem qne pertinet, quod scripsit I.2.cont.Maximum c. I s. n. a. Homo ad Dei similiis
tudinem factus non est zerus filius . . fit, ideo sit gratia filius , quis non est natura r& alia plurima , suae suo loco sigillatim indicabimus. Illustris est etiam Interis pretatio Cyrilli: is enim l.I.In Ioh.e. I 3. Ascendamur igitur a inquiis adsuperinnaturalam dignitatem per Christum: non tamen propria sicut isse , sed, ut similitu diane illius, per gratiam filii Dei simus. Verus enim silesius Dei Patris est , nos serδmisericordia ejus adoptati per gratiam , audirimus, Ego dixi, dii estis a Creatura
autem , eum seruasit a serva autem est , etiam si innocens sit, nutu solam, ει -- Iuntate patris ad supernaturalia sacatur,. Lee. In eandem sententiam tum duo hi Patres, tum reliqui omnes Interpretati sunt haec alia scripturae loca et Iohananis I. I a. dedit eis potestatem filios Dei fieri. Pauli ad Rom. v. a. Fer quem his
mus accessum per Fidem in gratiam istam , in qua pom ι, ει gloriamur in spe gloriae filiorum Dei VIII. I . Suirumque enim spiritu Dei orantur, hi fune filia
Dei is . Accepistis spiritum adoptionis suorum a in quo clamamuls abba Fater , Lee. super omnia vero illud epist. I. Ioah. ID. I. videte qualem charitatem dedia nobis Fater , ut filii Dei nominemur, G fimur. Illuc spectavie Ambrosius, cumscripsit in Ep. ad Rom.c. s. Nihil enim ultro potuit donare credentibus,qudis, is filii Dei dicantur . . . pro in ita enim hoc munificcntia sua Deus donavit diligemtibuis . Verum Patres suo loco: hic illud tantum animadverto, apud Patres Graecos, qui haec InterpretatI sunt i Θεσιν significare adoptionem: sic, ut
ipsis idem sit 9ος Θεας , sire καmΘεσιν, aut καm κάρον, ac filius adoptisus. Id habet Gl Marium vetus, id vocabularia Cyrilli 3 atque Hesychii: id EpI-pliaulus, qui in Aneorato g. 6. naturali filio θεπν opponit: & filium φῶ, qui filius est ἀληθεια . uti etiam s. 3. Idem usurpatum invenIes ab
Athanasio in locIs Infra eItandis ex ora. 3. Se q. contra Arrian. N in lib. de hum. nat.susc. iisdem vocibus usus Basilius ad Eunom. l.3.pag. 8 . & 88. Itidemisque Nyssenus , a quo orat. 3. adv.eundem to in. 2.pag. 323. filii hususmodi,
UOι vocantur Qποσηγορ α επισκευαςῆ, εχτικάπρο adiectitia, cst aduentitia appellatione. Nec immerito sane hae. adoptio Θεσις nuncupatur a Graecis Patribus , eQq tam positior & filiu adoptivus , 9ος καπι Θέρσιν , χαρον , siquidem non natura , aut hujus quasi necessitate constat: sed vo. Iuntate,& libera electione assumentisa & hujusmodi propinquitatis nexu se spo- te adstringentis . Atque hoc illud esse reor, quod Iacobus Apostolus de hae ipsa
adoptione ita scripsit ep.can. I. I 8.Voluntariegenuit nos verbo peritatis.Vox enim
illa βουληΘεις uolans, seu ut est apud vulgatum Interpretem psuntaria significare videtur, ut notat etiam Cornelius a Lapides gratuitam Dei Aδοκίαν , idest , beneplacitum, ac benevolentiam qua nos ad tantam extulit d gnitatem . Cu)us e.t simile illud Oseae x Iv. diligam ωι spononeὸ nam danes . Non
85쪽
Arsic: de Iustitiae dona loquutus est Petrus in a.EpM.
1.3. SI q. diuomodo , inquit, omnia nobis divinae virtutis fuga quae ad vitam, Flpietatem, donata sunt, per cognitionem ejurs qui vocavit nos,propria gloria, G M tu , per quem moxιma, pretiosa nobis promissa donavit, ut per haec effetam M
tanquam peculiaria rivinae virtutis opera, si propria hominis sunt , atque intra fines naturae Θ Quid maxima, quid pretiosa ferat, si ea supra homInis sortem a Culpa extulit, non propria ipsorum dignitas satque excellentia λ Sed enim nee usa e cimur disinae consortes naturae: haec nimirum divina ius natiuitas est , sta-
. , a L. Sed hoc etiam a quomodo interpretati sint Patres , mox planum fiet :it Iud hic omittendum non est:Patrum interpretatione, id etiam nobis militare , quod est in ep. I.ad Corinth.IU. 7. Suid habes a quod non σα isti si autem aete-Σ gloriarii, quasi non occeperia λ quod contra Pelagium, quicunque a M.
runt, & generaliter loqui, & statum etiam inno Centis naturae complecti viden tur. Afferunt autem praecipue Synodus Arauxic. 2. n. 6.&ay.Gelasius Pap. ep. ad Ep, August. epist.adIul antea I .modo I 88. n. .enar.in Psal. 2 .n. II.&in Psalm.
& lit. c. 3I.ms .de Praedest.Sanct-c. .n. 9. & Io Immo libri eiusdem ea d. q. n. . A c.4.n.S. eo se praecipuὸ testimonio convictum latetur s eum putarest, Fidem ossin Deum credimus, non esse Doum mi et atque in homine ipso salutIs Initium statueret. Item Prosper adv.Collat.cIy. 29. 3o.ad Gai .dub. q. Author lib.de Vocae Gent.c.as. Fulgentius de Incarnat. & Grat .c. IS.& 2o. l. I.ad Monim. I x. Deismque Anselmus, qui non de natura tantum vitiata , & corru pia , sed de Integra quoque , atque adeo de AngelIca, Paulum esse loqilutum, disertὲ nobis eon. firmat; immo , & valide , ac fuse probat lib. de casu diab. c. I. cui propterea titulum '. Suod etiam ad Angelar dicatur: quid habes, quod non ae eoisti Similem, apud hos Patres, & alios complures, nec minus universa
lem interpretationem habent alia haec Apostoli loca ; Gratia enim falasti per fidem: cte hoc non ex τοὐιι, μι erim donum est. Ephes II. 8. Deus est enim, sti operatur in nobis, G telis, G perficere. Philip- II. I I. Non volastis, ne e cararentis, sed miserentis est mi. Rom. I x. I 6. μπ quia su euntes simus : Misero otiquιd a nob/t, ρυσα nobis , sed fissicientia nostra τκ Deo est . a. Corinth. I II. q. Maximὸ vero, quod est in Ep.ad Rom.V. ,Charitas Dei diffusa ect in eordibus x syris, per Diratum Sanctum , qui datus est nobis. Quem in locum ita Augustinus I I1.de Ci vit.c.9.n. a. Confitendum est igitur, cum debita laude Creatoris, non ad seinlas sanctos homιnes pertineres verum etiam de Dactis Angelis posse diei, osod ehariistas Dei diffusa sit in eis,per Spiritum Sanctum qui datus est eis.Angeli ceraeon statu ture lapsae non erant: quod igitur homo charitatem , sanetitatem , di ali; huiusmodi dona non habeat, est quidem culpae solius; quod ipsi debita non sint, est
etiam naturae et haec enim Ius homini ad ea bona non dedit: illa etiam in oer secit indignum e ut, & contra meritum foret, quod tantum supra merItum erat . Secundo iis oppono; primo quidem Concilium Francofordiense , In duo eo s. haec sancita: Adoptitus dici non potest a nisi ira qui alienus est ab eo, a otio dieitur adoptatus, ει gratis ei adoptio tribuitur a quoniam non ex debito, sed ex insiI. gentia tantummodo adoptio praefatur. Deinde Romanos Pontifices, a quibus tr ex hae Baii theses fulminatae 2 i. Humanae naturae Inblimatio, cs exaltatio in consoristium disinae naturae, debita βις integritati primae condietionis, ac proinde naturalis iacenda est, non Iupernaturalis 23. insuris es eorumJententia, qui dicunt, hominem
86쪽
ab initio, Oxo quo deis supernaturati , γ gratuito, supra eoditissem Ratirae , fuisse
exaltatum , ut Fide , Spe , Cluom cre Deum supernaturati er coliret. 2 q. Avanas,
ει otiosis hominibtis , secun cim innien ιiam philosophorum , egeogitata est sententia: Hominem ab initio ste constitutum , ut, per dona naturae superaddita, fuerit IargιraιeCoxiatoris sublimatus , , in Dei filium aduratuι. . Tertio Patres , qui ante Augustinum scripserunt a quorum , & aliorum Omnium testimonia , quoniam nimis multa sunt , exhibitis eorum initiis , accurate notasse , ac , velut intento d gito , commonstrasse, lassiciat. Dionysius Areop. Epist. a. ad Caium, Hominis sanctitatem Deificum, c, Fon eum donum vocat, sinimitabilem imitationem , supra quam Dei , G supra quais boni , secus dum quam deificamur. & Eccl. Hier.e. a. Cum enim disinus hic flatus, diuina quaedam nativi-νοι H, Ge. Item c. a.de divin. nomin .F. 8.Hactenus εmnis intellectias nostri studium eo tendit s ut intestigat , quomodo rieina omnis paternitas, cae sitiatio, tum nobis, quam supra coelestibus eirtutιbus indulta sit , ex qua fit , ut eιiam dii, deorumque Uii , Ge. Iustinus Mar. In dial. enm Triph. ait. Adamum s quem Deus finxit , domum fuisse disini Spiritui, Ge. Se in Psalm. Si .eo honore affectum, tit plius Dei volaretur,Ge.8e in exposir. Fidei: in iis,quae Mut id vel natura non eondita,veI condita ,εις. ρω condita est, sertilis es conditiosis , tac. supra condiriotem Jer pilem est a Domino adoptari pro filio . Irenaeus l. r. c. 3T. Iuoniam eam, quam habui a Spiritu sancto, Sanctitatis stolam, per inobedientram, sim si, oec. N l. c. 37. meo enim, quae nos per eerbum ejus dueit ad Ueum, -- Tertulli auus l. . coni. Marc.etu certum esset, nos filios Dei esse , γα eujur gratio , οφ ο υι , G promissio gro. tiae , Ge. & in epist. ad Eph. II, Io. AEDud est facere 3 sIιud condere. . . quantum ad substantiam feeit , quantum ad gratiam eondidit a Go. Clemens Alexand. l. a. strom. ER in nos copi a Dei misericordia , qui nihil ad eum attιnemus a Ge. socos ad adoptionem, guae est maximus omnium profectus, dc lib. . Fides , fise fundata fias Charitate , sipe etiam a Timore, αδ dicunt accusatore1 a divi um est aliquid , nones humanum studium, Ge. Origenes t. r. de Princip.c. s. 'Propter hoc consequenter ades etiam gratia Spiritus Sancti, ut ea , quae substantiolucr Ioacto non sunt, porticipatione ipsius sancta emiantur , Ge. EII quaedam inop oxio iaci Patris praecimo, praeter ruam a quam omnibus, ut essent , naruraliter protrita sc. Cyprianus dehon .pat. conjummari nos caelesti vatι sitate reparatos a fi liit do divina, quom pe cato Adam perdiderat, tac. I um apud ipsum Firmilianus in epist. Sanctὶtatem Ne eam vocat.Gregorius Neocaesar.in orat. paneg. Be charist. vocat μα- σιν De cationem: quod nempe virtutibus charitate νnformatii animus quodammodo Deo similis es latum. ut recte exponit inter pes Gerardus V ossi ius. Methodῖus in Conv. Anima,secundumUnigeniti UDiem factis, pulchritudine plane immenso, HilarIus Picta u. Ex adoptione filius es homo; neque ei proprium, sed nuncupatio est: es enim ex electione tantum , ta luera Dei volantate tac. Athanasius orat. I. coni. Arrian. Disciplinae quidem, ει gratiae ejus in uos tollorae mullae suxi, ει supra hominem Ge.adoptio insilios, Fatris, ει Verbi cognitio donnio S.Spiritus m. orat. a. Fili- sum perum natura, G genuinum Fatras sui εις alios auιem, quibus dictum est, Ego Qxi, dii estis, bolammodo participatu Verbi per Spiratum Sanuum hane gra-νiam a Fatre obtinuisse Ge. Ivi ex virtute, ει gratio nomon solummodo Miorum obtinent, ει non natura, sed gratia adjus liberoram nituntur ει quod ad peiora se eou- tulerunt , oblato spiritu , rejecti, abdicatιque fuerunt ab eo a ρυι eis ab initio gratiad deratGe.Οr.3 docet quid intersit inter To γεννηρια, αι το πο ιηρια gexitum, GDctum, quaeque sit in Sacris literis vocis utriusque viis Zc notio Deus, inquit,non
87쪽
seamin eonditor , borum postmodum per gratiam patrem se faciat&c. Gunern εννα ν
Iii; facere autem πω σου ν, opcrum signifieationem insinuati. eaque de eaWa πσι ηon prἰ-miam gignimur , sed creamur. siquidem scriptum est, faciamus hominem , post modum recepta Diritui sancti gratia, dicimur , ω generari --OrM.q.Nos contra non uaritura sed adoptione gratia Θε σει χαλιτι,*ii reddimur participatu ipsius spiritus Ge. Intercessu gratiae, G duxitatis aeeeptae Ge. Nor contra, fine Diritus ex terni sumus , ω Ioπὸ sejuncti o Deo ,sed tamen spiritus partieipata coaptamur divinitati Ge. Basilius mag. lib. de sp. r. ad Amphit c. I 6. Merae , G intelligibiles , caeti Iramuη danae virtutes sanctae tum sunt, tum nominantur , ex gratia per spiritum in fusa sanctimoniam naciae Ge.Sanctimatio non est ab1que spiritu , neque enim xatur. Ianctae sunt CoeIorum virtutes Ge.Spiritus, ει tratiae opus sunt dispositioneι, quae fr-ctae Iuni circa bominem , G eae , quae circa Angrior a qui ab ina protinus creatione perfecti sunt Gc bc lib. 3.coni. An oui .Frincipatus , G potessates , eae omnis creatu
ra . . . . non jure naturae sanctae dieuntur: appetentes enim bonum,fecundum amori a
quem ad Deum habent,proportionem, sanctitatis mensuram participant Ge. ui enim gratia Divinus simitura mutabatis est narurae tae. Et in Epist. apolog. ad Caesar. Et homo Deus dicitur ... Et demon Deus dieitur. Sed illi quidem secundum gratissmahi sero per mendacium dii nominantur . Cyrillus Hiery. Cath.3. Non seeundum naturam habes adoptionem : profectu accipis gratiam e Cathe. 7. donum adoptionis est ex benignitate . . . ex servitute , paterna gratid, in adoptionem filiorum eri.Cath. xi . Cum filium audis, non ob se dici filium putes, non ex seruitute in adoptionis pra. gresponem ostendentem . . . E cimini ει sos filii, sed adoptione per gratiam eri. de Fide vero tota Cath quam bifariam dividit, non quidem esse nil a , sed operationera eisectu: quamvisjn altera magis etiam specialem gratiam agnoscat. Gregorius Nar Ian renus fer VI lem homin Is conditionem nobis describit orat. 24. Dua summat in iis, quae μοι, screntias inpenso, dominationem nempe,ει servitutem Ge. Amphilochius homil. de S. Dei para bonus dominus dignatus est nos vocare fratres, propter irtutem secundum gratiam se. Didymus l. I.de sp I. Spirictus Saullus non
solum seiunctis a Ie bomiηibus, sed G singulis quibusque anteus iubabitator a stipfati. Gregorius Nillanus l. de beat. c. 7. Emedit homo fasm ipsius naturam . . . nam
dimus habitui, qui 'ius Dei DL. Odisitis Domini inagnificam largitioneret O Iartam Ge. Ambrosius l. I . de sp . I. c. 7.Intelligendum est,quod ereatura quidem superior Aurelorum fit, quae plut recipit gratia spiritalis: ejusdem tamen ει erga nos. ω ilior
munus Authoris fit. spuanta autem gratia faee. l. 8.in Ev. Lucae non te praeferas,quis filius Dei dueris i agnoscenda gratia, sed non ignoranda natura e e. l. 3. de Fide c.3. Fomiser perflιum adsistit in gratiam siliorum: alius igitur naturae amor se iuraui, oliui gratiaec L de Incarn myst.c. 8. Si uetatur ustura Deus esse ergo per gratia est, si bomines rout eertὸ DIιὸ creditor , ut Minoaer G c. nihil. medium agnoscit . quinatura Deus non est, is vel gratia Deus est, vel mendacior quod accepit ex Iq2. ep. Basilii r vide pariter l. o ep. 31,ia tradi. in symb, Amst. Quanquam opus istud ab
Ingen Io , de stylo Ambrosii nimium deficie,ipsique suppositum videtur, uti atIam libet de Saerm .ex quibus citari posset l. 6. c. r. Sui Dei filius est per gratiam, urhomo Ge. Hilarius, quicunque ille sit, in Qtiaest. mixtis ex utroque Test. q. I 2 q. Adam factus accepit, piritum, quem pecceas amiM: Spiritum autem Dactum haberisItra naturam a G perfectionem bominis est, ur possit quae Dei μηt Ge. V Ide & ea ,
88쪽
in Ancor. Semnum gratiam intim filium euari Ge. Ioh. Chrysostomus n c. r. Joh. ho m. II. Gratia Dei, quae semper in beneficiis priorer sibi partes vindicat. Ge. Hom. 2 I. ad pop. Anth. anima illustratur , est Dundidior fit a Spiritu Sancto gratis
accipiens Ge. I. i. de Provid. δε 'on autem bis tantum illam honoravit . . . summd impleuit sapientia, Diritalam uti gratiam adiiciens se. l. a. de orat. fieri nullo modo potes , ut homo e iasini Diritus ope Ge ingrediente in nos Spiritus Sancti gratia
cri. in c. 8. p.ad Rom.&uod unigenitus naturd fuit Este. denique in c. q. Ep. ao G lat. Haudquaquam potuιBwus illum aneliare Fatrem Lee. Severianus Gabal. Orat. 3. de creat. mundi , aliud est natura similitudo , aliud gratiae Lee. & orat. 3. Adams antequam divinum praeceptum transgrederetur, plantis Spirita Sancto, Ggratid abundavitGe.Chroma tuas Aquit Nobis tantae gratiae munus indulfit,ut licem ter dominum, ac Deum nostrum sersi, Fatretas dicere audeamus eri. Gaudentius Brix. a uia servius humana conditio EFG Hieronymus i. a. ad vers. Jovin. Inculcandum nos uos secundum naturam,sed secundum gratiam. . Comment. in c. I. Ma Iach. I suntate , nonnecesmate inflium Dei vertitur, qui Diritum adoptionis m. Quarto Augustinum i pluin : Sc , quoniam Ian senius i. I.de si . purae nai. c. I9. Hominem innocentem condi posse negat,sine amore castos vel voluntate ad amandum robusta a ut praeteream, quod S. Doctor de puerulis etiam innocentibus tradit l. Io. de Sen. ad lit.c. I q. n. 24. quod alibi attigimus; illud affero, quod de Angei Is ipsis scriptum reliquit I. I a.de Civit. c. s. n. 2. Bonam volvatatem ρυιι se creat,nisi illa,qui eos cum bona voluntate , idest , cum amore casto, quo uti adhaerenν, creavit, uI tu etsi es' condens naturam, Glargiens gratiam cst . Quid quod inter honos, di malos Angelos interfuisse dicit his verbis λ Isti astem, qua cum boni cremti essenta tamen mali junt , mala propria volansate s auς minorem acceperunt civin amoris gratiam, quum illi qui ιn eadem perstiterunt, aut utraque boni aequanter creati sunt, istis mala volun te eadestibus, illi ampliuι adiuti s ad eandem heat utidinis planitudinem , unde se nunquam casurot certis ι flerenν, pervenerunι - . . . Confrendum es igitur,cum debita laude Creatoris . non ad Iolar sanctos homιnes pertinere,
verum etιam desanctis Angelis posse dici, quod Charitar Dei ἀσυυμ in eis,per spiritum Ianctum Ge. Idem significat quod et t. l. de Cor.& Gra. c. Io. n. 27. Hanc plenitudinem beatitudinis non habebant, υν, mund per spiritum sanctum data abundantia charitatis Dei a cadere ulterius omnia o non possent: manore quιdem a Ied tamen beatitudive, De ullo pitis,fruebantur. Nobis etiam suffragatur, quod de iisdem Angelis LI.de Gen. ad lit.c. s. n. Io. Creatura perὸ , quanquam spiritalis, Est lateia Iectuatis potest habere informem uitam , quia, non Mur boc ei estiquod viveres, ita hoc vivere, quod apientcra ac beato sisere ola. Cujus simile est, quod habet I 3. Comses. in quo distinguit actionem, qua spiritalis natura condita est, ab easper quam Charitate , sanctitate, & aliis Gratiae donis ditata,perfectaque est; atque ita loquitur c. 3. n. q. Suod aMem in primis eonditionibus vixisti, flat Iun, cs' facta es Iux, non incongraenter hoc intelligo in creatura spiritali, quιa erat jam qualiscunque vita suam illuminares. Sed, sicut te non promereerat , ut esset talis vita, quae illuminari posset, ita nee,cum jam esset, pro Sertit te, ut illuminarctur. . . ut G quodetin quevivit, ει quod beate vivit, non deberet, nisi gratiae a tuπ Fc. Et c- .ia. . Nuid eringo tibi deesset ad bosua, quod tu tibi es, etiam si ista, set omnino nulla essent, veI insommis remanerent CPc. & l. XI. de C it. c. xi. Angeli, ut ut facti sunt, taxfact ι sunt:
non tamen ita tantum creati, ut quo ρ- modo essent , es' quoquo modo viverest a uia etiam illaininati, ut sapis ter, beate que viperent. Eadem reperies c. s. & serm. 2.enar in Psalm. Io .n. I . sed Sc duplicem hujusmodi actionem, ac duplex beneficium distinguit in homine l.8. de Gen. ad lit.c. Io.n.23.Sictit operatur homo terram a nouot eo faciat esse terra ed ur suua,atque fructuoiassic Deut hominem multo magis quem
89쪽
ne errasit, ut Maeo fit, eum ipse operaturiis justus sit Ne & paulo In sex. Sua Din.
tione dieitur homo,operari terram s ρ- jam terra erat s ut ornata , at quae fecunda fit; ea Iocutione dicitur Deus, operari hominem, qui jam homo erat , ut pius s. en-que sit Ge. Secundam hanc autem actionem s operatῖonemque novum esse , a speciale beneficium , quae his subiicio a praecIpue probant: l.83. quaest.q.67. n. q. se homo inquit , cum jam signacula imaginis , propter peccatum amis, remansit tantummodo treatura et G ipsa itaque ereatura , ides a tua , quae nondum vocatur filio informa perseva a sed tantum vocatur ereatura , Iiberabitur a servitute interitus iaQuem locum S. Ipse Doctor.LI:retract.c. 26.non ιta aecipiendum esse monet, quasi totum amiserit homo , quod habebar imatinis Dei . Quid autem amiserit videamus ;& an supra hominem sit.Amisit perfectιonem iIIam, qua factur est ad imaginem Dei sinquit l. I.de Gwn .coni. Manich. c. IS-n. 29. hoc est , donum illud,quod rationem Imaginis maxime perficiebat: cuius pars erat id , de quo epist .nunc Tqo .antea axa o. ad Honoratum c. 23. n. o. scripsit his verbis: Creaturae rationales ipsius Creatoris fiunt participarione meliores , eum ei e aerem puris a , ει sanctisma charitates. ipsa aut e charitas, non per vires nostros,idest, humanas distiunditur in eordibus nostris. sed sicut dicit Mostolus per viritia sanctum Cri.Tu ep. 2IS. olim. vero zo8.
Ad Palatinu n. a. recole quae citavimus ex l. .de C t.c. 9.Sed In hoc insistamus,
quod est amissu; De limo enim factus,se ais a beatitudine in miseria jure project res , ait serin .s3. in Psalm. Iψῖ. c. s. n. q. luculentius autem L6. de Gen. ad lie.c.a Tun 37. Renovamini autem Diritu mentis vestrae ,-induite novum hominem, eum, qui secundum Deum creatus est , in justitia , Est sanctitate .eritoris. Eeee quod perdidit Adam per peccatum , In hoc ergo renovamur, secundum id , quod amisit Adam , idesta fecunduis spiritum mentis nostra . . . Dicit item Apostolus , expoliantes vos veterem hominem, cum aEιbus ejus, induite novum, qui reussatur sv coitionem Dei , secuην dum imaginem ejus , qui creavit eum. Hanc imaginem in spiritu mentis impressam perdιdit Adam per peccoxum quam reeipimur per gratiam justitiae Et rursus de hac perfectione ima uinis deperdita ua. de peccat, merae rem c. 7.n.9. Non enim adve
risnt eo quousque , feri Aloi Dei, quo esse incipiunt in novitate viritus, oe renove
ri in interiorem hominem a secustam imaginem ejus , qui ereavit eos. lib. de spir. &Iit. c. a S. n. is. Ins imago Dei renovatur in mente credentium er testamentum novumseuam non penιιυI impietas obseverat: nam remanserat utique id.qaod anima hominis
nisi rationalis esse non potes . . . Nam G ipsi bomines eranν , sis illa naturae ine rat eis , qua Ιαι timuis aliquid anima rationalis G sentit , ω Deit: sed pietas, qua
in aliam vitam transsert,beatams cst αι emam , Iegem habet immaeulatam , eonsertentem animas, ut ex illo lamι ne renoventur, fiatque in eis, signatum est super nos iu mea unisus tui, domine, , vis , de facultas naturae non deperdita est, per pecea
tum , sed lumen super additum et de quo , de de aliis omnibus, quibus perisclio divinae imaginis, per peccatum amissa, continebatur, hoc ultimum habe ex lib.de Praed. Sanct .c. . n. Io. super illud Apostoli, Iuid autem hνbes, quod non occepistiGe. abae, inquie, Apostoti evidentissima intenιι ne i qua coηtra humanam super-Biam loquitur , ne quisquam in homine , sed in domino Norietur, dona Dei naturalias pisari, μὰ ipsam totam , perfectamque saturam, qualis in prima conditione donata es, sive putatae naturae quale cunque reliquias a minis a quantum exsimo,abs uris dum est oec. H gratia naturae adtruuta, quo sumus animantia rationaIta a discerni murque a pecoribus ς fit eriam gratia naturae adtributa , quo in ius hominibus a deformibus pulchri, vel igenis viseernuntur a xarris , oesi quιd eiusmodi eν: fed non se ilie , quem coercebat Apostolus, adversus pecus instabat, nec adversus hominem alteorum,de aIiquo naturala mullere , quod inesse posset, G pesmo; sed aliquod bonum , quod pertineret ad vitam bonam , sibi non Deo tribuens instabatur Ge. Ut enim fit
satura, mem posse habere, nunquid c, habere Posse habere Fidem , sicut posse ha
90쪽
bera caritatere, uetura est homisum. habere extem Fidem, quemadmodum haber/Coritat m, grat a est fidelium Haec sanὸ Ita clarὸ supra naturam, etiam innocentem , naturaliaque omnia bona Fidem efferunt, Caritatem, Se quicquid ad Caele .em beatitudinem confere, ut explicatione non egeant.
Sed nec mἰnus clare loquutis qui post ipsum floruerunt. Coelius. Sed ut Ius Platsbit. Op. Pasch, l. 3. Et quod solas habet, Em. quem locum soluta oratione, exponIt l. a. c. X . ab iis verbis a Ora dum docuit Patrem a Ge. N Ilus Ab. orat. 7. de inani glor. Cur Oei gratia , rasquam stropria possessione se jactas, Ge. Cyrillus Alexandr.Thes.l. 4.c. I. Angeli sancti quidem sunt participatione, ει tratis , se. De bomisibus serὸ operis ejusdem l 3. I. Non ambiguum est, homines gratia , ε dono, unum e se cum Deo a Ge. non naturoIiter Deo conjungimur, sita gratia ,earitate , eje- cap. a. si fetundum vos a aliqua filius Dei de causa exaltatus, eae seo
exultationis unctus est; si causa illa non fuisset, non esset quod est: eae ita non esse naturὼ Deus, sed per uratiam a nec natura fluui , sed per gratiam, Ge. Ntilis igitur esset inter ipsum , cae nos disterentia , quippe, εν dii, G filii Dei per trotiam
coeamur, ει oleo multationis ungimur a Gc. l. .c. 7. Sicut Deus, quamvis erector
noster sit, pater tamen etiam per gratiam fit, Ge. lib. I 2AE. Is . Creatura serva est , G Creator Dominus: sed ereatura quoque Domino suo eo muncta a propria conditi ne liberatur , c, in meliorem traducitur, εν Sersi uos Dei sumus Iecundiam natu ram , ipse Dominus ...si ergo nos per gratiam dii, εν filii Dei sti aeus; erit Verbum Dei , e ui gratia dii, ει filii Dei factiIumusine ipsa serὰ filius Dei . Non enim po russet, si per gratiam ipse quoque Deus esset, adsimilem gratiam nos exaltare . Non emiis potest creatura, quod a se non habet, δει ocrepit a Ueo,aIι is, propria potestate, do ore , se. Lib. de Trinit. Descendit Filius Dei , ut boc, quod uatura est Iersiis .
ea sisiens , cyc. Nor νβ propcbιν ad dignitatem Iupra naturam . Nos, propterilium , super nor inor, potio ejus, exi nos hosorat, natura propriς mensuram transitimus , fri. sortiti fraternitatem a ta cognitioneis ejus in naturalam , non Iubo sontialam , sed extornam, G secundum gratiam, Ge. Nam,ut homo secundum na. ruram est rationatis, sed non jain dises; aeeipit, ut externum, cu adpentulum, ditationem , Ge. lib. in E Vang. Ioh.c. 9. Creatura .erὸ aon sic , sed accipit quod non habet: illuminatur a ut xenebrae deforis gratiam acquirens: ισαι toris iniseritordia D jumodi di itatem coxsequitur, Ge. c. II. Farticipes eatis ustus facti peroiritum s
luxem filiarum vocasi sum a bumilitatem naturae suae depo1uerunt , ε, honorantis Christi gratia . ρuos cndida induti purpura,adsupernaturalem dignitatem adscen tant , caec, serpit nobilitatem Domιsi ex eboritate largitur , Ge. Disinam partui. sumas naturo in ἰ non solam qui grorid adsupernaturalem gloriam eeolamur; verum ιtiam , quia Dcum , io habito'tem poscimus, Ge. Eadem , ac sere iisdem verbis docet l. a.c. 3. 39.69.7s ἔμ-- lib. s.c. o. 29. l. . c. I. denique liber est nullus in his commentariis , ex quo illustre aliquod testimonium In hane rem profer ii non possiti legondum Vero praecipue libri Io. c. a 3. ab iis verbis. Suid au
chrysogolus ser, 33, ab iis verbis a Adoptatum se tuae stupuit in sitium , Ge- serna.